# Space Ussr En Vampires

Олег Павлович Рыбаченко

Oan 'e ein fan' e tweintichste ieu, op 'e fjirde planeet fan' e stjer Sirius, leit it pionierskamp "Burevestnik". De USSR waard in stjer ryk, en it kommunisme waard boud yn it. It minskdom ferspraat oer de hiele galaxy. En noch mear, it optreden fan fampiers yn it technologysk avansearre kamp fan 'e takomst is ûnferwachts. Efter dit, sa die bliken, is in beskaving dy't konkurrearret mei it minskdom út in oare galaxy. Valerka, Leva, Slava en Marinka - pioniers fan it galaktyske tiidrek fan 'e USSR, wurde vampiers en belibje ungewoane, heldere en spannende aventoeren.

SPACE USSR EN VAMPIRES

ANNOTAASJE

Oan 'e ein fan' e tweintichste ieu, op 'e fjirde planeet fan' e stjer Sirius, leit it pionierskamp "Burevestnik". De USSR waard in stjer ryk, en it kommunisme waard boud yn it. It minskdom ferspraat oer de hiele galaxy. En noch mear, it optreden fan fampiers yn it technologysk avansearre kamp fan 'e takomst is ûnferwachts. Efter dit, sa die bliken, is in beskaving dy't konkurrearret mei it minskdom út in oare galaxy. Valerka, Leva, Slava en Marinka - pioniers fan it galaktyske tiidrek fan 'e USSR, wurde vampiers en belibje ungewoane, heldere en spannende aventoeren.

PROLOG

Valerka Lagunov ried oer de oranje palmbeammen en pearse fernen dy't it oerflak fan it park by de Burevestnik bedekten. De jonge fleach as de legindaryske Peter Pan. Hy hie allinnich koarte broeken oan, fonkeljend mei kleurde stiennen, en gjin fleanende apparaten wiene te sjen. Op de jonges bleate, gespierde nekke, in reade strik mei robijnen. Hy glimke mei pearlyske tosken fonkeljend tsjin de grutte fioele stjer Sirius. De romp fan 'e jonge Leninist wie beklaaid mei tegels fan reliëf en tige moaie spieren.

It wie tige hyt troch ierdske noarmen. D'r is hjir sa'n krêftige lokale sinne, dy't folle mear waarmte, ultraviolet en oare strieling jout. Valerka wie bruin swart, mar syn hier, krekt oarsom, wie ljocht, lykas oerripe weet, lykas syn wynbrauwen.

De jonge fleach, no meitsje in lus, no rûn by beammen dy't like in gitaar mei mearkleurige snaren stekken út 'e grûn.

Doe raasde er in skarlaken blomke mei giel spikkelde foarby. Dizze fleisige fertsjintwurdiger fan 'e floara sloech syn blomblêden, en grypte hast de bleate, rûne hak fan' e jonge.

De jonge makke in noas foar de man-fretten blom en tjirre:

- Helden binne op 'e efterfolging! In frjemdling hat ynbrutsen en sil net ynhelje!

Leva ferskynde tichtby. Hy is ek gespierd, brune yn koarte, glânzjende koarte broeken, mar mei koperread hier. In kreaze jonge, lykwols, oan 'e ein fan' e tweintichste ieu wiene der praktysk gjin ûnsjogge minsken mear yn 'e minskheid. Leva raasde foarby in skyldpod de grutte fan in goede tank en in diamant shell. De jonge kraste har mei syn bleate soallen lâns de rânen fan 'e kostbere coating en song:

- Jo binne gjin jammerdearlik ynsekt, mar in skyldpod yn diamanten!

Tsjin har sûkeladehûd stie in skarlaken strik. Allinnich de hakken fan de bleate jonge wiene rôze en de palmen fan syn hannen wiene rôze, mar hy wie hast in Papoea.

Hy knypeage nei Valerka en sloech de fingers fan syn lofterhân. In hologram fan in gigantyske liuw-rat hybride ferskynde. En der folge in oerdoefjend brul.

In keppel pleatslike pearse en griene apen mei elk fjouwer sturten, en ek in keppel giraffe-hybriden mei libellewjukken, oanstutsen, bang foar sa'n, al is it in firtuele, meunster.

Der waard in gniffel. In famke yn in koarte rok en in tinne stripe stof op it boarst rôp:

- Wês gjin pester, jonges! Anti-pulsarize terrorisearje bisten.

In tredde jonge mei blau, krullend hier ferskynde.

Glimkjend sei er:

- Alles sil quasar wêze , Marinka! Wy hawwe gewoan wille!

It famke klikte har teannen mei har bleate, lytse, brune foet, mar mei in rôze soal. In hologram fan in grut, sylend slachskip mei in protte gewearen, mei in bemanning jonges yn gestreepte unifoarmen oan board, flitse. De jonge seelju glimken, en har laarzen glinsterden fan poalsk.

De seilen fan 'e cruiser waarden fersierd mei prachtige ûntwerpen, dy't blommen, bergen en prachtige famkes omfette. En doe, yndie, kletterjend mei har dandy learzens, fersierd mei sporen bespuien mei diamanten, ferskynde in prachtich famke-kaptein yn in swollen hoed mei in fear bedutsen mei juwielen fonkeljend as stjerren. Se die har holledoek ôf, en liet hier de kleur fan blêdgoud sjen. Hja bûgde foar it famke en koarde:

- Wat wolsto, myn prinsesse?

Slavka, sa hjitte de jonge mei blau hier, lake en antwurde:

- Prinses! Witte jo dat yn it lân fan Lenin en it oerwinnende kommunisme elke jonge yn in reade strik grutter eare en respekt geniet as de meast begearige tsaar en grutte keizer!

Marinka giechele, it hologram ferdwûn fuort, en antwurde, of leaver song:

Troch de stoarmen skynde de sinne fan 'e frijheid foar ús,

En de grutte Lenin ferljochte ús paad ...

Hy brocht de minsken op ta in rjochtfeardige saak,

Ilyich ynspirearre de romte om it universum te nimmen!

. HAADSTIK Nûmer 1

De USSR is net ynstoarte en net falle útinoar. Krektoarsom, it kommunisme hat oer de hiele wrâld wûn. En de Sovjet-Uny bleau útwreidzje oant it de lêste republyk op planeet Ierde waard. Dêrnei einige it tiidrek fan in ferdield wrâld, en begûn in perioade fan grutte skepping en kosmyske útwreiding.

It minskdom begûn te ûntwikkeljen en bloeie. Oarloggen, hongersneed, epidemyen ferdwûnen, medisinen waard hast almachtig. It wie mooglik om de genetika fan minsken te ferbetterjen, en it skriklikste kwea foar it minskdom - ferâldering - waard ferslein. Minsken waarden ivich jong en moai. Materiële problemen waarden ek oplost . Jild ferdwûn en elkenien koe krije neffens har behoeften.

Minsken fêstigen har yn 'e hiele galaxy. D'r binne lykwols in protte stjerren en planeten. Earder binne ungewoane boarnen fan enerzjy ûntdutsen. Thermoquark-fúzje is twa miljoen kear sterker as thermonukleêre fúzje, en thermopreon -fúzje is fjouwer trillion kear sterker as it proses fan fúzje fan wetterstofkearnen.

Computer technology hat ûntwikkele, de Hypernet en firtuele ultramatrix . It libben is folle better en leuker wurden.

Froulju waarden sels de need sparre om bern te dragen en te jaan, dit alles waard dien troch spesjale cybernetyske ynkubators. En as gefolch, alle minsken waarden, sûnder útsûndering, by útstek moai en mei prachtige figueren. En d'r binne no ferskate kearen mear fertsjintwurdigers fan 'e earlike seks as sterke fertsjintwurdigers. En hoe prachtich en prachtich is de wrâld wurden, wêryn de grutte mearderheid foar altyd jonge en absolút moaie famkes binne.

En dit wie al in echt paradys! En de fertsjintwurdigers fan 'e sterkere seks binne krekt as Apollo, hoewol yndividuele ferskillen binne bewarre bleaun. Rassen en nasjonaliteiten yn it Sovjet-romteryk waarden hieltyd mear mingd, wat minsken noch moaier en perfekt makken.

It paradys fan it kommunisme en, it like, alle wichtige problemen wiene al oplost.

By it ferkennen fan 'e romte hawwe minsken noch gjin inkele min of mear ûntwikkele beskaving yn har galaxy tsjinkaam. En dat hie miskien foar it bêste west.

Sûnt ik hoegde net te fjochtsjen mei immen. Hoewol wiene der in protte planeten fol mei floara en fauna. Sirius hie bygelyks sân planeten dy't biologysk libben hienen. Wier, sûnder beskaving. En de meast ûntwikkele bisten die bliken te wêzen centaurs fan de fyfde planeet. Mar se hiene ek noch gjin ark en hellen allinnich stokken en klups op as se in showdown begjinne moasten. Wier, Centaurs hienen yntelliginsje op it nivo fan sjimpansees en koenen minsklike spraak prate. Wat apen kinne net dwaan sûnder genetyske modifikaasje.

Op de fjirde planeet, dy't tige hyt wie, mei in trochsneed temperatuer fan fiifensechstich graden Celsius, wiene de libbensfoarmen primityf, al koene guon fûgels it praten leare wurde. Sawol floara as fauna binne ryk. Hjir waarden pionierskampen stifte, en hjir fleagen bern mei wille.

De tredde planeet wie noch waarmer, mar ek ryk oan pleatslik libben. En de earste twa binne te ticht by Sirius, al it wetter ferdampt op har, en proteïnefoarmen koenen net mear bestean. De fyfde planeet wie yn de tweintichste iuw koeler, mar dochs waarmer as de ierde. En de sechsde hie in trochsneed temperatuer in pear graden leger as op ierde, doe't it klimaat derop noch net regele wie.

De sânde planeet wie wat waarmer as Mars, mar hy hie ek libben, al wie it minder. De oerbleaune planeten hiene gjin natuerlik libben mear, útsein de ienfâldichste baktearjes. Mar der binne genôch mineralen en folle mear.

Sirius is ryk oan planeten - safolle as tolve, en dat is geweldich . Oare stjerren binne net sa romhertich mei dit kado. Boppedat, yn it sintrum fan 'e galaxy, dêr't der tefolle stjerren binne, komme hieltyd rampen en ierdbevings foar op 'e planeten troch de bewegingen fan oankommende en weromkommende stjerren.

Wier, minsken hawwe al besocht te meitsjen fan planeten keunstmjittich út stellare dieltsjes. Der wie dus gjin driging fan in tekoart oan bewenber grûngebiet.

D'r wiene in pear beskavingen op it nivo fan ûntwikkeling fan it Alde Egypte, en ferlykbere minsken, ferskille allinich yn 'e foarm fan har earen. Se wiene as lynksen. Beide beskavingen binne folle âlder as minsklike, mar binne stoppe yn har ûntwikkeling.

En wat nijsgjirrich is dat minsken fan 'e pleatslike oerstreaming oant fiifhûndert jier koenen libje en praktysk net âlder wiene, en de manlju groeiden net iens snor en burd, en se bleaunen yn' e uterlik as teenagers. De minsken sels neamden dizze elven. Ja, se binne tige moai, glêd fan hûd, beskaafd, fleurich, frivol en bernich. Typyske elven út mearkes mei ivige jeugd jûn troch unike genetika, mar ek yn 'e geast yn in steat fan bernetiid, en technology bleau op it nivo fan' e iere Aldheid. De elven hienen net iens katapulten of ballistas, mar de wein bleau de hichte fan folsleinens.

Tagelyk , se hâlde fan it bouwen fan piramiden en leauden yn it neilibjen. Troch de wei, de wittenskip fan 'e takomst hat sjen litten dat der wat echt komt út in persoan nei fysike dea, en dit kin wêze persoanlikheid en ûnthâld, en hyperetheric komponint. Sa hie de wittenskip no twa haadtaken. Meitsje starships dy't by steat binne om bûten de galaxy te fleanen, en learje om lang ferstoarne minsken op te wekken. En foarearst, Lenin, dy't yn 'e galaktyske USSR wie as in altyd-libjende God!

Sels in nije countdown waard iepene fan 'e jierdei fan Vladimir Iljitsj! En it wie cool.

Minsken waarden alarmearre troch it feit dat yn 'e oanbuorjende galaxy d'r in dúdlike, tige technologysk avansearre beskaving wie dy't noch gjin kontakt makke hie mei it minskdom. Mar se liet ek gjin agressiviteit sjen.

En sa fûnen de minsken de ivige jeugd, de sellen yn it lichem koenen ûnbepaalde ferdiele, dat betsjut ... Allinnich de loft, allinich de wyn, allinich freugde foarút! En it minskdom hat gjin tiid om te haasten!

Valerka Lagunov en Leshka mei Slavka en Marinka binne mar tolve jier âld. Sa hawwe se hielendal gjin soargen of problemen. Se binne no op fakânsje, dat sil seis moanne duorje, en de bern hawwe allinnich nocht en wille yn dizze tiid.

No meitsje se hologrammen troch op har fingers en teannen te klikken. En se springe wyld. Jo kinne tinke dat de karakters folslein libje.

Bygelyks, de King Kong aap en de Tyrannosaurus rex fochten. En fjochtsjen en agressyf wille giene mei harren. Se skuorre inoar letterlik útinoar.

Marinka piepte en die it út:

- Nee! It is brutaal en der is bloed. Dat, jo moatte it iens wêze, it is ûnmooglik!

Leshka skodde syn reade holle yn oerienstimming:

- Ja! Ja, dit is te wreed!

En de jonge knypte syn bleate teannen. In byld ferskynde fan in prachtich skildere taart mei roazen en oare eksoatyske blommen makke fan crème, lykas pearelswanen en gouden fisk mei sulveren finnen. Hoe oandwaanlik seach it der eins út.

De jonge út 'e takomst merkte op:

- Dat is geweldich , is it net?

Valerka antwurde mei in glimke:

- In bytsje bernich, mar oer it algemien net min!

Slavka tweeted:

Taart ite is net min, sûnder te sizzen,

Mar noch better , drink tee mei huning!

En de jonge mei blau hier lake.

De bern wiene fleurich en woene nij fermaak en sensaasjes.

Slavka naam it en draaide om mei hege snelheid, snijde loops. Binnen de jonges sieten lytse nanobots dy't se hiel goed fleane lieten. Boppedat wiene de jonges hast neaken. Mar har reade bannen hawwe ferskate funksjes tagelyk útfierd.

Ynklusyf lykas it leverjen fan kompjûterôfbyldings en it ûnderhâld fan kontakt mei it Hypernet .

Slavka fûn himsels neist in hybride fan in kwallen en in python. En hy spûne letterlik it earme bist. Sels waard de temperatuer noch mear waarm.

De fleanende jonge song:

Hoe't wy libben fjochtsjen

En net bang foar de dea...

Dit is hoe't jo en ik fan no ôf libje,

En op 'e hichten fan 'e stjerren,

En berchstilte...

Seewelle en fûleindich fjoer,

En razend en razend fjoer !

Levka draaide om as antwurd, ek mei ongelooflijke snelheid, en tjirre:

D'r binne in protte ferskillende doarren yn 'e romte,

Evil hyperplasma razende streamen ...

D'r is in see fan barsten yn 'e swarte romte,

Mar no binne minsken sterke goaden!

Valerka fronste en merkte op:

- Hyperplasma is macht! In protte prosessen fertrouwe derop.

Marinka tafoege fûleindich:

- Krekt as op hypercurrent !

En it famke naam en loslitte de holografyske pulsar mei har bleate teannen. En in grut slachskip ferskynde mei dekken en smookende skoarstienen

Levka merkte op:

- Dit is retro - it begjin fan 'e tweintichste ieu!

Slavka klikte ek mei syn teannen, en doe ferskynde in gordeldier mei glânzich, fergulde harnas oan syn kant.

De jonge tjirp:

- Lit ús fjochtsje!

Valerka piepte ek. Mar hy kaam mei in folle koeler, moderner en ferfine skip.

Pioneer Boy opmurken:

- Ast fjochtsje silst, doch it dan mei muzyk!

Levko reprodusearre ek syn eigen dreadnought en spruts út:

- Nee, wy sille fjochtsje mei hyperquasar muzyk!

En alle fjouwer skippen iepenen firtueel fjoer op elkoar. Safolle sa dat it oerdoarjend wie.

De bern klapten yn 'e earms en skonken, draaiden om en songen mei gefoel, bleate de tosken:

Wy binne bern fan 'e kosmos fan in grutte tiid,

Helder kommunisme is al boud ...

De saken fan 'e minsken , leau my, binne hielendal net min,

Lit ús oprinne en net foar in sekonde del!


Wy pioniers spuie hyperplasma út,

In super komputer rjocht yn ús stropdas ...

En de robots fan bern binne hearrich oan oarders,

Yn steat om op dit oere in ultra te dwaan!


Wy, de pioniers, binne tige, witte, leau my, dashing,

Wy fleagen nei de rânen fan stjerrestelsels ...

En ek no binne ús fuotten folslein bleat ,

Se binne by steat om te slaan mear as allinne sparrows!


Alles sil sa perfekt en quasar wêze ,

Iets dat gewoan net te finen is yn it universum ...

Wy sille it dwaan, leau my, sa pulsarysk ,

De jonges en ik binne ûnderweis!


De USSR is no enoarm, miljoenen

Omfettet stjerren en fleurige planeten ...

D'r binne legioenen kommunisten efter ús,

Wy kenne gjin lijen en problemen!


Wy binne by steat om elk wûnder te meitsjen,

En jou in teoplasmyske pulsar út fan jo finger ...

Yn it fiere ferline, alle goaden en de kweade Judas,

En no hawwe wy Gods kado!


Lit der pioniers wêze yn 'e nije wrâld,

Yn in prachtich lichem, fol leafde ...

Wy sille kommunisme bouwe op elke planeet,

En de nachtmerje-nullen sille net wurkje!


Vladimir Iljitsj sil ús ynspiraasje jaan,

En wy sille it liet fan 'e nachtegaal sjonge ...

Jo gripe in lokkich momint,

En in persoan kin net stjerre!


En leau my, no sille quasars fan ús wêze,

Yn it hielal is d'r read kommunisme ...

op kwea en nachtmerjes ,

Lit ús pionier altruïsme sjen litte!


Hjir binne de stjerreskippen dy't hurd yn 'e himel rinne,

Se binne koeler dan nukleêre raketten ...

En bern, witte, plasma-ljochtpiloten ,

Se kinne it parket oannimme mei polearjen!


Wylst wy op 'e planeet rêste,

En Sirius is ús leave stjer ...

De USSR sil in helder paradys wêze foar elkenien,

En Lenin strielt foar altyd!

De bern songen mei in grut gefoel en entûsjasme. En har stimmen binne sa rinkeljend en irisearjend, as it rinkeljen fan klokken.

En de slachskippen yn 'e firtuele slach bliuwe inoar dûsje mei skulpen.

Moaie famkes yn gestreepte bikini's haasten oer de dekken. Se binne brune en bleate fuotten. En har hier skittert as goudblêd, platina, sulver, saffier, ruby, smaragd. De famkes sels binne hiel moai, as se rinne ûnder de brûnzen hûd fan 'e krigers, ballen fan spieren rôlje.

Marinka giechele en merkte op:

- Dizze famkes binne gewoan super!

Valerka notearre:

- Ja, se binne ûntwikkele en curvy. Gewoan topklasse!

De famkes spylje eins mei de rôljende weagen fan har abs as se rinne. Dit binne echt coole beauties .

Levka jout opdrachten. En de famkes laden geweartonnen. En se dogge dit mei flugge en sierlike bewegingen.

Valerka skeakelt de gewearen nei in twongen fjoermodus. En de kant dêr't de skulpen wurde ynfoege eins ljocht op.

De jonges raze fan wille en klappe yn 'e hannen en hawwe in protte wille.

Slavka glimket en ropt:

- Hyperpulsar famkes!

De krigers sjitte echt as bargen. Hjir fynt de striid plak mei grutte spesjale effekten. En de skulpen eksplodearje, as fjoerwurk yn 'e loft. Dit is echt de heechste klasse.

Valerka twittere mei in glimke:

- Dat is it, ynstoart de fijân syn kant, sjit yn mei pânser-piercing wapens.

En yndie , stiel en grut metaal stoarte yn. En de kanten baarne. En de bleate hakken fan de famkes wurde slikke troch reade flammen. En de krigers gûle, se hawwe pine fan 'e brân.

Marinka grimasde en raasde:

- Dit is te wreed. Miskien kinne wy besykje in sêfte ferzje?

Valerka knikte syn heldere holle op syn spieren hals:

- Litte we it besykje!

En út 'e mûzels fan 'e gewearen dy't laden en dêr't prachtige famkes yn bikini's út skeaten, fleagen snoep, sûkelade, lolly's en dragees.

Slavka slikte syn lippen en merkte op:

- Lekker! Ik woe ek wat ite.

Valerka suggerearre:

- Litte wy online iis bestelle!

De bern makken gjin rûzje, mar klikten har bleate teannen byinoar en stjoerden in telepatyske opdracht.

En doe ferskynden der krekt foar harren kristaltafels, en dêrop stiene gouden wynglêzen mei ferskate soarten iis. Dit is direkte levering nei elk punt yn 'e USSR fia it Hypernet, en folslein fergees.

Levka naam en helle it gouden iis mei ûntwerpen derop mei in leppel en tjirp:

- Dit is hearlik !

Slavka naem ek in leppel fan it rôze iis mei rozijnen en liet him bliid yn 'e mûle. Hy kauwde it en de jonge song:

Dit is in echt cool wûnder,

Iis dat groeit yn 'e USSR ...

Jimme jonges hoege gjin kamiel te bouwen,

Dat der gjin mageproblemen mear binne!

Valerka helle iis út ferskate glêzen dy't tichtby stiene. Hy mixte it en song:

Bern moatte dit ite

Strieljend iis yn 'e klasse...

En wy sille it mei wille ite,

Wy sille de kweade skepsels yn 'e striid ferslaan!

Marinka lake en flitse mei de tosken. Moaie famkes op hologrammen fan armadillo's begûnen ek iisglêzen nei elkoar te smiten. En it like grappich. Foaral doe't se yn in bikini stellen en smoarch waarden yn in mearkleurich iis fan alle soarten. En it like sa grappich en hearlik.

Slavka tweeted:

De wrâld moat bang wêze foar pioniers

De eksploaten fan soldaten binne ûntelbere ...

Jonges wisten altyd hoe te fjochtsjen

Wy sille de kweade wrâld ferpletterje, leau my, op 'e grûn!

Levka gniisde en tafoege:

- En it hiele lân seach nei de pioniers!

Bern begûnen enerzjiker iis te iten. En se diene it mei grutte enerzjy. Marinka raasde:

Sjogge jo in fertsjustering yn 'e loft?

In formidabel symboal fan 'e surf ...

Armageddon teken,

Kosmyske gjalp!

Valerka begon te springen en te spinnen, grommend:

Avadon, de flok komt op,

Avadon, totale dea!

Avadon, en de deade rezjiminten,

Avadon, de gek liedt!

Hyperplasma!

Hyperplasma!

Marinka merkte mei in glimke, draaiend en sprong yn 'e loft:

- Avadon, dit is de demon fan 'e satan! Net in goede persoanlikheid, hoe't jo it ek sjogge.

Levka giechele en pakte de gouden leppel mei de bleate teannen. Hy smiet it iis, en sloech in mingsel fan kiwi en kanarie del. De prachtige hybride fûgel stoarte, mar sprong daliks oerein en begûn himsels te slikjen mei syn ûnferwachts lange tonge en koarte sulveren bek.

Marinka tweeted:

- Sjochst, sels fûgels hâlde fan iis!

Slava knikte en song:

Elkenien wol ite

Sawol soldaat as seeman...

Elkenien wol sitten

Om it nikkel te slaan!

Levka opmurken, ek smyt iis nei in pleatslike sprinkhaan mei tolve skonken, en twingt him te skodzjen fan de mearkleurige iis mei ûnreinheden.

- Ja, ynsekten binne ús lytsere bruorren. It wie eartiids dat muggen op ierde fokten, mar no binne alle arthropoden goed en nuttich wurden!

Marinka lake en tjirre:

Der binne safolle goede jonges

Lizzend op it sân...

Se falle brokken fan quarks,

Op superpulsar hichte!

De bern fûnen it eins allegear hiel leuk en grappich. Se hâlde fan sokke ekstreem fleurige en grappige optredens.

Mar no kinne jo sjen dat alle fjouwer slachskippen mei de famkes baarnende en brâne. En de fjurren komme boppe har op, baarnend mei alle kleuren fan 'e reinbôge.

Levka tweeted:

- Dit is hyperplasmysk fjoer. Sels Zeus de Thunderer is net yn steat om dit te reprodusearjen!

Marinka giechele en mei har bleate teannen reprodusearre se de folgjende bocht fan har grutte skip. En hy botste suver sels mei oaren. Der wie in skomjende en smaragdenwelle dy't like te spatten út in gleske sjampanje.

It famke sei:

- Oarloch is in prachtich ferdivedaasje, mar tagelyk de minste fakânsje. It is net hiel noflik, benammen as it waard fochten yn de tweintichste en ienentweintichste ieu, en alles skodde, en fragminten en flammende merken reinde del op 'e jagers.

Slavka merkte op:

- Firebrands binne neat. It is folle slimmer as de oarloch yn 'e winter plakfynt. En de pioniers, jonges en famkes, fjochtsje bleatefoet en yn koarte broek tsjin de Tigers en Panthers dy't har posysjes benaderje.

Valerka sei mei in glimke:

- En bleatfuotten yn 'e snie rinne is sels moai. Sokke skerpe en unike sensaasjes ûntsteane dat it gewoan super is!

Levka knikte mei in glimke en befêstige:

- En de fuotprinten fan bleate fuotten yn 'e snie binne sa moai. Jo kinne mei har in hiele ornament útlizze. Ik wit noch dat wy op de súdpoal wiene, wie der in hiele iissône mei froast. En tsjin 'e eftergrûn fan' e ivige simmer dy't de rest fan 'e planeet Ierde is, is it gewoan super!

Marinka knikte en tjirpe:

- Ja, dit kin no reprodusearre wurde.

En it famke klikte mei har bleate teannen. En daliks foelen snieflokken op 'e baarnende gordeldieren. Dit is wier in soarte fan wûnder. Mear resint, in slach yn 'e tropen mei bleatefoet famkes yn bikini. En no is it echt snie. En dit, it moat opmurken wurde, is sa cool en unyk.

Frost ferskynde op 'e dekken dêr't de moaie matroaze famkes fjochtsje. En it letterlik bedekt it oerflak. En de prachtige krigers lieten har bleate fuotten, sierlike fuotprinten derop. En it seach der sa prachtich en hearlik út dat de pioniersjonges kreunen.

Marinka merkte op mei in swiete, bernelike glimke:

- Oarloch op hologrammen sjocht grappich. Mar dit is al yn in ferline tiidrek. En no komt der wat agressyfs...

Yndied, in atoombom eksplodearre en barste yn flammen mei in blynjend flits fan tûzenen foto blitzes . Dit is wêr't de ûntmanteling fan baarnende wurken echt begon. En flammende drippen fleane yn ferskate rjochtingen.

En it spatte ûnwjersteanber en ekstreem heftich. Dit is wirklik in ongelooflijk fjoer. En flammepylders dy't boppe de skoarstienen sweve en in wedstriid fan gordeldieren.

Valerka merkte op, mei syn swiete en freedsume blik:

- Ferneatiging is in passy, mar wy hawwe in oare krêft!

De terminatorjonge sil syn bleate foet nimme en stampe.

En de pioniers klappe wer yn de hannen.

En hoe kin de siel fan in bern it net nimme en sjonge? Iets sa spesjaal en echt cool. En de pioniers namen it en songen:

D'r binne in protte ferskillende doarren yn 'e romte,

Evil hyperplasma razende streamen!

Kennis joech in protte oanwizings,

Wy wiene minsken, en no binne wy goaden!


Op starships ha wy oer de weagen,

Quarks skom yn 'e etervortices!

Wat sil ik trochjaan oan myn neiteam?

Bern fan in oare, stoarmige wrâld!


In waarm fakuüm waarmet de herten,

De stjerren rûnom binne as de gesichten fan leafhawwers!

Wy tsjinje foarútgong, der is gjin ein,

En op ierde ritselje de esdoorns sêft!


Wêr't wy stappe, dêr bloeit Rus,

De tonger fan fjildslaggen is de muzyk fan it libben!

Lit ús frijmoedich begjinne mei in nije kampanje,

Lit ús it ivige Heitelân hillich tsjinje!


Ja, d'r sille slachtoffers wêze, romte is hurd,

In protte ferskillende soarten en rassen!

is te grut ,

Jûns in freon, mar moarns in ferrieder!


Mar foar Ruslân binne d'r gjin barriêres,

Elkenien wit: de Russyske geast is sterkte!

Noch Gehenna noch de hel sille jo bang meitsje,

It grêf sil jo net finzene sels yn 'e dea!


Allinnich fleis kin ferneatige wurde,

No, de siel tsjinnet it heitelân trou!

Troubles en fertriet, oerwin alles,

Wy moatte ús riem oanhâlde!


Sa fersloegen wy de fijannen,

Wy, it minskdom, binne de navel fan it hielal!

De grouwel sil him yndrukke, de slach tsjinkomme,

Myldens, fertriet en snikken passe ús net!


Foar ús is romte wurden as in hôf,

In flugge flecht tusken de stjerren is as in kuier!

Hoewol it himelske tapyt ûnbeheind is,

Wy kinne it opnij foarmje - gjin grap!

Nei't se songen hawwe, draaiden de jonges de hologrammen út mei de seeslach. Yn stee fan him, fjochtsjen de famkes al mei in ûntelbere leger fan in mear moderne tiid. Earne yn it begjin fan de ienentweintichste iuw.

Mar de krigers brûkten bliksembolten dy't fleagen út lange, skarlaken beskildere spikers. En de tanks smelten letterlik. De combat kits binnen harren eksplodearre, en fragminten ferspraat fier nei de kanten.

Mar doe't de tank, nei't er smolten wie, begon te groeien yn in ljochte, rôze buske. Earst dy auto's dy't earst ûnder de wjerljocht smolten, en dan alle oaren. En de bloeiende planten bloeiden yn weelderige kleuren. Earst wiene se gewoan rôze knoppen. Mar doe begûnen koeken en sûkelade op har plak te groeien.

En der wie in hiele bosk fan sokke tanks, dy't boskjes waarden mei lekkere dingen.

En fleantugen fleagen boppe. Mar har famkes, mei weagen fan magyske swurden, feroare se yn allerhande lekkere dingen. Benammen gingerbreads, custard cakes, sûkelade donuts, marshmallows, marmelade en oare dingen binne tige lekker en appetizing. En doe't it iis begon te fallen, en fan ferskate soarten, die bliken gewoan super te wêzen.

En in protte bern begûnen ynienen út te springen, as út 'e grûn. En hja foelen de ûntelbere lekkernijen oan mei lilkens en entûsjasme .

De bleate, rôze hakken fan jonges en famkes flitsen foarby.

In oanfalsbommewerper besocht it kado fan ferneatiging op har te sjitten mei deadlike krêft.

Mar it stridersfamke klikte har bleate teannen. En de fikse auto brokkele yn lollipops, sûkeladerepen en stikjes koeke mei room.

En ferskate raketten yn 'e flecht ferspraat yn in protte flessen mei ljochte etiketten, stickers en berndranken.

Dit wie wier de grutste klasse fan mearke-transformaasjes.

De bern pakten swiete en aromaatyske drankjes en dronken rjocht út de kiel. Wat se diene mei grutte appetit.

Valerka tjirp, bleatte syn poppetosken en song:

Us bern binne gewoan de coolste

Se kinne de hoarnen fan mutanten ôfbrekke...

Wy sille fiere, leau my, súkses,

Reuzen fan it universum sammelje!

Fjouwer agressive en godlike krigers, lykas altyd, yn 'e brân. En har grutske en formidabele nammen flitse boppe de skientme.

En sa falt Elena earst oan. Waves syn magyske swurden. En sa wurde de Orkyske tanks , mei drakekoppen op 'e tuorren, feroare yn tige lekkere, enoarme dikke kalkoenen mei in side dish.

En dan sil it demiurge famke de fleantugen slaan mei pulsars fan har skarlaken fingernagels. En de fleantugen feroare yn geweldige woarsten mei tsiis, paddestoelen en oare vullingen en begûnen te lânjen.

En doe liet it famke de bliksem út har navel los en sprieken mei har bleate teannen.

En de helikopters binne al tige lekkere saltesons wurden .

Mar de dochter fan 'e Wite God, Zoya, giet de slach yn. Har swurden fan har swurden meitsje fan tanks lekkere koeken bedekt mei sûkelade en crèmes, lykas roazen.

En ek de roas brûkte magysk plasma op Orsha- fleantugen mei tigerkoppen en crimson fingernails. En se begûnen te feroarjen yn snoepjes, mei in heul lekker en aromaatyske vulling. En alles waard lekker en smakelich. En yn grutte snoepjes is der ek in prachtige likeur.

Mar doe't de dochter fan 'e Wite God brûkte har bleate, beitelde skonken en spesjale soarten bliksem út' e navel, dan feroare de helikopters fan 'e diktator Grobofutin yn sokke glânzjende snoepjes en custardkoeken.

Zoya naam it en song:

- Famkes moatte goede dingen dwaan ,

It is swieter dan sels iis!

Orsha- tanks te transformearjen yn wat lekkers mei help fan swurden. Yn dit gefal wiene it grutte dielen iis yn gouden glêzen. En mei ananas, jam, en wat hiel lekker, ynklusyf kokosnuten.

En doe't it famke, de dochter fan Chernobog, har magyske pulsars plukte út 'e rubynnegels fan har sierlike hannen, dan feroare de fleantugen fan' e Trolltish en Orkshi konfederaasjes yn sokke lekkere custardwafels mei huning .

En doe brûkte de strider fan 'e Swarte God sawol bliksem fan 'e nâle as bleate teannen.

En wer sokke prachtige kulinêre produkten, ynklusyf sûkelade donuts en nije soarten iis.

En wat rûkt it lekker. Hoe goed taret de famkes in ferskaat oan dingen.

Victoria song:

- Ik bin in sûkeladekonijn

Ik bin in sêfte bastard ...

Famke, do witst, wês gjin smoarch,

Sil jo hûndert prosint ferneatigje!

En se knypeage mei har smaragden eagen. En se hat safolle prachtige sjarme.

En doe brûkte Nadezhda har swurden. Hjir hiene Orkostan en it trollenryk in protte troepen, en se belibbe ferskate transformaasjes. En no waarden de tanks omfoarme ta seafood, benammen steur mei in side dish en selekteare pistache.

En doe, fan 'e aardbeinagels, waard se slein mei magyske enerzjy. En sa gong it allegear. De fleantugen begûnen te feroarjen yn inktvis yn saus, hiel goed gevuld. En mei lekker filling.

En doe waarden de bleate teannen fan 'e sierlike fuotten fan it famke, de dochter fan Perun, brûkt, en fan' e navel sloegen de selektearre en unike bliksem fan in supermagyske tsunami .

En helikopters en gewoane soldaten fleagen yn 'e foarm fan fisk en smookt fleis mei de moaiste jeften út 'e see.

Nadezhda naam it en song:

- Yn 'e blauwe see, yn 't wite skom,

Wêr't de orkanen raze ...

Ik wie hielendal fuort

De lannen feroverje mei boarsten!

En doe begûnen de famkes te fluitsjen, en fan har lûden begûnen de soldaten fan it Orksha-leger te feroarjen yn prachtige blommen, of yn heul appetitelike snoepjes mei in ljochte wrapper en swiete filling. En it is sa moai om deademasines te feroarjen yn iets wêr't bern sa fan hâlde.

En alle troll troepen by Grozariupol waarden feroare yn wat lekker, appetizing, swiet.

En de krigers bewege wer, klear foar in koppige en brutale striid.

Hoewol't harren stimming is goed.

Sa fûnen de famkes harsels oan 'e râne fan Slavavmorga , dêr't fûle fjildslaggen plakfûnen. Sy, dizze fjouwer, binne fansels klear om mei in iepen boarst it leger fan de diktator Grobofutin te moetsjen.

Blots fan magysk plasma fleagen út 'e skarlaken fingernagel fan Elena's rjochterhân. Se fleagen troch de loft en foelen op de Orks en Troll tanks. En se begûnen wer te transformearjen. Se namen de foarm fan gouden gerjochten mei weelderige salades, ynklusyf ananas en inktvis.

Hiel smakelike gerjochten.

En doe't Zoya fan har crimson tepels neukte , feroare de soldaten fan it Orcish leger yn snoep. En snoep mei sûkelade en ljochte wrappers. Wat hearlik lekkernijen.

Mar Victoria joech yn fan 'e rubynegels fan har rjochterhân. En magyske, magyske weagen kamen. En de koele fleantugen waarden tige lekkere sûkelade. En se wurde bedutsen mei room en kondinsearre molke. As se lâne, glinstert de folie en glinstert de huning.

Victoria song:

- Besykje it, it is tige lekker.

Dizze gerjochten binne gjin kool!

Nadezhda fjochtet ek mei wylde fury. Se is in strider fan ekstreem striidber ûntwerp. En se hat in kolossale hâlding.

En strawberry marigolds smyt wer wat hiel helder en ferliedlik.

En sa waarden de helikopters grut, lekkere donuts en koeken. Boppedat, custard en sûkelade, en mei ananas plakjes. Sokke prachtige wurken fan kulinêre keunst.

Nadezhda naam it en song:

- De jongfammen binne grutsk op har foarâlden,

Seldsume banketbakkers ...

Scarlet tepels wurde slein,

Berne foar in reden!

Dit famke is gewoan fan superb rang. En mei har bleate teannen reprodusearje se magyske flekken. De resultaten fan dit produkt binne heul appetitearjend. Ynfantery-fjochtsauto's feroarje yn sokke lúkse mei blommen lykas klaprozen, koeken, heul swiete en heldere haanen en fisken.

fan it trollenleger , hiel moaie sûkeladerepen . En se binne bedutsen mei sûkelade bast en huning. En alles is sa sappig en lekker. Hiel prachtich , en mei tekeningen.

Nee, soks kinst net tsjinhâlde. Dizze famkes binne super.

En se hawwe sokke spieren skonken mei unimitable graasje.

En brune , en de hûd skynt as brûns. Alles sjocht der geweldich út. Mei in oerfloed fan bloed dat streamt yn streamen. En it bloed feroaret yn room, kondinsearre molke, floeibere sûkelade en oare lekkere dingen. En alles hjir is sa geurig, sappig, swiet.

En de bern rinne, flitsjend mei har bleate, rûne, rôze hakken. Se binne gewoan geweldich.

En hja sjonge, bleate har tosken:

It is leuk om tegearre te kuierjen

Oer de breedtes, oer de breedtes,

Oer de iepen romten!

En feest mei súkses,

Freonlik koar, freonlik koar!

En it leger fan diktator Grobofutin begûn te feroarjen yn wat ekstreem appetizing en pynlik lekker. En dat is geweldich .

Elena merkte op, en lansearre in oare magyske flek mei har bleate foet:

- Dochs kinne wy alle hongerigen ite!

Victoria giechele, lansearde it kado mei har bleate hak, en sei:

- Lit my fet wurde, as in vat,

Lit my net troch de doar gean...

Ik bin Chernobog, leau my, dochter,

Lit de tried fan it libben net ûnderbrutsen wurde!

Zoya knikte mei in glimke:

- Dit is geweldich!

Ien jonge klom mei bleate fuotten yn 'e kondinsearre molke.

En dit is net mear grappich. Syn babysoalen waarden ynprinte. En dit

it bleek ekstreem geweldich te wêzen . De jonge naam it en song:

- Kondinsearre molke, kondinsearre molke, kondinsearre molke,

Mei de Führer, de keale duvel, stjerre ...

Famke, famke, famke,

Punch de orc yn 'e kant!

Ja, it is echt heul leuk en cool.

Nadezhda song, bleatte har tosken yn in glimke, en wer mei har bleate teannen, lansearde fûle en magyske wervelwynen.

Hope sei:

- Feroarje de keale Fuhrer yn tsjuster,

Smyt dy ferfelende striderstrol yn ' e finzenis ...

Bring de harige en de bende nei de finzenis,

Wy sille pesten útinoar skuorre as in blotter!

De famkes namen it en stieken de bleate teannen yn 'e mûle en fluiten. En de lêste soldaten en ienheden fan Orkish pânsere auto's begûn te feroarjen yn eksoatyske kulinêre produkten, of yn swiet, aromaatyske iis yn gouden glêzen. Dit is hoe moai it sjocht en soarget foar in ynstream fan speeksel.

Elena naam it en song:

Do keale Fuhrer, bern fan Satan,

En it folk fan Elfia binne de soannen fan Svarog ...

Jo kweade usurpator ferneatige it lân,

Ja, nim dy yn 'e ôfgrûn, keale fandal!

Zoya wie it maklik mei dit iens:

- Gloarje oan 'e Grutte Elf sûnder de keale Fuhrer!

Victoria giechelde en merkte op:

- Ja, dat soe moai wêze! It is tiid om de Fuhrer yn poeder te slypjen!

Nadezhda naam it en koarde:

- Der komme nije ieuwen,

Der sil in feroaring fan generaasjes wêze ...

Deadzje de gek

De Russen hawwe Lenin wer nedich!

Sa ferhuze de famkes wer, dit kear nei de regio Solntsefey . De fjildslaggen dêr binne tige bloedich. De diktator lansearre it Orkshi -leger op it offensyf. En syn troepen sieten fêst yn in strakke ferdigening. De fjildslaggen binne fûl.

En sa gongen de fjouwer moaijes de loft yn. En se klikte har bleate teannen byinoar. En wer fleane magyske flekken oer de Orkyske troepen. En formidabele tanks mei lange barrels wurde yn sokke lúkse koeken bedutsen mei crème, sûkelade, en trochdrenkt yn rum dat se binne fersierd mei kleurige tekeningen. Dat smyt jo no op har en yt. Alles is gewoan geweldich.

En de soldaten wurde donuts bedutsen mei poedersûker.

Victoria song:

- Boartersguodsoldaten, boartersguodsoldaten, boartersguodsoldaten,

Litte wy ús fijannen yn stikken skuorre!

Zoya liet streamen fan magysk plasma frij út 'e karmozijnrode nagels fan har rjochterhân en feroare de tanks fan it Orkshi-leger yn kuorren mei bagels, cheesecakes en peperkoeken. En it slagge geweldich .

En de fleantugen fan 'e diktator feroare yn pakjes iis yn mearkleurige en tige kleurige folie. En de foto's fonkelden, en alles seach der prachtich út.

En dit iis, it moat sein wurde, is lekker, en d'r binne rozijnen yn, en nuten en sûkelade. Sokke lekkernijen ferskynden. Alles is hjir tige lekker .

