# Благовещение

Тадеуш Ружевич

Благовещение


благовещение поэзии

вызывает у человека

полного жизни

панику


отблеск слова

златящегося во тьме

язык пламени

над безмолвной головой


головы сверстников

покатились прочь

бильярдные шары

на зеленом поле


юноша бледный

отстраняет крылатое слово

улыбается

пожимает плечами


говорит не люблю поэзии

не ведаю что с ней делать

не находя себе места бросает

родные пенаты


устав от скитаний

склоняется над отражением

в ужасе убегает

и вдруг становится поэтом


он преисполняется

самолюб[ован]ия

его охватывает horror vacui

поэт засевает

пустыню словами

черпает из источника

пока не наткнется

на камень

между делом теряет слова

слепнет и зажигает слабую

желтую свечку

пред ликом солнца


источник

живой поэзии

лежит в стороне


темные образы

умывают в нем руки

с которых стекает кровь


в мертвой тиши

дворняжка лакает

воду


Перевод с польского Рене Римских.


Zwiastowanie


zwiastowanie poezji

budzi w człowieku

pełnym życia

popłoch


odblask słowa

wyzłoconego w ciemności

język ognia

nad milczącą głową


głowy rówieśników

potoczyły się dalej

bilardowe kule

na zielonej łące


młody człowiek

odpycha skrzydlate słowo

uśmiecha się

wzrusza ramionami


nie lubię poezji mówi

nie wiem co z nią zrobić

jest zagubiony opuszcza

dom rodzinny


zmęczony wędrówką

klęka nad zwierciadłem

przestraszony ucieka

i nagle staje się poetą


zakochuje się

w sobie

połyka go horror vacui

poeta napełnia

pustkę słowami

tak długo czerpie

ze źródła aż dotknie

kamienia

po drodze gubi słowa

ślepnie zapala żółtą

małą świecę

w obliczu ogromnego słońca


źródło z którego płynie

poezja żywa

jest obok


ciemne postacie

myją w nim ręce

z których spływa krew


bezpański pies

chłepce w ciszy

wodę