En helikopters, út 'e ynfloed fan' e rubynegels fan Victoria, dizze boartlike dochter fan 'e Swarte God, waarden fatty cutlets, of kebabs op gouden skewers mei sappig fleis.

Jo sille it iens wêze dat dit geweldich is .

Nadezhda sels naam it en tafoege it út 'e nâle. En no, de troepen fan Orkostan begûn te feroarjen yn hiel appetizing, fergulde en platina oesters, en mei Faberge aaien.

Dit alles wie tige lekker mei krûden en ferskate sauzen en krûden.

De famkes hiene in geweldich feest. En de soldaten fan it Orkshi-leger feroare yn tige lekker snoepjes, ynklusyf dy mei konjak en likeur. En se namen hiel moaie foarmen oan om se makliker te iten.

Elena knypeage nei har freonen en frege:

- Ite wy goed?

Zoya befêstige:

- Heul goed!

En alle fjouwer famkes sille bliksembolten fan magy loslitte fan har neakene, rôze, sierlik bôge hakken. En hiele bergen snoep, lollipops en pakjes iis ferskynden.

moai it allegear kaam. Sokke feesten kinne fierd wurde.

De famkes, dochters fan 'e Demiurge Goaden, makken alle Orcish troepen yn ' e Solntsefey en Gnomolun regio's yn ferskate soarten fantastyske en ekstreem appetitearjende, mûlewetterjende kulinêre produkten. Wat, ik moat sizze, binne gewoan prachtich.

de Hobbit- regio moat ek frijmakke wurde fan 'e Troll- en Orcish- troepen . En dan komme de famkes wer yn aksje.

Fansels binne har skarlaken, de kleur fan oerripe aardbeien, nagels fan beide hannen har nûmer ien wapen. En de krigers litte har heechste aerobatics sjen, magyske flekken loslitte fan 'e neakene palm fan it famke. En se fleane as streamen fan blomblêden.

En se meitsje de troepen yn gouden glêzen iis of sappige roasten. Bygelyks, fleantugen wurde frituurde swannen mei apels en sinaasappels oan 'e kant. En hypersoanyske raketten feroarje yn wafels mei sûkelade, kokosnoten, mango en ananas stikken. Sokke geweldige lekkere dingen.

De soldaten fan 'e Trollyske en Orkyske legers wurde ek weelderige struiken besteande út himelske, sokke prachtige, kleurige blommen. Of se feroarje yn snoep of iis. En altyd mei in poerbêste vulling en pistachenoten, en oare coole outfits .

En wat foar koeken útkomme binne koeler as Napoleon. Alles is geweldich en prachtich. En roazen binne skildere mei crème, fan alle kleuren fan it spektrum.

Wat is alles prachtich wurden. En de geuren hjir kietelje jo noasgaten echt. En unike geuren.

D'r binne ek transformaasjes fan soldaten yn sûkeladefigueren yn 'e foarm fan ferskate bisten . En hjir binne hazzen, en wolven, en iikhoarntsjes, en bearen, en oare lekkerste en bêste dingen.

Victoria song:

Ik waard ferteld dat se net de dochter fan Chernobog is,

Krekt myn skat en myn konijn...

Minsken, wês net strang mei it famke,

In faktuer is útjûn - der is in boete oprûn!

Zoya knikte mei in glimke, en feroare de Ork-raketten wer yn heul lekkere en swiete snoepjes:

- Tankewol Witte God,

Foar sa'n swiete wrâld ...

Dat de keale Fuhrer stjert ,

En wy fiere in feest!

En de krigers sille opspringe en har lúkse heupen draaie.

Hjir op it lân ferpletterden se it Ork- leger fan 'e diktator. Mear krekter, se draaiden de middels fan ferneatiging yn wat lekker en moai, en it die bliken hiel cool.

En no fleagen de krigers nei de see om de trollemorefloat te neutralisearjen . Se kinne alles dwaan.

Victoria song sels mei opwining tidens de flecht:

- Keningen kinne alles dwaan, keningen kinne alles dwaan,

En soms beslute se it lot fan 'e hiele ierde ...

Mar sis neat, trouwe foar leafde,

Net ien, net ien kening kin!

Net ien, net ien kening kin!

De famkes binne al boppe de See fan Chervonotroll . En se sweeven yn 'e loft. En de bleate palmen fan 'e hannen fan' e beauties yn aksje. En tsunami-wellen fan magyske positive enerzjy fleane út 'e skarlaken spikers. En de Orkish oarlochskruiser feroare fuortendaliks yn in enoarme skûtel yn 'e foarm fan in meerval mei in side dish op in gouden bak mei diamanten. En de orc-seilers feroare yn grutte sûkelade-sûkelarje, of pakjes iis mei ananas. En Zoya neukte wer , en de folgjende cruiser waard yn 'e foarm fan in enoarme baarch, en dêrop wiene cakes mei sûkelade en flessen selektearre drank.

Zoya naam it en song, har tosken bleat:

- Wyn is ferneamd om syn treflike smaak,

It slacht machtige mannen fan 'e fuotten!

Victoria klikte har bleate teannen, en in oar Orkish skip feroare yn in skyldpod mei in diamanten shell. En har fleis waard mongen mei garnalen en biskuit. En de soldaten en seelju waarden of jelly beans of rozijnen. Wat is dit allegear lekker. En d'r binne geuren nei lammebrân. No, bygelyks, Nadezhda draaide in Orkish cruiser yn in roastere wylde baarch fan kolossale grutte op in platina lade. En ik moat sizze, it is sa lekker. En de saus mei ketchup is poerbêst.

. HAADSTIK Nûmer 2.

Marinka seach nei dit, lake en merkte op:

- Dit is oarloch, gewoan super!

Slavka merkte op:

- It klinkt te bernich. Feroarje fijân soldaten yn lekkernijen.

Levka suggerearre:

- Lit ús dan wat serieuzer dwaan!

It pioniersfamke piepte:

- En moderner!

De pioniersbern rôpen byinoar út:

- Nije generaasje, wyn fan quarks, jou feroaring, mei in enoarm kado!

Valerka besleat om in lytse film te sjen mei in romteslach en, sûnder twa kear te tinken, draaide it folsleine hologram oan.

De jonges fluiten en stoarre mei har smaragd- en saffiereagen nei it wûnderlike spektakel fan in science fiction-film.

Tsientûzenen, hûnderttûzenen stjerreskippen fan griisademjende geleedpotigen stiene op rige by in trochsichtich, bewolkt fleantúch, smokend mei in molkrôze mist mei mearkleurige sparken dy't sa no en dan flikkerje.

Marinka merkte op, knipperjend mei har saffiereagen:

- Dit is wier in echt en figuerlik wûnder!

Slava giechelde en merkte op:

- It begryp fan in wûnder is in relatyf begryp. Minsken hawwe gewoan noch net fochten yn 'e romte.

Yn 'e film sette de mosquito-beskaving har armadas yn.

Harren skippen wiene in lân mei in wat bisarre foarm, en liken as griezelige djipseefisken, in bytsje flakke troch de dikte fan it wetter en ticht besunige mei spike kanonnen en bûgde stjoerrêden en antennes fan ferskate emitters. Se swommen yn, as rôfdieren rinnen nei proai, út ferskillende rjochtingen, besykje te brekken troch de perimeter, besteande út asteroïden spesjaal oanpast foar definsje. Neist de reguliere dielen fan Robotamomat wiene der hiersoldaatpiraten oanwêzich. Harren skippen waarden ûnderskieden troch har pretinsjeuze foarmen, meastentiids benaud, en yndividuele stjerreskippen seagen frjemd en absurd. Se krigen lykwols in stypjende rol tawiisd. It meast formidabele wapen wie it nij útbrocht flaggeskip slachskip, de grutskens en skientme fan 'e mosquito float. Lykas in gigantyske elektryske oprit fan twahûndert kilometer lang, is de ûnderseeboat fan willekeurich in skriklike yndruk. Nimmen wist noch, it wie in geheim sels foar de mosquito-generaals, dat in test fan in nij superwapen waard taret. Allinnich Marshal Bloodsucker- Hyper , in frij grut eksimplaar fan in mosquito, is goed bewust fan it driigjende eksperimint. Hy hie in assistint, ek in arthropod. De dikke rups spriek al syn tolve poaten út. Syn stim wie as it gonzen fan in swerm.

- Bugs mei harsens binne gewoan in degenerative tûke op 'e beam fan evolúsje. Ik befel dat de fersnellende emitters fan it hyperplasma ynskeakele wurde anty-thermoquark reaktor. Oh, nij wapen, superlaser mei anty-thermoquark- pompen, jo sille de fijân syn plak yn 'e ûnderwrâld sjen litte.

Dêrnei folge it laitsjen.

Valerka mompele:

- Hoe ferskilt in anty-thermoquark- reaksje fan in ienfâldige thermoquark-reaksje?

Marinka antwurde fol fertrouwen:

- De rjochting en polariteit fan it proses, wêrtroch bettere penetraasje fan 'e ien-en-in-heale diminsje mooglik makket.

Levki giechelde en luts syn buik yn:

- Briljant, dit is in koele fantasy!

Underwilens twittere it:

- Ja, jo absolute treflikens. Wy sille de fijân ferbaarne, hoe sterk hy ek is.

De generaal blafte , en strekte syn dikke lichem yn in string. - It is mar spitich dat je gjin fûgels ite kinne, se binne giftig.

-Mar jo kinne anions ite. Se hawwe sa'n sêft en prachtich proteïne. Ik bestelle spesifyk blik iten út harren kant tûke dat groeit op Planet Scott.

De maarskalk greve slikke syn mollige lippen mei syn lange tonge.

-Wy hawwe hjir miljoenen skippen. En wy binne sterker as elkenien. Us krêft is yn steat om stjerrestelsels te pulverisearjen. No sille wy wat demonstrearje dat gjin gelikense hat yn it universum. - De maarskalk foel stil, smoarde fan wille, en seach troch de gravioscanner nei de hiele ûntelbere keppel dêr't de skippen fan 'e ûnoerwinlike armada, dy't it al slagge wiene om it plasma te snuffelen, byinoar yn 'e knibbel sieten.

Marinka twittere, knipoogend nei har freonen:

- Is it net geweldich ! Trivially hyperpulsar ! Dit binne de skippen!

Valerka piepte:

- Se binne perfoarst quasar !

Levka piepte:

- Sels hyperkwasaren !

Oan de tsjinoerstelde kant stie in trijehûndertfyftich kilometer asteroïde festing. Yn 'e buik wiene krêftige hyperplasma-kanonnen, tunnel-emitters, ultra-annihilaasje- pompte lasers, net-ynterfakuümfallen , romte-naar-romte raketten en tsjinladingen .

En dit alles wurdt bedutsen troch in stasjonêr, ien en in heale dimensjes, krêftfjild. De asteroïde waard beskôge as in ûnberikbere spiker fan yntergalaktyske ferdigening. As de line brutsen waard, drige de fijânske legers nei efteren te gean. Dit is de strategy fan agressive ferdigening.

Op in lytse ôfstân sweeven oare machtige Fukil-stjerskippen, ree om de fijân te moetsjen mei hyperplasma en grovititan . Dizze krêft waard befel troch in maarskalk, de hartoch fan Fuantabo .

-In smoarge weach fan muggen sil crashe tsjin de hyper-titanium pier fan de grutte race fan Fukils.

De beetle skildere de likenis fan in koekje mei seis fleksibele fingers, lykas de tentakels fan in octopus. Hy keas om taflecht te sykjen yn it meast beskerme plak - it sintrum fan 'e asteroïde.

Marshal Fonura wie yn fjochtsmodus. It oansjen fan de line fan asteroïden makke alle fiif eagen wyld fonkelje. Syn romteskip kaam stadichoan tichter by fjochtsôfstân. Mei de 3D-projeksje yn 'e hannen makke hy in U-bocht. It gigantyske flaggeskip draaide om syn as as hie it gjin massa. Lytsere skippen werhelle it ritueel. Allinnich piratenskippen folgen net. Ien fan harren, de grutste, earder as in knoestige deade beam, skodde en sloech mei ultralaser- en hyperplasmavolleys , oant no ta ûnskuldich troch de grutte ôfstân ta it doel.

Leshka song:

- Lit der in doel wêze - foarút dynamo!

Slavka, dy't syn tosken bleat, tafoege:

- It sil in heul deadlik doel wêze!

En hy flitse mei syn blauwe eagen.

Valerka piepte:

- De fijân wachtet op nederlaach en ferjit, en de gloarje fan 'e USSR is in foarbyld foar elkenien!

Marinka giechele en raasde boppe har longen:

- Sjoch hoe't dizze ynsekten no neuke ! Se sille hypervacuum fiele !

Dochs begûn it sjitten. Yndividuele stjerreskippen begûnen salvo's te wikseljen.

Ferskate tsientallen Fuquil-skippen raasden nei foaren, en se begûnen te bombardearjen mei hyperfoton- fersnelde raketten. Fonura draaide syn finger om en die in fersyk:

de fijân al te pulsarisearjen ?

- Ja, kommandant! - De kompjûter antwurde ûngemaklik.

- No, nim dan. Wy stjoere in hyperlaser beam mei de breedste golflingte.

Ultralight weagen emanearre út it nijste flaggeskip slachskip , fan in ôfstân like it dat dit wie in mearfâldich fersnelde filmjen fan in keistien falle yn it wetter. Hoe fluch, hûndert kear flugger as de snelheid fan ljocht, flitse it hyperplasma. Sa'n hûndert stjerreskippen mei tsientûzenen soldaten oan board feroare ynienen yn hite gaswolken en warrelwinden fan droech kosmysk stof.

Marinka piepte en sloech har bleate, beitele foet:

- Dit is echt geweldich!

Valerka gûlde, knipoogde:

- Hyperfotonen yn aksje!

Levka tweeted:

- Graviodoskaya op 'e fingers!

Slava lake en sei:

- Sa'n anty-swart gat regeling!

- Skakmat! - Fonura bleate syn tosken, tin en lang, as anjers. - Dit hjit plat hyperlaser . En no sille wy wat waarmer en quasar foar de fijân tariede . Wy moatte mei in oar tûzen sakleys tichter by de asteroïde komme.

In noflike frouljusstim waard heard:

-Jo kinne him fan dizze ôfstân slaan. De superlaser hat hast perfekt parallelisme, wat betsjut dat it net ferdwynt.

Fonura grommele sels fan opwining.

-Dan is de oere fan rekkenjen foar de Fukols al kommen. - En hy rukte mei de hannen, of leaver mei de poaten, oan 'e ôfstânsbetsjinning.

Marinka tweeted:

- Dit is in ultraquasar -showdown!

Valerka tafoege:

- Megafysyske flits!

Levka, dy't syn tosken bleat, tafoege:

- Yn it tsjuster fan it ultrafakuüm !

De hyperreaktors waarden lansearre, alle roeden rûnen op. Om elk fan 'e tonnen begûnen spinnenwebsjes te groeien mei poarperen mist, dy't troch de leechte snijden.

Yn in fraksje fan in sekonde, glânzjende skuorren dy't komme út fjouwer boarnen trochinoar en sammele oan dizze kant fan 'e romte yn in krêftige beam, stoarte yn it fakuüm, ramt de swarte muorre as in hyperplasmyske sledgehammer. De krêft fan fotonen fersneld ta ultrasnelheden bruts fuortendaliks troch njoggen diminsjes. Se sloopt romtlike struktueren, ferfoarme krêft en heal-romtlike fjilden. De waas baarnde helderder as in supernova mei in temperatuer fan in protte kwintiljoenen graden. Fansels kinne mear as ien stjer boud troch it proses fan ienfâldige thermonukleêre fúzje net sa waarm en helder gloeie. De krêften dy't hjir belutsen binne binne twa oarders fan grutte machtiger.

Leshka tweeted:

- Dit is hyper-swart gat macht!

Slavka fûn it nedich om ta te foegjen:

- En anty-pulsar !

Marinka tweeted:

- Mar wy koene it ek wol oan!

Valerka befêstige:

- Fansels! Wa't fleurich is, laket, wa't wol, sil it berikke!

It gravitasjonele krêftfjild fan 'e festing asteroïde koe de druk fan sokke wylde enerzjy net ferneare en barste gewoan as in bel. Doe stieken skriklike streamen it sintrum troch, troch it pânserblok hinne.

- Snij it yn fraksjonele stikken. - Fonura befel de kompjûter. - Spray de festing op 'e nanoshards .

Valerka piepte:

- In spesifike metadictator !

Marinka giechelde oer :

- Down mei diktatuer en willekeur!

De superdichte beam gie troch mei te skodzjen en te brânen. En al gau, op it plak fan 'e ûnberikbere romte-sitadel, bleau allinich in heap fan read-hite pún oer. De oerbliuwsels fan 'e mega-festing draaide en draaide yn spiralen. Fiifenfyftich miljoen fuquils en trijehûndert en achtenfyftich miljoen fjochtsrobots fûnen har dea hjir, meast fluch en pynlik, mar dêrfoar net minder ferskriklik. Marshal-hartoch fan Fuantabo stoar ek .

- In swart gat yn 'e kont! - rôp Fonura. - Wy diene it, wy pulsearre it . Oerdrage de plasma-útbarsting nei jo buorlju.

Nei't safolle enerzjy opbrûkt wie, duorre it wat tiid om opnij op te starten. Op dit stuit foelen ûntelbere stjerreskippen de perimeter oan, rjochte op de brek dy't makke wie mei rûge, smelte rânen. In fûle striid bruts út, hûnderttûzenen romteskippen fusearren yn 'e omearming fan 'e dea. Fan 'e oerfloed fan breuken like it hyperfakuüm te sieden en barste yn barsten . De kanonnen ferneatige tuorren en trochboazen de rompen fan ferskate skippen. Yndividuele stjerreskippen, fongen yn it krúsfjoer, eksplodearre gewoan en ferneatige lytse krêftfjilden koene de kombineare druk net ferneare.

Marinka klapte sawol de palmen fan har hannen as de bleate soallen fan har brune en sterke fuotten:

- Dit is echt gewoan superquasar !

Valerka tweeted:

- No, de natuerlike dimensjes wurde tige respektearre! De gearstalling fan 'e slach is gjin fakuüm!

Levka knypeage nei syn freonen, sloech op 'e bleate fuotten en piepte:

- Hyperplasma sil it punt fan waansin net berikke!

Slavka wie it hjirmei iens:

- Dat is grif wier!

De stasjonêre festingen biede serieus ferset elk fan harren hie mear as tûzen swiere kanonnen, spuuwen út stikken fan hyperplasma op superluminal snelheden en ultra-raketten binnen superphoton fersnelling. Dit wiene ferskriklike volleys, dy't de rigen fan 'e oanfallers ôfmaaiden .

Marinka twittere nochris:

- Dit is super-perigee !

Valerka knikte mei syn fûsten:

- Tears it gravirroof fan 'e foton wimpers!

Slavka merkte op:

- Hypercoster ultrafotonyt !

Levka raasde:

- Teonukleêre lading!

De dea-masine begon wer te bewegen, wêrtroch in hyperplasma-beam op tichtby asteroïden loslitten. It blok fan twahûndert kilometer ferspraat as stikken iis fan de klap fan in stielen stok. Dizze taktyk wie tige effektyf de Fuquils begûn te panyk, en guon fan harren skippen ferspraat yn eangst, lykas flinters fleane op de Olympyske fakkel. De oaren fochten wanhopich. Boppedat waarden reserves yn 'e slach brocht, en groeide de waanzinnige striid.

Grand General fan de Fukils Firon wie kalm, hy helle reserves foarôf en wie der wis fan dat hy de oanfal fan 'e muggen en har bûnsmaten ôfkeare soe. Mar de rûpen dy't flora sykhelje binne tige slûch, en koenen in ferrassing presintearje. Us eigen pundits wiene net oan 'e taak en bewearden dat it ûnmooglik wie om in hyperlaser fan sa'n krêft te meitsjen, mar yn feite die bliken dat de fijân de earste wie dy't in gefaarlike nijichheid brûkte. No suggerearren ynstinkt en yntuysje mar twa opsjes: óf om fluch fuort te rinnen, óf te gean yn nauwe gefjochten, mingde rigen. Yn dit gefal soe de lange sweep fan 'e superlaser it risiko hawwe om har eigen del te slaan .

Valerka notearre:

- Ferrassing, ferrassing, lang libje ferrassing!

Marinka korrigearre:

- Mear as in hypersurprise !

Levka lake en makke beswier:

- Mar hypertheonukleêre wapens binne noch koeler!

Slavka wie it net iens:

- Nee, der is gjinien koeler as de pioniers!

Firon, dy't net faak sjoen waard ûnder de heechste nivo's fan it korrupte kommando, wie dapper. En hy naam in beslút - om te fjochtsjen oant de dea! Ferskate miljoenen skippen mei miljarden fjochters , sawol biologyske organismen as elektroanyske, binne ferweve yn in helske tangel. It like dat hyperspace waard warped, en it ultra-fakuüm waard kreake, en ûntelbere skuorren waarden fol mei superplasma . De helderste flitsen, dy't in ûnmjitbere hoemannichte enerzjy frijlitten, liken op gigantyske blommen dy't daliks yn 'e romte bloeiden, mei rôfdierige libbene blomblêden dy't gierich útrikten nei de romteskippen. Slachskippen, grutte slachskippen , krusers, charkoshes , hyperlaser destroyers, raketdragers, aerobonussen , laserboaten, swiere, medium, ljochte jagers en folle mear. Dit alles waard elke sekonde troch tsientûzenen ferneatige, ferspraat yn fragminten, of hyperplasmysk , heul ferwaarme magma.

Marinka tjirre, trillend:

- Bang! Echt, dit is ultra-swart gat !

Firon keas foar himsels in mobile mega-cruiser. It wie maklik te kommando út it, en syn hege snelheid en treflike manoeuvreerberens makken it mooglik om te fjochtsjen mei súkses. Antisipearjend dat as de slach foarútgie, guon fan 'e fijânske stjerreskippen soene besykje om troepen op' e planeten Shito , Mata en Griko te lânjen, bestelde hy it oerflak om mei ferneatigingsminen te ûntginnen. Dochs binne se hast ferlitten, en de pear lânseigen binne net te sparjen.

Valerka merkte op mei in fleisige glimlach:

- Dit is sa megakundich !

Marinka giechele en merkte op:

De duvel fierde in kweade oarloch mei de pioniers,

De fijân focht wreed, ferriederlik ...

Mar de pioniersstrider ferpletterde de satan,

Jo wierheid bewize yn 'e striid fan krêften!

Levka tweeted:

- Pionier, pionier, kommunisme - do bist in foarbyld!

Slavka korrizjearre:

- Mear as oktober.

Ien en in heal tûzen amfibyske oanfaltransporten, ûnder de dekking fan ferskate tsientûzenen skippen, ynklusyf " meromat " en "neutron", penetrearre ta har. De planeten wiene relatyf min beskerme. De sektor is praktysk iepen. Underweis skeat it squadron allinnich op lytse satelliten. Dêrnjonken hiene se gelok ûnderweis dat se seis modules mei brânstof en munysje tsjinkamen - se koene net allegear evakuearre wurde.

Dêrnjonken hiene de dieven generaals in negative ynfloed, se ferburgen wat fan it stellen guod yn dizze wrâlden. Dit wisten de muggen in massale lâning. D'r binne trije miljoen selektearre soldaten op elke planeet . Sadree't de rôfdierige armadas harsels pleatsten, eksplodearren se yn ien kear. In ferskriklik gebrul, gûlen, skriemen, trillende ledematen fan healferbaarnde rûpen. Annihilation flares, elk, ôfhinklik fan it type matearje, binne fan tûzen oant fiif tûzen sterker as thermonukleêre. De kosten binne relatyf goedkeap en ienfâldich. Hjir makken de muggen in flater en stjoerden se gjin scansquads foarút.

Valerka giechelde en tjirpe:

- Ja, dit is ús produktive ynfloed!

Marinka korrigearre:

- Guon fan ús! Dit is nei alle gedachten in anty-pulsar film!

Levka sei mei bepaalde logika:

- Oarloch is wat bart yn films foar folwoeksenen!

Slavka gromde:

- Stopje mei it meitsjen fan antypulsêre antymonen!

Grutte generaal Fearon seach dit lykwols net - fier fuort. Al syn oandacht wie rjochte op it flaggeskip slachskip . De slach laaide hieltyd mear op en, lykas Firon ferwachte, foel de superlaser tydlik stil, nei't er earder noch ferskate stilsteande sitadellen fernield hie. De float ferdielde yn tal fan aparte groepen, elk fan dy selsstannich, sûnder help fan hege kommando, keas slach taktyk. Yn dizze betingsten waard alles besletten troch numerike superioriteit, en hy wie oan 'e kant fan' e muggen. De Grutte Generaal begriep dat se net lang úthâlde koenen, en stelde himsels it haaddoel: te ferneatigjen it flaggeskip slachskip. Om dit te dwaan, sette hy in groep fan shock starships, en kaam tichter en tichterby. De wichtichste sterkte fan sa'n gigantysk skip is syn krêftfjild. It kin allinnich wurde trochbrutsen of ferswakke troch in konsolidearre slach nei ien punt.

Marinka joech út:

Sla rjochtút sûnder te ferbergjen,

Der is al lang gjin fertrouwen yn wurden...

Wurden moatte sjitte as tanks

En slach de orken yn 'e tosken!

Valerka, mei in glimke dat fonkele as pearels, knikte:

- Dat is grif wier! Mar hawwe muggen tosken?

Levka twittere mei in glimke:

Ferjit-mij-net groeie earne,

Mem bakt taarten...

De pionier hat noch tosken,

Fangs sille gau groeie!

Slavka gromde, grappend en serieus tagelyk:

- Dat elkenien trillet, sadat elkenien trillet, dat se respektearje!

It like derop dat it lot harren favorisearre wie yn it fakuüm, en in stream fan meteoriten ferskynde út it neat. It wie tige dik en makke it dreech om te rjochtsjen en te sjitten. Yn tsjinkommend ferkear stoarte de bûtenlânske swerm yn it flaggeskip slachskip.

Marinka stampte har bleate fuotten en tjirre:

- Hyperpreon kwadraat!

Valerka knipoogde nei it famke en frege:

- Wêrom net yn in kubus?

It famke gromde as antwurd:

- En oer de kop fan 'e koal!

Slavka piepte:

- Dat kloppet!

Fan 'e ynslach trille, trilde it beskermjende skerm en stjoerde in fonkeljende waas út . Skipping tichterby, de mega-cruiser skeat ladingen út al syn plasma kanonnen en ûntslein raketten en lasers. De reaksjesalvo wie folle sterker it slagge sels de boech te beskeadigjen en de wjuk fan it ûngelokkige skip ôf te snijen.

Fonura gromde:

- Ferneatigje. Ferbaarne dizze alien. Fan alle wapens - fjoer !

De folgjende salvo wie lykwols net sa destruktyf. Kometen en meteoriten makken de slach sêft.

Mar oare skippen kamen op. De krêft fan 'e slach wie dizze kear sterker. Nei it ferpletteren fan it fjild, al ferswakke troch grutte blokken, makken de ladingen in yndrukwekkend gat.

-No is it tiid om de thermoquark bom te smiten. - Firon joech de opdracht.

Valerka twittere yn antwurd:

- Dit sil echt, echt cool wêze!

Marinka antwurde mei optein:

- En echt yn 'e striid!

Slavka raasde:

- Hyperstar !

Levka lake en sei:

- Nee, it wurdt net koeler!

Meastentiids is sa'n raket net hielendal effektyf fanwegen tsjinraketten , of anty-strieling , mar yn dit gefal, mei in part fan 'e kapasiteiten fan it flaggeskip slachskip lam, kin it wurkje. Fansels makken meteoriten ek problemen foar lytsere stjerreskippen, mar se hienen noch net safolle te lijen as dizze reus.

-Radiation oant it maksimum! - rôp Firon mei in lûde stim.

Fersneld troch ultrafotonen fleagen trije raketten fuortendaliks yn 'e brek. De driigjende reus huvere en wist twa "kado's" te akseptearjen. Mar doe eksplodearre de tredde lading in bytsje fan 'e kant, allinnich ferbrede it yndrukwekkende gat.

Marinka piepte:

- Dit is geweldich - gewoan super!

Valerka tafoege:

- Sawol hyper as super!

- Hûndert quasars de drain del! - Firon raasde en smiet bliksembolten fan frustraasje. - Mislearje sa'n oanfal. - Doe bedarre er, net alles wie ferlern, kommandearde er yn ' e swiertekrêftstjoerder . - Oanfalle it flaggeskip mei alle macht, rjochtsje op it gat.

De opdracht blykte praktysk te wêzen. De bûtengewoane oanfal en oanfal wie in grut súkses. En hoewol't fjouwer stjerreskippen waarden ferneatige troch werom fjoer, it gat waard ferbrede.

Dêrnei fleach ien fan de thermoquark raketten yn de hyperreactor . It proses fan quarkfúzje is miljoenen kearen sterker as thermonukleêre fúzje. Sa'n krêftige eksploazje fuortendaliks ferbaarnd de struktuer fan it skip, ferspriede it yn hyperplasma. De gravitaasjewelle en fotonen fersneld ta superluminale snelheid makken it yn in seldsum gas. De tentakels fan 'e inktvis, ferwaarme ta kwintiljoenen graden, fersloegen stikken matearje, baarnden tichtby skippen.

Valerka merkte agressyf op, draaide syn top:

- Dit is echt hyperquasar!

Marinka lake en antwurde:

- Wat kinne wy sizze, alles sil heul cool wêze! Litte wy it nimme en it mei krêft op it kin slaan!

Levka merkte mei in swiete glimke op:

- Ja! Dit is wirklik in debút spile as in klok!

Slavka antwurde grappich:

- Swart gat yn 'e kwasar!

Firon's mega-cruiser koe amper nei in relatyf feilige ôfstân springe fan 'e skriklike oerienkomst fan in supernova. Dochs smolt it en draaide it ferskate kearen, smiet it fier fuort en ferplettere in oantal partysjes. De gewearen wiene slim skansearre, de measten wiene bûten aksje. Nei't er it measte fan syn fjochtspotensiaal ferlern hie, waard it stjerreskip in maklike proai foar de fijân. It realisearjen fan dit, en net om 'e nocht stjerre wolle, moed is gjin roekeloosheid, bestelde Firon in retreat. Manoeuvrearjend mei boarnen , de mega-cruiser, it foarkommen fan trapen en pincers, luts him werom, besocht ûnder de beskerming fan syn skippen te kommen. En dochs waard er hast slein, feilich blokkearre, omsingele as in foks yn in gat. De pear gewearen fan it skip reagearren traach op it barbaarske bombardemint. It krêftfjild gie ferkeard, mear as in skuorde paraplu as in betrouber skyld. It is gjin wûnder dat it romteskip gau eksplodearre en yn fragminten foel.

Valerka klapte yn 'e hannen:

- Grut!

Marinka hat tafoege:

- Mega en meta pulsar !

Firon wist amper te ûntkommen op in lytse boat. Dit rêdingsskip wie praktysk ûnsichtber, in searje weagen makke ynterferinsje yn har waarnimming, sadat sels swiertekrêftradars allinich wazige spots registreare. Moed hat syn grinzen, en de grutte generaal woe oerlibje. Boppedat is de haadtaak foltôge, en mei in fjouwer-fâldige, en no, miskien, fiif-fâldige superioriteit fan 'e fijân, is de útkomst fan' e slach in foarôfgeande konklúzje, en it bêste dat kin dien wurde is weromlûke de oerbleaune troepen. Al it skip ferlitten, joech Firon de opdracht om systematysk werom te lûken nei it Madoron- systeem om stipe te krijen foar de planetêre ferdigening. Dit liet ús tiid winne en ekstra krêften nei dit gebiet bringe.

Marinka tweeted:

- De yndieling foar de slach is quasar !

Valerka giechelde en merkte op:

- En wy sille eins elkenien weagje en útrôlje!

Levka merkte mei in glimke op:

- Gean en sjoch!

Slavka naam it en tafoege:

- En nim in foto yn 'e fecal annihilator !

Marshal Fokhoron hie al in sinjaal krigen dat grutte fijânske troepen syn efterkant ôfsnije koene. Hy twifele lykwols in hiele lange tiid, bang foar in frontale oanfal. Wês foarsichtich om de line fan ferdigening net te ferswakken. Boppedat , de fijân lansearre in ôflieding oanfal, ferneatige ferskate tûzen skippen. Sa'n beweging makke de al leffe baron kjel. Fokhoron wie korrupt, bedarre oant syn nekke yn korrupsje - in ymmorele type. En hy is slûchslim op syn eigen wize , mar tagelyk is it him noch net slagge om himsels fan herte oan muggen te ferkeapjen. Mar der binne al wat foarútgong nei dit. Muggen wisten ferrieders te finen, en guon fan syn entourage waarden ynhierd. Benammen generaal Hertz produsearre geregeld rapporten, en rapportearre sawol it oantal troepen as de direkte plannen fan syn kommando. De muggen betellen royaal yn 'e oarloch, de tûke wurdt ryk, de dappere komt foarút en de gek wurdt sketten. Ferrieders binne lykwols net allinnich tûke, mar ek net fiere minsken. Ier of let wurde se ommers fongen troch kontraspionaazje, of ferriede troch har eigen wurkjouwers. De reden is dat hy waard ûnnedich, of hy waard degradearre, of sels sketten. Se besochten lykwols net oer te praten, krekt oarsom, se besochten de betelle spionnen op alle mooglike manieren te behagen.

Valerka notearre:

- Se hawwe yntellektuele degradaasje.

Marinka forklearre mei in gniffel:

- Folslein fotonisearre .

Slavka piepte:

- Hyperbanzai !

Levka hat tafoege:

-Nei de ultrafoton kiste fan alle muggen en kevers!

De lichte oanfal waard ôfslein, en no wie der gjin ekskús mear foar fertraging. Unthâld fan 'e befel fan' e Extra-keizer om foar elke priis omsingeling te foarkommen, en in oar te hawwen krigen Fokhoron joech de opdracht oan 'e swiertekrêft mei in fersyk, of leaver in pleit om help.

- Litte wy útfiere. Lang libje de ekstra keizer!

De Armada sette lykwols út, it wie al te let. Underwilens setten de superieure massa's fan 'e fijân harren einleaze foarútgong troch.

Marinka merkte mei in grinnike op:

- De horde raast as in lawine op ús oan. Der is gjin middengrûn.

Valerka antwurde mei in glimke:

- Oars sitte jimme allegearre yn ikenkisten!

Fadoron syn systeem wie ien fan de meast fersterke yn 'e galaxy. De sintrale planeet wie enoarm en tichtbefolke - sa'n twahûndert miljard. Alle oanpak dêre wiene ferstoppe mei homing cyberminen , lykas twa tsientallen natuerlike satelliten. Elke satellyt is ticht besunige mei plasma- en hyperplasmakanonnen , lykas raketten. Dêrneist draaiden noch ferskate planeten, dêr't delsettings en bases op leine. Der wiene serieuze gefjochten foar de hân. Firon wist wêr't hy weromluts, en de muggen waarden te fier fuort om te stopjen. Krektoarsom, se klommen as tanks, sparje harsels noch har libben. Space piraten wiene benammen aktyf, sensing de rook fan wat fried , kweade star filibusters klommen as kakkerlakken te jam, it wie tige ferliedlik te plonderjen tichtbefolke wrâlden.

En no komt de striid, dy't begûn te ferdwinen, op mei in nije ongelooflijke grime dat it sels liket dat de stjerren trilje.

Valerka notearre agressyf mei argewaasje:

- Yn it grutte swarte gat!

Grand General Fearon wist te ferhúzjen nei in lichte kruser. Dêrwei bleau er de striid liede. It earste besykjen fan de muggen om de totale ferdigening op it plak te brekken wie net slagge. It bloedbad siet fêst oan 'e râne fan' e planeet Codd. De omlizzende planeten skodden fan de eksploazjes. Ien fan 'e satelliten krige safolle ferskriklike hits dat it spjalte fan bûten it soe lykje dat it wie in struisvogel aai barsten, sa fluch wie syn ferneatiging;

Marinka helle wer in diamant-iisglês út it Hypernet, yn trije kleuren crème, slikke it en merkte op:

- Dit is echt in kwasar, it sil jo noas gjin sear dwaan!

Fonura wist op it lêste momint te oerlibjen, en liet it flaggeskip slachskip op in rêdingsmodule-boat. No strûpte de kweade rups bedrigingen út, benammen om't syn hûd slim ferbaarnd waard troch strieling.

- Nim gjin finzenen. Elkenien fersmoargje, ferneatigje se, ferbaarne se, ferspriede se yn fotonen.

- It sil folbrocht wurde, jo stellare superioriteit! - Generaals fan legere rang joegen oarders. It wie heul lestich om troch te kommen nei Codd foar elke lytse stap dy't jo moatte betelje mei tûzenen, tsientûzenen stjerreskippen. De ûnferbidlike lawine kaam lykwols tichterby.

- Druk se sa. Knip hurder, net folle mear, en de kwasar sil einigje! - De Marshal Duke wie skandalich. - Pleats net te folle skippen by it oanfallen fan satelliten - slach op in lange ôfstân. Dat is foarsichtiger. Och, de graviominen fan 'e duvel !

Valerka wie it hjirmei iens:

- Ja, mines, dit is echt in ekstreem grut probleem!

Marinka hat tafoege:

- It is logysker om hyperquasar te sizzen !

Levka ferklearre:

- Net logysker, mar grappiger!

Slavka piepte:

- Hyperspace ynstoart !

De minen kamen eins út, hast ûnsichtber, se kamen út 'e romte en ramden stjerreskippen. Guon waarden op it plak fernield, oaren, krekt oarsom, krigen allinnich skea. In protte eksplosive apparaten waarden foarsjoen fan in puls blaster, by steat om te baarnen troch krêft fjilden, al foar in hiel koarte tiid , wêrtroch ferskriklike skea. De swiere ferliezen hienen de Mosquito-float droech litten, en sels de piraten begûnen tekens fan ûnrêst te sjen. As d'r sokke grutte ferliezen binne op 'e oanpak, hoefolle sil dan op' e planeet sels ferlern gean moatte.

It pioniersmeisje mompele:

- Kommunisme is net allinich in systeem - deadzje de mug fluch!

Fonura hâldde lykwols ynienen op mei razen en swevel te spuien. In goed idee kaam by him op.

-Wat as wy in oar, machtiger wapen brûke tsjin de Fukils? - De rûp giechelde. - Wy hawwe it ommers, it is ek in tige effektive lading.

Valerka piepte ynstimd:

- Dat hawwe se fansels! Dat jo de eagen der net iens fan ôfhelje kinne!

Wat Fonura oan tocht wie neat mear as in " hyperradiobom ". Dit nijste wapen útstjoerd spesjale superneutroanen binne in miljard kear koarter golflingten as gammastraling. De eksplosive krêft fan sa'n lading is net grut, mar de hyperbestraling is miljoenen kearen sterker as normaal . En de ynkringende krêft is kolossaal - gyridowellen , dit is gjin grap, se binne by steat om troch de planeet te baarnen. It wichtichste nadeel fan it apparaat is dat it kin net eksplodearre yn de bûtenste romte. Troch syn ûntwerpfunksjes wie dizze belichaming fan 'e ûnsichtbere dea allinich geskikt foar gebrûk op planeten, en sels dan net op allegear. Mar yn dit gefal past de wrâld fan Codd. Dit skriklike apparaat ferneatige twatredde fan 'e befolking fan dizze wrâld. It is goed dat de muggen mar ien sa'n lading hiene.

Valerka merkte mei in glimke op:

- Net in ûnsin oanpak?

Levka mompele:

- Meast wierskynlik gjin swart gat !

Slavka sei:

- Mar mei hyperambisje !

Marinka piepte:

- Foar de pioniers!

Wat in heul goed wapen, jo deadzje mankrêft, mar alle apparatuer en materiële besittings bliuwe. It is gewoan spitich dat it noch te djoer is. Om gyrido- golven te meitsjen is in grutte hoemannichte garvanik nedich , en dit is it seldsumste elemint yn it universum. Mar se hawwe noch net leard hoe't se it keunstmjittich synthesisearje.

- Ferrassing nûmer twa! - Fonura wie tige tefreden. - De planeet skjinmeitsje mei in gyridkam .

Marinka piepte :

- Fire Princess Plasma !

Njonken de fukolen wennen yn dit himelske ryk fucianten, trochsichtige lânmollusken. Se wurken foar Fucolia en libbe frij goed. It feroverjen wie sa maklik as peren skuorre, in pear volleyen, en de Futsians brochten de poaten nei boppen. Dêrnei mochten de aboriginen in wichtich part fan har autonomy behâlde. No krige dizze race rjochten op gelikense basis mei de Fucols . De strieling makke har blau, smoarge pears en readbrún. In protte wiene bedutsen mei flekken en wreiden yn ûndraaglike pine. Dejingen dy't daliks stoar, kinne sein wurde dat se lokkich binne - se waarden swart, mei har finnen oaninoar, wylst de pine fan oaren in protte oeren duorre. Tal fan robots, sawol gefjochts- as yndustriële, waarden ek skansearre, benammen om't guon fan harren net folslein útskeakele wiene, mar gek wiene, harsels op 'e pear oerlibbenen smieten, of mei elkoar wrakselen. De foto wie echt skriklik.

Sels de erudite Valerka raasde:

- Hyper eng ! En it is quasar !

De ferlammende klap sloech it grutste part fan de ferdigening út, en de muggen pakten úteinlik it inisjatyf. Allinnich in part fan de satelliten sette de wanhopige striid troch; Se hiene lykwols mar maksimaal in healoere oer.

-Wêr is dizze ferdomde Fokhoron, sadat hy sels begroeven wurde kin. - Firon swarde. "Ik haw him al safolle kearen om help frege, mar gjin antwurd, gjin groet." In swart gat ûnder syn chitin!

Help wie yndie let. Krektoarsom, ekstra fersterkingen kamen de muggen oan.

Marinka, mei har bleate fuotten spatten, piepte:

- Fertrage net op bochten, dat is de ienige manier wêrop jo leare om te winnen!

Valerka tweeted:

- Dit is it heechste nivo fan ynfloed op hyperfotonen!

It fanke bleau te jûkjen, de brânwûnen brânden sûnder genede. Nei in koarte gedachte, besleat hy in healing bad te nimmen sûnder te wachtsjen op it ein fan 'e stjerlike striid. De hartoch Marshal bestelde it te foljen mei in regenerearjende oplossing, en dûkte kop yn 'e purple-crimson floeistof. It wie tige noflik, de skuorkes tintelden, de pine ferdwûn. De caterpillar wreide, spatte smaragdskûm, beweecht syn poaten. Doe bûgde de maarskalk út en gie troch mei it jaan fan oarders.

-Kom yn fan links, hûndert tûzen stjerreskippen nei de rjochter flank en nei de ûnderste hoeke. Lykas dit. Druk him no fan efteren ôf. Brûk in spiraal bypass. Circular dûken . En no binne wy ferspraat.

Regearske stjerreskippen hearden him sûnder twifel, mar de piraten diene sa goed as se koene . Se wiene benammen ynteressearre yn 'e planeet Codd. In protte fan harren begûnen troepen te lânjen yn dizze lange lijen wrâld. De himelske loft rûkte nei sweveldioxide, en dêrom wie it mooglik om te rôven allinnich yn romtepakken. De ionisearre sfear produsearre swakke strieling dy't fluch syn krêft ferlear, en wie praktysk ûnskuldich foar libbene dingen. Mar tagelyk siet der in bitterens yn 'e mûle, en ik woe spuie. De trofeewyn, faaks in floeistof dy't net te ferienigjen is mei it lichem, gie lykwols troch de kiel. Proteinsoarten waarden benammen alkohol, mar swevel-ademende soarten ferachten it net. Guon winen waarden ûnder oaren opmakke mei sa'n eksoatyske " dope " dat it de harsens, of logyske molekulen, ferfoarme fan dyjingen dy't gjin harsens hienen.

Valerka merkte mei in lach:

- Ja, en dizze freaks fergiftigje harsels!

Marinka lake en antwurde:

- Pionier, as jo ien smoken sjogge, behannelje him dan as in fijân fan it folk! Gewoan net deadzje mei in blaster!

swakkere korsaren foelen dea. Se waarden doe útklaaid troch harren eigen makkers, en soms stil snije mei hyperlaser blêden. Dat is, de gaos hearske yn folle krêft. De gebouwen wiene foar in grut part yntakt, en dêrom wie plundering rampant. Al gau diene ek steatsbemanningen mei oan de pogrom. Elkenien woe mear pakke . It wie lykwols noch net foarby. Folle let, mar de krêften fan Fokhoron kamen oan. De ambisjeuze greve groeven lang, mar kaam dochs op 'e hichte.

En it momint, sa die bliken, wie suksesfol foar him, de measte fan 'e skippen drokte byinoar, ruïne Codd. Dêrtroch hie Marshal Fukil ferrassing en in bettere posysje oan syn kant.

Valerka merkte grappich op, gnyskjend syn tosken, fonkeljend as de laklearen skuon fan in prinsesse:

- Us team is it sterkste, fan 'e taiga oant de Britske see!

- En oant de ein fan it hielal! - Marinka tafoege.

No folge de kanonade in folslein oar senario. De muggen waarden oan it oerflak fan 'e hûndertfiifentweintich tûzenste kilometer drukke. In protte piraten wiene al sa optein dat har stjerreskippen op 'e planeet stean bleaunen, en mei har krêftfjilden útskeakele, posearren as in maklik doel. Se waarden sketten út in baan. De filibusters reagearren traach. Allinich de Fukil-regearingskrêften biede serieuzer ferset.

- Hjir binne de arthropods " fluorics ". Se fleagen my yn 'e holle. Bring reserves yn 'e slacht en reorganisearje. - Fonura luts it hologram. - Gean fuort fan dizze planeet, wêrom sitte jo as wjirms oan fekalen fêst?

Marinka merkte grillig op:

- Hy sprekt him ûnbivilich út!

By dizze wurden ûntwikkele de Marshal Duke in skriklike appetit. Hy hat noch gjin iten hân, en it oansjen fan in protte miljarden libbene persoanen dy't stjerre, wekket brutale honger. Hoewol Fonura wie in rups, hy wie tige dol op fleis, benammen bakt mei bloed.

-Lever it my daliks, ik ha honger. - De hartoch tikte op 'e earmtakke.

Valerka merkte mei in lach:

- En dizze wol sels yn 'e striid ite ! Bern, nim syn foarbyld net!

Lykas altyd levere ree robots, dy't de smaak fan 'e master perfekt wisten, him sappige, dampende stikken sompe grien fleis mei brune plakken, garnearre mei Vintusian sprinkhanen en besprinkele mei Suharto's burpsaus. Dit bist is in mingsel fan in nijlpaard en in adder, en fiedt op gigantyske planten. Alles tegearre wie tige lekker en letterlik smolten yn dyn mûle. De fjouwer tongen fan 'e muggen holpen aktyf, en trije rigen blauwe, giele en griene tosken kauwen aktyf iten. Soms binne yndividuele triedden fêst te sitten tusken de tosken, en om se op te lossen, wie it nedich om de mûle te spoelen mei in swakke oplossing fan ligusic acid. Dêrnei folge in spesjaal bier op soerbasis mei tafoeging fan salpeter- en swevelsûr. It is fiedend, sûn en it wichtichste slacht de muggen op 'e holle.

Marinka piepte:

- Net pionier falle yn in swart gat!

Wylst Fonura wille hie, namen de rest fan 'e generaals de kontrôle. No naam de stjerslach in oare wending. It gebiet om Codd wie dreech te werkennen, it wie fol mei pún, fragminten en oare rommel. De corsairs en klysma's fochten wanhopich werom, mar net bysûnder effektyf, wylst de fersterke fukols op drukten. De swiere slachskippen "Tushat" wiene benammen iverich se hiene in protte hûnderten, tûzenen gewearen en lasers. Benammen se slagge om maklik te ferneatigjen de dekking fan krusers. No se, lykas zombies, benadere de kreupele maten. Spoaren fan projektilen, bliksemlasers, smookende stikken romp dy't yn alle rjochtingen fleagen, oerladen de romte letterlik. De skalen waarden dúdlik en hieltyd mear kante yn it foardiel fan de Fucols. De fijân hie syn reserves lykwols net hielendal útput. En ûntelbere horden muggen fleagen wer de hyperspace yn . En in swiere ultra-plasma tornado foel op de arthropod skippen. Ien kear yn syn earms, in pear slagge om te oerlibjen. Hjir is in typysk ien bemanning fan Fukols, bewapene mei de nijste technology. Kaptein Folod sette syn hannen op it swiertekrêft stjoer , de kontrôle wie hiel simpel, as in joystick foar bern, en fukols trained sûnt bernetiid, earst op spultsjes, dan op renommearre simulators.

Marinka piepte:

- Jo hawwe gelyk, hyperphoton - trein !

En doe waard ek in gjalp heard:

- Wat tinksto, Grand? Sille wy by steat wêze om te kommen út soksoarte libben? plasma grinders .

- Der is altyd in kâns, Folod. It wichtichste is om dûbele teken te foarkommen.

-Dizze ferdomde plasma-slachskippen, se hawwe goede beskerming en in protte gewearen, se binne praktysk ûnkwetsber foar ús cruiser.

-As jo mar op in ekstreem tichte ôfstân komme en in volley fjoer op punt-blank berik.

-Ja, yn dit gefal wurde wy sels sketten. - Grand, de earste mate en parttime kommissaris fan 'e kaptein, wiisde nei in kluster romteskippen, en ferneatige de mishannele Fukil-float mei swier fjoer fan al har kanonnen .

-Miskien sille wy reitsje wêr't de Vatormorolas yn it fakuüm stuitsje .

Squeak as antwurd:

- En wat sil dit jaan?

-Wy kinne ferneatigje in grutte oanbod ferfier. En sûnder harren sil it dreech wêze om te fjochtsjen op dizze planeet. Troch de wei, it wurdt mined.

-Dat is wat Fold, as dit sa is, dan is it no de tiid om it op te skuorjen.

En yndied, op dat stuit eksplodearre it. Yn de realisaasje dat it dúdlik wie dat Codd net tsjinhâlden wurde koe, en dat hast alle boargers dea wiene, ûntplofte de Fuquils djippe thermoquark-minen. De kontininten kreake yn ien kear en foelen yn in kaskade fan fjoer. It hiele oerflak hied omheech, brokkele yn ekstreem waarm sân. Koartsein, it ein fan 'e wrâld is kommen.

Valerka piepte:

- Falle yn in swart gat!

Ferskate miljard piraten, en muggen dy't noch net slagge om te evakuearjen, waarden daliks ferbaarnd. Harren iennichste treast wie dat se hast sûnder pine stoaren. Ommers, pine kin net oerdroegen wurde flugger as de snelheid fan ljocht, en dit soarte fan hyperplasma is hûndert en tsien kear flugger.

- Krekt sa, as hearde immen ús, no sil dizze wrâld noch lang net geskikt wêze foar gebrûk.

- Wat wolsto , Grand. Wy wolle ússels graach oerlibje. - Fold ferflokt mei wille.

-Dit is de krêft fan in thermoquark raket. Wy hawwe ek ien, dus wy sille it brûke om troch it ferfier te skuorjen.

- Hoe sit it mei de tsjinraket ? Dit is de swakte fan dit wapen it is maklik om te oernimme mei in oankommend skot.

-Jo kinne ynterferinsje en Zet-strieling brûke.

-It helpt net folle, hoewol it better is as neat.

-Dan nimme wy in risiko - fortún begunstigt de dappere .

Valerka, dizze erudite pionierjonge, achte it nedich om ta te foegjen:

- En ek tûk!

Se gongen troch mei manoeuvre en kamen it transport oan. De kruser dûkte as in fisk.

- Ofstân nei doel? - frege Fold.

- Fiifhûndert en seisentweintich simulaasjes .

-Motoren yn metaplasma operearjende modus. Readiness sân kurankul . - Folod smiet de helm werom dy't him fan 'e holle glide. - It ôftellen is begûn.

De rappe oanpak fan it skip, laden oant de limyt mei frachtkonteners, begûn.

- Litte wy knalle!

- Wês foarsichtich, d'r is in startplak oan 'e rjochterkant. Mooglik ferskate raketten. Och, se geane nei ús ta.

-Wy fiere in standert anty-missile manoeuvre út.

- Sil net wurkje. - Grant wist te flústerjen.

Lykwols, dizze kear slagge de feather-light cruiser te ûntsnappen, behendich ûntwyk ûnder de deadlike tút.

- Dat is it, en jo seine dat wy gjin tiid hawwe soene. Alles is mooglik as jo foarsichtich binne. "Folod sloech de platte noas fan syn partner.

Marinka merkte op:

- Is dit grappich? It is in sûnde om hjir te glimkjen!

No wiene se tichtby. De gewearen fan de fijân skeaten hiel ticht, it like oft der in hyperplasmyske wetterfal streamde. Mar it is daliks dúdlik dat de salven net rjochte binne, mar sperren yn de natuer.

-De raket, yn teory, soe passe moatte. Behalve as der fansels in ûngelokkich ûngelok is.

Se waarden wat fongen, de skieden wiene barsten. Op dit stuit berikten se lansearbereik.

- Mei de Almachtige ús helpe. - Fold yndrukt start. De bombarren waarden iepene. En doe swommen se út, twa beauties - de grutskens fan 'e Fukil-oarlochsmasine.

Hyperfotyske jets ferspriede de raketten, en it romteskip sels ferhuze werom, en foeget strekking ta.

-As it ûntploft, dan komt it ús ek net goed.

De muggen hiene net iens tiid om te reagearjen foardat twa raketten, nei't se de krêftfjilden en de hingjende kanten omseagen, yn 'e romp stoarten. De flits fan thermoquark sloech yn alle rjochtingen mei ungewoane krêft, ferdampende gewearen en apparatuer. Dêrnjonken begûn de detonaasje fan benammen ferneatigingsfoarrieden . Sa wie de eksploazje slim. De gigantyske brânende tsûnamy fersprate en foar in part ferdampe tichtby stjerreskippen, mar de kruser wist te ûntkommen.

-Lykas dit! Immen sei dat it ûnmooglik wie! - Fold wie bliid.

- Wêrom bisto bliid? Wy hawwe allegear de slach ferlern. En no, op syn bêst, sille wy gelok wêze om te oerlibjen.

- Dit is net lyts, want it libben is in weardefolle ding.

Yndie, Fokhoron wie lef en matig foarsichtich. Doe't er seach dat de slach ferlern wie, en it oerweldigjende foardiel oan 'e kant fan 'e fijân wie, bestelde hy in retreat. De fukilen lutsen op in organisearre manier werom, ferdielden yn aparte groepen en tagelyk hopeleas knapten.

Nei't se grutte skea hawwe litten, ferfolgen de muggen har net aktyf genôch, blykber bang foar hinderlagen. Yn werklikheid hie Fokhoron neat, mar Firon besocht ferskate slûchfallen te bouwen. Benammen oft de fijân te lokjen yn in swart gat. Mar de muggen wiene alert en stoppe alle besykjen om te omgean. Sa nam stadichoan de ôfstân tusken de beide armadas ta en stoppe de skermutselingen. It waard rêstich. Fokhoron skreau in driuwende útstjoering nei it sintrale haadkantoar. Dêr oerdreau hy it tal fan 'e fijân en de ferliezen dy't se leine sterk. Hy easke, of leaver, triennend frege om fersterkings, besocht de skuld foar de nederlaach op Firon te feroverjen .

Marinka piepte:

- It sil de fijân echt ôfbrekke!

Firon, op syn beurt, ferwyt Fokhoron foar it let wêzen en smeekte him ek om in sterke sicurs te stjoeren. Beide kommandanten hienen inoar en wiene ree om har partner te ferdrinken yn in leppel wetter, of se yn ien foton te wekjen. Lykwols, dat is harren saak. Yn 'e tuskentiid setten de stjerreskippen har del foar reparaasjes. Der wie in protte skea oan har ûnsjogge, gatte rompen waarden oan alle kanten bedutsen troch reparaasjerobots. Vacuum welding gloeide, lasers trille, cyborgs mei in protte tentakels brocht yn reserve dielen. Nei't er in klap yn it gesicht krige, slikte it mega-ryk syn wûnen. Ien fan de fragminten, dy't laske wie, foel.

. HAADSTIK Nûmer 3

De film wie fansels prachtich, mei spesjale effekten, en like op gigantyske hologrammen, dy't yn 't algemien kin wurde sein hyper .

Marinka tweeted:

- Geweldich, mar...

Valerka knikte:

- Ja, klinkt it sinjaal, it wurdt tiid dat wy nei it rallypunt gean. En jo moatte echt hastich wêze.

Levka knikte:

- Ja, dêr kinst net tsjin stride!

Slavka tweeted:

- Litte wy fuortgean!

En de fjouwer krigers út 'e takomst sprongen yn' e romte yn 'e rjochting fan it Burevestnik-kamp.

De pioniersbern raasden as in ljochtstream yn in fakuüm. En se ynkarnearren, krekt neist it wenplak fan 'e jonge Leninisten. It kamp wie tige moai. De gebouwen liken op lúkse timpels, mei tige útwurke foarmen.

En yn it sintrum fonkele in stânbyld fan Lenin, fersierd mei edelstenen, mei alle kleuren fan 'e reinbôge. It is de grutte fan in goede berch. Ferskate jonges en famkes draaiden yn 'e loft.

Bern yn reade stropdassen wiene oan it spinnen en lusjes dien. It seach der allegear ekstreem grappich út. En der wie in omkearing en in revolúsje.

Marinka konstatearre mei in tefreden glimke:

- Dit is de lokkige bernetiid jûn troch Vladimir Iljitsj!

Valerka knikte ynstimd:

- Lenin wie ieuwen lyn in sjeny foarsjoen fan de fenomenale prestaasjes fan it kommunisme!

Levka giechele, draaide yn 'e loft en antwurde:

- Ja, dit is echt heul cool !

In grutte flinter mei prachtige ûntwerpen op syn wjukken fleach oer it stânbyld fan Lenin. En it seach der ferrekte moai út.

Slavka notearre mei in swiete glimke:

- Ja, it is hyperquasar!

Marinka klikte mei har bleate teannen en tjirre:

- Der is waarmte en snie yn 'e wrâld,

De wrâld is sawol earm as ryk ...

En no elke skepper -

Starships wurde opsteld!

Levka befêstige, winkend mei syn eagen, dy't fan kleur feroare fan pears nei oranje:

- Ja , wy bouwe net allinich stjerreskippen op in rige! De tiid sil komme, en wy sille universums meitsje!

Der ferskynde in robotfamke, as wie de jack-in-the-box derút sprongen. Se draaide om as in top en tjirre:

Op starships ha wy oer de weagen,

Fotonen haasten yn ferskate rjochtingen ...

Bern, ik sil dy groetsjen,

It bern sil slachferhurde wurde!

En it famke fan wûnderlike skientme knipoogde nei de jonges en die in salto yn 'e loft.

De sfear fan de jonges kaam flink omheech. En hja bleaten har wite en skerpe tosken, lykas dy fan wolven.

Doe ferskynden der mear bern. Untelbere kohorten pioniers sprongen út ferskate rjochtingen. Se draaiden har om, draaiden har om en gniffelen. Mar dan klinkt it sinjaal. En sa'n fiifhûndert keardels stienen tagelyk yn rigen. No hingje der bern yn 'e loft. En reade bannen gloede as robijnen op elk syn nekke. En sels it unifoarm waard deselde wyt-read-wyt kleur. En meast bleate fuotten, bedekt mei blauwe sandalen.

En de jonges stiene op oandacht. It plechtige hymne klinkt:

De ûnferwoastbere uny fan frije republiken,

It wie gjin brute krêft, mar kweade eangst dy't ús byinoar brocht ...

En de goede wil fan ferljochte minsken,

Frede, freonskip, ljocht, reden en moed yn dreamen!


No binne alle folken fan 'e planeet ferienige,

Wy binne ierdske bruorren en freonen foar altyd!

Mei Lenin syn heechste namme ferhearlike wurde,

Alle folken fan 'e wrâld binne in hillige famylje!

Koar:

Groetnis oan ús frije heitelân,

Freonskip fan folken is in stipe foar altyd!

Juridyske macht, folkswil,

De minske regearret no it universum!

Wy hawwe de wei iepene nei romte foar minsken oer de hiele wrâld,

Fascisme wurdt ferneatige, foarútgong wurdt ferheven!

Wy rinne glorieuze kilometers tusken de stjerren,

Under it bewâld fan 'e Sowjets is de minsklike geast opstien!

Koar:

Gloarje oan it Heitelân, ús frije,

Freonskip fan folken is in stipe foar altyd!

Juridyske macht, folkswil,

De minske regearret no it universum!


D'r is gjin sterkere geast fan it Heitelân yn it universum,

Elkenien dy't yntelligint is, is in broer nei ús hert!

Wy tsjinje it Heitelân sterker, of leaver

de hypermat yn dyn fûst !

Koar:

Gloarje oan it Heitelân, ús frije,

Freonskip fan folken is in stipe foar altyd!

Juridyske macht, folkswil,

De minske regearret no it universum!


Se berikten Berlyn op tanks, sjitten,

Der binne teminsten in protte moaie minsken ferstoarn!

De reade banner skynt, jout frijheid,

En de skurk wurdt yn 'e inferno smiten troch de krêft fan 'e leafde!

Koar:

Gloarje oan it Heitelân, ús frije,

Freonskip fan folken is in stipe foar altyd!

Juridyske macht, folkswil,

De minske regearret no it universum!


Leau, wy sille it memmelân beskermje en útwreidzje,

Litte wy in einleaze oseaan fan leafde jaan!

Under de flagge fan 'e einleaze, grutte messias,

Lit myn neiteam dweilje fan laitsjen!

Koar:

Gloarje oan it Heitelân, ús frije,

Freonskip fan folken is in stipe foar altyd!

Juridyske macht, folkswil,

De minske regearret no it universum!


Nei it universum bringe wy kommunisme fan frijheid,

Ommers, Lenin joech ús de geast om te meitsjen ...

Yn it hielal sille folken gearfoegje,

Foarútgong ferljochte ús tinzen yn ús dreamen!

Koar:

Gloarje oan it Heitelân, ús frije,

Freonskip fan folken is in stipe foar altyd!

Juridyske macht, folkswil,

De minske regearret no it universum!

Nei sa'n liet bûgden de pioniers, en it gesicht fan in moai famke ferskynde. It wie jong en ekstreem sjarmante. Se glimke en merkte op:

- Foarsitter fan 'e planeet, Svetlana Harpun, groetet jo, jonge Leninisten!

Dêrnei waard ien grut hologram fan it gesicht fan it famke ferdield yn fiifhûndert lytse. En dizze kleurde hologrammen fleagen by de jonges op. Hoewol yn 'e nije wrâld binne d'r tsien kear mear fertsjintwurdigers fan' e faire seks as it sterkere seks, yn dit kamp binne sawat twa kear safolle jonges. En it hologram fan it famke tute se op 'e foarholle en lippen. It wie noflik, en it famke rûkte nei prachtige parfum.

De jonges bloosden ûnwillekeurich, de famkes glimken.

Dêrnei waarden de fiifhûndert hologrammen wer ien, en de famkesfoarsitter sei:

- Myn jongere bruorren en susters! D'r is frede en oarder yn ús universum, mar hyperplasma moat aktyf hâlden wurde. Dêrom ferklearje ik militêre training seizoen foar jo.

Ferskate soarten spultsjes en fjochtstraining moatte jo op jo teannen hâlde!

De jonge pioniers stekken de hannen op yn 'e gewoane groet en rôpen út:

- Ik tsjinje de Sovjet-Uny! Glory oan de USSR!

En hja foege byinoar ta:

- Lenin en hyperplasma binne by ús!

It famke knikte en gie troch:

- Yntusken ite. Wa't yt, yt foar Lenin!

En har hologram ferdwûn.

Kristal- en diamanttafels ferskynden yn 'e loft, beladen mei ferskate gerjochten. En de bern sels waarden wer kleurich yn har klean. De measte jonges en famkes omhingje leaver bleate fuotten. Boppedat binne har teannen sa flink en bûge sa behendich.

Dat se lepels, foarken en messen pakke kinne.

Valerka, sittend, lokkich mei in leppel it gouden iis yn 'e stiennen opskeppe, merkte op:

- Wat tinke jo, yn 'e neiste galaxy koe in beskaving ús oanfalle?

Marinka skodholle en antwurde:

- Persoanlik twifelje ik der oan. As se sa technologysk avansearre binne, dan moatte se gewoan in kommunistysk systeem hawwe. Mar kommunistyske steaten fjochtsje inoar net.

Slavka glimke, kauwen in mingsel fan mango, sûkelade en in hybride fan sprinkhanen mei pistachenoten, en merkte op:

- Op in stuit, tink ik, bruts der hast in oarloch út tusken de USSR en Sina. Dat kommunisme kin oars!

Levka knikte:

- En Pol Pot neamde himsels in kommunist. En hy sels pleegde genoside fan syn eigen folk slimmer as de nazi's.

Valerka knipoogde nei de jonges:

- Wolle jo fjochtsje mei de nazi's? Wy kinne dit dwaan yn firtuele realiteit. En alles sil barre as yn werklikheid! In folsleine yllúzje fan realiteit.

Marinka giechele en merkte op:

- In nijsgjirrich idee, mar litte wy earst wat moderner besykje. En wy sille altyd tiid hawwe om de nazi's te fjochtsjen!

Levka knikte ynstimd:

- Dat is it. Hûnderten jierren binne foarby sûnt de Grutte Heitelânske Kriich, en it is al in lange skiednis. En elkenien streamt nei har. Sels it pionierslied is hjir alles oer!

Slava sei mei in glimke:

- Mar Vladimir Lenin is noch âlder, en hy wurdt ferhearlike as ivich libben!

Valerka sei fol fertrouwen:

- Meikoarten sille se leare de deaden op te wekken. Wittenskippers hawwe de yndividuele rivier fan 'e tiid al ûntdutsen. As jo gean del it oant it momint fan 'e dea, en fuortsmite it lichem fan dêr, dan sil wurde restaurearre yn' e takomst, en de persoan sil libje mei nije, ongelooflijke krêft!

Levka giechelde en song:

Unstjerlikens sûnt in lange tiid,

In man socht, fongen troch in wûnderlik doel,

Yn 'e religys fan' e âlden,

En yn de strikte wittenskippen fan lettere tiden...

Marinka knikte en befêstige:

- Ja, der is sa'n ding. Dêrom wie it kristendom sa oantreklik? It beloofde minsken ûnstjerlikens, en in blide ûnstjerlikens, dêr't minsken hast gelyk oan goaden wiene. Mear krekter, sûnder spesifiken.

De pionierjonge Valerka knikte:

- Rjochts! Sa hâldt elke persoan syn eigen. Hjir yn 'e islam brochten se mear spesifiken nei it paradys. Se kamen mei harems en paleizen. Mar de fraach is: as in man in harem hat, hoe sit it dan mei in frou? Wat as in man en ien leafste famke genôch binne?

Slavka merkte op:

- Ja, as jo der nei sjogge, is dit mear in min as in plus! As d'r mear spesifisiteit is, wurdt de yntrige fermoarde . En wêrom hat ien dy't net wit hoe't de tiid te deadzjen it ivige libben nedich is?

Levka merkte op:

- Wy binne hast ûnstjerlik. Yn alle gefallen wurde wy net âld. En as dat sa is, hawwe wy noch safolle goede dingen foar ús.

Valerka tweeted:

Foar no binne wy gewoan bern,

Wy moatte groeie, noch groeie ...

Allinne de loft, allinne de wyn,

Allinnich wille leit foarút!

Allinne de loft, allinne de wyn,

Allinnich nocht leit foarút!

Marinka glimke en stelde foar:

- Valerka en ik sille no gean en troch de hindernisbaan gean.

De pionierjonge knikte ynstimd:

- Fansels! Hjoed is fakânsje oant de moarn - lit ús trochbrekke de fraer !

De bern knikten nei elkoar.

Dêrnei namen en dûken de jonge en it famke yn 'e firtuele realiteit fan' e Hypermatrix .

Pionierssoldaten sette har helmen op, en de wrâld om har hinne feroare ynienen, meunsterlike hologrammen begûnen te bewegen.

Valerka, hoewol hy begriep dat it in make-believe wie , fielde wat timidity. Hy wist dat it oerwinnen fan in hindernis typysk wie foar de willekeurige training fan in min of mear serieuze leger.

Marinka flústere tsjin him:

- Wês net bang, partner! It is gewoan magyske elektroanika.

- Wêr hast it idee wei, dat ik bang wie? - Valerka Lagunov wie dapper, mar syn tosken klonk ferriederlik.

En it fernuvere de jonge trouwens dat er sokke spultsjes noch net earder spile hie, en om goedens. En no is hy as in jonge fan twa jier, en dan, wierskynlik, lytse bern dy't spylje yn firtuele spultsjes binne net sa bang.

- Dit is in bysûndere útstrieling, it bringt eangst yn ús. It is as hawwe wy fergetten dat wy gjin griene begjinners binne, mar betûfte krigers! De partner streake sêft oer de spieren fan de pionierjonge. De eagen brânden.

Valerka antwurde waarm:

- Ik fochten net echt, net iens foar ien dei, mar ik trainde myn hiele libben!

Hy fluite as in nachtegaal.

Yn it earstoan, út alle wapens, se krigen mar in lyts, solide laser dolk.

Hy seach net iens bysûnder serieus út. Wier, it wie ljocht en koe wat útwreide wurde. De earste fijân like op in stekelige slak, mei in bek dy't út syn skulp stekt. It earste paad wie op guon plakken lâns in glêd, draaiend oerflak. Dêrom, Valerka, ôfwikend fan 'e oanfal fan' e fijân, hast foel. Syn freon sloech de kever, snijde it yn twa dielen, en de stikken foelen ôf.

- Wurkje mei de dolk! - rôp Marinka. "Se binne net sa eng as se lykje wolle."

- Ik fernaam it! - sei Valerka. - Al bart der wat frjemds mei it lichem. It is as wiene de senuw-einen beferzen!

De pionier strider piepte:

- Jo sille sjen, slach! Dat is al it " ûntdjen "!

Firtuele meunsters, guon fan 'e minske, oaren mei in protte tentakels, foelen har oan. Dizze kear wie Valerka alert. De tsjinoanfal skodde de neiste fijân. De folgjende dy't hy fermoarde wie in hermafrodite man. Ik ha gjin spitich foar sa'n freak hielendal. Mar de oerienkomst fan in inktvis mei swurden waaide him suver fan 'e holle.

Nei't ik troch it swurd fongen wie, begon myn lichem te pine en te pine.

- It is walgelijk, hy hat my sear makke! - Valerka flokte. "Ik tocht net dat ik sa ûnhandich wie."

-Hawwe jo oait fochten mei firtuele meunsters? - frege Marinka.

- Mei in ananas aap! Se jage my en ik stoar hast. Hoewol binne d'r guon eksintriken dy't sizze dat alle apen aardich binne en fan minsken hâlde, om't se har bruorren binne.

- Us tsjinstanners binne net goed noch kwea. Se binne ûnferskillich, lykas de see dêr't piraten op farre.

- Mear wierskynlik sels in fakuüm. De see is waarm en sêft. - De pioniersjonge waard troffen troch in mingsel fan in banaan en in tiger, mei raketten yn stee fan fangs, dy't op him sprongen. - Ik krige in swart gat op 'e holle op dizze hindernisbanen. Wier, no bart der wat slims mei it lichem.

De pionier strider piepte:

- Om earlik te wêzen, ik bin ek bang en anty-pulsar!

De jonge en it famke gongen fierder. Earst wiene de meunsters net bysûnder fluch, wat de taak makliker makke. Valerka en Marinka waarden lykwols in bytsje fongen troch de ôfliedingen. It waard slimmer omdat de meunsters begûn te spui fjoer. De mage fan Valerka brânde en hy fielde echte pine.

- It makket my wol te kearen myn mage! - Hy sei.

- En it is my net makliker! - It famke wiisde nei har rjochter, hast bleate boarst. It bloed dripte fan har. Se spuugen wer op Valerka, de pionierjonge wie te let, syn skouder waard rekke , dúdlik brekke syn bonken. En as de bonken fan in gewoane persoan brutsen binne, docht it sa sear, kinne jo stjerre fan skok. Hoewol't de Terminator-jonge gjin gewoane persoan wie, fielde hy him op it stuit net plak. Hy fielde spesjale, ekstreem skealike weagen dy't syn kapasiteiten ferlamme.

- Ik fiel my min! - Valerka ferdwûn. It famke wreef syn moaie, glêde gesicht mei in profesjonele beweging.

- Dûk net yn in swart gat, myn leave ridder. It bewustwêzen kaam werom, mar tegearre mei it pine. Valerka kreunde, swakte smoarde him:

- Ik gean net mear.

De pionier raasde:

- Wês net drok! Hjir is in EHBO-kit.

Yndied, de hindernisbaan wie as in kompjûterspul. D'r binne ekstra libbens en, wichtiger, enerzjy dy't direkte regeneraasje feroarsaket. Ja, it wie dreech, mar de jonges learden.

- It wichtichste ding is net werom te lûken en net op te jaan! - sei Marinka. Ek hja wie net op har gemak, sa no en dan, makke flaters, krige pynlike klappen. Doe waard it pear wend oan it en begûn te hanneljen folle mear harmonieus. Yn 'e folgjende etappe moasten se springe op paddestoelen dy't yn' e loft driuwen, fleanende messen ûntwykje en oer stikeltried krûpe. De striid waard hieltyd hurder, en de tsjinstanners bewege hurder en flugger. Wier, it waard mooglik om fongen wapens te brûken, ek firtuele, mar yn har eigenskippen hiel ferlykber mei echte dragers fan 'e dea.

Valerka, benammen, besocht in multi-barrel vibrothrower ! It makke lytse barsten yn 'e romte. Wier, nei trije shots brokkele it, mar maaide ferskate rigen fan tsjinstanners del.

"Net min!" sei de jonge.

- Besykje in bubble plasma launcher te krijen ! - Marinka riede - Dit sil folle effektiver wêze.

De kriichsjonge merkte op:

- No, dat is ek gjin min idee. En wêr hy?

It pioniersfamke piepte:

- Dit is sa'n lytse piip, dat it liket op in pioniershoarn. Blaas deryn en jo sille de rappe flecht sjen fan in hyperplasmyske kaskade.

De jonge ûntwykte amper de salve, krûpte in bytsje lâns it skuorde oerflak en helle de bugel op. Skot.

De bubbels foelen lâns in bochtige line, stuiterjend foarsichtich. De skepsels dy't se sloegen eksplodearre.

- Wat! It is net slim! - sei Marinka. - Sla it gewoan leger, sadat minder bubbels de loft yn fleane.

Pioneer Boy tjirp:

- Ik doch myn bêst!

De jonge strider sei:

- Besykje en wês net ferrast!

It pionierfamke pakte ek in sterk wapen en brûkte it, demonstrearjende unbendende krêft.

De striid waard hieltyd nijsgjirriger. Hjir fjochtsje se op in planeet dêr't wetter earst streamt yn in stream ûnder harren fuotten, en dan ferskriklik glêde floeibere helium streamt, en krêftige lasers wurde ôfsketten fan boppen en ûnderen, annihilation granaten eksplodearje.

Valerka skeat mei beide hannen tagelyk werom en dûnse sels in pretzel.

Hy waard ferskate kearen betrape, en snijde syn linkerskonk ôf. Mei tank oan myn partner holp se my by de libbensreddende EHBO-kit te kommen. De skonk is groeid.

- Do bist cool, Marinka.

De strider snoof ferachtlik:

- Do bist in swakke, Valerka. Babys ferneare sokke wrede pine, en do kreunde!

De pioniersjonge wie net himsels, der wie wat oan :

- Op dit stuit fernimme ik alles folle skerper!

Nei't er in oare rige meunsters dellein hie, sei Marinka:

- Wês dochs geduldich!

De leninistyske jonge suchte, it waard ongelooflijk dreech om te praten:

- Jo moatte, ik bin in man!

- Dat is it, man! - Foar in momint ferbûn harren lippen. Valerka fielde de hunich swietens fan 'e tút fan in jonge frou.

De holle fan 'e pionier begon te draaien, en hy ferlear hast it bewustwêzen, krakke:

- Goadinne!

- Lucifer! - antwurde de faam.

Se kamen doe yn in hieltyd feroarjende sfear mei hurde wyn. Of it waait fan 'e foarkant, of krekt oarsom, it drukt yn' e rêch. En de fijannen feroarje hieltyd, soms fleane se as wespen, soms, krekt oarsom, krûpe se as giftige slangen. Mar jo moatte konstant fjochtsje, fan it iene platfoarm nei it oare springe, en sels keunstmjittige miggen en hagedissen by de skonken gripe, mei har help út 'e trapen fleane. Guon eksimplaren, benammen flinterblomhybriden, binne ferrassend moai. In mingsel fan libel en tulp, fonkeljend mei alle kleuren fan 'e reinbôge mei in bedwelmende geur. Quasar ! Bleate mûlen klikke fan efteren as elektroanyske mûzefallen, meterlange tosken fonke mei bliksembolten. Der binne ek gruttere fangs fan fiif meter en sels tsien meter. Valerka wist har foarby te gliden. Ien fan 'e meunsters, in hybride fan in tank en in skorpioen, eksplodearre mei in brul, ferspriede brânende snoepjes.

- Wy wurde net fotografearre ! Quarks wurde net fongen. - De dappere strider song.

Op 'e nij krijt de jonge skea troch ferneatigingsflitsen . En no is it famke noch slimmer, har skonk wie wer ôfskuord. Mar se springt behendich op ien lid, sûnder nei te tinken oer weromlûken. Lykwols, der is nearne te gean.

- Wy hawwe ien manier, of oerlibje of stjerre! - sei Marinka mei wat banale patos.

De jonge pionier befêstige:

- En allinne tegearre! In swart gat is helderder as in pear baarnende herten gloede yn 'e izige eter!

Op kosten fan ongelooflijke ynspannings, ûnminsklike spanning, se slagge om te krijen troch dit, hoewol't der wie gjin libbensromte oerbleaun op harren lichems.

De folgjende poadium is de woastyn, mei brutaal sûgjend grien sân, it is ûnmooglik om in sekonde stil te stean, jo skonken komme fêst, en jo moatte noch sjitte en stekke. Hjir fjochtsje maskere militanten, guon yn harnas, tsjin har. D'r binne ferskate soarten fjochters, d'r binne sawol minsken as hybriden fan in skorpioen mei in kaktus, in bug en in wrench. Graviolet fleantugen fleane , wêrfan jo net kinne ferbergje, jo kinne net ferbergje, laserstralen sille it sân ferspriede. As it it lichem rekket, is der helske pine, de binnenkant liket útdrukt te wurden mei in roller en fol mei waarme oalje. De tetralets dûke, smyt bommen yn 'e foarm fan walgelijke skulls mei in protte searing each sockets, en spuie fûle strielen yn har toarst nei ferneatiging!

Valerka is lykwols net ferlern. Hy docht in soarte fan dûns, trochrinnend tusken de streamen.

Marinka makke sels in grapke:

- Russyske whist, wjukken sweve neist dy!

Valerka pakte:

- De kommandant stelde ús rezjiminten op in rige op!

Tegearre sloegen de jonge en it famke mei in skjirre, mei help fan de technyk "wetterfal jet", en lei de fijannen yn weelderige bondels. Safolle ferskillende skepsels splitst , ferpletterd, of barste yn flammen. Dit is in prachtige groteske, net sûnder komeedzje, benammen doe't de tetralet yn 'e foarm fan in kite en in bile feroare yn in fallende stream fan gouden, turquoise-flecked caterpillars doe't it rekke:

- As jo sjitte, stean op jo teannen, sil jo mobiliteit grutter wêze. - Marinka suggerearre.

Valerka fernaam automatysk:

- Minder stabiliteit.

- Hoe te sizzen, dynamyk is altyd sterker dan statyk!

Om har wurden te befêstigjen, snijde it famke mei in balke in driuwende struktuer dy't liket op in blik mei tonnen. It bruts yn stikken en foel, fleach yn stikken. Al yn flecht feroare de stikken fan it ferslein doel yn in keppel pearse hybriden: hommels en sjimpansees. Dizze frjemde skepsels fochten mei elkoar, wurde elk momint lytser, oplost yn 'e sfear fan in firtuele slach :

- No, hoe? Quasar ? - frege Marinka en breide de wynbrauwen.

- Hiel cool, it wichtichste, fatsoenlik! - Valerka fernaam. - It is moai om te wenjen tusken lasers en plasma! En hear de planeet eksplodearje!

It famke lake:

- En belibje orgasmes yn 'e striid mei my! En kuierje en doartsje nei hert ynhâld! No, ik wurdearje sa'n gefoel foar humor by manlju.

Valerka, de pionier terminator, boartlik ferneatige de folgjende jefte. It like op in blok mei stiel bedekt. It ûntplofte net fuortendaliks; Op har beurt bruts de strielen dy't út 'e klauwen heakjes de hân fan 'e jonge Leninist.

- Dit is de ôfgrûn fan 'e romte ! - Hy rôp fan argewaasje. - Wy moatte sa'n ding tinke.

Marinka, as spottend, flapte út :

- Wêr hast it oer?

- Sla my mei in bakstien yn it gesicht . - Ien hân wurket net. - Valerka merkte op. - Och, wêr is myn superflesk ?

meikoarten mear regenerearjende libbenslichems wêze ."

Sa die bliken dien se har net mis. Mar de medisyn wie net genôch, de hân herstelde, mar in protte snijden en pine bleauwen.

De folgjende kear dat d'r in fulkaanútbarsting is , moatte jo mei ongelooflijke snelheid nei de top haasten, sjitten op 'e fijân bestride cyborgs. En de cyborgs binne gewoan obsene pretinsjeus: hybriden fan âlde Hollywood-terminators en moderne kreaasjes fan kosmyske evolúsje, ultra-diaktyf tankosaurs . Valerka, in jonge Leninist ( dy't meastentiids net typysk foar him is), wie al deadlik wurch, meunsters en de omlizzende fijannige omjouwing flitsen him foar de eagen, en der wie gjin ein yn sicht oan dit alles. Marinka begon ek te fallen en hingjen:

- Myn jonge, wat is it dreech foar dy!

De jonge pionier, wankeljend, antwurde:

- En dû, sjoch ik, glide yn 'e ynstoarten!

De pionier sei:

- Ik haw sa'n oplieding al lang net hân. Yn 't algemien binne wy in freedsum Sovjet-ryk fan oerwinnend kommunisme, en wy sille gjinien oanfalle, of leaver, wy wiene net fan doel, mar elk yndividu giet troch it paad fan militêre training. Dit is ommers gjin grap, de oarloch duorret al mear as tûzen jier! Dat jo krúsje josels, foar it gefal, jo witte it noait! Fansels bin ik net echt, mar ik brocht sân firtuele jierren yn in cybernetyske spultsje op it oerflak fan in neutronstjer!

Valerka rôp:

- Wow, sân jier is in protte!

It famke antwurde beslissend:

- No, foarearst libje wy no hast ûnbepaalde tiid, en twad, op in neutronestjer is it frij noflik, in folsleine yndustry fan wille en ferdivedaasje. Meast wierskynlik, dit is in blide tiidferdriuw. Gravity wurdt neutralisearre. Binne jo quasar jonge ?

- Oant no ta is d'r gjin spesjale superfreugde ! - Ik fernaam in útputte Valerka.

- Se triuwe jo mei opsetsin, sadat jo op syn minst wat begripe fan legertsjinst. Hawwe jo gjin training, of binne jo gewoan swakke ? - frege Marinka, sûnder ophâlden te ferheftich op 'e meunsters te sjitten.

Valerka, weromsjitten en soms hacke ( it lêste is noch dreger), amper syn azem fange, sei:

- En der wie in tiid yn it ferline dat it Russyske leger folslein profesjoneel wie. Frijwilligers tsjinje yn it foar jild, en se waarden rekrutearre út ferskate lannen.

- Dat wol, hierlingen. - Marinka hat it gearfette. - Mar se binne net betrouber en kinne oergean nei de kant fan dejinge dy't mear betellet.

Valerka, nei't er in oare ûnsjogge soldaat yn 'e foarm fan in wratte libelle ôfsnien hie, suchte fertrietlik:

- Soks is net útsletten. Mar dochs, de mearderheid fan hiersoldaten binne Russen troch boargerskip. Dit betsjut dat se har heitelân net ferriede. En se hawwe jo net ferriede!

De strider wiisde it beamgewear mei har teannen en sloech it krús tusken in makaak en in kiwi:

- En by in grutte oarloch wiene der yn it ferline problemen mei de tsjinstplicht.

De pionierjonge, dy't trije koppen fan in hybride fan 'e slang Gorynych en kaktusvliegenzwammen poetse ( se prikke him heul pynlik yn 'e biseps mei stekende naalden), blapte?

- Se koenen en diene ûntstean! Mar it leger fan de USSR noch wûn alle oarloggen. De NATO waard ferslein, Sina waard ferslein, en sels sa'n meunster as de FS waard ûnderwurpen.

It famke makke domme eagen, skeat fan 'e emitter mei de tonge:

- Hawwe se in tsjinstplichtich leger?

De jonge makke beswier, en sloech de hybride trijewieler en inktvis:

- Nee! Ek in boargermeiwurker. Dit is har sterkte en swakte. Lykwols, de fijân troepen binne goed oplaat, yn it bysûnder, de Feriene Steaten fersloech de ien en in heal miljoen Iraakske leger, ferlieze minder as twahûndert soldaten. Iens, in yndrukwekkend sukses.

- Dat kloppet, net slim! - Marinka sette in lading yn 'e jager, ferpletterje in grutte brek dy't it selsridende gewear opslokte. Hy waard yn stikken slein. - Mar wy hiene in ferhâlding fan ferliezen yn ús foardiel dat folle steiler wie.

- No, it hinget ôf fan it technologyske nivo! - De pioniersjonge slikte in stream fan bloed dy't út syn snijde foarholle streamde.

- Fansels, it hinget ôf! Elke ûntdekking yn 'e militêre sfear bringt it momint fan oerwinning tichterby!

Marinka begon te sjongen, har stim wekker nije ûnkontrolearbere krêften:

Elfia, do bist myn heitelân,

Ik sil trou wêze, altyd tawijd!

De simmer baarnt, iiskâld ,

De stream is koel, it wetter streamt!


Myn útkarde is witter as snie, krijt,

Se brocht wyn nei har transparante lippen!

En de geast is sterk, mar it lichem is sa machteleas,

om te lijen fan wûnen !


D'r is gjin frede yn 'e kosmyske eter,

De striid is roaring, en do kinst net meitsje út de wurden!

Madness bart oer de hiele wrâld

En der wurdt wer ûnskuldich bloed fergetten!


Tempels sjogge ús ôf mei sonore ringen,

En de wyn like te friezen, it brul fan 'e skaren bedarre!

En de earstberne waard berne mei myn kreun,

Ik sil in timide fers oan it neiteam wije!


En de soan sil syn heitelân tsjinje,

Ferslaan alle fijannen mei in stielen swurd!

En de Elfie-flagge sil net slap sakje,

alle tsjinstanners yn 'e striid ferslaan!


Heitelân en rotsen en ikebeammen,

En bernelaitsjen, de trille fan in nachtegaal yn it bosk!

Se fochten foar it heitelân, net om 'e gloarje,

Meie do en ik libje yn lok!

Doe't se klear wie, ferskynde in hiel leger fan liken foar har. It like op in verkruimeld fleis salade út de produkten generearre troch Picasso syn ferbylding neidat syn harsens waard oerstreamd troch in oseaan fan hyperplasma. It famke frege, amper op sykheljen:

- Binne jo it mei my iens, Valerka?

De jonge Leninist antwurde fol fertrouwen:

- Ik hâld fan myn Heitelân, net minder as dy. - Fertrou my, Mirabela.

De strider korrizjearde, en sloech in hybride fan in mug en in nijlpaard:

- Ik bin gjin Mirabela, mar Marinka.

- Sorry, ik haw it ferkeard sprutsen. - Ferskriklike wurgens. - De pioniersjonge swaaide. - Yn ien searje wie dat de namme fan in quasi-goadinne dy't in tsiental enoarme universums makke, en doe frijwillich ôfseach fan alle foardielen en waard ferkocht yn slavernij!

- Dit is stralingsdruk. It is eins net sa slim. - De pioniersstrider liet twa tongen sjen. - Slaaf en goadinne, se rymje sa superstar !

En dit nivo is efterlitten. Hoewol't der in soad bloed fergetten waard.

En doe't, yn 'e folgjende etappe, firtuele stiennen, rûchwei úthûzen yn' e foarm fan âlde goaden, begûn te fallen op 'e keardel en famke, in pear swiere hits hast klear se beide ôf. De bonken fan Valerka ferlearen har eardere elastisiteit; Marinka wie ek tige útput en hold mei ekstreme ynspanning fêst.

- Do liigst! Jo kinne de wil fan it Russyske folk net brekke!

Valerka, ferliest krêft, piepende:

- Unminsklike moed ûnderskiedt ús folk fan oare folken!

De pioniersjonge en it pioniersfamke stimulearren inoar. Se tochten net iens oer opjaan of ôfbrekke.

- Us wil sit yn ús fûst! - Valerka snijde him ôf.

Marinka hat tafoege:

- Will, dit is de wiisfinger dy't de trekker fan 'e beamwerper hâldt - syn swakte is selsmoard!

Uteinlik, oan 'e ein, wachte in hân-oan-hân striid op in pear jonge fjochters, it skriklikste meunster waard taret foar it lêst. It meunster is fan fierren te sjen, flústert Marinka.

"It is it bêste foar ús om yn pearen te hanneljen." Parrying tegearre de oanfallen fan dit skepsel fan 'e firtuele ûnderwrâld.

Valerka stimde yn:

- Dan pas krije wy kâns.

It, dit ongelooflijke meunster, waard makke fan floeibere metalen mingd mei multi-plasma, mei gravionyske-nucleon- swurden yn 'e hannen. Elk lid is skriklik op syn eigen manier: ien is bedutsen mei wratten, in oar mei zweren, in tredde mei toarnen, in fjirde mei splinters, in fyfde mei brutsen diamanten, ensfh. de oanfal komt tagelyk fan boppen, de kant en de ûnderen. En net yn trijediminsjonale romte, mar yn achttjin diminsjes tagelyk! Dit betsjut hûnderten tagelyk tsjinoerstelde en tagelyk ferlykbere oanfalsfleantugen. Jo hawwe amper tiid om werom te fjochtsjen, en sels as jo slagje om jo hân ôf te snijen, groeit fuortendaliks in nije .

- Handele yn pearen!

De jonge Leninist ropt:

- Ferdomd foton !

In jonge en in famke sjitte, besykje te kommen yn 'e konsintraasje fan alle multi-vektor dimensjes dy't it multiplasma kontrolearje . Se slagje troch it fangen fan de roas fan achttjin-diminsjonale romte. Jo kinne sjen dat it metaal yn alle rjochtingen ferspriedt , tûzenen kwik-like ballen .

Marinka ropt:

- Quasar is te fotonisearre ! Hyperplasma !

Mar it meunster, as in Phoenix-fûgel, komt ynienen ta libben en wurdt restaurearre.

Valerka en Marinka rûnen om it ûnstjerlik meunster hinne. Se wiene al útput, en de fijân bleau op har drukke. As in hydra: yn plak fan dat ien holle ôfsnien waard, groeiden der twa! Besykje it, win!

De jonge, nei't er in oare besuniging krige, mei in stim dy't brekt fan ûnbidige spanning, suggerearre:

- D'r moat altyd in manier wêze om de fijân te ferslaan! Dêrom is dit in obstakelbaan, immen is wis te foarby it en win laurels!

It famke antwurde ademloos:

- Fansels is der in manier om te winnen! Wat seit ûnderfining dy?

Valerka flústere, drippen bloed:

- Dit meunster is in robot! Jo moatte syn kontrôlepaniel fine en it útsette! In kwasar yn hyperfraksjonele dimensjes kin fersûpe yn in fingerhoan.

Marinka fielde hope:

- En wêr is er?

- Net te fier, mar net op it meast foar de hân lizzende plak! - antwurde Valerka, syn lêste krêft kwyt oan syn wûnen!

Marinka wie mar wat frisser as hy:

- Lit my dekke dy, en jo sykje nei dit beruchte kontrôle paniel!

- Ik sil it besykje! "It rjochter each fan 'e jonge Leninist koe neat mear sjen, en de lofter wie bewolkt mei rôze mist, en de jonge jager waard suver yntuïtyf begelaat.

It firtuele meunster foel it famke oan mei ongelooflijke krêft en feroarsake har ferskate besunigings. Marinka luts eefkes werom, in yndrukwekkende wûne gapte yn har skouder. De skonken fan it famke, of leaver de iennichste dy't it oerlibbe, trilde, mar se wist ien fan 'e lidden fan it meunster ôf te snijen!

- Nee, sa maklik nimme jo my net! - De pioniersstrider spuide in útsleine tosk út, rjochte op 'e rigen eagen fan it superbeest .

It meunster rôp:

- De flammen fan 'e ûnderwrâld wachtsje op jo!

Marinka parearre de klappen, mar miste in poke yn 'e skonk. De laars foel útinoar, en iepenbiere in sierlike, spierlike skonk. De fingers waarden ferbaarnd troch de hyperplasmyske stream.

- Hjir is in swart gat ! - antwurde it famke - Dat dogge jo my, myn supermonster -antiheld! Mar it is net maklik foar my om de freak folslein te deadzjen , nul, nul, sân!

De earms fan it meunster waarden langer en hy besocht Valerka te berikken. De jonge skopte , mar rekke swier yn 'e kant. It bloed streamde wer, wêrtroch vlekken op it ûnjildich oerflak efterlitten. Valerka, it oerwinnen fan de pine, die in salto, rûn op syn hannen, doe die in oare lunge.

- Ik sil dy Kuzka syn mem sjen litte! Chernodyrnik ! - De jonge sloech op 'e muorre, besocht heger te slaan.

It meunster, trochgean te fergrutsjen yn omfang, lansearre in offensyf op twa fronten.

Marinka draaide en sprong, ferbaarnde har bleate skonken, it twadde lid groeide ynienen werom. It moaie famke belibbe sterke, mar lang fêstige pine. Se sprong en skopte de elektroanyske skepsel mei har bleate foet, mar waard fuortendaliks rekke werom, ferlear trije fingers en ferwûne har foet.

Marinka raasde:

- De horror fan 'e antywrâld!

It meunster kipte sarkastysk:

- Yn 'e hyper-ûnderwrâld sille jo net sa sjonge!

It famke waard twongen har werom te lûken. It waard har hieltyd dreger. Valerka krige it ek, nei in oare oanfal, snijde it firtuele meunster de skonk fan 'e keardel by 'e knibbel ôf.

De pioniersjonge kreunde:

- Och, dit is net te fernearen !

- Wês sterk en sammelje jo wil! - Marinka ried. It mes fan it swurd rekke de skientme yn it boarst en snijde har tepel ôf. It famke die in backflip, flitsende har bleate, bloedige hakken. Dêrnei flokte se lilk:

- Dit is hoe't jo froulju streakje!

It elektroanyske skepsel antwurde:

- Ik wol gewoan de ûnsjogge famkes knuffelje en knuffelje! Ik wol har fingers brekke en se yn lytse stikken skuorre!

"Ik ha dy yn strips en span de geiten út!" rôp Marinka. It famke krige it as in hammerslach. In skonk brutsen en in triljend stik fleach ôf.

Valerka ferlear syn hân, se snijden it gewoan ôf mei in fan:

- Hjir is in fakallioimitator ! - De pioniersjonge flokte. - Do wolst my trappe!

It meunster swarde fûl:

- It sil lestich wêze foar jo, fakuümquarks!

- Do bist ferkeard, do kadavere bast!

It wie tige swier foar de pioniersjonge, syn skonken joegen har. Der wie gjin krêft mear om te hâlden, mar Valerka focht. Hy paride in oare oanfal, snijde it lid fan 'e fijân ôf, mar it groeide fuortendaliks, sels lestich om it momint te begripen!

It skepsel rôp:

- Wat, docht it sear?

- Sa sa! - De pioniersjonge spuide in hânfol tosken út, syn wangbonke wie trochsnien.

- It sil noch slimmer wurde!

Der folge in oanfal op it famke, se luts har werom en snijde har tsjinstanner behendich ôf. Hy spuide gif brún bloed, mar waard noch ferskrikliker:

- Wat, skientme ? Jo krije it yn in nikkel!

- Jo sille yn 'e fûst fan in sterke soldaat rinne! - It pioniersfamke antwurde mei weardichheid.

De folgjende slach, en har hân waard ôfsnien. Marinka joech oan en waard weromsmiten. Se wie bliedend. Valerka krige in oare "kado" se snijden syn knibbel. De jonge kreunde en besocht te ûntwykjen , mar de tip trochbriek it plak dêr't gewoane minsken har rjochternier hawwe.

Valerka sloech it lid, hy koe it mar in bytsje snije, it fleis makke fan floeiber metaal waard folle sterker. De pionierjonge luts him werom en besocht te parearjen, mar in tsiental blêden en dolken fleagen tagelyk op him. Ien fan harren pierde it hert fan 'e keardel, Valerka wankele en begon te fallen.

Marinka syn wanhopige ynspanning rêde him fan direkte dea. De jonge krige nije skea, hast snije yn de helte, en it famke ferlear har twadde boarst, en har hert waard ek trochstutsen. Marinka siet ûnder it bloed, har moaie hûd skuorde ôf. It famke sei:

- Ik bin myn skientme kwyt!

It meunster, sûnder syn fleisetende emoasje te ferbergjen, raasde:

- As in alligator sil jo hûd wurde fuortsmiten!

It stjerrende famke ferlear har humor net, antwurde fuortendaliks:

- Mei de krêft fan 'e terminator sil it gesicht wurde slein !

Wer in wanhopige útslach, mar ien kreupele skonk bleau oer. Wat wie it dreech foar it famke.

Valerka krige in oare klap foar it hert. It is goed dat er trije fan harren hat, oars, daliks dea. Mar it ferlies fan twa fan de trije motoren feroarsaket it signifikant swakker. It bewustwêzen fan 'e pionierjonge wie bewolkt; ien oerbleaune skonk koe syn lichem net mear stypje.

It meunster gûlde:

- Ik sil dy stekke! - En hy raasde op it famke. Syn obsene mûle sei:

- Witte jo hoe't se yn 'e âlde dagen krêftige famkes lykas jo op krusen krusige?

- En ik wol it net witte! - Marinka focht werom mei de wanhoop fan in fly yn in dikke web.

- Mar do moatst!

Pouncing op it famke, it blêd snije de skientme yn de helte. Yn in lêste deadlike ynspanning smiet Valerka syn swurd, en sloech in duif dy't flikkere yn 'e loft, de fûgel wie lyts en sa ûnskuldich, mar in momint tocht de pionierjonge dat in oranje gesicht foar him ferskynde.

It meunster wie op it punt om de holle fan it famke te ferpletterjen, beferzen en begon ynienen te brokkeljen. Syn meunsterlike fleis ferspraat as pingpongballen. Se wurde lytser en lytser, ferspraat, stuiterje. Marinka, bloedbeljend, rôp:

- Do hast it ommers dien!

- Ja, ik die it! - de pioniersjonge trille yn krampen fan ûnbeskriuwlike pine. ---De finale oerwinning wachtet ús.

De lêste sin wie al net op syn plak, mar it like tige ekspressyf. De jonge en it famke sloegen har bloedige hannen byinoar en kroepen. Se dekken meter nei meter, as mei in neakene abs op brutsen glês. Mei heroyske ynspanningen waard de barriêre einlings oerwûn. It byld flikkere en it ljocht waard tsjuster. De jongfeint en it famke foelen even út, wêrnei't se, beferzen yn 'e biokeamer, ta ferstân kamen. Uterlik wiene se frij yntakt, mar se hongen op in krêftfjild.

. HAADSTIK Nûmer 4

De tsienstjerrenoffisier mei twa deputearren seach mei belangstelling nei de healneaken, tige gespierde lichems fan de pioniersjonge en pioniersfamke:

- Jo binne prachtige fjochters! Dochs wisten se it lêste meunster om te gaan, wat normaal mar ien op 'e miljoen slagge om te dwaan!

Valerka en Marinka blafte :

"Wy besochten ús plicht nei it Hillige Heitelân te ferfoljen.

- Dit is lofberens, mar meastal net genôch om alle obstakels te oerwinnen! Is it net?

Marinka antwurde fluch:

- Ja! Loyaliteit allinnich is net genôch om it lân te tsjinjen, mar syn ôfwêzigens kin net ferfongen wurde troch neat!

- Ja eksakt! Hoe riedst, Valenka, dat it de douwe wie dy't delsketten wurde moast? Hy wie sa ûnskuldich.

Valerka, dy't op 'e foarholle wrinkele, antwurde:

- Min te sizzen. Miskien yntuysje. It like my ta dat ik troch it oranje gesicht in fûgel seach, en doe reagearre myn lichem fan himsels. Miskien dea hypersensitiviteit.

De offisier en ferskate persoanen dy't him begelieden, ferdwûnen ynienen.

Valerka, Slavka, Levka, en Marinka einige tegearre. Se sieten yn in fjild dêr't hiel moai om te sjen wie. Weelderige blommen groeiden, it gers wie oranje, de loft like verzadigd mei huning.

It pioniersfamke, dat no in lúkse tunika oan hie, stampte har bleate, bruane foet en raasde:

- No, sille wy fjochtsje?

Valerka, dy't allinich koarte broek droech en swurden hâlde, frege:

- En mei wa?

Levka merkte grappich op:

- Sa't Porthos sei: ik fjochtsje om't ik fjochtsje!

Slavka tweeted:

Wy sille frijmoedich yn 'e striid gean,

Foar de macht fan 'e Sowjets ...

Lit ús it opbrekke yn quarks,

Yn de striid dêrfoar!

Trije jonges en in famke gnyske nei elkoar. En dan wurdt it kletterjen fan in protte fuotten foarút heard. In grutte kabouter, de grutte fan in goede oaljefant, en fyftich orken rinne nei it kwartet jonge krigers.

Marinka lake en luts de pylk mei har bleate teannen en lansearde him rjocht yn it sintrum fan de kabouter syn foarholle. En de pylk naem en trochbriek mei al syn djipte yn 'e skedel fan it meunster. Hy krige in ferpletterjende klap, sadat de foarholle barste en der readbrune harsens út fleagen. De goblin brute stoarte yn. En de orken gûlde as hûnen. En no sit it triumviraat yn in fûle striid. De jonges raasden nei de ûnsjogge bearen en bigounen se del te hakken, as snijden se koteletten. En de moardlike ferneatiging begûn.

En de fermoarde, fersnippere orken falle. Dizze bisten besykje de pionierjonges te slaan mei knuppels of swurden, mar se mislearje.

En Marinka fjoer mei in bôge. Boppedat lûkt er it leafst net mei de hân, mar mei de foet oan it tou. En it wurket effektyf.

Valerka rôp:

- Koartsein, banzai !

Slavka lake en merkte op:

- Wy binne koeler dan samoerai!

Levka snijde de mûne mei syn swurden en sei:

- Iens, dit is geweldich !

En de jonges namen en spûnen har swurden as helikopterblêden, en snijden de lêste orken del.

Valerka merkte mei in glimke op:

- Sa hawwe wy wûn!

Marinka korrigearre:

- Dit is mar ien ferkenningsôfdieling. De wichtichste fjildslaggen binne noch foarút!

Slavka giechelde en song:

Stadich driuwe de raketten yn 'e fierte ,

Ferwachtsje net mear om se te moetsjen ...

En hoewol wy in bytsje spitich fiele foar it ferline,

Der komt in ninja-slach!

Trije jonges en in famke spatten har bleate fuotten yn de readbrune plassen, spatten fleagen yn ferskillende rjochtingen.

Dêrnei begûnen de bern lytse, sierlike, moaie fuotprinten efter te litten op it ljochte smaragdgrûn.

Marinka tweeted:

Dit is sels heul cool,

Wy hawwe in hiele karre mei orken fermoarde...

Hoewol't de fijân blank sjocht,

En ik bin net útgroeid ta nije ôfstannen!

Valerka suggerearre mei in swiete glimke dy't fonkele as pearels, en it wie heulendal:

- Lit ús sjonge! En wy sille ús heechste klasse sjen litte!

En de bern namen it en songen mei entûsjasme:

Bern wêze is prachtich op syn eigen manier,

Jo kinne it fjild op bleate fuotten drave...

Al is it in bytsje gefaarlik foar de jonge,

In bullebak kin mei geweld fongen wurde!


Mar hoe is it foar in jonge yn 'e ivige bernetiid,

As je in koarte broek oan hawwe, groeie je net fierder...

In alien ferskynde yn 'e buert

En hy ferkocht de man foar in koperen penny!


It is net hiel cool , leau my,

Foar altyd in bern wêze yn koarte broek ...

Hoewol jo hert sûn sil wêze,

Mar de warder sil dy hurd slaan!


Ommers, it is net de delling fan it paradys dy't op jo wachtet,

De eigner is net de Hear, hillige Kristus ...

Nee, der is net sa'n ding as in heale wrâld,

As jo gewoan nimme ôf nei de stjerren!


Jonge, se sille jo sa wurkje,

Dy figuerlik sân wurde letter fuortriden...

En se hawwe hjir gjin sneon,

Se sille dy mei siedend wetter gau ferbaarne!


De jonges krigen it echt better fan har,

Ommers, yn 'e nije wrâld binne d'r in protte problemen ...

It lichem fan 'e jonge pine fan wurgens ,

Hy is in slaaf, en alhiel gjin grutske hear!


Sa leave bleate jonge,

Wurkje sa hurd as jo moatte ...

Springe oer it fjild as in fryske konijn,

En wurde noait in fjochter!


Der binne froulju dy't moai binne

Mar se hawwe gjin jonges of bern nedich ...

Op har eigen manier binne de jonges bliid,

Leau jo herten net minsken!


Ja, leau my, slavernij sil ús net oerwinne,

En de kweade sweep fan 'e fijân sil net brekke ...

De bern leauwe dat se har eigen keninkryk bouwe sille,

De stekelige blizzard sil ferdwine!


Wy binne bern, ik leau dat wy allegear gau opstean sille,

Wy sille de bûtenlânske fanatyk ferslaan ...

De minne Kaïn sil it op 'e hoarnen krije,

En lit ús it ynsekt slaan mei in klup!


Leau my net minsken, d'r sil gjin swakte wêze,

Wy sille gau in echt paradys meitsje ...

Wy sille ús eigen rjochters wêze, jonge,

Oars sil napalm út 'e loft reine!


Scumbags stelle in protte,

Dêrom sitte bern yn earmoede...

Wy nimme de brede dyk

Dat minsken oeral wille hawwe!


No, myn bleate jonge fuotten,

Se rinne op de skerpste stiennen fan de bergen...

Lykwols, rinnend lâns it paad,

Wy sille de frjemdling ûnder de bile bringe!


Jo witte, wy kinne kado's winne,

Ferslaan aliens út 'e romte ...

De herten fan de jonges klopje hurd,

De jager sil gau yn spultsje feroarje!


As it nedich is, sille wy de legioenen ferslaan,

Leau my, wy kinne net betelje om werom te gean ...

Achter ús, bern, d'r sille miljoenen wêze,

Mei fortún sille wy op 'e wei wêze!


Lit ús de kakkerlak mei ús bleate hak ferpletterje,

Foar ús is dit hielendal net de limyt ...

Wy spylje gjin ferburgen en sykje mei dit lot,

Ferheegje dyn falk, dy fan ús bern is ôfset!


Ja, oerwinning wurdt net foar neat jûn, witst,

It is tiid om de horde út 'e romte te snijen ...

Dit is net wêrom't ús pakes en beppes fochten,

Dat de jonge troch aliens slein wurde koe!


Lit ús meitsje in ryk lykas dit

YN dat sil frede en genede wêze ...

Se liede in bleatefoet famke nei eksekúsje,

Mar wy kinne de beul yn it gesicht slaan !


Nee, wy meie net brekke , leau my,

Hoe sterk is de geast fan de jonges...

Hoewol ús lichems gewoan bern binne,

Mar ik kin sels twa folwoeksenen ferpletterje!


Ik leau dat der gelok sil wêze yn it universum,

Want de Almachtige God is mei ús...

It ferskriklike minne waar sil ferdwine,

De duvel sil syn lange stielen hoarn brekke!


De jonge sil dan frijheid fine,

En it titanium sil de krêft wurde fan spieren ...

It is tiid om in ein te meitsjen oan de domme rûndûns,

Flean yn 'e fierte as in himelske earn!

De jonges songen goed, en it famke song mei.

En doe't der in mug de grutte fan in fatsoenlike jachtfleanmasine ferskynde, smiet Marinka in tinne boemerang mei de bleate teannen. Hy fleach lâns in tige brutsen line. En sa waard de proboscis ôfsnien. Oranje bloed spuite út yn fonteinen.

Valerka lake:

- Dit is cool ! Hyperpulsar !

En de jonge boarte mei syn byldhouwen buikspieren!

Dêrnei namen trije jonge leninisten boemerangs yn 'e foarm fan fiifpuntige stjerren en lansearren mei har bleate teannen.

En se skuorden letterlik dizze ferskriklike mug yn lytse stikken.

Marinka slikte har lippen en tjirre:

Myn wet is ienfâldich

Ik ferslaan dyjingen dy't kwea binne ...

Wa't swak is - ik sil helpe,

Ik kin it net oars!

En it famke naem it en glimke fleis. Dit is wier in pionier fan 'e Leninistyske oerstreaming.

En in loftskip ferskynde yn 'e loft. Enorme en mei in hiele batterij fan gewearen. Fan in ôfstân like er as in wolk. En lange stammen stieken út.

Slavka tweeted:

Altyd allinich iis ite

It is net lekker foar my, foar elkenien, foar elkenien!

Ommers, dat loftskip is frij grut,

Frij grut!

Ommers, dat loftskip is moai cool,

Machtich moai!

En sa namen trije jonges it en stampen mei har bleate, rûne hakken op it gers. En in krêftige, combat, missile launcher ferskynde. Hy seach yndrukwekkend.

Marinka rûn nei har ta, draaide de hefboom en sûfte:

- D'r sil in oanfal yn 'e plasma-prinsessestyl wêze!

En de raketten sille útfleane, en litte jetsturten efter har, as wiene se de lúkse treinen fan in breid.

En sa rekke se rjocht op it loftskip. En de klap wie machtich, ferpletterjend.

En hoe't it sil brâne. En dan sil hy de wetterstof nimme en it blaze. En mei sa'n ferneatigjende en moardzjende krêft. En it wie letterlik in hyper-killing klap.

En krekt begûn te skinen en gleon.

En de jonges en it famke waarden rekke troch in loftweach. En se foelen, skopten mei har bleate, brune fuotten.

Mar doe sprongen de bern oerein en razen:

- Wy binne de coolste! En sels in lytse koloanje sil ús net bang meitsje !

En de jonges songen mei grutte entûsjasme:

Ik bin in bleatefoete pionierjonge

Hoewol ik dizze das tsjin myn wil oan...

En d'r moat in foarbyld wêze foar elkenien,

Dat sa'n ferskriklik lot net bart!


De plysje hat de jonge oanhâlden

En se joegen de man in goeie slach ...

Se smite gewoanwei geweien,

Om troch de plysje yn stikken smiten te wurden!


Ik bin noch in bern, mar in jonge ,

Mar de duvels sluten my yn in sel op...

En dêr hearsket in jongesferwoedenis,

Se sloegen my hast dea by registraasje!


Dan snije se har hier folslein,

Dus sûnder de jonge sels in foarlok efter te litten ...

Jacht, ik wit, nije feroarings,

As sa'n gefal komt, leau my!


Hjir is in foto fan 'e jonge yn profyl, fan 'e foarkant,

En se namen ek fingerprinten...

Se wurde gjin oere opslein,

Wy sille it kommunisme wer sjen!


Jonge, wurkje allinnich bleatefoet,

De juf ropt ús op mei in sweep...

En as it nedich is, sille se jo slaan,

En aktivisten wurde oanmoedige mei wodka!


Ja, in bernekamp is gjin resort,

D'r is in protte wurk, en studearje giet troch ...

Mar ik wol dat it krekt oarsom is,

Hjir hawwe de demoanen blykber God fergetten!


No, de jonge waard in pionier,

de man minder sloegen ...

No is kameraad Lenin in ideaal,

Wy sille, leau ik, kilometers ophelje!


As it nedich is, sille wy foar alle fijannen regelje,

Lykas de pioniers fan 'e wrâld, is it rjocht om in bad te nimmen ...

Se bouden in sokkel mei har hannen,

Hurde wurk, betiid opstean!


Dit is de tiid dat wy de rails lizze,

Hoewol't noch gewoan jonges ...

En oant froast rinne wy bleatefoet,

En yn it fjild steane famkes dy't skeaven snije!


En allinnich swart brea foar de jonges foar lunch,

Se sille in bytsje sipel en smoar tafoegje ...

In buorman is kreunend op 'e buorkerij, bliedend, slein,

De jonge hat wierskynlik net hurd genôch wurke!


No, dit is in kamp foar bern,

dy't de Heare gebea hat om te wurkjen ...

En spielje no gjin wetter op ús,

It is ús slagge om tige nauwe freonen te wurden!


Nee, it ljocht fan it kommunisme sil net útgean,

Hoewol, wy binne bern, jo witte, gewoan bern ...

De prestaasje fan 'e ridders wurdt ferhearlike yn gedichten,

En der is gjin treuriger plak op 'e planeet!


Mar de pioniers marsjearje yn formaasje,

Under de bugel en fleurige trommel...

It sinjaal klinkt - do bist in meunster,

En de jonge sels sil grif in hear wurde!


Wat moatte wy dwaan?

It ferhurdet, fersterket spieren ...

It Komsomol-lid knypt, wit, de oar,

En hy fermoarde syn tsjinstanners ferneamd !


Wy wurkje, en wy begjinne better te libjen,

Wy krigen sandalen en T-shirts...

En se begûnen ek wat foar harsels te naaien,

Dat der gjin AWOLs binne, leau my!


De jonge hat syn hiele libben noch foar him,

Wêrom fertrietlik wêze as alles omhinne prachtich is ...

Wy sille op itselde paad wêze mei it kommunisme,

En alles sil útdraaie, leau my, heul cool!

En krekt sa songen de jonges. En fan it loftskip mei orken en kanonnen bleaunen mar fragminten. En se brânden en gloeiden, en fioele, ferstikkende reek kaam út.

Marinka piepte:

- Dit is geweldich !

Slavka gniisde en tafoege:

- Ultrakwasar !

Levka piepte:

- Der binne gjin quasars mear !

Valerka protestearre:

- It sil noch mear quasar en koeler wêze!

En de pioniersjonges sloegen har bleate hakken, en der foelen sels vonken.

Mar de orken ferskynden wer foarút. Mar der wiene gjin fyftich mear, mar in hiel leger.

Valerka fluite en song:

- En de striid giet wer troch,

En myn hert fielt eangst yn myn boarst ...

En Lenin is sa jong,

En jonge oktober stiet foarop!

Slavka gniisde en stampte mei syn bleate foet. In multi-barrel hyperlaser masinegewear ferskynde yn 'e hannen fan' e pionierjonge . De jonge strider merkte op:

- Us krêft is grut, wy sille de orken ferslaan!

En de jonge naem it en doe't it sloech, namen de laserstralen it en sloegen it yn 'e rigen fan foarútrinnende, hierige bearen. En krekt doe waard in wyld gjalp heard. En jets fan flammende matearje kamen de loft yn. En hoe't alles yn 'e brân stie.

En de massa's orken begûnen te maaien.

Levka kocht ek in killer masine, mar it produsearre mearkleurige hyperplasmyske bubbels. Hoe agressyf en sweeping it wie. En de orken waarden ferbaarnd, omdraaid en twongen om te smoken, en it fleis waard yn stikken skuord.

De jonge raasde:

Wy sille de ghouls yn it grêf ride,

En lit ús it kommunisme bouwe ...

Der is in fûle striid raast

Revanchisme komt!

En Valerka hat in hyperpuls masinegewear. En hy sil it nimme en lit ús hammerje en hakje. En de massa liken hjir ferspraat en draait om. En safolle fan harren waarden ferbaarnd en ferbaarnd en fertrape.

Valerka, sa't se sizze, is op in wyt hynder. En it triumviraat fan jonges ferneatiget dizze orken sûnder problemen.

Mar it famke is fansels taai yn 'e striid. En se begon ek de orken te ferneatigjen mei help fan lytse, homing missile launchers. En it hannelet mei kolossale moardzjende en ûnneifolgbere krêft.

Dit is in deadlike en unike ferneatiging. En it famke is boppe.

En hoe kin se net wat hearliks sjonge:

De famkes sille Morgan syn nekke soapje,

En de holle fan 'e piraat sil ôfsnien wurde ...

Praat gjin ûnsin tsjin jo tsjinstanner ...

As jo einigje mei in deade lichem, do silst wurde hielendal geschroefd!


Wy famkes witte hoe te fjochtsjen,

Yn 'e striid sil it resultaat geweldich wêze ...

En leau my, wy kinne moedich fjochtsje

Sla it hurd mei dyn bleate foet!


De fijân sil ús famkes net stopje

Us wil kin grif net brutsen wurde ...

It piratenfamke sil elkenien begroeven,

Skriuw dizze groetenis oan har yn har notysjeboekje!


Foar har is fjochtsjen in freugde,

Wy sille Morgan yn poeier slypje ...

In kweade âldens sil it famke net komme,

It sil har timpel net sulverje!


D'r binne gjin famkes sterker en moaier,

Har fûsten binne as koevoaten ...

Se sille harsels lokkiger meitsje

De kabouters rûnen fluch!


De skientme fan 'e famkes is einleaze,

En se sloegen har fijannen sa hurd ...

As it nedich is, fjochtsje se foar altyd,

En soms drinke se in protte wyn!


Famkes yn 'e striid binne reuzen,

Harren krêft is gewoan oerweldigjend ...

Se krije sûnder mis subsydzjes,

Wy leauwe dat der in himel op 'e planeet sil wêze!


Leau my, d'r binne gjin barriêres foar famkes ,

Wy moatte it universum feroverje ...

En se sille dappere beleanningen krije,

En wy sille grif in nij Rome bouwe!


God, leau my, hâldt net fan swakkelingen ,

Hy slacht swakkelingen mei in klup...

Ik leau dat de famkes in nije wrâld sille hawwe,

Fan 'e oerfloed fan skerpe, witst, bajonetten!


It heitelân is moai, majestueus,

Se hat in protte ferskillende soargen ...

Pirate gloarje wachtet ús,

De kat rôp teminsten om problemen!


It bleate famke stekt har swurd op,

Ja, leau my, se is goed ...

Wês in earn, gjin papegaai,

Dit famke sprekt , myn siel!


De wrâld sil grif moaier wurde,

Ik wit dat wy definityf sille winne yn dizze ...

It is min om te ûntfangen fan filibusters,

En in cherub fljocht boppe ús!


Wat bisto foar famkes, wês gjin gek ,

Fansels hâlde wy ek fan jonges...

Kom rêstich nachts, jongelju,

Wy sille nije bern meitsje!


De masinegewearen sjitte fûl,

Se leine in hiel arsenaal...

Nee, de machtich kweade Kaïn sil it krije,

Wy sloegen Agdam oer de holle !


De brigantine seilen binne fol,

Wy hawwe in heul sterk gefoel ...

Wy witte dat de kraaien slein wurde,

De kontrabas sil lûd spielje!


Famkes, wat wolle jim?

Winne, fjochtsje en hâld fan ...

En jo sûndigje faker mei jonges,

Om better te libjen yn dizze wrâld!


D'r is gjin barriêre foar ús yn dizze striid,

Wy sille de satellyt heech lansearje ...

Fergrieme jo tiid net yn gebed,

God is fier fan dom !


Wy piraten binne tige bloeddorstige,

Wy hakje elkenien mei swurden, as in steak ...

Soms binne de krêften hielendal net gelyk,

En se sette it famke ûnder arrest!


Sa ha ik in soldaat syn holle ôfsnien,

Mei jo skerpe swurd ...

Wy binne bliid om de fijân del te hakken,

As jo in bakstien moatte ferpleatse!


Nee, wy hawwe hielendal gjin twifels,

Yn 'e krêft fan 'e wyn, stoarm en orkaan,

De piraten hawwe it sjeny Lenin yn har hert,

Dit sil grif in kado wêze!


Dat is it, it ein is tichtby foar de fijannen fan 'e piraten,

Wy hawwe se al oan 'e muorre fêstlein...

En hoewol wy bulten krigen,

De ierde is folle skjinner wurden!

Dit is hoe't de dappere Marinka song en liet har kolossale en unike klasse sjen as pionier, strider en piraat.

It is wierskynlik goed foar in famke om in piraat te wêzen. En hoe fielt it om foar altyd jong te wêzen, foar altyd bleate fuotten?

Valerka mei in swiete glimke:

- De stridersklasse is heech.

En lit se it ûntelbere leger fan orken noch enerzjiker ferneatigje. En ferslaan se mei alle ûnfoarstelbere en unike krêft. En it blykte echt ekstreem deadlik te wêzen.

Slavka, dy't de orken massaal elimineare, raasde:

- Hyperorbits , nije merken!

Levka wie it der maklik mei iens:

- Myn eare is net folslein fergetten,

Vladika Lenin sil regearje!

En de jonges sille wer nimme en botse mei har bleate, rûne hakken.

En it sil wer glinsterje. En in deadlike kaskade fan sparken sil falle.

Marinka giechelde en tjirpelde, sloech hûnderten orken út en helle hiele terpen liken op. En de liken fan orken stjonke hiel sterk.

Lykwols, it pionier famke klikte har bleate teannen, en it aroma fan de djoerste en noflike parfum ferspraat troch de loft.

Marinka lake en merkte op:

- Combat showdown!

Slava knikte:

- Hyperquasar!

Levka sei mei argewaasje:

- It wurd hyperquasar is al fersliten!

Valerka giechelde en merkte op:

- Wat is net goed droegen yn ús wrâld?

En de jonges stampen wer mei de bleate fuotten.

En kokosnuten begûnen te fallen op 'e orken fan boppen. Se sloegen letterlik de holle fan 'e ûnsjogge bearen en splitten. En der wie in pikswarte kanonade fan ferneatiging.

Mar se wie grappich. Benammen doe't sûkelade begon te fallen op it leger fan shaggy meunsters. En doe gie de kondinsearre molke deryn.

Marinka merkte op:

- En dit is geweldich !

Valerka notearre:

- Kondinsearre molke op jo fijannen skine is op ien of oare manier frivol. Miskien is it better om napalm los te litten?

It pioniersmeisje makke beswier:

- Dit is te wreed! Jo hawwe in soarte fan swarte siel.

Slavka giechelde en merkte op:

- Ja, it is fakuüm!

Levka piepte:

-Of sels swart gat!

Valerka suggerearre mei in fleurige blik:

- Of miskien silst Marinka sjonge om ús noch leuker te meitsjen?

Slavka tafoege mei in glimke:

- Ja eksakt. Sjong bloeie, skamje jo net!

Levka tweeted:

It liet helpt ús te bouwen en te libjen,

Lenin sjongt yn ús hert as in ingel ...

En dejinge dy't sjongend troch it libben rint,

Hy sil noait earne ferdwine!

Marinka knikte en song mei in grutte, quasar útdrukking:

Wy binne dappere, moaie famkes,

Yn steat om te fjochtsjen as in orkaan ...

En de stim fan 'e skientme is heul dúdlik,

Soms reint napalm út 'e loft!


Wy farden yn in piraat brigantine,

Wy hawwe in dappere Pavel-kaptein ...

net graach yn dizze tryste wrâld,

Dêryn is in fûle orkaan fan 'e dea!


kweade minsken lizze ,

Se binne ree om de orken te ferslaan ...

Hja sille har fijannen tige iver fjochtsje,

Skriuw dit op yn jo notebook!


En leau my, se hawwe gjin barriêres,

Se binne by steat om de Krauts te ferslaan...

Formidabele beleanningen wachtsje op ús,

Sa kinne wy konsekwint fiif krije!


En wy binne heul dappere piraten,

Wy sille fjochtsje as in fûle stoarm ...

As it nedich is, sille wy de bêden siede,

De fijân is ferpletterd troch machtige krêft!


Us skip is gewoan ûnmooglik

Swaait oer de weagen as in earn...

En elk bedriuw is beskikber foar ús,

De fijân sil slim ferpletterd wurde!


Wy sille gjin swakte sjen litte yn 'e striid, ik wit it,

Foar famkes is der ommers net folle kar...

Ik skele net oer ferskate soarten wurgens,

Wy sille wurde lutsen nei in nije wrâld, dit gesicht!


En gjinien sil de famkes knype ,

Wy binne by steat om de fijân te ferslaan ...

Hoewol't de wolken tige driigjend raze,

En der is in skriklike sniestoarm yn 'e loft!


No, hoe cool binne wy famkes,

Wy sille grif it Universum feroverje ...

De kweade Judas sil flechtsje,

En leau my, de hiele wrâld is efter ús!


Sawol op see as ûnder wetter,

Wy fjochtsje oeral, in hearlike striid...

Lykas yn in alliânsje, froulju mei Satan,

Foar altyd Heitelân, wy binne by dy!


En jo witte, d'r sil gjin genede wêze foar de fijannen,

Ommers, dêrom is it famke in kweade piraat ...

Wy binne grutte rjochters fan it Heitelân,

Litte wy in skitterend masinegewear gearstalle!


God sil de famkes beleanje mei in kroan,

Elk sil in opdracht en in medalje krije ...

De lytse stimme fan 'e skientme ropt,

En se twinge de kening fansels!


Dit is wat de krigers maaie,

As in masinegewear fan kweade rigen ...

En se bringe letterlik it ljocht fan 'e eagen,

Lit it sûnder ûnnedige ûnsin wêze!


It gesicht fan it famke gloeit fan in gnyske,

En de lippen skitterje mei pearels ...

Wy kinne in protte sjen,

Dit is ús skientme!


Wy sille gjin poarten yngean,

Litte wy de fijân gewoan in draai jaan ...

It famke ferfeelt har om ien of oare reden

En by steat om te heakjen alle fijannen!


De famkes falle skitterend oan

En de eagen glinsterje fan bliksem...

Wêrom, om't se jaloersk binne,

gesichten fan de famkes binne bedutsen mei triennen!


Foar hokker wervelwinden sille wy stride?

Dan raast der in nije weach fan dea...

Wêrom binne de fijannen fan de famkes sa stil?

joech dikke Morgan dy?


En it fjoer is no fol mei fjurren,

In fûle wervelwyn sil foarby...

It wie net foar neat dat wy de orken fersloegen,

Wat de fijân sjocht, is dom stil!


Hjir blaast de aartsingel in skriklike trompet,

Se knoeit mei elkenien syn holle...

It is net te let om te winnen,

De wyn kin sjoen wurde beweecht de blêden!


Dus wa, as it hjir fûl wurdt,

Wa hat in grutte fûst?

Net omhingje mei de falske Malyuta ,

Hy is in folsleine lul!


wer yn gloarje ,

Snij troch in stoarmige golf...

Wy famkes binne ferienige yn grime

Ik sil Morgana yn stikken skuorre!


Dêrom ha wy sa bot yn 'e slach,

Dêryn sille wy orkaanstoarmen sjen litte...

Swart Rogers sweef boppe de efterkant,

Toande jo geweldige kado!


No, Morgan sil fansels yn 'e kiste gean.

Hy sil in stek meitsje fan aspen ...

Wy famkes winne foar altyd,

En wy litte gjin swier kreunen út!


Lit ús it Heitelân nei de oerwinning liede,

Wy sille de orken en trollen dapper ferslaan ...

En wy sille oankomme yn Eden op skippen,

Lit der in hiele wrâld ûnder ús wêze!

In protte tûzenen orken waarden fermoarde . En safolle terpen liken binne opsteapele, Tamerlane is gewoan rêstich. Mar dizze skepsels sels binne sa walgelijk en ûnsjoch, gewoan ferskriklik. En se gnyske om hiel walgelijke gesichten.

Marinka kipte en raasde:

- Lenin, mei er foar altyd by ús wêze. En lit syn keale holle skine as in supernova!

Valerka lake en tjirpe:

- Ja, helske feroarings wachtsje op ús!

Slavka korrizjearre:

- Net helske, mar reinbôge! En d'r sil in geweldige oerwinning wêze!

Levka naam it en blies, en in fûle flam fleach út 'e mûle fan 'e jonge. It is as namen se in put mei sulfuryske oalje en stieken it yn 'e brân. En it barst gewoan yn flammen, as in draak dy't in stream fan fretlike enerzjy útspuwt.

Valerka mompele:

- No, do en de draak!

De jonge Leninist knikte:

- Dat kin ik noch net!

Marinka befêstige:

- De mooglikheden fan pioniers yn firtuele realiteit binne hast ûnbeheind. En wy kinne hjir mei miljoenen orken útroege.

Valerka naam it en mei syn bleate, rôze hak loslitte in grutte, deadlike krêft, destruktive pulsar.

It fleach foarby as in fjoerbal en rekke in bommewerper dy't heech efter de wolken sweefde. In atoombom eksplodearre yn 'e búk fan in enoarme masine. En in super helder flits flitse. En doe ferskynde in deadlike en unyk yn syn skientme nukleêre paddestoel.

Slavka notearre mei in swiete glimke:

- It is geweldich! Ultrapulsar !

Levka suggerearre:

- Lit Marinka wer sjonge! Ik, en wy allegearre, binne yn in heul positive stimming.

It pioniersfamke knikte en song mei hertstocht en gefoel:

Wy binne piraten famkes fan himelske skientme,

En wy snije al ús fijannen mei feardigens del ...

Leau my, ús lichems binne kristalhelder,

Hjir wurdt de fijân oanfallen, frijmoedich!


Yn fjildslaggen glinstert in cherub boppe ús,

Swurden, as bliksem, slaan út stiel ...

Wy binne dame filibusters , ús ympuls is ûnoerwinlik,

En se joegen de Spanjerts in hurde klap op 'e hoarnen!


It famke hat in sabel en skerpe swurden yn har hannen ,

En mei ien swaai sille wy de kop fan 'e koal ôfbrekke ...

En as wy oanfalle mei ús fuotten, dolken en swurden,

In orkaan fan 'e dea is op it punt om troch te sweepjen!


Nee, moaie famkes , jim sille ús net koeler fine,

Wy sille foarby fleane as in strieljende meteoar ...

Wy lykje net mear as tweintich jier âld,

En in fûle, steile nederlaach wachtet!


Dit is ús gloarje, jo witte, wy binne gjin frjemden foar fjildslaggen,

Echt in bloedige wolfpiraat ...

En earne komt in wrede, kweade dief oan,

En wis nederlaach wachtet him!


Yn elke striid binne famkes sokke fjochters,

Dat sels it kwea syn rêch brekke kin...

Leau my, filibusters binne yn wêzen geweldich,

En skriuw dizze logaritme yn jo notebook!

Yn lilkens begûn de oanfal op it galjoen,

Wy binne benijd, lykas kwallen, om wer te fjochtsjen ...

Ommers, in kweade piraat hat in goede siel,

En yn it hert is in filibuster altyd in cowboy!


Wy kenne it wurd swakke net, wy leauwe net yn it wurd leffe,

Corsairs, jo witte, binne hielendal net noflik mei weromlûke ...

Ommers, de krusige Jezus tekene foar ús,

famkes skerpen de fûsten!


Dit is ús wierheid dy't libbet yn 'e herten fan' e leafde,

Dat in famke de machtige wjuk fan in swan is...

Wy sille de oerwinningen foar wis iepenje, wy hawwe in einleaze skoare,

En lit ús stevich op 'e ike roeier leanje!


D'r sil in ferskil wêze yn fjildslaggen, wy prate oer dit,

Wy sille, leau ik, in fakânsje regelje dy't sa echt is op 'e planeet ...

Leau my, wy hawwe in protte en oerfloed ferskillende krêften,

Lit de folwoeksenen laitsje en de bern wille hawwe!


Nee, yn in fûle striid is dit súkses net sûnder reden,

Omdat wy famkes sa aardich en moai binne...

Leau my, wy hawwe sa'n geastlike skientme,

Dat wy folslein, sûnder mear ado, ûnoerwinlik binne yn fjildslaggen!


Dat is hoe't it kaam, de filibusters binne hjir yn 'e striid,

Se geane fûleindich oan de oanfal, mei agressyf sukses...

En wit dat ik de fijân sil deadzje as in brek,

Sels de famkes sloegen it tige hurd!


Op bêd binne wy famkes fan 'e heechste klasse,

Yn steat om opdrachten te jaan oan manlju ...

As jo it realistysk sizze, as God wol,

Lit ús de gouden midden fan 'e sinne sjen!


No, moaier fine jo ús net yn 'e see,

famkes sille de fijannen echt in foarsprong jaan ...

Wy kinne de evener berikke

Jou in nikkel oan in echt kweade dief!


Foar de gloarje fan ús dappere bestimming,

Wa't brea bewarre en joech...

Wy sille Morgan antwurdzje oan Satan,

Dat dit skuorre ús net oanfalt!


Wy sille de ferneatige piraten brekke

De richel, dy't daliks op de filibusters klimt...

En dat wy gjin problemen hawwe,

D'r sille in protte foarbylden fan wêze!


Dêrom sil Morgan in lych krije ,

him mei grutte krêft slaan ...

En it militêr famke gûlt net,

Fijannen sille machtige grêven hawwe!


Hjir geane jo famkes, dit is de heechste kleur,

Prachtich, it is hjir sa moai...

Dit is hoe't ús moarn wêze sil,

Wy sille in team wêze mei de machtigen!


Dit is sa'n grutte macht,

Wy binne de bêste famkes, it sâlt fan 'e ierde ...

Se stielen echt de krokodil,

Mei de dea komme út dy helske famylje!


No, Morgan is dy soan,

it gesicht krije ...

En in cherub sil dy stekke,

No, de fijannen hawwe net lang mear!


Famkes berne yn 'e maitiid

Se binne heul agressyf sels yn 'e striid ...

Se rinne om mei einleaze dreamen,

Foar in persoan te wêzen hiel sterk!


Der is al earne in tongerbui,

En de froast op 'e hûd is tige sterk...

Hjir wurdt de trien fan in frou fergetten,

De minske wurdt dan almachtig!


De striid giet troch oant it lêste bloed,

Sa wreed , mearsidige ...

Wy hawwe hjir in winnende akkount iepene,

Dit wylde Morgan-hog klimt!


Nee, foar God, leau my, hjir binne gjin barriêres,

Leau my, wy sille foarút gean mei oerwinning ...

De famkes sille in protte prizen hawwe,

En wy sille iepenje mei in nije ferskowing, blykber!


No, piraten, wy gongen foarút,

Lit de famkes aktyf oanfalle...

Ik bin in earn, mar de fijân is it tsjinoerstelde,

Morgan, dy sjofele kweade Kain!

. HAADSTIK Nûmer 5.

Marinka, dizze pionier, in tige moai en tagelyk spierich en sterk famke, song sa moai en mei gefoel. Se is gewoan, ik moat sizze, in meunster. En tagelyk sa leaf.

En sa besleaten de bern wer wat te dwaan. Miskien in mear libbene en agressive striid sjen litte.

Dit is echt in sicht om te sjen. Wat is in alternative skiednis fan 'e Twadde Wrâldoarloch yn' e Hypernet-matrix.

De Kaukasus stiet al op 'e râne fan in fal, en it wurdt mear en mear dramatysk.

En de Dútsers binne rampant en brûke marteling. Dútske pioniersfamkes hâlde benammen fan marteljen.

Hjir strippen Gerda en Charlotte in jonge fan likernôch trettjin hast neaken. En se begûnen de pionier te kieteljen. Seryozhka lake en raasde. Doe brocht Gerda de oanstekker nei de bleate , rûne hak fan de jonge. Flame slikte de wat rûge soal fan de pionier. Hy raasde fan pine. Blieren ferskynden.

De Dútske famkes giggelen:

cool wêze !

En hja bigounen de jonge mei swipen to wipen. Hy kreunde en bigoun to gûlen. Benammen doe't de famkes begûn te bringen fakkels mei fjoer nei syn bleate fuotten. Doe waard in waarm izer op 'e bleate boarst fan' e pionier tapast, en de jonge ferlear it bewustwêzen.

Ja, Dútske krigers binne op har bêst. It marteljen fan in jonge is yn de folchoarder fan dingen.

Marteling is lykwols net allinich fan jonges, mar ek fan Komsomol-leden. De famkes waarden útkleed en nei it rek brocht. Dêr lutsen se de moaiens omheech, twongen se har foar te bûgjen en letterlik te wrotten fan pine. En ûnder de bleate fuotten fan 'e famkes stieken se in brânpot oan, driigjend har soallen te ferbaarnen.

Hoe't de Komsomol-leden raasden fan wylde pine... Hoe wreed wie it allegear. En de faksisten ynhale de rook fan baarnend fleis yn harren noasters en laken, sloegen inoar op 'e dijen en rôpen:

- Heil Fuhrer! Wy sille elkenien deadzje!

En wer marteling en marteling fan minsken. It is benammen nijsgjirrich om pioniers te marteljen. De jonges wurde deaslein en dan wurdt sâlt yn har wûnen getten en wurde se twongen om te kreunen. Ja, dit is ekstreem onaangenaam.

En as se ek waarm tried brûke. It docht bliken folle pynliker.

En de nazi's hawwe al Makhachkala nommen. En se bewege nei it grûngebiet fan Azerbeidzjan. En Jerevan wie al omsingele en blokkearre. En se stoarmje Batumi mei alle wanhoop. En it is agressyf.

Marshal Rokossovsky sels stoar hast. It waard fielde dat de Sowjet-troepen ûnder druk stiene en ynstoarten. It tal oerjeften en deserteurs groeit. En in protte piloaten wurde depressyf.

Hoewol Anastasia Vedmakova en Akulina Orlova foarearst de nederlaach foarkomme. De famkes fjochtsje moedich en wanhopich.

Foardat de striid mei trije jonges Anastasia secluded harsels te sammeljen fenomenale kosmyske macht.

En yndie, it wie folslein beladen. En lit ús de fijannen wanhopich delslaan.

En tagelyk gebrûk fan bleate teannen.

En hja raasde boppe har longen:

- Ik bin in grutte wrâldkampioen!

En hoe't er mei syn bleate hakke op de lever drukt.

Akulina Orlova is ek in wanhopige steal yn 'e striid. En mei syn bleate teannen ferpletteret er Wehrmacht-fleantugen.

Sa skeat se de ME-109 K del. Dizze masine is wierskynlik al ferâldere, mar hat in rige oanpassings oerlibbe. En jo kinne der mei súkses fjochtsje.

Akulina Orlova, mei wylde fury, song:

- Groet it grutte kommunisme! Fascisme sil ferslein wurde!

En wer mei in bleate hak en hoe te drukken.

Dit binne de gekke famkes hjir.

Mar de krêften yn 'e Kaukasus binne tige ûngelikense. Hoewol't it wurdt leaud dat alle manlju dêr binne earnen. Mar gjinien kin wjerstean in Russyske frou.

En de krigers binne sa agressyf en cool. Fleantugen wurde ûntslein, nettsjinsteande harren kwalitative superioriteit.

Akulina Orlova song:

Sinnekring...

En hja sloech de fijân mei de bleate teannen del.

Anastasia Witchakova, druk op de knoppen mei har skarlaken tepels en sloech de fascisten del, gie troch:

- De Dútsers binne om...

Akulina piepte en snijde in oar Dútsk fleantúch ôf:

- Hitler gie op ferkenning!

Anastasia, fjoer op 'e fascisten, gie troch:

- Foel yn in gat...

Akulina, sekuer fjoerjend, giggle:

- Myn skonk brutsen...

Vedmakova, yntinsyf en sekuer fjoer, merkte op:

- En hy sei ôfskie!

En de famkes raasden byinoar:

- Lit der altyd wodka wêze,

Worst en hjerring...

Tomaten komkommers,

Dat is it ein fan Hitler!

Akulina wer, nei't hy in kado fan 'e dea oan' e nazi's stjoerd hie, sei:

- Eins moatte wy sjonge: - Rommel is klear!

loftskulpen wiisde , wie it iens:

- Fansels - Hitler is al in foarby poadium!

Wêr't gjin persoanlike ynfloed fan Rommel-Hitler is, besykje Sovjettroepen in soarte fan ferset te organisearjen. Mar it is ekstreem dreech. Mar se dogge dochs alles mooglik en ûnmooglik.

En bern, ynklusyf, fjochtsje. En de pioniers geane yn 'e striid. Dy't de fijân moetsje mei molotovcocktails en gewearskotsjes.

Jonges en famkes, útmerle en skrast, lykas altyd yn 'e striid. En se fjochtsje moedich en ekstreem wanhopich.

Hoefolle fan har bern stjerre en bliuwe yn stikken skuord.

Dútse piloaten Gertrude en Adala, spatten mei har bleate fuotten, klommen yn in twa-sits XE-328, in jetmasine, in meunster mei tsien luchtkanonnen.

It hie krekt reind, en de famkes lieten sierlike, hiel dúdlike spoaren fan har bleate fuotten.

Se wiene sa ferliedlik dat de teenagers dy't op it fleanfjild tsjinne, gierich de bleate fuotprinten mei de eagen opsloegen, en sels de jonges begûnen te swollen fan folsleinens. Yn 't algemien wiene d'r in protte froulike piloaten - gefjochtsoperaasjes lieten sjen dat froulju, ûnder gelikense omstannichheden, twa kear it oerlibjensnivo fan manlju hawwe. En dat betsjut dat se effektyf binne. En Hitler-Rommel, of leaver fjildmaarskalk Führer, is fansels net sa'n persoan om meilijen foar immen te fielen.

Yn it Tredde Ryk sels waard polygamy offisjeel ynfierd - it rjocht op fjouwer froulju. It is frij praktysk. Mar it past net sa goed yn kristlike tradysjes. Gjin wûnder dat faksisme op syk is nei in nije foarm fan religy. De Fuhrer-fjildmaarskalk stiet derop dat it monoteïsme is, mar sa'n bysûndere - mei in pantheon fan heidenske, âlde Dútske goaden. Fansels wurdt Hitler-Rommel sels yn dit pantheon boppe alle oaren set as boade en boadskipper fan de Almachtige God.

Sa fynt de Führer him fansels tige graach te kultivearjen.

Gertrude en Adala lansearje harren multi-rol oanfal fleanmasine yn 'e loft, dat kin ek spylje de rol fan in fighter.

Warrior famkes binne tige fertrouwen yn harsels. De Russen hawwe gjin jetfleantugen, en it is net wierskynlik dat se de oanfal fan 'e tigers fan' e himel kinne ferneare.

Gertrude gromde:

- Ik bin in ridder fan 'e baarnende stream...

Adala befêstige entûsjast, har tosken bleat:

- En ik sil elkenien skaakmatje!

De famkes barsten út laitsjen. Se drukten har bleate hakken op 'e pedalen en draaiden it jetoanfalsfleantúch.

It wie noch tsjuster, mar der wie yn it easten al in lichte streek te sjen. De famkes fluiten... De romten fan Ruslân sweefden al ûnder harren. De krigers giggelen en knypeagen nei elkoar. Se binne sa ekstra loftich en moai.

En op bleate fuotten, fansels, sûnder harsels mei sa'n ûnnedich ding foar in famke yn 'e oarloch as skuon te belêsten.

En de gefoelichheid op it fleantúch nimt in protte kearen ta.

Hjir sette Sovjet-auto's nei har ôf. De propeller-oandreaune Yak-9 is faaks it populêrste auto ûnder de lêste releases. Net te bewapene , mar relatyf goedkeap en mei in bytsje harnas. MIG-5, in flugger auto mei masinegewearbewapening. MIG-3 is in earder model. LAGG-7 is wierskynlik de fluchste en meast bewapene fûgel. De lêste modifikaasje hat safolle as trije 20-mm kanonnen.

Mar dit binne allegear propeller-oandreaune masines; En de Dútsers fiele har tige selsbetrouwen.

Gertrude sjit tsien luchtkanonnen ôf. 30mm en twa 37mm kanonnen sjitte . Se raasten troch Sovjet-fleantugen as in fjoertornado. De reade piloaten besykje lykwols te ûntwykjen en efter har te kommen.

Adala manoeuvres op dit stuit. Jo kinne net nimme in Dútske auto front-on, mar gean yn 'e efterkant is beladen mei gefaar. Foar de USSR-troepen is de oanfal net ûnferwachts. De fleantúchgewearen binne al begûn te wurkjen. Explodearre skulpen gloede yn it tsjuster.

Dútske froulju ûnderfine in bepaalde nervositeit. It like derop dat wy al safolle sjoen hiene dat neat ús ferrasse soe, mar... Sovjet-piloten binne dapper en binne net bang foar ferliezen. Neat kin har bang meitsje. Mar blykber is der net genôch ûnderfining. It Dútske fleantúch komt maklik út syn dûk en sjit in Sovjetauto del. Blaast noch ien yn stikken.

De krêft fan Dútske wapens is tige grut. Dit is in komponint wêryn de Krauts in grut foardiel hawwe oer Ruslân. Mar de nazi's hawwe ek kolossale snelheid.

Adala fersnelt en brekt foarút. En Gertrude sjit raketten op 'e fijân. Se krije advys yn de tosken. Guon ammunysje wurdt begelaat troch waarmte of lûd.

Adala flústert:

- Se sille ús net deadzje!

De famkes draaie har auto. Se besykje cool te wêzen. En dan ramt in Sovjet jager in oanbuorjende Dútske jetoanfalsfleantúch. En hy sil begjinne te skuorjen en te splitsen. Sawol de loft as de loft.

Gertrude flústere:

- Gekke dea!

De krigers binne dúdlik yn 'e war, en se kinne har sa rammelje.

En tanks bewege nei de grins. Legindaryske bemanning út Gerda , Charlotte, Christina en Magda.

Fjouwer krigers wisten harsels mei gloarje te dekken, en fjochtsje sawol de Britten as de Amerikanen. Tidens de fijannichheden mei Amearika, de beauties behearske de Panther-2 tank. Net in minne auto, superieur oan de Shermans sawol yn bewapening en frontale harnas. De lettere "Pershing" hie praktysk gjin tiid om te fjochtsjen. En hy is gjin rivaal foar "Panther"-2.

Doe wûnen de fjouwer famkes legindaryske bekendheid. Hoewol, yn 't algemien, begon har glorieuze paad werom yn ienenfjirtich. Himmler oertsjûge de Führer om frouljusbataljons fan spesjaal oplate Aryske froulju yn 'e striid te besykjen.

De gefjochten lieten sjen dat froulju hielendal gjin swakke skeakel binne, en se witte goed te fjochtsjen. En tagelyk minder ferliezen as manlju. De krigers fochten ek yn 'e ynfantery, en spatten bleatfuotten op it waarme sân fan 'e Saharawoastyn. En se behearske tanks. Nei it testen fan de "Tiger" yn gefjochten mei Brittanje.

Lykwols, Sovjet famkes fjochtsje ek goed op de SU-100.

Hoewol't Ruslân syn situaasje liket hopeleas. Mar de krigers, tegearre mei Elizabeth, fjochtsje as earnen.

Ekaterina drukt mei har bleate teannen op de hendel. Stjoert in shell dy't de kant fan Hitler's E-50-auto trochsteekt en raast :

- Foar it grutte reade en karmozijnrode kommunisme!

Elena skeat ek út it kanon, mei har bleate, sierlike skonk. It rekke perfoarst de fijân tank.

It famke tjirp:

- Foar myn moaie Ruslân!

Efrasia merkte agressyf op, en skeat heul akkuraat:

- Gloarje oan ús Heitelân!

En hy brûkt ek bleate, beitele fuotten.

Sovjet masine is tige sterk en striidber. En it sjit hast krekt.

De SU-100 is yn steat om in E-50 te penetrearjen. Mar de famkes stekke it sels yn 'e foarholle, komme yn in trap , of yn in joint . En se sloegen metaal rjocht troch.

Elizabeth, mei har bleate teannen, skeat op 'e fijân. En hja tjirp:

- Fan 'e blauwe stream ...

Catherine skeat ek, dizze kear drukte de lever mei har skarlaken tepel, en koarde:

- De rivier begjint ...

Elena, gnyskjend en sissend agressyf, sei:

- No, freonskip begjint ...

En se drukte ek mei har bleate hakke op de hefboom.

Efrasia koerde doe't se op 'e fijân skeat:

- Mei in glimke!

De famkes wurkje tige aktyf oan de SU-100. En se ferneatigje fijân apparatuer.

En op 'e oanrin nei Baku grave de pioniers sleatten. D'r binne jonges fan ferskate nasjonaliteiten hjir. Benammen flikkerje der in protte ljochtkoppen. Der binne reade, swarte en ljochthierige bern.

Ien ding ferienet harren: leauwe yn de triomf fan it kommunisme en bleate fuotten. It is dúdlik dat net elkenien yn de oarloch skuon hat en dêrom pronke alle bern as teken fan solidariteit mei harren bleate, rûne hakken. Winter yn Transcaucasia is frij myld, en as jo bewege en wurkje mei shovels, de kjeld is net ferskriklik.

D'r binne fansels Valerka, Levka, Slavka en Marinka - fjouwer dappere jonges dy't ree binne om rekords te brekken.

De bern wurkje mei entûsjasme en sjonge:

De blauwe nachten fladderje mei bonfires,

Wy binne pioniers - bern fan arbeiders ...

It tiidrek fan ljochte jierren komt oan,

Roep de pioniers - wês altyd klear!

Roep de pioniers - wês altyd klear!

En no klinkt it alarm wer. Jonges en famkes springe nei de boaiem fan 'e sleat. En skulpen begjinne al fan boppen ôf te eksplodearjen: fijânske artillery wurket.

Valerka frege Marinka:

- No, tinke jo dat wy ús wjerstean kinne?

It famke antwurde fol fertrouwen:

- Lit ús ús op syn minst ien kear fersette, yn it dreechste oere!

Pionier Slava hat logysk opmurken:

- Us heldemoed is ûnwrikber.

De jonge tikke mei syn bleate soallen op 'e stiennen. Blykber krige de jonge wat serieuze eelten.

It famke Tamara sei:

- Wy sille fjochtsje sûnder eangst,

Wy sille fjochtsje, gjin stap werom ...

Lit it himd dik yn bloed dreaun wurde -

Draai de ridder nei de hel mei mear fijannen!

De jonge Ruslan, in pionier mei swart hier, merkte op:

- Iuwen geane foarby, der komt in tiidrek,

D'r sil gjin lijen en leagens wêze ...

Fjochtsje hjirfoar oant jo lêste azem -

Tsjinje jo heitelân mei jo hiele hert!

De jonge Levka, slank en blond, skreaude poëzij:

Nee, de wachsuchtige sil net ferdwine,

It uterlik fan in falk, in earn ...

De stim fan 'e minsken is dúdlik -

It flústerjen sil de slang ferpletterje!

Stalin libbet yn myn hert

Dat wy gjin fertriet witte,

De doar nei de romte waard iepene,

De stjerren fonkelden boppe ús!

Ik leau dat de hiele wrâld wekker wurdt,

Der komt in ein oan it faksisme...

En de sinne sil skine,

It paad dat it kommunisme ferljochtet!

De jonges en famkes applaudearren ienriedich.

Mar no fleane jet-oanfalfleantugen en smyt bommen. En dit is in agressive oanpak.

Levka en Slavka brochten har slingers op en lansearren it kado fan 'e dea. En de loop waard rekke troch in nazi-oanfalsfleantúch.

It famke Marinka song:

- Komsomol, net allinich leeftyd,

Komsomol, myn lot!

Lit ús feroverje, leau ik, romte,

Wy sille foar altyd libje!

Ahmed, in pionierjonge út Azerbeidzjan ( in firtueel bern, fansels, mar yn 'e Hypermatrix kin hy net fan in echte ûnderskiede!) antwurde mei in glimke:

- Jo binne noch gjin Komsomol-lid , Marinka!

It famke stampte lilk mei har bleate foet en antwurde mei in melodieuze stim;

Neist de heiten, mei in fleurich liet,

Wy steane foar de Komsomol...

It tiidrek fan ljochte jierren komt oan,

De gjalp fan 'e pioniers is altyd taret!

De gjalp fan 'e pioniers is altyd taret!

Levka stampte ek mei syn bleate foet en raasde:

Grip de hammer fêster, proletariër,

Fan titanium mei in hân, it jok ferpletterje ...

Wy sille tûzen aria's sjonge foar ús heitelân,

En ljocht foar it neiteam, goed!

De bern binne bliid. En yn feite bombardearren de Dútsers, en mar ien famke krige in shrapnel yn har bleate , rûne, rôze hak.

De pionier raasde, mar beet daliks op har lippe.

En sa ree se har ta om de oanfal ôf te slaan. En der komme al tanks mei faksisten. De bedrige E-100's bewege. Sokke krêftige en gefaarlike masines.

Se hawwe sa'n ferdigening dat jo net trochbrekke kinne fan elke hoeke. Jo kinne it net út mar ien hoeke krije. De ienige kâns is om de spoaren te brekken.

De bern binne klear foar in gefjocht en swaaie mei bleate fuotten. Hjir binne se op in tried dy't ûnder drukt rupsen oan 'e nazi's tassen mei selsmakke eksplosiven. It giet ôf en ferneatiget de rollen fan de tanks fan Rommel syn leger.

En it sjocht der driigjend út.

Warbler piept:

- Gloarje oan it kommunisme!

De jonge Valerka sjit mei Levka út in slinger en sjit:

- Gloarje oan 'e pioniers!

De jonge Ruslan sleept tegearre mei it famke Sufir in mines ûnder de Dútser mei tried en ropt:

- Gloarje oan 'e USSR!

Bern út Azerbeidzjan en Russyske jonges fjochtsje. Tanned, tinne, bleatefoet pioniers, tsjin in kolossale armada fan tanks.

It famke Tamara stampet har sierlike, lytse, bleate foet en seit:

- Gloarje oan Ruslân, gloarje!

Pionier Akhmet befêstiget, fjoer op 'e fijân:

- Wy binne in freonlike famylje tegearre!

Boy Ramzan, in read-haired Azerbeidzjan, befêstiget, rekket de auto:

- Fan it wurd wy, hûnderttûzen ik!

De bern binne freonlik... Sa ferpleatst it Armeenske famke Azatuhi , ek behendich, mei help fan in tried, it eksplosive pakket ûnder de rups fan de faksist en piept:

- De USSR is in famylje fan folken!

In oar Armeensk famke Agas seit:

- Lit ús net bûge foar faksisme:

En mei de bleate teannen luts it famke de tried omheech. In protte Azerbeidzjaanske en Armeenske bern hawwe blond hier, en se binne net te ûnderskieden fan Slavyske bern, wêrfan d'r ek in protte binne. Guon ferhuze fuort fan 'e Dútsers, oare Russyske famyljes fêstigen har yn Azerbeidzjan sels ûnder de tsaren.

D'r binne in protte Slaven yn 'e Kaukasus. In protte mingde pearen. En bern hawwe meastentiids lichter hier as harren âlden. En de Slavyske jonges binne sa brune dat jo se net fan 'e lokale befolking kinne fertelle. Boppedat binne bern meastal mear ferlykber as folwoeksenen.

Dat, in ynternasjonaal Sovjet-bataljon fan jonges en famkes fjochtet, en se binne allegear ferienige en tige ferlykber. Har bleate hakken flitse as se bewege.

En wer stjoere bern kado's fan 'e dea. Shamil en Seryozhka, beide pioniersjonges, lûke de tried. En no hâldt de Dútske E-50 op mei in stikkene baan.

De jonges sjonge yn koar:

De ûnferwoastbere uny fan frije republiken,

It wie gjin brute krêft of eangst dy't ús byinoar brocht ...

En de goede wil fan ferljochte minsken,

En freonskip en yntelliginsje en moed yn dreamen!

En de bern binne bliid. Se glimkje mei wite, sels tosken. En se binne bliid, al wurde se mei de dea bedrige.

En de Dútsers binne koppich. Skansearre tanks fjoer út kanonnen en masinegewearen fjoer.

Guon Dútske auto's binne foarsjoen fan granaatwerpers en binne tige gefaarlik.

De jonge Maksimka en it famke Zara út Azerbeidzjan, rêstende har bleate fuotten, lutsen in myn ûnder de fijân en sloegen de fascistyske mastodont út.

En hja rôpen op 'e top fan 'e longen:

- Foar de USSR!

De bern binne sa grappich.

Pioniers Abbas en Vladimir brûke ek wapens. Yn dit gefal, in katapult, en de nazi's brekke de E-75 caterpillar. Dêrnei songen de jonges:

- Foar de grutheid fan 'e planeet ûnder de dekking fan it kommunisme!

Valerka en Abdula binne ek pioniers fan ferskate folken, mar mei ien hert lansearje se ek eksplosiven. Se slaan de E-100 en sjonge...

Wy hawwe de planeet iepene foar de folken,

It paad nei romte, nei ungewoane wrâlden ...

Heroyske dieden wurde songen -

Om it litteken fan 'e dea foar altyd te wiskjen!

Under de Hillige Banner fan Ruslân,

Yn frede, freonskip, lok en leafde ...

Minsken oer de hiele wrâld sille lokkiger wurde,

Hellish tsjuster sil ferdwine yn 'e fierte!

Hjir fjochtsje bern...

Abdurrahman en Svetlana, in Azerbeidzjaanske jonge en in famke út Wyt-Ruslân, lutsen tegearre in tried en sloegen in faksistyske tank út. En hja songen:

- De grutte namme fan it hillige Ruslân,

Skitterend oer de wrâld as in sinnestriel...

Ik leau dat wy yn ienheid lokkiger wurde sille,

Lit ús alle folken it goede paad sjen litte!

Bern binne tige dapper. En de nazi's binne gewoan skrokken fan sa'n koppige en fûle ferset.

Abudurrahman , dizze pionier, krige in shrapnel yn syn bleate soal. It pierde it eelere oerflak fan 'e foet fan in bern.

De jonge sei:

- It docht my sear!

Svetlana waard ek rekke yn 'e rûne hak en kraste har skouder. Mar it famke sei:

- Pioniers kinne net brutsen wurde!

Azim en Kolka ramden ek de Dútske auto.

De jonges wiisden mei in tried en songen:

De ferrifeljende fijân gie op it offensyf,

Mar ik leau dat de Sovjet-minsken net flinch ...

De fijân wachtet op nederlaach en ferjit,

En de gloarje fan Ruslân sil sterker bloeie!

De fijân wachtet: nederlaach en ferjit,

En de gloarje fan Ruslân sil sterker bloeie!

Bern binne dapper en jouwe net op. En se wolle winne. En hja sjonge en hja fjochtsje.

De Dútsers lijen swiere ferliezen. Wier , meast har spoaren en rollen binne brutsen. En dit is net fataal.

It is slimmer foar de pioniers dy't finzen binne.

De jonge Abdulhamid , doe't er finzen waard, waard troch de nazi's op it rek slein. Se stutsen de bleate fuotten fan de pionier yn it blok en begûnen gewichten oan 'e heakken te hingjen. En doe stieken se in fjoer oan. En fjoer slikte de jonge syn bleate hakken . En de sweep foel him op 'e rêch. Se sloegen my foar in lange tiid. En doe begûnen de nazi's de ribben mei in waarme tang te brekken.

De jonge, stoarjend ûnder marteling, doe't syn ribben, read fan 'e waarmte, troch izer ferplettere waarden, song:

Berlyn is hast ûnder ús kontrôle,

Troch in verrekijker sjogge wy de ferdomde Ryksdei...

Ik hoopje dat der gau frede en lok komme sil;

Wat ik yn myn gedichten beskriuwe sil!

Ruslân iepene it kommunisme foar de wrâld,

Se waard famylje foar elkenien.

Mar de Wehrmacht stuts in pigsnút op ús,

En it bloed streamt no as in fontein út 'e ieren!

Wat de Führer by ús fergeat, tafallich,

Ik woe lâneigeners en slaven krije!

Fascisme gie op in heul lange mars -

En hjir is de nachtmerje fan in echte helske dream!

In ienfâldige jonge, in bleate jonge,

Ik haw koartlyn in reade strik bûn.

Hy woe de wrâld sels bouwe sûnder God,

Mar napalm bruts ynienen út 'e loft!

Wy moasten AWOL nei foaren rinne,

Gjinien wol sokke jonges meinimme!

Mar de jonge jager mei it gewear slagge it,

It paad fan de heiten blykte weardich te wêzen!

Hja fochten beide mei list en krêft,

En swakke is ek bitter, helaas ...

De kameraden moasten grêven grave,

Plane pine kisten yn 'e kjeld!

Ik bin in pionier , no bin ik wend oan it lijen,

Ik gie bleatfuotten op ferkenning, de sniedrift knarste.

D'r kin straf wêze foar ûnleauwe,

Dat ik Jezus net kennen woe!

Mar wat binne trije oeren fan Calvary?

Mear as trije jier oarloch binne foarby!

Yn elk doarp skrieme widdowen bitter,

Hoe kamen de soannen fan it lân op it tsjerkhôf om !

Ik oerlibbe, waard shell-shocked, ferwûne troch in kûgel,

Mar gelokkich bleau er op 'e fuotten!

Wy hawwe earlik de skuld oan Dútslân werombetelle,

Dêr is it faksisme troch ús yn stof trape!

Ik bin folwoeksen, mar ik bin noch in jonge,

De snor bruts net troch, mar it is al titanium!

Ja, in folwoeksene, en miskien sels te folle,

It hert is ommers sa hurd wurden as metaal!

Hero Star - de heechste priis -

Stalin sels, leau my, joech it my!

Hy sei: wy moatte in foarbyld nimme fan minsken lykas jo,

De soldaten smeden de kaaien foar de doarren nei Eden!

Mar hjoed, dappere man, set dyn gewear del,

Nim dyn tang, dyn hammer en gean oan it wurk!

Bou in sylboat en in boat fan hout,

En meitsje in fleantúch sadat it kin fleane omheech as in fûgel!

Dit is echt ynternasjonaal. En Valerka, Slavka, Levka en Marinka foarmen echt in sterk ynternasjonaal team.

De bern wiene lykwols wurch fan it fjochtsjen mei primitive metoaden. En no hat Valerka in thermoquark-pompte hyperblaster yn har hannen.

De jonge bleatte syn ivoarkleurige tosken, grut en skerp boppe syn leeftyd, as in wolf, en sei:

- No, de nazi's, binne se oankommen?

En de jonge sil it nimme en de swiere tanks fan 'e fascisten slaan mei in dikke stream fan ultra-fotonen. En wat is "Lion", dit meunster mei in gewicht fan njoggentich ton? Syn harnas naam it oer en ferdampte triviaal.

Marinka knipoogde nei har tsjinhinger en merkte op:

- Mar it is net earlik!

Slavka, ynstee fan antwurdzje, naam it en klikte ek de teannen fan syn bleate fuotten. En in hyperplasma launcher ferskynde yn 'e hannen fan' e jonge . Dit is in moai killer ûntwerp.

En de pionierjonge sil it Dútske oanfalsfleantúch nimme en slaan. Dit is in wier destruktive passaazje. En de hyperflame launcher treft in breed gebiet. En daliks baarnde ek in tsiental stoarmtroepen út, as wiene der flinters ûnder in gasbrâner fallen.

Levka fluite:

- Hjir jouwe jo it! Jo dogge echt cool!

It pioniersmeisje Marinka giechelde en merkte op:

- It is echt ultrapulsar! Wat in koele stream fan hyperplasma!

En it famke klikte har bleate teannen en krige deadlike wapens. Se waard in koele pionier.

En hy sil it nimme en jo slaan mei in moardzjende stream fan hyperenergy . En in stream fan agressive ferneatiging begon!

Levka fergrieme ek gjin tiid oan lytse dingen. De jonge keas sels om in gefjochtspak te dragen, yn 'e styl fan robots fan Evangelion .

gek op de nazi 's . En it sil útsmite in agressive annihilation surge.

No, it waard dreech foar de nazi's. Wat, se stroffele op sokke gekke en technologysk avansearre bern.

Dit is wirklik in ekstreem deadlik effekt!

Valerka seach de tanks fan Hitler baarnen, fielde har ynspirearre en song:

Lit ús ús leauwe iepenbierje: der binne hichten,

Wittenskip, moraal, dapperens en eare!

Dat alle skientme foar altyd it each streakje,

Mei myn leafste en ik tegearre lokkich wêze!

Myn famke is leaf, moai,

In fjoer fan gouden krollen yn 'e wyn!

De Skepper fan it Universum joech sa'n wûnder,

De Almachtige hat in dream yn jo makke!

De eagen fan 'e leafde binne snijde diamanten,

Har krêft fan passy smelt dik iis!

Unthâld de ynstruksjes fan Kristus, de Hear,

En nim flecht mei jo leafste!

De skientme fan it universum is einleaze,

Wy sille nei har fleane, jonge skientme!

Lit ús feriening sa hertlik wêze,

Dat de ûnbegryplike Ismael ynstoart!

Hoe sêft tuten se it famke op 'e lippen,

In sterke hân streake dyn wangen!

De loft wie bedwelm fan de azem fan maaie,

Der is goud oer, erts is útkommen!

Ja, it hier fan it famke is gouden,

D'r is sa'n skientme yn har funksjes!

De outfits passe jo as jo jong binne,

Sadat de eagen fan 'e leafde net yn triennen is!

En sa sjong ik in liet foar de faam mei de lier,

As antwurd, in kristalheldere stim!

Jo binne wurden foar my, myn rots idoal,

It ear fan brea is fol mei sap!

Ik leau dat wy gau in bern krije sille,

In kreaze jonge - in dryste ridder!

Lit ús om 'e wille fan it Heitelân tegearre bergen ferpleatse,

De Grutte Hear is de leave Heit fan alles!

De jonges songen sa prachtich en lieten harren bêste kant sjen.

En wer fan har militêre wapens út 'e technologyen fan' e tweintichste ieu, as in slach. En hjir sil it grif gjinien genôch lykje. Hjir is wat killer wille.

Valerka tweeted:

- Fassist út it wurd fascina - in bosk. En dat betsjut in ketting!

Marinka befêstige:

Ienheid wurdt allinich troch bloed laske,

De sprekker fan ús dagen raast wanhopich...

En wy sille besykje him te binen mei leafde,

En dan sille wy sjen wat sterker útfalt!

En de pioniersbern foelen har fijannen oan mei har deadlike jeften. Dit wiene echt beide bern en terminators rôle yn ien.

De bleatefoete pioniers stampen mei de hakken, en twa tsientallen Dútske tanks fleagen omheech en stoarten om, draaiden om. Jo kinne sjen hoefolle Dútsers tagelyk ferwûne rekke. En de rûpen draaiden boppe. En jo koenen de reek oankommen sjen.

Mar Slavka draaide ynienen it hologram oan wêr't in grandioaze romteslach plakfûn. En sjarmante famkes fochten.

En de skalen skodden fan kant nei kant. En safolle bloed waard fergetten.

Natasha skeat in gewear op 'e swallowtails en song:

- Al liket it derop dat it libben op it ein komt,

As de problemen syn swarte hoarn blaast ...

Raketten eksplodearje en bloed streamt as in rivier,

En wer ferdwynt de grûn ûnder ús fuotten!

Mar de ierde hat ek syn eigen hoeder,

En tusken de stjerren streken him út...

Unsichtbere, besparjende triedden,

Dat alles net yn ien momint einiget!

Zoya, in strider mei hier de kleur fan blêdgoud, sloech yn:

Wjuk en fleugel,

De fijân swardt wer!

Grind my, slyp my yn in foton!

Mar de gefoelens fan 'e ingel

Dat alles goed komt

En it sil allegear einigje yn in grap!

En it sil allegear einigje yn in grap!

De famkes songen tige aktyf en agressyf. En har stimmen wiene fol en skitterend. Se waarden ûnderskieden troch har skientme. En doe't se op 'e knoppen drukten mei skarlaken boarsttepels en bleate teannen fan sierlike fuotten, wie it heul cool !

Aurora rjochte ek har gewear. Earne smookte in grut slachskip. Syn krêftfjild wie al stikken. En it famke rjochte it gewear mei har ferliedlike famkesskonken. En se drukte fertroud op de knop mei har ruby-tepel. En der barde wat ekstreem destruktyfs.

En it spuide in thermopreon- pompt projektyl út mei in deadlike oanfal.

Aurora naam it en song:

Wy kinne elkenien ferslaan

En wy sille de fijân yn stikken skuorre ...

Jo wurde oanfallen, famkes, troch in bear,

Alles is yn ús glorieuze macht!

Svetlana befêstige, agressyf sjitten op 'e fijân:

- Yn ús hearlike krêft!

En har eagen glinsterden mei saffier.

En doe drukte se wer de skarlaken tepels fan har boarsten op 'e jetlansers fan gravitaasjeraketten. Of miskien hypergravity .

Dit binne de coole famkes hjir...

Ien fan harren naam it en joech út:

- In bleate foet sil nei alle gedachten skuon op in man sette!

Zoya antwurde mei in sucht:

- En yn ús wrâld, wêr kinne wy in man krije?

Natasha giechelde en antwurde:

- En dy mantsjes binne der altyd! Nim bygelyks sels elven!

Aurora slikte har lippen en merkte op:

- Elfenhûd smakket sa swiet, as meloen yn huning!

Svetlana naam it en twittere:

- As in alligator, litte wy de elf skine!

Zoya befêstige mei in lach:

- Mei de krêft fan 'e terminator sil it gesicht wurde slein !

Dit binne echt famkes dy't grappen meitsje en har agressive opropbuorden sjen litte.

Natasha naam it en song:

Somber tryst yn it tsjuster,

De stjerren skitterje onheilspellend ...

It liket dat op ierde

De wierheid kin net mear fûn wurde !

Zoya echo entûsjast, en drukte har skarlaken tepels op 'e joystickknoppen:

- It liket derop dat de wrâld stoarn is -

En it paad nei de stjerren is blokkearre ...

Mar ferlies dyn eare net, hynder -

Jo kinne net fersûpe yn 'e loft!

En it famke suchte swier. Har stimming waard wat minder nei de rom fan 'e elven - ien op tritich tûzen wyfkes, se hawwe gjin manlju. Utsein miskien gigolo robots. En dit is in bytsje treast. Hoewol famkes sûnder ekstra nagels kinne ferskate soarten vibrators brûke dy't it faire seks bringe nei in hiele kaskade fan orgasmen.

Krigers, lit ús sizze dat se binne as de duvel sels.

Aurora, fjoer op it leger fan swallowtails, dat besocht te krûpen op har en, sloech se mei grutte effisjinsje, koarde:

Glory, gloarje, gloarje,

Famkes binne dapper yn 'e striid ...

Gloarje, gloarje, falle fuort,

Ik sil de Fuhrer-geit deadzje!

Svetlana smiet ek in flesse fan hyperplasma mei har bleate teannen. Hy fleach oer en sloech op it toetseboerd.

in moardzjende en destruktive striel sloech it slachskip fan 'e swallowtail . Dit is wier macht en in bondel fan 'e dea.

De famkes namen it en songen yn koar:

De romte is foar ús as in hôf wurden,

De stjerren oan 'e himel binne as in kuier ...

De grutte romte wachtet ús,

En him feroverje is gjin grap!

Dit binne de famkes dy't allinnich by steat binne om pacifying yntelliginte flinters. Mar ek muggen as se ferskine.

Dizze froulju binne echt teven .

En har skonken binne sa sierlik, ferliedlik en bleatefoet. En noch better en sjarmanter binne har skarlaken boarsttepels.

Dit binne sokke prachtige steals, dy't yn steat binne om de flammen fan sawol oarloch as frede yn it hiele universum oan te stekken!

No, hoe sit it tsjin sokke minsken , teminsten sil immen har traapje?

Natasha merkte op, har tosken bleat:

- Mar soms tinke jo, wêrom wiene der überhaupt manlju nedich?

Zoya skodholle en antwurde:

- Wit net! Se binne net hiel moai. Hjir binne mear pubers dy't min of mear kreas binne. En folwoeksenen, benammen âlde minsken, binne walgelijk!

En it famke drukte wer mei de bleate teannen op de joystickknoppen.

Aurora hat logysk opmurken:

- No, yn âlde tiden wiene in protte froulju ferskriklik. Benammen âlde froulju. Yn 't algemien binne pake en beppe frij ferfelend. Net as de jonge dames. Dochs wiene jonge famkes yn it ferline net ideaal. In protte, bygelyks, binne dik of pockmarked. D'r binne ek skewielen .

Svetlana sloech de fijân mei har bleate teannen en skeat it fregat del, sizzende:

- It is sa goed dat wy no berne binne en net earder. It krûpt my gewoan te tinken dat wy bulte en toskeleaze âlde froulju wurde kinne! En wat is it walgelijk!

En it famke drukte op de joystickknop mei har ierdbeien tepel.

Natasha, fjoer op 'e swallowtails, merkte op:

- Yn âlde tiden leauden de minsken noch yn God. Boppedat, yn God de perfekte en Almachtige!

Aurora brûkte har ruby-tepel om de yntelliginte flinters te slaan en merkte op :

- It is nuver om te leauwen dat it universum waard makke troch in perfekte en almachtige God doe't froulju feroarje yn ûnsjogge âlde froulju. It liket op ien of oare manier frjemd, bespotlik en dom!

Zoya naam it en, mei har bleate teannen op de joystickknoppen drukke, song:

Miskien is dit nuver en absurd,

Mar de hiele dei en nacht, de hiele dei...

Ik dream oer geweldige dingen , earne

Wit wêr't myn beskermengel wennet!

Ek Svetlana, dy't har fijannen pummele , mei help fan har lekkere, roasfoarmige tepels, tjirp:

Efter it komplekse ierdske libben, sûnder twifel,

Hy sjocht en tinkt himsels net mear,

hokker ien is hy foar myn heil?

Soms kaam it ljocht ta wûnders!

En de hiele fjouwer, mei help fan skarlaken boarsttepels en bleate teannen by it sjitten, tjirpen:

De beëdige en de âlde,

De fijân swardt wer

Grind my, slyp my yn poeier ,

Mar de ingel sliept net,

En alles sil goed wêze

En alles sil goed einigje!

En alle swallowtails yn 'e tas!

En de krigers namen wer en drukten har skarlaken tepels op 'e joystickknoppen.

Dit binne de famkes...

In oare skientme, generaal Magdalene, dy't ek skeat op yntelliginte flinters dy't minsken oanfallen, tjirpe:

- Och, froast, froast,

Freegje my net...

It stekt myn noas sa -

De straf is ferhege!

Yndied, it famke-generaal Magdalena is pure sjarme. En har boarsten binne gewoan in moaie, elastyske buffel-uier mei tepels sa skarlaken as klaprozen. En jonge elven hâlde fan dizze skarlaken tepels te slikken.

Dat is hoe cool dizze groep froulike krigers is.

Famkes, fansels, graach brûke harren tonge. Hoewol't der net genôch elven. Faak moat in famke mar ien foar ien de kreaze elven benaderje om har kado op 'e tonge te krijen.

It famke Maria naam it en song:

- Soarch foar de famkes en manlju,

It binne heul sêfte skepsels ...

Se stjerre faak sûnder reden

Feroarsaakje intense winsk!

De Victoria-famkes skeaten op 'e swallowtails mei help fan in skarlaken boarsttepel en tjirpen:

- Soargje foar froulju, soargje foar froulju,

It sil heul cool wêze! It sil heul cool wêze!

Immen is gek! Immen is gek!

Om ien of oare reden mei in frou! Om ien of oare reden mei in frou!

Krachtfjilden botsten yn botsing. En se kreake letterlik. Alfmir fielde in flits fan waarmte. En it swit streamde oer it glêde, famkeseftige gesicht fan 'e elf.

Alfmir tjirpe:

Bad, bad, bad, bad,

Infusie van eiken en berken...

Bad, bad, bad, bad -

Ik dream fan in bleatefoet famke!

Elf Helga knipoogde nei har tsjinhinger:

- Do bist in prachtige strider, jonge!

Alfmir knikte en merkte op:

- Ik bin net echt in jonge -

Ik bin al trijehûndert jier!

Ik bin te jong, sels te jong

Hoi fammen!

Famke Margarita ek focht har fijannen hiel selsbetrouwen. En se is in hiel moai famke. Har hier wie de kleur fan blêdgoud en streamde yn strieljende weagen.

It famke, it moat opmurken wurde, is ekstreem moai. En se is tige striidber en agressyf.

It famke Margarita naam it en twittere:

It Heitelân is ús in striel fan frijheid skuldich,

Einleaze oseaan fan leafde ...

Lit de famkes ferienigje

Om it tsjuster ûnderweis te ferdriuwen!

Om it tsjuster foarút te ferdriuwen!

Famkes op starships fjochtsje mei passy en entûsjasme dy't yn har opborrelt as in fulkaan. En sa klommen stjerreskippen fan de flanken ôf , as neakene dolken. En se stjoere krêftige, graviomagnetyske weagen út. En se ferneatigje de romteskippen fan 'e swallowtailfloat.

Hjir kinne jo sjen hoe't supernova-eksplosjes foarkomme, dy't golven stjoere fan in grut ferskaat oan strieling. En se blaze mei bûtengewoane grime. De fjochters fan beide armadas besykje mear harmonieus te hanneljen yn bursts.

De famkes fiere flankearjende manoeuvres út en fiere oanfallen út mei doelgerichte oanfallen en reinigje konsintrearre klappen op 'e fijân.

Augustinus fjochtet op 'e brigantine. Se befelet it en fiert raketlansearrings út. De raketten troffen it fregat, wêrtroch't skea der oan ûntstienen.

It famke song, joech kommando's, drukte op knoppen mei har skarlaken tepels:

Wy binne striders fan 'e hege wei,

Yn steat om swallowtails yn stikken te skuorjen ...

En oardielje net strang, famkes,

Wannear sille wy it eksamen mei in A slagje?

Dit is hoe't it famke heul behendich har skokraketten oerdraacht oan 'e fijân. En har boarsten binne sa weelderich en ferliedlik. En se drukt op de knoppen mei tepels dy't as oerripe ierdbeien binne.

Victoria, oan 'e oare kant, befel oer in fregat en docht ek agressive feats en jout ferpletterjende klappen oan 'e Swallowtail-troepen. It famke Victoria hat hier fan fjouwer kleuren - sa kleurich en fonkeljend.

. HAADSTIK Nûmer 6.

It famke fjochtet mei fertrouwen en brûkt druk op har boarsttepels, fonkeljend as robijnen. En hoe geweldich har hege boarsten binne - gewoan leaf.

Victoria purrs as har tepels wurde slikke troch de tonge fan in moaie elf, en sjongt, bleat har tosken:

- Dolbani , dolbani famke foar de swallowtail,

Ferdomd it , fuck it, jo kinne de nederlaach net foarkomme!

As der wat bart, as der wat bart, ferbergje ik de raketten,

En ik kin, en ik kin, myn tsjinstanner feroaring jaan !

Augustinus knikte en piepte:

- Ik bin it sterkste famke fan 'e wrâld,

En ik driuw de elf wol oant de tepels...

urine fan de tsjinstanner is aktyf yn it húske,

En ik ha in tsiental gedichten tagelyk skreaun!

Marinka sloech it hologram fan dizze film út, klikte op har bleate teannen en tjirp:

- Wy moatte de nazi's ôfmeitsje! En wat is dat?

Yn stee fan de nazi's, orken en kabouters haasten har oanfallen. En se haasten yn in ûntelbere lawine. It is as krûpt in hierige en stinkende tsunami binnen.

En dizze orken en kabouters skodzje har knuppels en sjonge:

Wy hâlde fan beroven en stelle,

Foar ús is d'r gjin gewisse, leau my, en gjin eare ...

En ús taak is om te deadzjen foar dûbelen,

Sa kinne alle piraten byinoar wêze!


Wy sille jo dolk op jo slaen,

En wy litte de famkes út sûnder harsels te beheinen ...

D'r is gjinien mear kwea as wy op ierde,

Avadon sels stiet beskieden oan 'e kant!


Leau my, wy sille elkenien deadzje en ferbaarne,

Wy hawwe alles, dit wie it earste ding dat plande ...

En earne fleant in cherub mei gouden wjukken,

in bytsje ôfsnije !


Leau my, de piraat sil net foar dy beswykje,

Noch de prysters, noch oaren dy't razend haasten ...

Mei der in tige hearlik resultaat wêze,

Dat de filibusters net stil sitte!


Yn oarloch sil d'r fansels in limyt wêze foar jo,

Yn 'e striid kin in piraat net oerjaan!

De fijân is yn 'e slach ferdwûn,

Ik liet sjen dat ús korsair fjochtsje kin!


Dat wy piraten belegere in galjoen,

Se slachten de Spanjerts sûnder genede...

Wy sille deadzje as it nedich is, sels in miljoen,

En wy sille nea sizze , genôch jonges, goed!


It fregat stiet no yn 'e brân,

De flamme dêryn blaast hiel hurd...

Wy swarden , blykber oan Satan,

Om alles te bedjerren wat in helder paradys wie!


Sa kaam alles goed

Fansels hâlde wy ek fan famkes...

Elkenien sil as gefolch krije

De frou sil him in tút jaan!


Wy sille frijmoedich, leauwe, winne,

Alles glamoureuze en moai dwaan ...

Bloed skinke, essay foar fiif,

En blaast syn mûle arrogant !


Ommers, Morgan, de glorieuze kaptein, is by ús,

Wa ferbaarnde stêden mei fjoer...

Sa'n grutte ataman is ús jûn,

Wat wurdt fertrape troch stielen learzens!


Koartsein, d'r is in piratenwei -

Ferpletterje, stikken, sûnder genede...

De fijân sil ús net bûge kinne,

Ommers, jo witte, alle minsken binne bastards !


Wy skele net iens oer de hartoch ,

Wy sille syn hoarnen frijmoedich ôfbrekke ...

En wy sille dy hurd yn it gesicht slaan mei in bakstien,

Dat hy mar in papegaai yn 'e oven wurdt!


No, en Loadewyk, dizze kening,

It sil gewoan in nut wêze foar de piraten,

Hy is gjin kening, mar gewoan in nul,

Leau my, net iens in jammerdearlik swart pion is it wurdich!


Koartsein, Morgan sil ferneamd winne,

Elk leger dat de fijân ús stjoert ...

Wy binne corsairs, as in monolyt,

ús foar slach breker !


Der sil tiid wêze foar gloarje, leau my,

Elkenien sil de helte fan 'e wrâld krije ...

In piraat is yn wêzen in rôfdier,

Hy sil jo ferrifeljend yn 'e rêch stekke!


Doe't wy oan 'e navel plondere hawwe,

Wy sille sels lúkse hearehuzen bouwe,

Satan is foar altyd by ús,

En in nije planeet sil de wrâld yngean!

Doe namen de meunsterbern har en troffen se mei deadlike streamen fan destruktyf hyperplasma. En se foel mei geweld op in lawine fan hierige orken. En lit ús se libben ferbaarne, se feroarje yn kebabs. En myn hier stiet yn 'e brân, en reek komt omheech.

Valerka merkte mei in gnizen:

- Dit binne streamen fan ferneatiging!

Marinka wie it hjirmei iens:

- Wy meie ús fijannen del sûnder seremoanje. En dit is ekstreem cool, en d'r is in stream fan heechste dea!

En it famke draaide it hologram wer oan om it leuker te meitsjen.

En de famkes ferskynden wer.

De romteslach gie troch mei grutte yntensiteit. De Machaons fûnen harsels yn in dreger posysje as se ferwachte hiene, mar stadichoan beswykten se, har koppich fersette.

Natasha en Zoya skeaten mei help fan har skarlaken, swollen boarstknoppen. En se skeaten de swallowtail-skippen mei gewearen del.

Natasha naam it en song:

Famkes binne oars -

Wyt, blau, read!

Mar elkenien wol itselde

Om krekt te sjitten!

En de strider liet har strieljende en pearel-fonkeljende glimke sjen.

Zoya knikte nei har partner en tjirpe:

Wy binne gjin ienfâldige famkes,

Wy hakke swallowtails fleurich...

Us lytse fuotten binne bleat,

Jo kinne de nederlaach net foarkomme!

En se flitse mei har saffiereagen, dy't sa helder en fonkeljend binne.

Aurora fjoer ek en sjongt mei in squeak:

- Ik bin in hiel cool famke,

Hoewol bleate fuotten yn 'e winter ...

alle swallowtails deadzje ,

Wit dat it famke in held sil wurde!

Svetlana fjochtet ek, en hannelet ekstreem enerzjyk. En har shots binne akkuraat en destruktyf.

Svetlana, fjoer mei har bleate teannen, tjirp:

Sjogge jo in fertsjustering yn 'e loft?

Dêr baarnde in fjoer...

Dit, jo witte, is in teken fan 'e hel,

En der is in orkaan!

Natasha sloech ek de troepen fan yntelliginte flinters. En wer baarne de delsleine fjochters. Mar de fijân yn 'e boat waard it slachtoffer fan in hit fan Zoe dy't op de knop drukke mei in ierdbei tepel.

Zoya song:

- Gloarje oan ús hearen,

Wy sille de krêft fan 'e wyn sjen litte ...

Jou jo net oan dokters

De krêft fan it spektrum is by ús!

Dizze famkes binne fjochters fan ungewoane krêft. En dit binne romtekrigers. En boppedat fjochtsje se leaver hast allinnich op bleate fuotten en allinnich yn slipje.

Hoe kinne jo net freonen wêze mei sokke famkes? Hoewol it soms liket dat se net op freonlike termen binne.

En hoe't se op 'e joystickknoppen drukke mei har skarlaken, ierdbeien tepels. Dit binne echt prachtige skilderijen.

Aurora giechele en skopte de fijân, drukte op de knop mei har rubynepel.

En hja tjirp:

Beskôgje my ferfelend

Ja, ik kin gemien wêze ...

Ja, ik kin gemien wêze ...

Mar as ik mar genôch moed hie yn in fjochterij!

Mar as ik mar genôch moed hie yn in fjochterij!

Mar as ik mar genôch moed hie yn in fjochterij!

Svetlana snoof ferachtlik en merkte op:

- Wat bisto, in papegaai, trije kear itselde werhelje ?

De read-haired strider notearre logysk:

- Repetysje is de mem fan learen!

De blonde strider giechelde en merkte op:

De holle skodzje

Sjoch en werhelje ...

Dit is oh , oh, oh,

Dit is ah , ah, ah!

Aurora giechelde en merkte op:

- Ja, grappich! Litte wy de swallowtails wiet meitsje!

sloech yn lilkens , drukte op de knop mei har heul ljochte en skarlaken boarsttepel, en song:

- Ien Twa Trije fjouwer fiif,

Betelje yn oarder!

Wy sille alle kwea deadzje,

En wy sille in showdown regelje!

Aurora sprong oerein en tjirre, en liet har tosken:

- Lit de boa-constrictor in lange sturt hawwe,

Bocht as in brêge...

Ien Twa Trije fjouwer -

Armen heger, skonken breder!

Krigers, fansels, litte har grutste klasse yn ' e striid sjen. En se fjochtsje mei grutte passy.

En se frijlitte raketten fan kolossale destruktive krêft. En se fleane. Men falt direkt yn 'e swallowtails 'romte brigantine. En it brekt troch ultra-kumulative wave beskerming. En de brigantine eksplodearret sûnder mear ado.

Aurora naam it en song:

Wy sjogge spesjale foto's,

De brigantine-fragminten fleane!

En de readhierige strider knypeage nei har partners. De famkes kamen fansels yn allerhanne problemen.

cool en quasar wurden .

De famkes laitsje... En de sweltsjes wurde trochdrukt. De troepen fan it kosmyske, minsklike ryk fiere in frontale sweep út. En se fjochtsje mei kolossale grime.

Svetlana merkte logysk op, winkend mei har saffiereagen:

- Ik sloech mar ien kear

En rjocht yn it each...

Hooligan famke

Meitsje my net bang mei Taganka !

En hja liet har skerpe en sterke tongen sjen. Dit is in famke dat kin wurde beskreaun yn ien wurd - super!

hyper is lykwols hiel geskikt!

Aurora giechelde en tjirpele, foardat se har tepel wer útsjitte, de kleur fan in tige ripe en swiete aardbei.

Ik bin gek, ik bin gek

Ik haw har nedich! Ik haw har nedich!

Svetlana giechelde en tjirpelde, en sei:

Ik bin in moai famke

Sa earlik...

Ik spring op de keardel

En ik sil razend galoppearje!

De readhierige strider knikte:

- Dit is in goed idee!

En it famke wer lansearre in ferneatigjende en moardzjende jefte fan 'e dea oan' e fijân, de ruby tepel fan har boarst.

En dit is in hiel goede klap.

In oar flaggeskip fan it Swallowtail Ryk krige krityske skea en barste yn flammen. En syn flammen frieden in protte ynsekten tagelyk, wêrtroch't se ferwûne ûnderwerpen makken.

Dizze famkes binne sa agressyf moai, it is gewoan horror en bewûndering.

Alice fjochtet ek. Se sit yn in single-seat fighter. Har wapen is frij sterk. D'r binne ek hyperlasergewearen dy't it quarkfúzjeproses pompe. De strider tjirp:

- Jo kinne net libje yn 'e wrâld sûnder God, nee,

Mar it is noch dreger sûnder famkes, buorfrou...

Sa kinne jo leauwe

Mar om te leauwen yn in famke...

Jo kinne it sels dwaan, sels as jo in jonge binne ,

Mar Pasaran !

Alice is in hiel moai famke. En Angelica, har partner, is ek ekstreem goed.

En beide famkes fjochtsje sa. Se wurkje yn pearen en brûke spesjale techniken yn 'e striid tsjin swallowtails.

Angelica, de readhierige skientme , naam it en song:

Lâns it hielal is it bosk dik,

Mei Baba Yagami ...

En oan it ein fan it hielal,

Steiger mei assen!

Alice knypeage nei har partner en sei har gesicht, en sei:

En noch in tsjerke noch in taverne ,

Neat is hillich...

Der is neat mis mei dit famke,

It is allegear ferkeard famkes!

En de strider knypeage nei har partner. En se binne sokke prachtige en strieljende stealers.

Mar Alfmir makket har in gesicht troch de monitor en sjongt:

In gek fjoer raast yn my,

It is wierskynlik te let om it út te lizzen ...

Set alle macht fan lilkens yn 'e klap,

De himel skodzje , de stjerren skodzje!

Alice knikte mei in glimke:

geweldich wurde !

Angelica drukte op de trekker mei de skarlaken tepel fan har boarst, en liet in oar diel fan ferneatiging los, en sei:

Myn jonge, myn poppe,

Jo sliepe net op dit oere ...

En yn hokker ûnbekend lân,

Jo sille allinich oer my ûnthâlde!

Alfmir, grappend, song, gie fuort mei in beslissende manoeuvre út 'e homing missile fan' e swallowtail:

Ik sil it famke net ferjitte

Sûch as brea!

Wie, dy , dy, dy , dy !

Ik sil gjinien ferjitte!

It famke twittere ek as antwurd:

- Gloarje oan 'e krigers dy't fjochtsje as foksen!

Alice tjirre mei wylde aplomb. En drukke op de knop mei in ruby tepel. En se hat sokke brune boarsten, en in hiel fol, perfekt byldhouwen boarstbyld.

En de skonken fan 'e strider binne sa goed. En se hawwe in ekstreem sierlike heelkromme.

Angelica naam it en merkte agressyf, har pearly tosken bleat.

Se wie tige read en hie smaragden eagen.

De strider wie kromich, mei in tinne taille en lúkse heupen. Dit is tige nijsgjirrich.

De famkes sjonge:

Swarte swallowtail, swarte swallowtail,

In fûle ferneatiging wachtet op de flinters!

En de strider knypte mei har smaragden eagen.

Alfmir kaam yntusken yn 'e striid mei de Swallowtail Ace. Hy besocht de elf te folgjen. De elf manearde behendich. En hy draaide syn jager om en makke sprongen fan side nei kant. En syn tsjinhinger naam it en begon tichterby te kommen.

Krachtfjilden botsten yn botsing. En se kreake letterlik. Alfmir fielde in flits fan waarmte. En it swit streamde oer it glêde, famkeseftige gesicht fan 'e elf.

Alfmir tjirpe:

Bad, bad, bad, bad,

Infusie van eiken en berken...

Bad, bad, bad, bad -

Ik dream fan in bleatefoet famke!

It hologram waard ûnderbrutsen ... De formidabele stim fan 'e pionierlieder waard heard:

- Jo kinne dit net sjen! Kom op, trochgean mei jo fjochtstraining, of gean te sliepen!

Valerka knypeage nei syn freonen en frege:

- Dus training, of sliepe?

Slava antwurde beslissend:

- Lit ús ride lâns de weagen fan de Hypermatrix . En lit wat út de Twadde Wrâldoarloch ferbûn wêze, allinnich yn in net-standert ferzje.

Marinka knikte:

- Grut! Allinne sil ik gjin bern mear wêze, mar in folwoeksen famke. En wy sille fjochtsje mei ien as de nazi's, allinich folle sterker.

Levki knikte en raasde:

- En sa dat de twadde wrâldoarloch langer duorret.

Trije jonges en in famke klikten tagelyk mei de bleate teannen en fierden in steile oerstap.

8 maart 1947, Frouljusdei. En it team fan jonges wurdt befel troch in Komsomol famke, Marinka. In waarme wyn waaide út it suden, en de Kaspyske See spatte tichtby. It is al tweintich graden yn de sinne. De jonges dy't grêften grave binne neaken oan 'e taille en wurkje krêftich mei skeppen. Ljochte, reade en tsjustere koppen flitse.

Farsk gers brekt troch ûnder de skeppen, en it rûkt nei wat sa bysûnders, betoverend. De twahûndert en earste jager Valerka Lagunov ferskynde yn dit detasjemint. De jonge waard oerbrocht hjir troch de wil fan Chernobog - se sizze, wylst de âldere susters binne op oare plakken, fjochtsje mei de nazi's. En sels dêr is de situaasje yn it lân fan 'e Sovjets ekstreem dreech. Sjoch nei de lappen dy't de soldaten fan it bernebataljon drage. Eltsenien is bleate fuotten, nettsjinsteande it begjin fan maart. En it is ek goed dat it hjoed sa'n waarme dei is.

Mar it drukken fan jo bleate sole op 'e tip fan in skop is net heul noflik.

In pionierjonge, yn dizze firtuele echte Hypermatrix , wurket Valerka enerzjyk. Hy is in sterke en oplaat keardel dy't al troch fjoer, wetter en koperen liedingen west hat. It slagge om in protte plakken te besykjen. Benammen yn it universum fan 'e Hypernoosphere, wêr't de "Star Wars" sa ferneamd is foar minsken.

En foarby de kosmyske wrâlden. Dus neat sil Valera Lagunov ferrasse, de terminatorjonge. Hy learde en begriep in protte. Mar foar no moat er net opfalle. Graach gewoan dyn eigen grûn...

Hy liket sa'n trettjin jier âld, mar hat al promininte spieren. Dit makket him út syn leeftydsgenoaten. Syn reliëf wurdt hieltyd ferdjipjen en ferbetterjen oer de tiid. En de hûd behâldt in tsjustere, hast swarte tan, krigen op in planeet mei fjouwer ljochten. En dit is ek opfallend. Benammen yn maart, doe't de simmerbrânen fan de oare jonges al ferdwûn wiene.

Troch in anty-tankgrêft neist Valera te graven, luts Slava de oandacht foar de sterke brune jonge mei in skeppe swaaiend.

De pionier, sawat deselde leeftyd en deselde hichte as Valerka, frege:

- Sorry, kammeraat, mar hwer bistû sa goed to tan?

Lagunov Jr. , wend nei ferskate oeren fan yntinsyf wurk dat gjinien oandacht oan him joech, wie ferrast dat syn leeftydsgenoaten it kado fan spraak krigen hie. Dêrom besleat Valerka it te negearjen, benammen om't gjin ien leginde yn 't sin kaam.

Mar de jonge mei readeftich hier bliek koppich te wêzen. Hy skopte de jonge út 'e takomst mei syn bleate hakke yn 'e kont. De jonge wankele en fielde in flits fan lilkens. Nee, sa'n ding, as se dy doarsten te skoppen, kin net ferjûn wurde.

En Valerka sloech de jonge as antwurd , earst ûnder de knibbel, dan mei deselde foet ferskate kearen yn 'e sinne plexus. Slavka sakke op 'e boaiem fan 'e sleat yn en syn eagen bulten. Hy fersurde fan pine en grime, koe gjin wurd uterje.

Ferskate jonges, dy't ophâlden mei graven, swaaiden mei har shovels, rûnen nei Valerka. De pioniersjonge balde de fûsten en stie yn stân, ree om syn tsjinstanners as kittens te fersprieden. En hy hie noch noait earder mei sokke fjochters fochten. Der wiene serieuze tsjinstanners .

Ynienen waard it triljen fan in plysjefluit heard. In slank famke mei bleate skonken ried op har ta.

Yn dizze firtuele realiteit liket Marinka sawat achttjin te wêzen, se hat in tinne taille, mar is atletysk, en har bleate skonken binne sterk en spier. Brún hier wurdt oan 'e efterkant yn in dikke flecht flecht. Se is moai , hoewol jo har net in klassike skientme kinne neame, mar se is sa'n hit mei jonges. Boppe gemiddelde hichte, mânske kin en ekspressive eagen, as in partisan poster.

En in dúdlike, skrille stim:

- Lit it mar! Wat foar striid?!

De jonges rôpen by Valerka byinoar:

- Dizze frjemdling sloech ús Slavka út!

- Hast Slavka útslein?! - Marinka seach nei Lagunov Jr. En har blik waard ynienen freonliker. It famke sei fleurich:

-Hawwe jo dy hooligan Slavka útskeakele?

Valerka antwurde earlik:

- Ik hie de oaren ek útslein as se har bemuoie!

It famke knikte en glimke:

- Moai! Ik haw noch noait ien sjoen mei sa'n bylde abs as jo.

De Terminator-jonge bûgde syn spieren en merkte grif op:

- Training en juste fieding helpe spiermassa op te bouwen en te snijen.

Marinka, as seach se har âlde freon foar it earst ( mar yn 'e hypermatrix kinne jo sels in alternatyf oantinken meitsje!), seach ynienen erchtinkend nei de jonge, en seach:

- Mar wat bisto swart. Sels de Turkmenen binne bleker as jo!

Terminator-pionier Valerka antwurde net hielendal earlik:

- It is gewoan dat de hûd sa ...

It famke makke beswier:

- Mar do hast blond hier. En jo gesicht is Slavysk, mar jo lykje op in swart famke !

Valerka glimke en antwurde:

- Ik studearre ferskate martial arts yn 'e tropen. Dit is myn credo! Dus... jou my net de skuld...

It famke Larisa, dat krekt nei it team rûn wie, warskôge:

- Wês foarsichtich! Spesjale amtners kinne komme en kontrolearje. Sis dus net dat dit in nije persoan is.

Marinka bestelde bondich:

- Helje Slavka út 'e sleat en meitsje frede mei him! Wy hawwe gjin rûzje nedich foar de striid!

Valerka sprong del. Hy helle, nettsjinsteande syn beskieden rantsoenen, in frij gespierde jonge en smiet him op. Doe sprong er út 'e sleat en fong de jonge midden yn 'e flecht. Sa feroarsake entûsjaste gjalp fan oare jonges.

Valerka massearre de nekke fan syn ûngelokkige tsjinhinger. Hy kreunde en kaam ta syn sinnen.

Slavka seach lilk, mar d'r wiene notysjes fan respekt yn syn stim:

- No, do... Do hast my sa bewege... Mei alle macht!

Terminatorjonge Valerka skodde negatyf de holle:

- Nee! It is noch altyd maklik! As de Dútsers oankomme, sille jo sjen wat it betsjut om mei alle macht te slaan!

Slavka rekke syn abs oan. In ferrassend dúdlike ôfdruk fan in bleate, sierlike jongesfoet bleau op syn mage en boarst. Mar de bonken binne trouwens net stikken, dus kinne wy oan it wurk.

En mear as in oere grave mei in skop is net folle leuk!

De jonge frege Valerka lykwols foarsichtich de fraach dy't de pionier pleage hie:

- Wêrom bist sa swart?

De jonge Leninist Valerka, nei tritich sekonden tinken, antwurde:

- Om earlik te wêzen, haw ik ferskate moannen trochbrocht op in plak wêr't in tan echt op myn hûd set, en dan net fuort wol!

Slavka ( waans ûnthâld yn 'e hypermatrix ek feroare is!) mompele twifelich:

- Yn Afrika, of wat?

De jonge Leninist pakte fuortendaliks dizze ferzje:

- No, ja! Jo hawwe sels sjoen dat swarten in pear jier yn Moskou wenje, mar har tan giet noch net fuort!

Slavka hat gjin argumint en draaide it petear nei in oar, mar ek relevant ûnderwerp foar himsels:

- Wêr hast sa goed fjochtsjen leard?

Valerka antwurde nei in koarte pauze:

- Ik hie sterke mentors en mentors... Se joegen in treflike skoalle!

Slavka stelde syn partner foar:

- En do daagje Marinka ta in gefjocht. Se trainde yn martial arts, en in gefjocht mei jo sil ekstreem ynteressant wêze!

Valerka Lagunov gnyske lûd en sei:

- No, kom net sa op my! Beskôgje ús as deselde leeftyd!

Slava antwurde serieus:

- Om ien of oare reden lykje jo op in folle âlder persoan!

De Terminator-jonge, dy't syn tosken bleat, antwurde:

- It liket dy ta om't ik dy slein haw!

Slavka besocht Valerka te slaan as antwurd, mar hy fong maklik syn hân op 'e flecht en, laitsjend, antwurde:

- Nee! Doch dit net, oars lit ik jo de boaiem fan 'e sleat wer mjitte!

Slavka korrizjearre:

- Dit is trouwens in anty-tankgrêft.

Lagunov jr. lake:

- Do silst brâne as in liuw!

It waard al tsjuster , en Marinka, tegearre mei Larisa, noege de jonges út foar it iten. Sûnt de Kaspyske See is tichtby, der wie genôch fisk, likegoed as sâlt, mar der wie net genôch brea, en in soarte fan brea mongen mei quinoa.

De jonges kôgen krêftich. Wy ieten as in soldaat, fluch. Doe wurke wy noch wat, al yn it tsjuster, gelokkich wie de loft klear. Doe sloegen de wurge jonges harren eagen ticht, ûnder harsels mei sek en byinoar om it waarmer te meitsjen yn de kâlde maartnacht . Mar ik koe net sliepe. Fijânske jets ferskynden yn 'e loft en begûnen mei krêftich bombardemint.

De jonges waarden kjel en naaiden út. Guon fan harren, de meast ûnbeheinde, iepenen sels it fjoer op 'e faksistyske gieren, dy't fan sa'n ôfstân nutteloos wie. Valerka Lagunov sprong ek op. De Terminator-jonge sprong nei it ienige grutte kaliber masinegewear yn it bataljon. Hy iepene der fjoer fan. Ien fan 'e Dútse gieren begûn te smoken en begûn fjoerfearen te groeien.

De jonges begûnen mei respekt te roppen. Jo moatte noch fan sa'n ôfstân in jetauto delsjitte kinne. En de jonge Leninist Valerka bleau te sjitten, en in oare "crow" rôle downhill, smoken mei ljochten.

De boargemaster song:

- Jo, de gier, wurde yn 'e foarholle slein. Ik bin in stjer terminator, net goodbye pop!

En de tredde Hitler syn wjukken python waard ôfsnien. Valerka koe noch trochgean mei sjitten, mar Slavka sprong yn 'e showdown, wanhopich rôp:

- Jou! Lit my ek sjitte!

Valerka joech ûnferwachts yn, hoewol hy fielde dat dit net it bêste idee wie.

Slavka begon wanhopich te fjoerjen en te praten mei syn masinegewear. Linten mei kûgels foelen de iene nei de oare . Doe't se leech wiene, liken se hongerige pytons. Mar it fjoer wie folslein nutteloos. De kûgels, sels as se de strielauto 's troffen , sprongen der gewoan fan in grutte ôfstân ôf. Uteinlik rûn de meagere limyt fan munysje op, en Slava, yn frustraasje, sloech syn fûst op 'e broek fan it masinegewear.

En doe raasde er, it metaal wie tige hyt fan it sjitten. En de hooligan-pionier sei dûbelsinnich:

- Mar it gewear sjit net, mar it stjonkt nei stront!

Valerka tige behendich beweecht syn foet lâns de grûn, en Slavka foel sûnder in slach út it skodzjen fan 'e grûn. De iennichste persoan om lilk op te wêzen wie lykwols himsels. Lagunov fielde dat dit it gefal wêze soe. En dochs liet er de readhierige skelm de patronen sjitte.

Lykwols, der wie in stilte , en de jonges gongen wer op bêd. Moarn, of alteast oermoarn, brekke de Krauts troch it front en komme hjir telâne. En hjir oan 'e iene kant is de stream fan' e Wolga, en oan 'e oare spat de Kaspyske See. Dus de jonges moatte nearne hinne.

Valerka Lagunov hie dreamen dy't fantasy wiene en net hielendal begryplik.

- Praat nochris, fakuümkop ! - De kommandant bee snijde it ôf. De drones liken grutter en dikker, har poaten hienen de útbulte biseps fan betûfte bodybuilders. Mar har stigma's wiene stomp, en har proboscis einige yn in plein. No, de epauletten fan 'e kommandant binne yn goud getten, hoewol de stjerren net sichtber binne, en d'r is in prachtige rôze knop oan 'e tip.

En de wrâld sels is as in mearke, de hûn hat de mûle iepen op seis poaten en boartet op in rupslaptop yn trije talen. Hjir rinne bern yn reade kragen. Yn harren eagen, de jonge Leninist Valerka ferovere eangst en in soarte fan lijen. De klean fan dizze pioniers binne tûk, mar om ien of oare reden binne har brune skonken bleat en slim ferwûne, as wiene se twongen om in protte kilometers lâns in rotsige berchwei te traapjen.

Valerka Lagunov fielde mear en mear ûngemaklik, mar der wie gjin echte eangst. Op ien of oare manier is alles hjir unreal, sels d'r binne fjouwer sinnen yn 'e loft, en har foarm is folslein ûnierds. In dream, in typyske lange dream, dy't, as jo moarns net echt wekker binne, de meast surrealistyske funksjes kinne oannimme, helderder wêze as in Amerikaanske science fiction-blockbuster. It is gewoan spitich dat jo letter hast neat ûnthâlde fan sokke weagen fan 'e godheid Morpheus.

Mar hjir, op ien of oare manier, binne d'r heul echte sensaasjes, it lichem hat gewicht, en doe't ien fan 'e drones op syn ûnderste lid trape, reagearren de teannen op syn bleate fuotten mei echte pine. En de foarholle dy't it portret rekke wie onaangenaam sear, en de geur fan 'e drones wie te echt , in mingsel fan pollen en net wosken pig. It kietelt sels yn jo noasters en makket dat jo wolle gnizen. Nee, de dream kin noch sa wêze, jo earms en ellebogen pine, en jo polsen skuorje fan 'e boeien.

Wier, lykas net typysk foar de stêd, d'r is gjin rook fan benzine of wat koalmonokside. De wyn bringt sa no en dan rike bosk aroma's fan groeiende, tige weelderige beammen en blommen bêden. Mar foar in ras mear ûntwikkele as ierdske beskaving, it ûntbrekken fan in ynterne ferbaarningsmotor motor is frij natuerlik.

De jonge Leninist Valerka herinnerde him hoe't de grutte science fiction-skriuwer Jules Verne foarsei dat elektryske motors yn it ferfier en it deistich libben dominearje soene. Mar oant no ta wûn de skealike en onaangename ynterne ferbaarningsmotor motor yn 'e tweintichste ieu.

Valerka seach wer om him hinne, wêr wie syn freon, dizze kosmyske Marinka? Wie se ek echt oan it kipjen, en wat wachtet him no?!

De auto fan 'e pleatslike " cops " liket op in fleanende saucer, allinich ovaal fan foarm en mei folslein minsklike flitsende ljochten . De jonge Leninist Valerka waard tige rûch yn 'e romp smiten, hast syn gewrichten brutsen, en de yntrekbare doar, as yn in supermerk, sloech fan himsels ticht. Op deselde wize raasde de roerleaze ketting, as in kobra, nei de bleate foet fan 'e jonge en knypte de bonke stiif yn.

Valerka raasde en besocht de ketting te lûken mei syn hannen foaroan:

- It docht sear, net!

- Better dyn broek oan ! - In jongesstim sei him.

Valerka Lagunov draaide har om. Yn betinken nommen dat er in koarte broek oan hie, like it foarstel spottend. De mobile kamera waard ferljochte mei in grienich ljocht, en it kaam letterlik út it hiele plafond. It ljocht wie noflik, en om ien of oare reden fielde de jonge daliks kalm. Hy seach nei de sprekker .

In gewoane jonge, blond, lykas Valerka Lagunov, mar mei in koarte bemanning, as wie syn holle ôfsnien, en syn hier wie al wer groeid. Valerka hie in heale doaze kapsel, en it feroare amper yn 'e rin fan' e tiid, dus it wie net nedich om syn hier te knippen.

By him is in oare jonge , in bytsje readich, en in nochal lang, meager famke. Hiel aardich jonges, mei in goede tan, mar net tsjuster. Jeropeeske skaaimerken fan korrekte en, miskien, sels moaie en fotogenyske gesichten. De klean binne tûk: shirts, blouses, simmerske shorts en in koarte rok, beskildere mei blommen yn alle kleuren fan 'e reinbôge, mar bleatefuotten, mei delsleine soallen en knibbels, in fleisige en frij libbene slang oan it rjochterskonk.

Net eng hielendal, en sels liket jonger as Valerka Lagunov .

De terminatorjonge stiek har de hân út en sei mei sichtbere kalmte:

- It is goed. Lit ús mei-inoar yn 'e kunde komme.

It antwurd wie stilte en warskôge blikken. Doe gie de jonge Leninist Valerka mei timide fertrouwen troch:

- Ik haw neat dien, mar bern binne net foar neat finzen?

In readhierige jonge mei in lang gesicht, in protte as de berneakteur dy't Peter Pan spile yn 'e Amerikaanske blockbuster, stiek syn hân út as antwurd en sei op in tryste toan:

- Do bist net lokaal. En dit is genôch om him te beskuldigjen fan spionaazje en yllegale grinsoergong.

Valerka , ferbjustere, sloech syn wimpers in pear kear en frege:

- As dat sa is, dan... Wêrom prate jo sa goed Russysk?

De blonde jonge reagearre hjirop:

- Want yn 'e hel praat elkenien Russysk, en allinnich yn 'e himel brûke se it Hebrieusk!

It wûnderjonge en pionier lake fertrietlik en demp. Dit die my tinken oan ien fan 'e âlde Sovjet-grappen. Yn it algemien, is dit in dream of net in dream? Alles is hjir te echt om oer te dreamen. Miskien glied er wer yn ien fan 'e wrâlden makke troch Chernobog . Yn dit gefal is it dúdlik wêrom't dit universum hel neamd wurdt.

De ketting op 'e bleate skonk fan Valerka Lagunov ljochte in bytsje en joech in matige waarmte fan' e radiator. Yn 't algemien is it klimaat hjir waarm, de jonge skodde de switdruppels dy't út syn foarholle streamden ôf. It famke, waans bleate foet ek boeien wie , rekke har ketting oan en frege:

- Net sa hurd triuwe, jo litte kneuzingen!

De boeien, as wiene se echt libbe, antwurden:

- Binne jo slûch, wolle jo fuortrinne?!

It famke ferspraat helpleas har eelere hannen, en merkte op:

- Wêr kinst hinne, ek ast fuortrinst?!

De readhierige jonge befêstige:

- Alle iten en guod hjir hawwe in identifikaasje koade!

Okovy antwurde koart:

- Wy jouwe gjin oanwizings. De klem foarmje gjin sûnensgefaar.

It liket derop dat se gjin haast hiene om se nei de pleatslike finzenis te bringen. Immen oars waard sammele. In âlder famke waard ynstutsen. Moai , hoewol hjir, it liket, alle minsken lykje yn Hollywood - gjin rimpel, gjin flater. De drone-plysje naam har skuon, en it famke, dat in finzene waard, bloosde djip.

Valerka, dy't it lêste antwurd fan 'e readhierige jonge út 'e holle fergetten wie, betocht ynienen dat dit nuver wie. En wer frege er:

- Dus hoe kensto Russysk? Ja ek Hebrieusk?

De finzene jonge antwirde net daliks hy hie ek boeien hong oan syn polsen. Foar oaren wie mar ien fan har skonken boeien. De jonge leniniste Valerka hat dêr spesjaal omtinken foar jûn, miskien is dizze man in gefaarlike misdiediger?

Der wie gjin antwurd, allinnich it famke flústere rêstich:

- Elk wurd hjir... - En hja lei de finger op 'e lippen.

Valerka Lagunov realisearre dat se waarden bugged. En syn stimming ferdwûn folslein. De romtereis einige yn arrestaasje. Iets dat ik noch noait earder meimakke hie. Hoewol hy, fansels, de film seach. Ik herinnerde my de film "The Client", doe't de jonge waard arresteare om ynformaasje fan him te heljen. Doe kaam er lykwols goedkeap ôf, gewoan rêstend yn in romme iensume keamer. Mar sa'n treast wie hjir net. Se smieten noch twa jonges en in famke. De bank, licht beklaaid mei plestik, stiet al krap. Mar it like der op dat de fleugele auto faasje begûn te meitsjen, en doe sei de readhierige man rêstich:

- Wy hawwe hjir in hel. Allinnich in protte minsken leauwe dat dit oarder is. Stomme, en jo binne al in misdiediger dy't opnij oplieding fereasket!

De lytse blanke jonge knikte ynstimd:

- Alles is hjir in lyts bytsje, útsein Adolf. En hy knikte nei de reade .

It âldere famke suchte swier:

"Ik wie wer út stap." No sil ik wurde twongen om stomp bleatefoet troch de woastyn, en de laser sil fjoer foar de minste flater.

De jonges dy't oanhâlden waarden gûlde ek:

- Wy hawwe it ferkearsbuord krekt wat trochinoar brocht. Boppedat feroarje de bylden konstant!

De jonge Leninist Valerka sloech syn eagen en sei:

- Binne minsken ferslave troch bijen?

De reade holle skodde foarsichtich mei de fûst:

- Net te lang!

De boeien oan 'e jonge klonken rêstich, en ynienen ferkrûpte syn gesicht fan pine. Der rûnen my troch de hannen vonken, blykber wie der in skokôfslach oanbrocht. De jonge wankele, en in grut famke hold him fêst en flústere him yn it ear:

- Plagge se net. Wy kinne it systeem net ferslaan, dus it is better om it te harkjen!

De reade holle skodde negatyf, syn brune antlit waard bleek, mar hy sei neat. Miskien net iens sa folle út eangst.

Valerka waard ek lilk troch dit: elkenien wurdt twongen om te rinnen yn formaasje en yn stap. It is as Noard-Korea of wat slimmer. En dan slaan mei in laser.

Mar it meast ferfelende ding is dat dizze wrâlden lykje te wurde regearre troch spieren en grutte bijen, en efter harren immen dy't liket in protte op in anty-held út Star Wars. Sels de namme is gelyk: Fjabba , echt, Lyk. Wow, dat is in namme foar in diktator.

En de pânsere lykswa fleach it finzenishôf yn. It stoppe soepel, se wiene amper iens skodde. Hjir Valery waard ferbaarnd troch de eangst dat hy soe wêze finzenis, en moetsje mei betûfte kriminelen op 'e bunk. De jonge besocht himsels te oertsjûgjen dat er mei syn leeftydsgenoaten sitte moatte soe , en de jonges soene op ien of oare manier mei elkoar oerkomme. Mar myn skonken trille noch. Yntelligint, of miskien mei cybernetika binnen, de keatlingen sels befrijden de skonken, en Valerka's brutsen soallen hingje nei de rubberen spikes fan 'e bewakers . Doe flitsen de bleate, mar skjinne hakken fan de oerbleaune finzenen.

Der wiene ferskate bijen yn it hôf, en ek noch in tsiental minsken oanhâlden. De nijkommers stiene hjir neffens hichte yn in mienskiplike kolom, en de bijen en de baas blaften:

- Sta stil!

De finzenen stiene as soldaten foarop . Jo moatte stil stean, sûnder jo earm of skonk te bewegen! Oan 'e lofterhân njonken Valerka stie in famke dy't mar in hast trochsichtich himd oan hie, dêr't har boarsten sûnder braam sichtber wiene, en in koarte rok. De jonge fersloech de skientme mei syn eagen, benammen har flaterfrije bleate skonken mei in even tan en dúdlik brûnzen hûd, lúkse heupen, en, fansels, trochsichtige skarlaken rozetten fan 'e tepels.

Ynienen swaaide de bij mei syn stokje, en de elektryske ûntlading dy't út fleach sloech Valerka Lagunov yn 'e foarholle. It wie as hie ien him mei in swiere stokje slein , foelen him út 'e eagen, en de finzene jonge foel net allinnich om't in pear plysje-drones him by de earmen pakten en op syn plak setten. En in driigjend gjalp:

- Ik sei dy, rêstich!

De jonge Leninist Valerka stie ûnrêstich op 'e fuotten, der fonkele him foar eagen, mar mei in ynspanning fan wil besocht er net te wankeljen. In gedachte flitse my troch de holle: wat moat it pynlik wêze foar soldaten om op wacht te stean. Mar se binne spitich en ferneare de kjeld. En it is hjir waarm, in lytse tritich graden. Gjin sweljende waarmte.

Valerka Lagunov, om ien of oare manier ôfliede himsels, besocht te sjen nei de finzenis hôf sûnder draaie syn holle. Yn 't algemien is der neat spesjaal, d'r binne hege muorren om, hoewol sûnder stikeltried, mar boppe-oan is der in soarte fan eftergrûn dy't ôfwikseljend rôze en blau flikkeret. Miskien is it, lykas yn science fiction, in krêftfjild, of skylden fan HF, tocht de jonge. En it is noch mear ellinde wurden, de maatskippij hjir is heech ûntwikkele, better as de ierdske . Dizze drones hawwe horloazjes op har hannen, wêrfan hologrammen werjûn wurde. Wow, sa'n bytsje as de evolúsje fan 'e mobyl tillefoan mei lokale ynternetferbining. Lykwols, sels yn 'e tweintichste ieu dat is net ferrassend. It ferskil hjir is dat yn stee fan in monitor, in trijediminsjonale, kleurprojeksje opkomt út 'e armband. Mar se kinne dit ek dwaan op ierde. En in klup dy't elektryske skok leveret fan in ôfstân fan ferskate meters is ek net ûngewoan.

Der binne ek stun guns . Lit se meastal op in koartere ôfstân plante. Mar minsken hawwe wierskynlik lange-ôfstân, hoewol djoer, cutting clubs. Bemanningen dy't fleane sûnder propellers en lansearjets binne in oare saak . Dit is wier foarútgong. De jonge beweecht syn rêchbonke in bytsje om it nofliker te meitsjen om te stean, en gie troch mei syn redenearring. Boppedat kaam in oare dripfoarmige , wat skriklike fleanende trechter op it hiem telâne. De jonge fernaam dat ûnder de flecht de loft foar in split sekonde lichter waard. Dat betsjut dat de finzenisauto troch in soarte fan fjild ried. Dit sette my net op foar in grutte toan. De technology is hjir ...

Och, as er yn de midsiuwen op in technysk efterstânske planeet telâne kaam wie, hoe soe er dan ôfrûn wêze? Mei syn net al te treflike skaaimerken soe hy elkenien sjen litte hoe't smookfrij buskruit produsearre of masinegewearen wurde makke. En doe't de Uragan meardere lansearringsraketsystemen waarden ynstalleare, soe it ryk fan 'e pionier tsaar Valery de Grutte de hiele wrâld hawwe beset. En dan sil de grutste fan 'e keizers syn blik nei de himel ophelje, en de ferovering fan 'e romte sil begjinne!

De jonge joech syn eigen ferbylding frij. Hjir is it earste doel - de Moanne, dêr't de trije-legged minsken beskreaun troch Baron Munchausen wenje. Se brûke spesjale granaatwerpers as wapens dy't papaverkoppen fjoerje. En dan wurdt sa'n jet weromsmiten, en ierdbewenners op fleanende skûtels, begroete troch it fjoer fan alfa-lasers ... En de trefkrêft fan 'e strieling twingt de trije-legged ...

It uterlik fan noch trije persoanen, twa langere en slankere drones en in ryk klaaide bij, fergruttet de spanning. De formaasje rikte noch fierder yn ' e foarkant , en Valerka Lagunov's rêch begon te pine. Dit binne noch nije soarten!

De diederbijen seagen om de ynset line fan finzenen hinne. Mear as fyftich ferskillende leeftiden fan finzen fertsjintwurdigers fan it minskdom wiene hjir al sammele, mar gjinien like âlder as sechtjin jier âld. Yn finzenis unifoarm, doe't twongen om te dragen koarte broek en beroofd fan skuon. Mar it wie de jonge Leninist Valerka dy't koe net helpe, mar lûke oandacht mei syn net-standert uterlik. Nee, hy is ek bleate fuotten en hat in koarte broek, mar hy hat in ljochte pet op.

De wichtichste bij, rinnende tafallich, stoppe ynienen by de jonge boadskipper fan 'e ierde en stoarre nei de jonge. Se hat trije eagen dy't lykje op rûge gatten: in griene eftergrûn mei puistjes en in gat yn swart. Dit is wirklik eng, it liket derop dat jo op it punt steane te wurde sleept yn dizze mislearring.

De jonge Leninist Valerka die ûnwillekeurich de eagen en stapte werom. De wacht stuts daliks in klup tusken syn skouderblêden, en de algemiene bij sei op in kâlde toan:

- De jonge is net klaaid neffens syn unifoarm!

De drone antwurde mei in lege stim:

- Dit is in útkarde frjemdling Fjabboy ...

De algemiene bij rôp:

- Dan moat er oerbrocht wurde nei it kâlde diel fan 'e finzenis!

De drone skodde mei syn poat, in piercing piip waard heard, en de ûngrypbere lasso sloech him strak om 'e nekke fan 'e spieren Leniniste Valerka. De jonge waard skodde, en de algemiene bij bestelde hurd:

- Nim him! Lit se him as in newbie útinoar helje, stik foar stik.

En de strop luts de jonge yn in wyt gebou mei blauwe strepen. De pânsere doarren bewege útinoar yn ferskillende rjochtingen, lykas doarren yn in lift - muzyk squeaked sêft. Sa kamen se de keamer yn, dêr't, nei de waarmte fan 'e strjitte, in azem fan koelte. En yn 't algemien liket it derop dat de swiertekrêft feroare wie - it die bliken in oare wrâld en in ûnderwrâld te wêzen . Wier, d'r bleau in lichte oerienkomst mei plysjeburo's út Hollywood-films.

In hege drone-wachter pakte de jonge by it ear, draaide it en in oare losmakke de kraach.

Doe triuwden se him hurd mei in gewearkolf.

Valerka gûlde wer, it like wol oft syn ear ôfskuord waard. Hy waard earst by de treppen lâns brocht, doe by de gong lâns. De skerpe rook fan bleekmiddel folde myn noasters. Dêrnei kamen doarren makke fan transparant harnas. Hy waard yn in keamer brocht mei spegels op 'e muorren, in sterke slach foel tusken de skouderblêden, en de holle fan 'e jonge fleach, dy't hast bruts op 'e flier. Katoen, en vonken skitterje foar jo eagen. Twa dikke, hege, nijlpaardachtige bijen, gestreept en mei plestik, of leaver rubberen wanten op 'e poaten, stiene al op him te wachtsjen.

-Hy is fan dy, do kinst him kastrearje! - De dronewachten laken.

-Doch dyn klean út! Hast op, pup! - De " gorilla-like " bijediva's tilden him by it hier.

- It liket derop dat de jonge net himsels is! Kom, lit ús him helpe. - En hja bigounen de klean rûch to to skuorjen. De ferbjustere jonge Leninist Valerka fersette him mar swak, mar doe't se besochten syn slipje út te lûken, rukte er los en raasde om te rinnen. Ferskate bewakers haasten him ôf te snijen, en de jonge dûkte en glied tusken syn skonken. Neitiid fergrutte er syn behendigheid, mar hy koe net fier komme in grutte gnyske pig-bulldog út him temjitte. De spier Leninist Valerka koe it net ferneare en kearde werom. It wie doe dat in pak bewakers op him fleach. Se begûnen te slaan de finzene jonge mei plestik, stiel -shanked batons. Miskien hiene se him deamakke as in driigjend gjalp him net tsjinhâlde hie:

-Dizze brek kin noch nuttich wêze foar it ûndersyk, stopje it!

Se tilden de jonge op, spatten him kâld wetter op it gesicht, kearden him doe om en smieten him op 'e mage. De drone raasde:

- Op syn hakken, rinne net, doch him gewoan net sear!

De bernefinzene waard ferskate kearen op de bleate hakken rekke mei in keardeltou. Valerka Lagunov raasde en gûlde, de triennen streamden oer syn wangen.

Ynstee fan sympaty, in giftige sis:

- Dit binne gewoan blommen, en as de ûndersiker dy ûnderfreget, begjinne jo noch net sa te sjongen.

De jonge waard oppakt en ûnderwurpen oan in fernederende en sekuere syktocht. Se drukten de finger op 'e nâle, wêrtroch't krampen yn 'e mage ûntstien binne. Se seagen yn 'e mûle, earen, noasters, sochten fan kop oant tean, rûchwei fiele sels de privee dielen. Tagelyk stienen de ljochten noch oan, hoewol't fjouwer felle spotlights fan ferskate plakken skynden.

De jonge Leniniste Valerka skamme har fansels en bang, en doe't se har yn 'e lea poaten, sondes en slangen ynstutsen, wie it walgelijk en tige pynlik. Jo ûnwillekeurich squeak yn dizze finzenis hel.

Hy waard net mear as in persoan beskôge, alles sei dat er in finzene wie, in minske sûnder rjochten. Hy waard smiten yn waarmte en kjeld, syn gesicht waard bleek, as in deade, en daliks fol mei kersen kleur. Doe namen se him neaken nei de kapper. Ferskate bleatefuotte famkes yn gestreepte gewaden en lichte boeien giggelen, seagen hoe't de jonge bloosde en besocht syn skamte te dekken, mar in libbend tried hold syn hannen efter him. De polsen wurde nuver fan spanning.

En de ferplichte portretten fan Fzhabba Corpse, in siken freak , in echt wrattebedekte paddestoel, op elke hoeke. De hoareka sels, mei spegels en spotlights, liket op in sykhal, en de stoel is as in dokter, en hat sels klemmen.

In humanoïde bij yn in swart pak en kleverige wjukken druk de holle rûchwei del, as in skiep skeare mei in doffe knipke, it die sear, it blêd rekke in frisse bult oan. It like de jonge ta, dat by elke klomp blond hier dy't er ôfknipte, syn siel en in stik fan syn eigen yndividualiteit fuort fleagen. En de grouwe sadistyske kapper fertrape se sûnder seremoanje, as wiene se yn libben. Doe't se klear wiene, sloech de droneopsichter op syn nij ôfskeare holle mei syn knuppel.

- Nim it, keale!

. HAADSTIK Nûmer 7

Valery Lagunov hast ferlear it bewustwêzen, syn skonken joech wei. Se pakten him by de langmoedige earen, tilden him op en sleepten him yn 'e dûs. Dêr pleatsten se him yn it sintrum fan 'e kabine en sloten him op, nei't er bleekmiddel op syn gesicht en skouders gienen hie. De jonge befrear, ferwachte in oare smoarge trúk , en harke benaud . It gûlde en der foel in stream fan baarnd waarm wetter op him. Der kaem stoom út, de hûd waard read, der wie helske pine, it like wol of jo brânden.

-Help! - De finzene jonge rôp .

As reaksje stoppe it siedende wetter en foel kâld wetter. Syn stream makke myn tosken pine. Valerka Lagunov begon te befriezen en te skodzjen, doe't him wer ynienen searende weagen sloegen. Dan iiskâlde. De jonge, dy't yn 'e hel telâne kaam, waard hysterysk, mar de wettermarteling stoppe. Read as in kreeft kaam er út 'e kabine, hy moast op 'e teannen stappe, de hakken waarden blau fan 'e sjorknuppen.

No waard er nei in oare keamer brocht. Dêr fotografearren se him neaken út ferskate punten, mjitten him, woegen him en namen bloed út in ader. Se kopiearren buorden en mollen, sochten nei littekens en brânwûnen. Doe kaam der in glimke.

- No litte wy de piano spylje.

Dit wie it nimmen fan fingerprinten, en se namen se net allinich fan 'e hannen, mar ek fan' e fuotten, en smarden de brutsen fuotten foarsichtich mei swarte ferve. Doe smarre se myn lippen, it wie tige walgelijk, myn holle waard rûchwei tsjin in wyt blêd drukke. De jonge besocht te spuien, mar hy krige in klap yn it gesicht. Syn holle trille en syn tosken klapten. Se diene in röntgenfoto en fotografearren de ynterne organen. Doe namen se my nei de spegel. Valerka Lagunov seach ferbjustere nei himsels. In ferkrompen keale jonge mei in swart each, swollen swarte lippen, ferskate bulten op 'e holle, kneuzingen en merktekens fan knuppels op syn bleate spierlich lichem.

-No, poppe, begrype jo wat it betsjut om it legitime regear te fersetten?

De mei wratten bedutsen bijehaad fan de ôfdieling rôp driigjend.

-En no moatte jo markearre wurde. Jo sille dit teken foar altyd drage.

In humanoïde drone mei in masker en in griene mantel kaam efter de spegels út. Hy helle in buis út mei wat as in seal.

- No meitsje wy dy in punch . Dizze nûmers binne jo nûmer - 1313131314. Jo sille derûnder passe as in finzene. Jou my dyn hân hjir.

De bange Valerka Lagunov, seach nei it read-hite izer, krekt oarsom, ferburgen it efter syn rêch. Doe draaiden twa grutte drones mei geweld it lid en joegen it oan de beul. Hy liet alkohol op 'e hân falle en ferbaarnde it doe. De jonge raasde en trille, mar hy waard fêsthâlden yn in izeren skroef. Uteinlik waard it flammende stiel fuorthelle, en hy gyng mank, hast út 'e pine.

- Lit him ûnder de iisdûs gean, lit him fuortgean.

Valerka Lagunov waard spield mei iiswetter. It waard sa slim dat myn tosken as trommels begûnen te slaan, mar ik fielde my net folle frijer. De skynber einleaze registraasjeprosedueres hawwe in ein kommen.

De bij yn 'e wite jas tasein:

-No krije jo oerheidsklean.

De jonge suchte fan opluchting it wie ûnnoflik om hieltyd neaken om te rinnen, benammen yn it bywêzen fan froulike bijen, en hy skodde fan 'e kjeld.

Hjir brochten minsken yn swarte unifoarmen in pakket, rûchwei smieten syn mantel nei him. Koarte, boppe de knibbels, smoarge wite broek mei blauwe strepen, of leaver koarte broek, gurdle mei in tou, en itselde, typysk foar filmferoardielen , gestreept shirt mei bizepslange mouwen. En sokke ôfskuorde klean, miskien sels út in lyk helle, mei knoppen útskuord.

De jonge Leniniste Valerka hie de moed om te freegjen:

- En it is alles?

In massale bij yn in wite jas giechelde walgelijk:

- Fansels alles! En in jeugdoertreder hat gjin rjocht op mear.

Valery Lagunov wreide him senuweftich freon jeukende, roze hakken:

- En de laarzen? Sil ik bleatefoet wêze?

De bij ferklearre nederjend:

-Jo binne in misdiediger, en jo moatte bekeare, en neffens de wet, alle jeugd oertreders binne ferplichte te gean bleatefoet , nettsjinsteande de tiid fan it jier. - En it ynsekt knikte. - En op dizze planeet , jimme allegearre bliuwe minderjierrigen foar altyd en altyd!

De fuotten fan 'e puber wiene al kâld begûn te wurden, it klimaat wie hjir al oars, en hy frege alarmearre:

- Wat as ik ferkâlden bin?

- It stokje sil genêze! - En de dronewachter sloech him wer op 'e bleate boaiem mei in snellûk. - Klaai jo gau oan, shket .

Valery Lagunov twitched, groanyske, syn hûd wie rau, klaaid op ien of oare manier, en strakke syn riem. De jonge waard yn de boeien slein en dêrnei nei in wachtkeamer brocht. Dêr waard de jonge Leninist Valerka op 'e knibbels pleatst, syn earms nei efteren lutsen, syn polsen oan' e ankels. Sa siet er yn in ûngemaklike posysje, wachtsjend op it definitive beslút oer syn lot. Myn knibbels diene sear, de betonnen flier makke myn healneaken skonken stomme. No wie er stil te snikken, hy wie fertrietlik en ôfgryslik, alles sei dat er in finzene wie, in man ferlern foar in normaal libben. Hy sil nea weromkomme nei de ierde en ûntkomme út 'e gekke wrâld. Dat kloppet, sei de reade jonge : dit is de hel! No is der gjin manier, in hopeleaze deade ein! Syn hiele persoanlikheid waard oplost en ferneatige yn 'e sekuere prosedueres fan' e finzenis. Uteinlik kaam it haad fan 'e ôfdieling, in bij mei sulveren skouderriemen, nei syn map en sei:

-Nei de berneôfdieling, groep 19, sel fyftjin.

fan Valerka Lagunov waarden út syn hast bernlike, rjochte fingers hannen fuorthelle en se waarden fêstmakke oan 'e hân fan in wachter. Mei knuppels triuwen waard de jonge fuortfierd. De jonge waard wer bang hoe't oare finzenen him groetsje soene. Se fertelden in protte skriklike dingen oer finzenissen, want dêr binne net allinnich bern, mar kriminelen.

Sa gongen se it hôf út, skerpe stiennen groeven yn har bleate fuotten, de nij slachte finzene rûn op 'e teannen, en hy hie benammen pine. It reinde, fochtich en kâld. By de yngong fan de oanbuorjende keamer, omsletten troch in hege hek, brûle en montearje bulldogboaren . De gongen binne somber mei in protte bars, sels de iepeningen op 'e flier binne fol mei har, en de muorren binne skildere swart en griis. Dit set in ferskriklike druk op de bernepsyche, en it bernehert begjint wer hurder te klopjen, hy sloech pynlik mei de bleate fingers op 'e glêde betonnen stap, gie wat stadiger, en de wachter sloech him mei de kolf fan syn gewear yn 'e rêch.

- Sliep net, nije keardel !

De jonge begroeven syn holle yn in plas fertinne bloed, immen wie al ûnderfrege, en hy waard rûchwei ophelle troch syn swollen ear. Uteinlik waard de jonge Leninist Valerka nei in massive doar brocht, de dronewachten gnysken ferfelend . Jeukende razen waarden heard:

-Hjir binne wy, mar earst, registraasje yn 'e sel.

- Hoe is dat? - frege de jonge dom.

De drones ferklearren konsensearjend:

-En om't jo noch lyts binne, sille wy mei jo fiele. Tsien klappen mei in stokje op in sêft plak, en dat is it.

Valerka Lagunov woe gûle, mar hy realisearre út 'e eagen fan' e wolf dat it noch slimmer wurde soe. En sa, miskien sil it slagje. Se draaiden him om, hellen syn broek del en sloegen him sa hurd as er koe. De jonge kreunde, doe beet syn lippe. "Wês in man," flitse de gedachte. De folgjende klappen wiene noch pynliker. Valery Lagunov kreunde rêstich, mar wist syn lûde gjalp tsjin te hâlden. Uteinlik makken de beulen it klear, helle de boeien ôf en diene de seldoar iepen. Doe kaam der in sterke traap, en de jonge fleach yn har mei in bloei. De sliepers waarden wekker, wriuwden har eagen. Se seach nei harren, Valerka bedarre.

Dat wiene bern fan tsien oant fjirtjin jier âld, de âldere en jongere waarden apart hâlden. Se wiene meager, raffelich, allegear bleate fuotten, mei kneuzingen en skuorjen fan swipen en knuppels. Mar tagelyk binne se net as de skriklike kriminelen dy't de ferbylding ôfbylde. De gesichten binne tin, brune, mar mei de glimkes fan minsken dy't har minsklike uterlik net ferlern hawwe. Der wiene mear as tachtich jonges, se leine op houten kisten sûnder tekkens, matrassen of kessens. Elts waard holden, guon troch de rjochter skonk en guon troch de lofter, troch in lange kobra ketting, fergelykber mei dy brûkt troch de drone plysje yn de fan. Mar de hite tropyske stêd, helaas , is in ding fan it ferline. No wie it koel in kâlde wyn troch it rút, tsjok mei kromme stikels.

De jonge Leninist Valerka wie yn de war. Hy is yn 't algemien in heul cool bern , mar hy stelde him net foar hoe't hy him ienris efter traaljes soe gedrage. Nee, fansels, de kearnfans fertelden ferhalen, faak krekt oarsom, oer de jeugdfinzenis. Of it skilderjen fan dit plak as in meunsterlike inferno, dêr't in skriklike gaos hearsket , of, oarsom, as in bernesanatoarium, wêr't echte frambozen binne en folle nijsgjirriger en frijer as yn in saaie skoalle. Mar hjir liket it perfoarst net op in sanatoarium en is, blykber, slimmer dan in echte finzenis . De jonge Leninist Valerka, fergriemd mei himsels dat er net de muoite hie om út te finen hoe't er immen te groetsjen by it yngean fan 'e sel, blurted net alhiel suksesfol:

-Goeie jonges! Ik kom mei goede dingen.

De âldste yn 'e sel, de langste en grutste jonge, stie op om te moetsjen. In lange ketting slepte efter him, klinkende op 'e moarmeren tegels, en de peetfader sels wie sawat deselde hichte as Valerka Lagunov , of leaver, in pear sintimeter heger en opmerklik tinner. Utsein syn kampnûmer hie er gjin tatoeaazjes, wêrtroch't er op in rôver like. Sa Valerka, nei't balansearre syn krêft, kalmearre. En hy frege fleurich:

geweldich foar dy Kent ! Wêr bisto foar?

-Wit net! - Valerka Lagunov antwurde oprjocht, hoewol hy tocht dat hy nei alle gedachten fersinne wie foar in spion. En dizze fraer dy't him mei superluminale snelheid nei de dungeonplaneet sleepte. Nim him mar!

De persoan dy't nei de kamera seach, merkte neerhalend op:

- Hast elkenien wit net wêr't se yn 'e finzenis sitte. Us betingsten binne hurd, wy moatte tegearre libje, sûnder inoar te ynformearjen of te ferrieden. Unthâld, ynformanten stjerre.

- En ik haw noait in seis west! - Valerka Lagunov antwurde wier.

-Dat is rjocht, tink oan guon regels.

De jonge die in stap werom en begûn te listjen.

- Ferljochtsje dysels net yn in bak. - Hy wiisde mei de finger nei de bak. - Dêr is in spesjale put foar.

-Wêr? - De jonge leniniste Valerka seach om him hinne.

-As wy nei it wurk stjoerd wurde, en dit sil by dage en oant let yn 'e jûn wêze, sille wy dacha's bouwe foar de generaals. Dêr, ûnderweis by de finzenis, is in kûle mei sêfte klieren. Jo kinne jo dêr ûntlêste. Mar hjir moatte jo de loft net bedjerre. Twad, as der iten oerdrachten, se binne formeel ferbean, mar foar in omkeapje kinne wy alles dwaan, kinne jo diele it mei elkenien.

Tredde, ûntwyk wurk net , en fjochtsje net sûnder serieuze redenen. Oars wurdt elkenien geschroefd. - De slaaf bûgde syn fingers troch. -

En as lêste, as fjirde, besykje net te ûntkommen. Dêrfoar wurdt de hiele sel swier bestraft. As jo âlders net arresteare, lit se dan in omkeapje jaan, dan sille se miskien de betingsten fan detinsje makliker meitsje en ús tekkens jaan.

- Hoefolle moat ik betelje? - Valerka Lagunov tocht dat it dochs net fan 'e ierde komme soe.

De peetfader sei ûndúdlik:

- In protte, de plysje is gierig!

It hawwen fan in falsk ûnthâld yn in dream, en fergetten dat hy libbet yn it tiidrek fan kommunisme, Valerka trille, syn âlden binne gjin miljardêrs, dus se sille net betelje foar altyd. Lykwols, miskien is syn heit al ferballe , en dan is der genôch jild foar in protte.

"Ja, ik sjoch dat jo folslein kâld binne, it is om't jo senuweftich binne."

De âldere jonge seach better nei de jonge Leninist Valerka. Ik fernaam de kneuzingen en bulten, de hûd read fan 'e stoom.

- Sa hawwe se dy straft. Blykber binne jo polityk as se jo sa spotte. Okee, lizze by ús, moarn ha jo in drege dei, en sliepe. De jonge "peetfader" stapte wat werom, en makke in útnoegjend gebeart.

- Lit ús yn 'e kunde komme, myn namme is Joazef.

- En ik bin Valerka.

-Goede namme. - Hy luts de oandacht op 'e byldhouwen biseps. - Sportje?

Hjir besleat de terminatorjonge syn feardichheden te ferbergjen en syn kapasiteiten te downplay:

-Kulturalisme en wushu-wrakseljen.

De âldere jonge stimde yn:

-Wushu wrakseljen is net min foar in gefjocht.

Valerka Lagunov sei hiel beskieden:

-Ik haw it noch net perfekt behearske. En ús styl is mear as gymnastyk!

Joazef glimke nederjend:

-Neat, elkenien hjir is middelmadige fjochters! Mar as der wat bart, sille wy tegearre de wetteleaze minsken en dyjingen dy't de lytsen misledigje, straffen.

- It is bedekt! "De jonge Leninist Valerka wie it folslein iens mei dit idee.

De jonges skodden de hân. Doe klom de jonge Leniniste Valerka op 'e buorkerij, de jonges drukten de skouders byinoar en skoden byinoar. Sûnt it waard waarmer, Valerka Lagunov keas in noflike posysje en tucking syn kâlde skonken, besocht te sliepen. Hoewol't de skuorre holle pine fan 'e eangst, en de bonken seare fan slaan, en it ferbaarnde teken jeukte, blykte it sûne bernlichem sterker te wêzen.

En as jo yn 'e sliep falle, wurde matriksen yn jo sliep oerlein, en jo glide wer yn fisioenen fan romte.

En foar dy, as in science fiction-film;

De goadinne seach teer nei Valerka en knikte:

- Wolle jo in kuier meitsje om 'e galaktyske haadstêd?

In pionierjonge en eardere finzene yn it ynsektenryk, Valerka Lagunov antwurde:

- Ik soe bliid wêze om de sights fan jo haadstêd te sjen. As ik sels in god wurd, sil ik mysels noch wat prachticher bouwe.

Affaraya ( dat wie de namme fan 'e goadinne yn 'e hypermatrix !) knikte ynstimd:

- Goed, myn jonge!

En hja die har moaie mûle iepen en... Ynienen baarnde in fontein fan magoplasma, en de pioniersjonge Valerka waard fersulvere yn hekserijfjoer.

De romte is fol mei iriserende flammen dy't elke sekonde fan kleur feroarje.

Hellfire, opflakkere en konsumearje alle binnenste, ferpletterje it fleis. In fulkaan dy't alles útbaarnt dat fan binnen libbet. Hoe fertroud is dit allegear! Mar dizze kear, miskien is de hel echt?! Geduld, en de pine ferdwynt. Valerka Lagunov iepene syn oogleden.

It like him ta dat er de stjerrehimel seach. Hy die fernuvere syn eagen ticht, en twong se doe wer iepen. Ja, yndied, hy sjocht in nuvere tapyt fan stjerren. Fan ûnierdske komôf, ekstreem ticht besaaid mei kostbere slingers fan 'e ljochten fan' e himel. Tsientûzenen fan 'e helderste stjerren verblinden en fernuverje de ferbylding. It lichem sels like te driuwen yn in fakuüm, fielde gjin stipe. It ungewoane sicht skokte de pionierjonge sa bot dat hy it bewustwêzen ferlear, loskeppele fan 'e realiteit.

Doe't it tinken wer by him weromkaam, koe er syn emoasjes al behearskje. Der wie wer fêste grûn ûnder him, en hy wraksele oerein.

It gesicht foar him wie net foar swakkens. Earst tocht de pionierjonge dat er gek waard. De majestueuze stêd, de haadstêd fan 'e galaxy fan it elven ryk, ien fan' e grutste stêden yn 'e Fabochazar-kluster, ferskynde yn al syn wyldste gloarje.

Lúkse wolkekrabbers fan meardere kilometer, gigantyske timpels, ûnfoarstelbere gigantyske bylden, kaskaden fan tunen en fonteinen, ljochtapparaten, kolossale reklamebuorden dy't passe koene foar fyftich Olympyske stadions en folle mear. As wy miljoenen ferskillende soarten kleurrike en ekstravagante fleantugen taheakje, dan foar in tolvejierrige leninistyske pionierjonge fan 'e iere tweintichste ieu ( lykwols, yn in dream en yn firtuele realiteit, falt it ûnthâld soms net, en jo lykje wêze fertsjintwurdigers fan in folle mear archaïsche tiidrek!) Dit wie al boppe elke limyt.

En dochs fielde de jonge Leninist Valerka gjin eangst. Der wie ekstreme opwining, en sels ûnbeskriuwbere wille by it oansjen fan sa'n ûnfoarstelbere kleurige pracht, makke troch de hannen fan yntelliginte wêzens. Alles yn dizze metropoal wie grandioos en betsjoenend.

Ferskate stjerren skynden oan 'e himel. De helderste rôze-giele stjer, twa griene, ien blau en twa hast ûnsichtbere kersen-saffier, dat is natuerlik yn sa'n intense ferljochting. Dochs, nettsjinsteande it sterke ljocht, die it myn eagen net sear en it wie net hyt. De temperatuer is tige noflik, mei in lichte koele wyn dy't waait.

De pionierjonge, no in nar, rûn lâns de sânkleurige stoep, omjûn troch blommen, bylden, mearkleurige wjerljochtsjende ljochten , en kristal gepolijst tegels. Bleate, bernlike soallen fielde hiel glêd, sels, miskien, glêd, as iis, jaan luminescence, mar gelokkich net te waarm oerflak.

Alles yn dizze futuristyske metropoal wie spegeljende en skitterend prachtich, sels de ôffalferfier waard makke yn 'e foarm fan eksoatyske bisten en fûgels. Se diene de mûle iepen en betanke se beleefd doe't der mei jiskefet nei har smiten waard. Doe't de elf syn smolten en kromke skuon útsmyt, sprong der in aasfûgel út 'e stoepe, as wie it in wetterflak.

It die bliken de kop fan in earn te hawwen, mar in ûnevenredich grutte bek, en it lichem fan in gestreepte aubergine, omjûn troch trije oarders fan weelderige petalen. Elke rige ferskilde yn 'e kleur en foarm fan' e shoots, en de wjukken hienen sels in beweechbere kleur, lykas in fideo.

De fearige en tagelyk fleurige aaseter slokte de skuon dy't net te dragen wiene, melodieus tjirpend:

"Wy hawwe gjin reden om ússels te marteljen mei twifels." D'r binne gjin wanhopige jonges mear yn it heule universum. Echte manlju smyt jiskefet - deadzje in oar syn bolle elf! Elf-bolle deadzje immen oars!

De pionierjonge Valerka swaaide yn betizing mei de hân nei de "diva scavenger" en sei:

- It meast geweldige ding oer in persoan is dat hy net ferrast is troch it betoverende, mar fernuvere troch it banale!

It is lykwols nuver dat de swiere militêre skuon smolten, en hy sels krige net iens lytse brânwûnen. De klean like lykwols net te skansearre te wêzen, hoewol't de lúkse overalls ferlern giene. Mar wat is bewarre bleaun, en hy is net sa skamje om te rinnen yn 'e stêd yn in tûk T-shirt en koarte broek, normale klean foar in jonge yn waarm waar.

Hoewol't er in jonge wurden wie, en in bytsje fan syn ûnthâld ferlern hie, net hielendal bewust fan himsels, waard Valerka ferlegen troch syn bleate fuotten, dy't ekstreem ûnfatsoenlik wiene yn 'e haadstêd, wêr't elk stânbyld, auto, fontein, komposysje, dit of dy struktuer glinstere mei oerdoerjende flitsende lúkse. As in raffele bidler yn it regearkwartier fan it rykste New York, bloze jo ûnwillekeurich as immen op jo komt.

Der binne op dit stuit in pear fuotgongers op strjitte, meast bern. Sûnt dit is ien fan de sintrale sektoaren fan de metropoal, ferneamde elven en elven har nei wenjen hjir. Der wie krekt in perioade doe't mini-soldaten en elven koarte fakânsjes krigen om te belibjen op syn minst in bytsje libben sûnder grueling drill, om se fiele de freugden fan bernetiid.

Dêrnjonken wie dizze koarte fakânsjeperioade yn ferliking mei de kazerneperioade in soarte fan oanmoediging foar sukses yn stúdzjes en gefjochtsoplieding.

Op syn minst in bytsje kâns hawwe om jo tiid te behearjen lykas jo wolle, is gelok! Dat is krekt wêrom't it oansjen fan harmless laitsjende bern, in protte fan wa't, wylst se bliid boartsjen, sels fleagen yn 'e loft, diene salto's, spûnen as in top, it loslitten fan kaleidoskopyske hologrammen, joech de magyske stêd in prachtige idyllyske útstrieling.

De nijsgjirrige pionier Valerka woe har oanpakke en in pear fragen stelle, mar hy wie bang. Ik wie bang dat de freedsume, moaie, elfachtige jonges en famkes yn har fonkeljende kostúms miskien net sa freedsum wêze as se op it earste each lykje. Boppedat , it is net meastal typysk foar minsken, sels famkes spile dúdlik oarloch games.

Wier, it liket derop dat mearkes en anime -fantasy-typen ûntdutsen, en net troch de minske makke fjildslaggen. De yndividuele holografyske projeksjes wiene grut en sa helder dat se de details trou reprodusearren. Wat like, en feitlik, ynienen mearke kastielen, festingen en huzen ferskynden earne yn 'e loft, en ferdwûn doe.

Ferbjustere troch wat er seach, syn bleate hakken fonkeljend, gyng er en gyng er troch om de stêd te ûndersykjen. Wat prachtige beammen en gigantyske blommen, tsientallen en hûnderten meters lang, mei fonteinen en fleanende bisten, hingje op kristallen balkons, skitterend yn 'e sinne mei in mearke fan mearke .

Op 'e blomblêden ferskine ferskate bewegende foto's, konstant feroarjend, meastentiids fjochtsporten fan ferskate aliens , as fjildslaggen yn in retro-styl.

"Miskien binne dit krêftfjilden!" tocht de pionierjonge Valerka, wrijven syn timpels, syn harsens wie klear om te sieden fan 'e oerfloed fan yndrukken "Der binne ferskate ljochten, sa'n spultsje fan ljocht en kleuren kin net werjûn wurde op ús planeet! Hokker frjemde foarmen nimme de skeppingen fan har geast!"

Hjir hong ien fan 'e sfearyske gebouwen op sân skonken, râne mei blêden omjûn mei kostbere stiennen, skildere yn' e kleur fan 'e flagge fan' e elven fan Luciferostan . In oare struktuer waard makke yn 'e foarm fan in sânpuntige stjer, en draaide stadich om syn as. Oare gebouwen liken op nijjiersbeammen, koeken mei fjoerige fakkels en stoarmige mearkleurige wetterfallen, gigantyske streamen dy't de stratosfear yngeane. Guon gigantyske fonteinen yn 'e foarm fan ferskate ekstragalaktyske meunsters yn kostbere stiennen spuide gesmolten metaal en frjemde gassen út, ferljochte troch laserstralen.

De ûnderste ferdjippings fan de lúkse gebouwen stiene fol mei kleurige yn- en útgongen mei nammen flitsend op skermen. En wat nuver is dat alle nammen absolút dúdlik binne: restaurants, winkels, ferdivedaasjesintra fan alle nivo's en soarten, ferskate tsjinsten. It die tinken oan Washington's sterk fergrutte en ûnfergelykbere lúksere Central Presidential Avenue.

Doe't er it foar it earst seach ( der wiene wat problemen mei syn ûnthâld yn firtuele realiteit, it waard foar in part fan him net!) wie er doe noch hiel lyts, hy herinnerde him hoe't er yn 'e djipten fan syn siel skrokken wie en no letterlik it skitterjende opswolde keizerlike pracht mei syn eagen. Fansels hiene in protte dingen hjir gjin analogen op ierde.

No, hokker soarte fan minsklike ûntwerper soe spitsen, koepels en puollen mei holle nei ûnderen pleatse mei kleurige skepsels en ûnbeskriuwber formidabele meunsters. It is sels skriklik om te sjen, it liket derop dat alles op jo holle ynstoart.

Ien fan 'e alvefamkes fleach oer him hinne, en rekke him licht oan mei in glimmende skuon. De pionier Valerka swaaide in bytsje, hy wie al wurch, hy hie ferskate kilometers rûn.

"Jo hawwe wierskynlik lang net iten, stjerstrider," klonk it lytse ingelfamke as in sulveren klok.

As der bewegende spoaren wiene, wiene se fansels útskeakele. Blykber wiene se yn ' e ultra-metropoal fan' e fiere takomst tefolle soargen oer fysike fitness. It oerflak waard rûger en myn bleate fuotten begûnen rau en jeukende te fielen. Valerka woe echt ite, om't it fielde dat hy al ferskate dagen honger hie, útsein dat ...

Mar wa kin witte hoefolle tiid hy bestege kommunikaasje mei de goadinne, dy't praktysk net fiede him, mar allinnich fermakke him. Wier, de optein Valerka woe net iens ite.

De strjitte is fol mei kleurige masines dy't roppe: "It is tiid om josels te ferfarskjen!"

Rasjoneel tinkend beslút Valerka:

- Twa deaden kinne net barre, en mei in lege búk is der gjin libben!

Sadree't jo oan 'e masine kamen, ferskynde fuortendaliks in trijediminsjonale projeksje fan in prachtich sânkleurich famke mei wjukken. Yn in taal dy't Ingelsk like te wêzen, sei de wûnderlike nimf:

- Wat wol de lytse, mar dappere oerwinner fan it Universum?

- Eat! - sei Valerka earlik, in hongerige glâns wie te sjen yn 'e blauwe eagen fan 'e pioniersjonge.

- In set fan hûndert en fyftjin miljoen produkten ta jo tsjinst. - De fee fee tjirp, en foeget grutte ta oan 'e wjukken.

- Dan Wite Hûs iis, limonade, sap, koeke en sûkelade. - De blide tomboy-pionier babbele.

- Hokker soarten? Spesifisearje jo bestelling! - Der wiene twa famkes, en dy gnysken ûnnatuerlik grut.

- It makket neat út, salang't it mar lekker is. - Valerka mompele yn betizing, en fersprate syn hannen machteleas.

- Is it sa lekker mooglik? Yn oerienstimming mei de meast populêre standert? - Blykber hat de cybernetyske tsjinstfeint mear as ien kear te krijen hân mei kliïnten dy't net begripe wat se wolle.

- Ja! - Valerka flapte út fan opluchting.

- Stek dyn hannen op, sjoch rjocht. Of nim jo persoanlike identifikaasjekaart út , mini-soldaat. - De holografyske nimfeten seine yn koar.

De pioniersjonge tilde beide hannen op. In dimmen giel ljocht flikkere, it wie blykber skansearre.

- Jo identiteit komt net foar yn 'e kaartyndeks, jo hawwe gjin persoanlike militêre kaart, dus jo kinne net betsjinne wurde. - De famkes skriemden en waarden daliks karmozijnrood, krústen har earms yn in ferbean gebeart fan koele elven.

De jonge Leninist Valerka rûn hastich fuort fan 'e masinegewear, syn bleate, bernlike hakken baarnden letterlik. Dit liket technotronysk identifikaasjekommunisme te wêzen. Valerka gyng op 'e útwurke stoep sitten, beferzen, swier oerbûgd en it kin op 'e palmen rêstend. Ik tocht... De takomst waard yn de tsjusterste kleuren ôfbylde. Hy is folslein allinich yn in oare galaxy, omjûn troch oare wrâldske skepsels , skepsels dy't slimmer binne as de meast rôfdierige, wylde bisten.

En gjin besparjend idee kin yn 't sin komme. Oliver Twist wie better yn Londen, der wiene teminsten minsken lykas de dakleaze flechtling sels. No, wêr sil er hinne? Moat er himsels oerjaan, rekkenje op genede yn 'e finzenis? Dêr sille se jo teminsten, al op sa'n fernederende wize, troch in slang fiede.

- Wêrom bist depressyf, foton? Wat, ik sjoch dy dyn lippen slikje. It liket derop dat jo princeps -plasma yn 'e mage wolle ride ?

In ûnbekende jonge yn fonkeljende klean stiek glimkjend de hân út. Hoe minsklik is it! It gesicht fan de lytse elf is rûn, bernlik, alhiel net kwea, hy soe yn reklame op goede fieding moatte ferskine, mar hy knypt syn palm te hurd. Hege foarholle, blond hier, wiidstelde blauwe eagen. Wier, in brune, sinige hân, as makke fan stiel, by steat om in bonke te brekken. Valerka koe amper bedjerre himsels, net sjen litte dat hy hie in grutte pine, it bern syn hân waard clutched as yn in marteling ûndeugd.

Hy sei krekt earlik:

- Ja, ik ha honger!

- Do bist blykber út fiere koloanjes, do bist slim ferbaarnd, en do sjochst raar en nuver út. - sei de jonge elf mei in bytsje sympaty yn 'e stim.

Valerka smiet in betize blik op himsels. De klean wiene trouwens al op plakken begûn te smokkeljen, en de hûd wie read en skuorre. Of troch lokale strieling, of in fertrage reaksje op 'e eksploazje. Hy fielde in iiskâlde kjeld yn syn mage, en sei mei in triljende stim.

- Ik ried it, ik wie by it episintrum fan in thermyske magnetyske lading .

- Ik nim it iten op topsnelheid, dan fertelst it my. - De jonge rûn, as yn fersnelde filmjen, sûnder mei syn learzens it behendich makke oerflak fan 'e laan oan te reitsjen.

Wêrom Valerka fertrouwen fielde yn dizze jonge fan wrede elven is lestich te ferklearjen. Miskien namen myn jeugd en stress har tol. Werom, nij syn freon smiet him ferskate rôze knoppen dy't hearlik lekker rûken . De eardere pionier fan 'e USSR begon syn ferhaal te fertellen, sûnder wat te ferbergjen, hy siet, hy woe syn siel útjaan.

De alvejonge harke goed. Hy wie sa lang as Valerka, en hy wie wierskynlik noch jonger. Under it petear spile altyd in suvere glimke op syn kreaze gesicht. Wier, de tosken fan in bern fan 'e strider ras binne al hiel grut, witer as snie, en de strielen fan ferskate ljochten waarden wjerspegele út harren as sinnestralen. It iten dat út 'e automaat helle waard, blykte te lekker te wêzen, it stimulearre de receptors en, yn plak fan te sêdzjen, de appetit op te wekken.

Doe't Valerka nei it praten stil foel, sei de jonge elf mei ferstân:

- Ja, it liket in wûnder, mar jo sille hjir net oerlibje. Jo wurde gau identifisearre, foaral om't elke dei in kompjûterkontrôle fan alle persoanlikheden plakfynt. In pear dagen lyn, heul tichtby, wie d'r sa'n " plasmamolen " eksplodearre as superfjoerwurk . Sels fan it oerflak ôf koe men sjen hoe't de ferskuorde skippen de loft kleurden. It is goed dat de wichtichste " sweater " oer de line gie.

It elfbern wiisde nei de sintrale stjer Vithimura .

- No is alles folle stranger wurden, in totaal ferifikaasjerezjym. Sels earder wie kontrôle serieus. Wiswier, sels dizze masine, lykas oaren, is ferbûn mei it Ministearje fan Leafde en Justysje.

- Sa wurde jo geheime plysje belle? - Valerka grimasde mei in glimke, hoe grappich it begryp fan leafde klonk yn in naasje dêr't de faksisten stoute famkes yn 'e kindergarten wiene.

- Ja, ja, der binne ferskate ôfdielings, en elkenien praat oer leafde. - De jonge brocht syn wynbrauwen byinoar, en syn blik waerd strang. - It is as in bespot fan sûn ferstân. Sels myn heit, in fjirde rang ekonomysk generaal, is bang foar dizze ôfdielingen. Kom op, gau fuort . Ik nim dy dêrhinne.

- Let! Hjir binne jo, myn leafsten! - De stimmen raasden as it razen fan in pak hyena's.

Ferskate pânsere figueren, al fertroude bear-druïden, materialisearren yn 'e loft as spoeken.

- Op dyn knibbels en hannen omheech!

De jonge Leninist Valerka trille en waard fuortendaliks beskuldige fan in magyske paralyzer . Bewustwêzen útskeakele.

Doe't de jonge ta ferstân kaam, stie er yn it sintrum fan it reus Kolosseum. Troch de skiednis goed te kennen en films te sjen, fielde Valerka hjir in assosjaasje mei it Alde Rome. Allinne it wiene net minsken dy't op 'e sitten sieten, mar allerhanne ûnfoarstelbere skepsels. De jongesfyzje fan Valerk waard tige skerp. En hy seach op 'e tribune bijelike yndividuen mei oaljefantsnabel, en sprinkhaanlike wêzens mei kwallenkoppen.

De elven sieten sels op aparte lúkse stuollen, en sa no en dan sprongen se oerein, woene net stil sitte. Rêstich by har sieten koarte, stompe manlju mei gesichten bedutsen mei dikke burden.

"Dwergen," ried Valerka. Dit moat cool wêze! En de jonge, in eardere pionier fan 'e USSR, of leaver, wêrom in eardere, sei wittich:

- Elf jonges, dit is in elf. Hoe offensyf ek! No, as de dwerch oerein komt, is de elf net te sjen!

Valerka fielde in golf fan enerzjy. De tryste stimming ferdwûn him yn ien kear. Hy is jong en sterk. Hoe goed is it om wer werom te gean nei de fiere bernetiid en in jonge te wurden.

Underwilens rûn in bleate-legged elf de arena fan it gigantyske Colosseum yn en kundige oan:

- En no sil Julius Caesar in rivaal foar dizze jonge man oankundigje!

Valerka siet oerein en mompele:

- OER Caesar , Caesar, dy't jo mei deade bonken besaaide!

Doe ferskynde in hologram fan in man ( en it wie echt in man, gjin elf) mei in gouden krâns op 'e holle. Oars as de ivich jonge elven, wie Caesar al âld en meager, mei in aquiline noas en piercing eagen.

Blykber hearde er wat de pionierjonge sei , en strang, mei syn wynbrauwen ferdraaid, grommele er:

- Wêr hawwe jo it oer, plebejer?

Valerka, in jonge Leninist, waard misledige:

- Wat foar plebejer bin ik foar dy! Ik bin in patrisian fan 'e tsiende generaasje!

Julius Caesar waard ynienen freonliker en antwurde:

- Sadree't jo de fijân ferslein hawwe, dan kinne jo josels in patrisian neame!

Valerka gniffele en wriuwde in strieltsje bloed mei syn bleate jongesfoet en blafte :

- Is it jo te dreech om my te fjochtsjen?

Julius Caesar antwurde lilk:

- En do bist my noch net grut wurden!

Valerka gniisde yn syn fûst en sei:

- Net elkenien tinkt dat!

Julius waard ynienen sêft:

- Us strieljende elven sizze dat jo in ierdske hearsker wiene. Dêr sille jo en ik fjochtsje!

Valerka, dy't pruile as in kalkoen, sei:

- Lit it sa wêze!

De tribunes wiene lawaaierich. De bonte horde begûn te babbeljen. Mar Julius Caesar sei strang:

- Mar do moatst dochs in striid mei my fertsjinje! Earst sille jo it meunster fjochtsje. Valerka fronste en mompele:

- Binne jo sels gjin meunster?

Caesar fielde grappich by dizze wurden, en hy bestelde:

- En om't jo noch te lyts binne, sil ik de Goadinne freegje om jo in bytsje grutter te meitsjen .

Valerka hie gjin tiid om te antwurdzjen. Hy groeide echt op, feroare fan in jonge fan alve of tolve yn in moai jonkje.

Valerka Lagunov fielde in opwelling fan wylde krêft yn himsels en balde syn sterke fûsten mei opknapte knibbels. Hjir sil hy klear wêze foar in gefjocht.

It meunster fleach ynienen út. De eardere Sovjet-pionier hie net iens tiid om him goed te sjen. It wie wat as in gigantyske pad. Twa massa's: grut en lyts botsten opinoar. Wat folge wie wat as in eksploazje.

It prostreare lichem fan ien fan harren, bespat mei bloed, huverje helpleas...

D'r wie in kanonade yn jo holle, it wie as wiene jo bedutsen troch in blastwelle dy't jo fleis splitte yn molekulen dy't fierder te skuorjen, baarnden as miniatuer atoombommen mei flitsen. In ynspanning fan wil, in wanhopich besykjen om josels byinoar te heljen, en no liket de karmozijnrode sluier stadichoan te lizzen, mar hâldt net op mei spinnen foar jo eagen. De waas, as mei tentakels, klampt him oan de omlizzende romte. It docht sear, der is pine yn elke sel fan it ferskuorde lichem.

- Sân acht...

De stim fan in ûnbidige kompjûter wurdt demp heard, as troch in dik gerdyn.

- Njoggen tsien...

Jo moatte fluch oerein, skerp opstean, oars komt it ein. Mar it lichem is ferlamme. Troch de dikke read-smookige waas is de fijân swak te sjen. Dit enoarme trije-legged meunster is in paraloroid . Hy hie syn dikke en lange kuif al opheven, klear om it blêd fan in libbene guillotine mei kolossale krêft del te bringen.

Twa enoarme klauwen oan 'e kanten iepene rôfdierich, it tredde lid, lang, spiky , seach as in sturt fan in skorpioen, dy't efter wie, kraste ûngeduldich de arenabedekking. Giele , stjonkende speeksel dripte út 'e ferfelende, klonterige snuit bedekt mei griene wratten , sissend en smoken yn 'e loft. In walgelijk meunster doemde oer in spier, bloedich minsklik lichem.

- Alve tolve...

No wurde de wurden pynlik earmoedich, as hammerslaggen op 'e trommels. De kompjûter berekkent wat stadiger as standert ierdske tiidmaten. Trettjin is al in knockout.

It beslút waard berne yn in split sekonde. Ynienen, skerp rjochte syn rjochter skonk en mei help fan syn linker as in spring, yn in waanzinnige woede, draaide as in luipaard, de jonge Leninist Valerka sprong oerein en joech in krêftige lege traap rjochts op it senuwsintrum fan it frjemdling meunster - in silisium- magnesium hybride fan in krab en in pad. De klap wie sterk, skerp en akkuraat, en foel ek oerien mei de oankommende beweging fan it bist . It meunster fan sub -romte (in tuskenlizzende habitat dy't by steat is om te reizgjen tusken stjerren, oanfolle mei de enerzjy fan elektromagnetyske weagen, mar yn bewenne wrâlden in rôfdier dat net ferachtet it fersoargjen fan organyske stof fan alle soarten) in bytsje sakke, mar net falle. Dit soarte fan paraloroid hat ferskate senuwsintra, dy't har sterk ûnderskiedt fan oare skepsels. De klap op de grutste fan harren soarge foar mar in part ferlamming.

De tsjinstanner fan it meunster, nettsjinsteande syn brede skouders en promininte spieren, wie tige jong, hast in jonge. De skaaimerken fan it ruddy gesicht binne subtyl, mar ekspressyf. As se net ferfoarme wurde troch pine en lilkens, lykje se naïv en sêft. Doe't hy yn 'e arena ferskynde, wie der sels in rommel fan teloarstelling op' e tribune oer hoe freedsum en harmless de minsklike gladiator Valerka Lagunov seach. Hoewol't no, dit is gjin jonge mear, mar in lilke lytse bist, syn eagen spuie út sa'n razende haat dat it like dat se soene ferbaarne him net slimmer as in ultralaser . De keardel bruts hast syn skonk fan 'e klap, mar hy gie troch mei de snelheid fan in kat, hoewol hy in bytsje hinke.

Pine kin in cheetah net brekke, it mobilisearret allinich alle ferburgen reserves fan it jonge lichem, bringt it yn in soarte fan trance!

Yn 'e holle fan' e jonge en eardere romtepionier fan 'e USSR, is it as klopje tûzenen trommels, streamt ûnbidige enerzjy troch de ieren en tendons. In searje krêftige aksintuearre klappen folge op it lichem fan 'e mastodont. As reaksje swaaide it meunster skerpe klauwen fan in heale sintner. Meastentiids hawwe dizze bisten de reaksje fan in jonglûler, mar in krekte hit op in senuwknoop fertrage it.

De jonge jager, dwaande mei in salto, rûn fuort fan 'e skriklike berch en fûn himsels efter it meunster. Hy ferfong syn knibbel en joech syn poat mei in klau, de jonge man sloech it mei syn elbow, ynvestearre al syn gewicht, en makke in skerpe bocht fan it lichem. It kraken fan in brutsen lid waard heard. Hy fûn himsels yn 'e ferkearde hoeke, de klau ferpletterd en stjonkend, paddekleurich bloed spuite út yn in lytse fontein.

Hoewol't it oanreitsjen fan 'e flüssigens út it skepsel mar in momint duorre, fielde de jonge gladiator in sterke brân, en bleke pearse blieren swollen fuortendaliks op syn boarst en rjochter earm. Ik moast werom springe en de ôfstân brekke. It bist liet in gjalp fan pine - in mingsel fan it bruljen fan in liuw, it krassen fan in kikkert en it sis fan in adder. Yn in fûle woede raasde it meunster nei foaren. De jonge man, bedutsen yn in mingsel fan bloed en swit, makke in kaskade fan salto's en fleach nei it pânsermesh. Mei in rinnende start, sette al syn gewicht deryn, sloech it meunster mei syn kuif, besykje de fijân syn boarst troch te stekken.

De jonge man Valerka mijd de klap, en in dikke kam steek troch it metalen gaas. Trochgean te bewegen troch inertia, stjoert it skepsel fan 'e kosmyske ûnderwrâld syn lid yn it folgjende netwurk mei in krêftige lading fan stroom. Vonken fleagen út it hek, ûntladingen rûnen troch it lichem fan 'e mastodont, en d'r wie in rook fan baarnend metaal en ûnfoarstelber ferfelend baarnend organysk materiaal. Elke ierdske bist soe dea wêze, mar dizze fertsjintwurdiger fan 'e fauna is fuortendaliks dúdlik dat it in folslein oare lichemstruktuer hat.

It meunster koe net fuortendaliks lûke út syn romp, en in rige fan flugge klappen folge, lykas de rotaasje fan de propeller blades. Lykwols, de elektrostatyske lading, mei in lichte fertraging, oerwinnen it ferset fan it frjemde fleis, sear de jonge fighter pynlik. De gladiator Valerka sprong werom, hold in gjalp werom, fan 'e tearjende pine dy't elke ader en bonte trochbriek, beferzen de gladiator Valerka en, mei syn earmen oer syn bekraste boarst, begon te meditearjen wylst er stie. Syn ûnbeweechlikens tsjin de eftergrûn fan it oprinnende bist en it publyk razende as in stoarm like ûngewoan, lykas dy fan in lytse god dy't himsels yn 'e hel fûn.

Valerka wie kalm, lykas it oerflak fan in beferzen oseaan, hy wist ... Mar ien technyk koe sa'n meunster útslaan. In tige krêftige klap.

Nei't er de kam yn stikken bloedich fleis skuord hie, sprong it meunster mei syn hiele massa op 'e brutale hierleaze aap. Is it echt mooglik om te tastean guon lytse primaten te ferslaan dy? Syn wil sammelje, alle chakra's en enerzjy yn ien beam konsintrearje, joech de jonge man in krêftige springslach. Dizze âlde technyk fan Fafara-Marada , tagonklik foar in pear, is by steat om dejinge te fermoardzjen dy't it oanjout. De klap foel op 'e al ferslein senuweftige kearn fan 'e gigantyske jager. Syn eigen gewicht en snelheid fergrutte de krêft fan 'e kinetyske enerzjy, en dizze kear waard de nervebondel net allinich brutsen , ferskate wichtige nervestammen waarden ôfsnien fan' e harsenskodding. De kristal -metaal reus wie folslein ferlamme.

It karkas fleach de iene kant út, de jonge yn de oare.

De cybernetyske rjochter telde mei lege stim del:

- Ien twa trije...

Hy telde yn 'e taal fan 'e tsjustere elven.

Beide fjochters leine roerleas, mei de lêste klap ferplettere de jongfeint it meunster, mar bruts syn skonk. It bewustwêzen hie lykwols gjin tiid om de gladiator folslein te ferlitten, en de atletyske jonge man, dy't de pine oerwûn, stie oerein, ferheegde syn krúste hannen yn fûsten balde (in teken fan oerwinning yn 'e gebeartetaal fan it Ryk fan Luciferostan ).

- Tolve!.. Trettjin!.. De jager, in lânseigen fan planeet Ierde, Valerka Lagunov, wûn. Syn leeftyd is 12 memmetaaljierren of 15 standert. Dit is in debutant yn 'e fjochtsarena. De kampioen fan 'e galaktyske sektor Ezihand-16 neffens de SSK-ferzje fan gefjochten sûnder regels, in dielnimmer mei in wurdearring fan 199: 1: 2, ferlern foar him - Askezam verd Asoneta , waans leeftyd 2977 standertjierren is.

In perky liet fan 'e filibusters klonk yn 'e holle fan Valerka:

Ik keas it paad fan in stoere piraat foar mysels,

Ik woe myn bestimming fine yn 'e see ...

Hoewol se sizze dat de piraat ferjilding sil hawwe,

As se jo hingje, sil de wjirm allinich it lyk snije!

Mar it is haatlik om te bûgjen foar in master,

En as jonge rûn ik fuort fan it lângoed...

Al wie it kâld op 'e dyk bleate fuotten,

Ommers, se lieten de jonge net op 'e drompel!

Ik berikte de haven, allinich lappen oan,

Klommen nachts om ien oere op it skip...

Se fongen de keardel en litte wy him stroffelje - ik;

Wow, ik tocht dat myn siel yn 'e hel wie mei de satan!

Mar nei it geseljen joegen se my in pet -

Se seine dat jo no in kabinejonge wurde!

En sels de kok goot, stel je foar, in flesse,

Lit de brij bitter wêze, der is gjin cognac!

Fansels is it in drege saak op see,

No de pine fan toarst, no in gefaarlike stoarm,

Mar moed is in winst,

in kop hast , dan fuort mei de bile!

De corsairs fongen ús as in kitten,

Der wie in boarding en der wie bloed yn trije streamen!

Mar myn karakter is net dat fan in bern -

Gjin wûnder dat de boatsman my by it learen sloech!

Elkenien hie in boerd, mar ik ûnderskiede mysels,

En de piratenkaptein sei dit:

- Dizze kabinejonge focht moedich,

Hy liet moedich de geast fan in corsair sjen!

Akseptearre yn 'e maritime bruorskip - dat is gelok,

In dream dy't útkomt hast fan berte!

No kinne jo op elkenien weromslaan

En de keapman hastich , ynhelje en smyt!

Der wie jild - royale bút,

Se lieten in protte sakken, ek sûnder gedoe...

Gebe mei gelok, wit, cash,

Mar goud sil fladderje as in sparrow...

De dea wie net lokkich;

De strange beul brocht it steiger.

Diel de lúkse fan fernijing earne,

Myn mage stoar fan honger yn 'e dungeon!

Yn 'e mannichte fan piraten flokke se lûd,

Biten, bonken, skuon fleane!

Wy binne de tsjinstfeinten fan 'e hel - de skare wit it wis,

Jo kinne net sjen de see sels!

De strop, helaas , is in skande dea,

Is myn libben echt foarby ...

Yn 'e boeien wie fertriet en fertriet,

Ik bin myn flechtlinge sibben al lang fergetten!

Mar ik woe net yn in strop hingje,

Hy naam it en skopte it yn 'e darm - de beul foel!

Ommers, de Russen wisten altyd hoe te fjochtsjen,

En as it in korsair is, fjochtsje dan en skriem net!

De lêste striid is fansels de dreechste,

Yn 'e hannen fan 'e bile dy't de beul droech!

As jo lilk binne, is de druk net lyts,

D'r is gjin eangst, as soe nettels maaie!

Oare jonges raasden yn 'e striid,

Wêr kamen de gongers wei?

Wierskynlik fan 'e heit fan Rus', in soldaat,

Wa't de autoriteiten besletten om te ferrieden!

En de skare feroare ynienen fan gedachten,

No binne de korsaren goed dien -

It hiele plein siet al fan rellen,

De soldaten gongen oan 'e oanfal fan 'e strjitte!

Der barde wat dat seldsum is, mar bart;

Fan 'e heak, wer op it hynder!

Wat mei de rike man, hy martelet de earmen -

Net wittende wat in oarloch foar dit wêze soe!

It skip wurdt opnij ferovere, en wer Black Roger,

Wy binne wer byelkoar, de see achterstean!

Ja, ik bin in moardner, mar in heul freonlike,

En foar my is in earme man as in broer!

Dat wy sille sjonge wylst de lus frij is,

Diel mei de bidler en libje lokkich!

De korsair wol aadlik wurde yn siel,

It is net nei jo smaak as jo in spultsje bist yn in koai!

Earne boppe flitse in mearkleurich spultsje fan ljocht, oplost yn 'e ongelooflijke kaleidoskopyske skaden fan' e reinbôge, omfette it heule ûneinige romte fan romte.

It hologram dat de slach toant groeide oant sân tûzen kilometer boppe de koepel fan it eardere âlde teater. De jonge man Valerka wie in fermaaklik gesicht. Gesicht bedutsen mei bloed. De brutsen kaak wie swollen, de noas wie plat. De romp is bedutsen mei kneuzingen, brânwûnen en krassen, pears bloed streamt del mei swit. De boarst swaait fan spanning, elke azem wurdt ôfjûn troch de intense pine fan brutsen ribben. De knibbels fan 'e hannen binne brutsen en swollen, de iene skonk is brutsen, de tomme fan 'e oare is útslein. It liket derop dat jo troch in fleismolen set binne. De bulte spieren dy't boppe syn leeftyd binne, spylje as ballen fan kwik. Se misse noch massa, mar de prachtige reliëf en djippe tekening lûke it each. Handsome - do kinst neat sizze. Apollo nei de slach fan 'e titanen!

D'r is in oerdreaun gebrul fan hûnderten miljoenen kiel, meast humanoïde skepsels mei wjukken, stammen en oaren. Se produsearje ûntelbere lûden, fan leechfrekwinsje oant ultrasone berik. De helske kakofonie wurdt ynienen ûnderbrutsen troch ôfmetten tongerlûden. It hymne fan it grutste Ryk fan 'e Elven fan Luciferostan klinkt . De muzyk is djip, ekspressyf, driigjend. Hoewol't Lev net leuk it besettingshymne, de muzyk simulearre troch de hyperplasmyske kompjûter en spile op tûzenen muzykynstruminten wie amazing.

In hiele poel fan stinkende, giftige griene bloed streamde út it ferslein, beheind yntelliginte bist. Spider-like scavenger-robots sprongen soepel fan 'e kaki-kleurige bewegende kuierpaad, en skrasten it brutsen protoplasma op. Blykber, no wie it meunster allinnich geskikt foar recycling.

. HAADSTIK Nûmer 8

Fjouwer enoarme druïdebearen yn striidpakken rûnen nei de útputte jonge man. Se like grutte egels mei raketten en muzzles ynstee fan needles (se hiene sa'n yndrukwekkend arsenaal).

Keizer Julius Caesar ferburgen leffe efter harren brede rêch. Hy wie fansels yn 'e war, hy ferwachte net dat de "ûnoerwinlike" pleatslike kampioen troch ien of oare ierdske persoan slein wurde soe. Syn tinne hannen skodden fan opwining doe't er in ketting presintearre mei in medalje yn 'e foarm fan in meunster dat tinken docht oan in mearke mei trije hollen. De keizer fan 'e Alde Wrâld, sels om in fertsjintwurdiger fan in ûnbelangryk ras fan primaten net oan te reitsjen, brûkte handschoenen mei tinne yntrekbare tentakels by it útrikten fan' e priis, dy't noait út 'e dekking fan' e ûnbidige karkassen fan 'e bewakers kaam.

En doe luts Julius Caesar him gau werom, sprong yn in wjukken tank, en naam ôf mei de fluchheid fan in artillery-shell smiten út in lange-ôfstân kanon.

Mei lasergewearen rjochte de formidabele elfkrigers de arena fan it stjerlike Colosseum te ferlitten. Staggerend ferliet de jonge man it slachfjild . Mangle bleate fuotten lieten bloedige fuotprinten op it hyperplastyske oerflak fan 'e ring. Elke stap, as rinnend op waarme koalen, eksplodearret fan pine, de ligaminten wurde spand, alle bonken en ieren dogge pynlik. Valerka flústere stil:

- It libben is de konsintraasje fan it lijen, de dea is der befrijing fan, mar wa't nocht fynt yn 'e pine fan 'e striid, sil ûnstjerlikens fertsjinje!

Besiket rjochtop te bliuwen, rûn er lâns in lange gong mei skulpen, en tal fan wyfkes, fergelykber mei ierdske famkes, smieten kleurde ballen en mearkleurige ljochtsjende blommen foar syn fuotten. Froulju fan 'e elfras, yn' e regel, binne heul moai, heech, kromich, mei modieuze kapsels, fersierd mei haarspelden yn 'e foarm fan ferskate frjemde skepsels, mei kostbere stiennen.

Guon fan harren makken boartlike kompliminten, makken smoarge grappen en skuorde sels har klean út, eefkes flirten en ferliedlike dielen fan har lichems sjen litte. Sûnder ferlegenens, it útfieren fan iepen útnoegjende lichemsbewegingen, of it frijjaan fan skriklike hologrammen fan kompjûterarmbanden, of earrings útrist mei elektroanika. Skamteleaze tigers, folslein sûnder morele prinsipes, bern fan in ekstreem korrupte beskaving.

De jonge Leninist Valerka fronst, as is er yn in menagerie, gjin inkelde minsklike blik. Hy knikte sels net doe't firtuele skepsels him oanfallen, en ferskate rigen pseudo-echte fangs sluten op syn romp of nekke. De hologrammen jouwe ozon ôf, en slaan mar in bytsje mei in swakke elektryske ûntlading. De mantsjes en wyfkes fan Luciferostan wiene argewaasje dat de minske gjin oandacht joech oan 'e skriklike projeksjes, en se brûkten bedrigingen en beledigingen. Se waarden allinich bewarre fan 'e grutske jonge man oanfallen troch in sterke barriêre dy't de feiligens fan it publyk soarge. Allinnich ien blond famke glimke gewoan, en swaaide mei de hân wolkom.

De jonge Leninist Valerka wie ferrast om wat minskliks te sjen yn 'e blik fan' e frjemdling, syn siel waard waarmer.

En hjir komt de goadinne Affaraya, har nar te treffen. Se wie echt leuk Valerka syn combat klasse, sels yn in nij lichem skonken troch de demiurge. De Elf Godheid sei:

- En do bist dapper, nar!

De jonge Leniniste Valerka song dit:

- Ja, ik bin in grapke! In pionier fan 'e USSR en in strider, ommers! Mar de eallju neamden de kweade elven in nar ... Ik helle it meunster fan 'e fuotten, ik sil jo myn hân net jaan!

De ûnbeskriuwlike skientme Affaraya luts de kreaze jonge man nei har ta en begon him te dûsen mei tútsjes en mei te sjongen.

- Och, Valerka is in pionier, myn leave nar, ik foarsjoch ús stoarmige romantyk... Do bist in protte in jonge - ik haatsje dyjingen dy't tsjin ús binne!

Affaraya fielde de passy fan 'e leafde yn harsels, hoewol't se oer in pear miljoen jier libben al hast alles besocht hie wat har foarstelle koe en sels eat belibbe dat net foar te stellen wie. Mar Valerka Lagunov fernuvere har mei syn spontaniteit en boartlike boartlikens.

En no sjongt er:

-Ik bin Valerka, dapper... Sekssymboal!

Jo sille net fine immen cooler as my!

Ik bin in betûfte neuker ... Al bin ik gjin tweintich jier âld!

Wat in skatsje . En it is sa moai om by him te wêzen. Affara fleach omheech, tilt har leafste boppe de stjerren. Se is in godheid begiftigd mei sterke magy. Sa raasden se troch de wrâlden, einigje op 'e planeet Riddle, besteande út allinnich reade en oranje piramiden. Affara splitst yn ferskate foarmen en begon leafde te meitsjen mei de piramiden. En de wichtichste hypostasis omhulde Valerka. De goadinne stjoerde magyske plasmaflinters út harsels yn wille .

Se wie prachtich en letterlik útstriele mei gûlend erotyk. Ja, wat de godheid ek is, dat is de godheid ...

En doe't se ferfeelde mei seks, smiet se Valerka wer fan har ôf en raasde de romte yn.

Valerka bleau op 'e piramidale planeet. Allinnich, yn 'e foarm fan in lange, gespierde, mar dochs burdleaze jonge man.

Valerka fielde him ynienen misledige:

- Ik wosk it en smiet it fuort! Dit binne de froulju! Jo kinne se net behagen!

En de jonge man spatte op it hite oerflak. De wûnen genêzen sûnder in spoar, en hy fûn himsels op in nij plak. Der wie praktysk gjin begroeiïng om, útsein knipte korstmossen. Wier, ûnderweis kaam Valerka ek paddestoelen tsjin dy't fergelykber binne mei boletus.

Valerka bûgde har en sloech ien fan har op. It smakke as sean garnalen, net min foar in hongerige mage.

Valerka merkte filosofysk op:

- As jo in goede goadinne tsjinkomme, sille jo bliid wêze, as ik min bin , sille jo in filosoof-presidint wurde. Of better noch, gewoan in presidint, of sels in keizer fan it hielal.

Doe fielde Valerka grappich, en hy lake út 'e longen. En it like him ta, dat immen syn laitsjen oppakt hie. De jonge Leninist brocht syn tempo op. Hy waard nijsgjirrich.

Ien fan 'e piramiden wie oars as de oaren , tetraëdrysk. Valerka gie resoluut nei har ta. Hy begûn te rinnen. It jonge, sterke lichem easke beweging. Och, wat is it goed en leuk om sa te haasten, de wyn út te rinnen.

En de jonge wer, mei it gefoel en enerzjy fan in fjochtsrobot út in science-fiction film, song:

en ik geane út 'e bosk,

Unierdsk fertriet ferbergje!

En de kjeld baarnt, friest,

It brutsen motyf trochbriek!

Bleate fuotten yn 'e snie,

De famkes geane wyt!

De lilke blizzards raze as wolven,

Fersteurende keppels fûgels!

Mar it famke wit gjin eangst

Se is in fjochter fan machtige krêften!

It himd besloech amper it fleis,

Wy sille grif winne!

Us strider is de meast betûfte,

Jo kinne it net bûge mei in foarhamer!

Hjir bewege de maples sêft,

Snievlokken falle op jo boarst!

It is net ús gewoante om bang te wêzen,

Doarst net trilje fan 'e kjeld!

De tsjinstanner is fet mei in bollehals,

It is kleverig, ferfelend, as lijm!

De minsken hawwe sa'n krêft

Wat die de hillige rite ta!

Foar ús sawol it leauwe as de natuer,

It resultaat sil winne!

Kristus ynspirearret it Heitelân,

Fertelt ús om te fjochtsjen oant it ein!

Dat de planeet in paradys wurdt,

Alle herten sille dapper wêze!

Minsken sille gau bliid wêze

Lit it libben soms in swier krús wêze!

Kûgels binne brutaal deadlik

Mar dejinge dy't foel is al opstien!

Wittenskip jout ús ûnstjerlikens,

En de geasten fan 'e fallen sille werom nei plicht!

Mar as wy kip út, leau my,

De fijân sil de skoare daliks opknappe!

Bid dêrom op syn minst ta God,

Gjin needsaak om flaters te meitsjen, wês lui!

De Almachtige rjochter is tige strang,

It kin teminsten soms helpe!

It heitelân is my it leafst,

Hillich, wiis lân!

Us lieder, hâld de teugels strakker,

It Heitelân is berne om te bloeien!

By de yngong fan de piramide Valerka seach in frjemd skepsel. It liket te wêzen gelyk oan in persoan, mar mei in lange noas, klauwen poaten en fangs. Yn 't algemien blykte hy in walgelijk type te wêzen, benammen yn ferliking mei de kreaze elven mei flaterfrije hûd.

Lykwols, Valerka wie al wurch fan iensumens, en resoluut rjochting dit meunster. Boppedat like it ûnderwerp mear walgelijk as eng. Valerka wie bliid mei syn uterlik. Net in jonge, mar in lange en tige kreaze jonge man. Eh, de goadinne feroare him yn Apollo. En hwat bitsjut er har mei syn rimpels en búk, as er dy fansels hie, soe er har dan forfele?

It ûnderwerp begroete Valerka yn in ûnbekend dialekt, mar de eardere Sovjet-pionier begriep alles, as prate se tsjin him yn it Ingelsk. Blykber hat de goadinne Affaraya him in ferlykbere fermogen ynsteld.

- Hallo jonge swalker. Wer giesto hinne?

Valerka antwurde tûk:

- Myn skonken bewege, mar myn holle is útstutsen . Wat foar wrâld is dit? Hoe libbet er? Wêr moat ik myn fuotten rjochtsje?

De ûnnoflike persoan antwurde:

- Nei jo uterlik te oardieljen , binne jo minske. En folslein neaken , wat sprekt fan jo lege status. Dizze planeet hat grutte mystearjes en listige fallen. Wês better myn tsjinstfeint en libje yn folsleinens en feilichheid!

Valerka skodde syn holle negatyf:

- Ik wol net, ik fleane leaver!

Agressyf roar as antwurd:

- Wêrom bart dit noch?

Valerka antwurde earlik:

- Jo binne griezelig en net leaflik!

It antwurd wie in ekstreem onaangenaam laitsje, dan it antwurd:

- Ja, wy trollen sjogge der allegear ûnnoflik út. En alle rassen haatsje ús, beskôgje ús de belichaming fan it kwea!

Valerka waard warskôge en frege:

- Binne jo net kwea?

De trol antwurde dûbelsinnich:

- Nee! Wy binne gewoan de tsjustere kant fan 'e krêft!

Valerka herinnerde him hoe't de elven minsken yn sieraden en blommen feroaren en merkte twifelich op:

- Hoe sit it mei de rest, ljochten?

De trol gnyske en sei:

- De ferdieling yn 'e tsjustere en ljochte kant fan' e krêft is betingst. D'r is ien krêft, mar it kin op ferskate manieren brûkt wurde. As jo de winsk hawwe, kinne jo de eleminten fan ferneatiging behearskje!

Valerka vond dit idee leuk:

- Wêrom net! Nim en ferneatigje it elf ryk - Luciferostan ! Se ferneatige de ierde!

De trol gniisde fleis en antwurde:

- Grut! Ik sjoch dat ús doelen en winsken gearfalle. Mar tink derom, it paad fan tsjustere macht is heul wreed en lestich! Jo sille troch ûnminsklike besikingen en lijen moatte gean.

De jonge Leninist Valerka ferklearre beslissend:

- Ik bin klear!

De trol sei droech:

- Folgje my nei de piramide fan 'e lêste grutte kening fan it tsjuster.

Doe't de doar efter de jonge Leniniste Valerka sloech, fielde de jonge man in baarnende kjeld. Der leit stikelich iis ûnder dyn bleate fuotten, rûnom is gjin tsjuster, mar in nachtmerjeryk fan skaden. De troll bestelde:

- Folgje my en wês net bang foar neat!

Elke stap foar de heldhaftige jonge Valerka wie pynlik. Se giene leger en leger. Guon ferskriklik ûnsjogge skaden, bleke spoeken mei kromme tûken, guon rotten mei wjukken, en sels bedutsen mei zweren, fleagen om. It waard kâlder, en sels Valerka's sterke, fearkrêftige lichem begon te skodzjen. De gedachte kaam op oft se yn de ûnderwrâld delkamen. Nei it keninkryk fan tsjuster, dêr't sûndige sielen gean.

Ien fan 'e winged rotten rekke Valerka mei syn wjuk, en de jonge man fielde in pynlike brân.

Doe spruts de trol, en syn ûnnoflike en sels grêflike stim makke it op ien of oare manier minder skriklik.

- De tsjustere kant fan macht befettet lytse noflike dingen, mar it jout kolossale macht! Dêryn sille jo de eleminten fan ferneatiging en ferfal belibje. En jo sille in grutte man wurde fan swarte magy.

Valerka, wifkjend, frege:

- Haw ik de mooglikheid om dit te dwaan?

De trol gniisde ûnfreonlik en antwurde:

- Mar wy sille dit no kontrolearje. Hoe âld bisto jonge?

Valerka antwurde sûnder wifkjen, en besleat te ligen om te testen hoe alwittend dit magyske karakter is:

- Meikoarten twahûndert njoggenensantich!

De trol gnyske:

- En do wiest net altyd in slaaf!

Valerka ferklearre beslissend, wer lizzend:

- Foar it grutste part fan myn libben, ik wie in patrisian, en sels waard it haad fan de steat!

De trol gniisde tin en sei:

- Dit sille wy no belibje. Litte wy sjen as jo in wize hearsker wurde kinne as de tsjustere kant fan 'e krêft jo macht jout.

En de tsjustere tsjoender stoppe en kearde him nei Valerka. In skarlaken helm ferskynde yn 'e hannen fan' e troll. En de hear fan it tsjuster flústere, en sette it op 'e holle fan' e eardere presidint:

- Litte wy kontrolearje hoe't jo sille reagearje yn needsituaasjes.

De helm ferbaarnde Valerka har moaie holle. It like as ûnsichtber, mar read-hite drillen boarren yn 'e skedel en it brein sels. Wat de waarnimming ûnferdraachlik makke.

Mar doe koe Valerka opluchting fiele. Hy ferhuze nei in oare realiteit en begon it universum oars te fernimmen .

Dit is it ferline fan Amearika. It kearpuntjier fan 1942, de ferneamde Slach by Midway . Japan hie alle kâns om te winnen, mar ferlear. En hjir, krekt oarsom, lok glimke op 'e samûrai. Fjouwer Amerikaanske fleanmasines waarden sinkt, wêrby't in protte piloaten omkomme. It inisjatyf yn 'e Stille Oseaan waard úteinlik ferovere troch it Lân fan' e Rising Sun.

De Japanners, boud op har súkses, feroveren Pearl Harbor en de Hawaïaanske arsjipel.

Har grûnleger iepene doe in twadde front yn it Sovjet Fiere Easten. Der is in tige drege situaasje ûntstien. De Dútsers feroveren Stalingrad op kosten fan grutte ferliezen, en it Reade Leger hie net genôch krêft foar Operaasje Ring. Wier, de winter kaam, en de nazi's, wurch fan 'e fjildslaggen, koenen net fierder.

Mar it Tredde Ryk ferklearre de totale oarloch, en, nei't se har krêften oanfolle, koe al foarútgean mei swiere tanks. Der wie in bedriging fan de nederlaach fan de USSR en de sluting fan it twadde front. Yn Afrika stabilisearren de Dútsers, nei it earste súkses fan Montgomery's legergroep, it front troch ekstra fersterkings yn te stjoeren.

Boppedat kamen de Japanners, mei de stipe fan 'e pleatslike befolking, Yndia yn en feroveren Delhi. No hiene de Britten net genôch krêft om har posysje te rêden. En Rommel syn nije offensyf begûn yn Egypte. Op dat stuit wie der gjin manier om de Japanners út 'e Hawaïaanske arsjipel te ferdriuwen. De samûrai besette in al te handige konfiguraasje. Sa ûntstie der yn maart-april 1943 in krityske situaasje yn Egypte en de Stille Oseaan. En oan it eastfront waard in Dútsk offensyf taret. Op 20 april foel Aleksandrje, en de situaasje foar de Britten yn Egypte waard hast hopeleas.

En de nije Dútske Tiger tank toande syn oerweldigjende macht. De Ingelske masines wiene machteleas tsjin him. Amerikaanske saakkundigen leauden dat de Sovjet ferdigening de massale ynstream fan Tigers en Panthers net ferneare soe. En dan sil Stalin de Kaukasus net hâlde.

Yn 'e takomst is dit beladen mei it ferlies fan' e anty-fascistyske koalysje yn it Midden-Easten, en de ferieniging fan 'e krêften fan' e Axis-lannen yn Iran. It perspektyf, sûnder te sizzen, is ferskriklik!

De wichtichste rjochting fan 'e oanfal fan' e nazi's wie súdlik fan Stalingrad lâns de Wolga, om dan by de kust fan 'e Kaspyske See Baku te berikken. Dit wie wat de Sovjet-yntelliginsje koe útfine en yn 't foarút in ferdigening yn' e djipte bouwe.

De nazi's hawwe lykwols swiere tanks en selsridende gewearen. Ynklusyf "Lion", dat yn 'e echte skiednis waard net yn produksje. Mar hjir hawwe de nazi's folle mear middels, en se wiene genôch foar dit meunster. En de "Lion" is better beskerme fan 'e kanten, oant hûndert millimeter dik yn' e hoeke, en yn 'e foarholle. Dizze tank waacht njoggentich ton, mar troch de motor fan tûzen pk, syn snelheid is likernôch itselde as de Tiger.

Yn alle gefallen kolossale macht.

En Valerka, Levka, Slavka en Marinka wiene op 'e frontline. En tegearre mei oare pioniers grave se grêften. In hiel bernebataljon stiet de nazi's yn 'e wei.

It is ein maaie, en it is al tige waarm yn it suden fan 'e Wolga-regio. De jonges hawwe it himd hielendal út en wurkje allinnich yn koarte broeken. De rompen wiene al bedutsen mei in even, sûkelade tan.

De jonges binne slank, mar dwers.

Valerka, dy't syn bleate foet op 'e stielen handgreep fan 'e skop drukte, merkte op:

- It is hjir op ien of oare manier eng sûnder blasters !

Marinka giechele en antwurde:

- Mear as anty-pulsar!

Levka twittere mei in glimke:

- No , it is goed, wy hawwe ek fakânsje! En dus, sûnder in hyperlaser is it noch ynteressanter!

Slava knikte en merkte op:

- Mei in hyperblaster kin in earste-grader fascisten ferneatigje. En jo besykje dit, earlik !

Ien fan 'e jonges dy't mei har graven, donker fan brún en ljochthierich, song:

Yn 'e grutte fan ús prachtige heitelân,

Tempered yn fjildslaggen en arbeid ...

Wy hawwe in fleurich liet komponearre,

Oer in geweldige freon en lieder!


Stalin is in fjochtsjende gloarje,

Stalin is de flecht fan ús jeugd ...

Mei lieten, fjochtsjen en winnen,

Us minsken folgje Stalin!

Marinka fronste en ûnderbrutsen:

- Stalin miste de nazi-oanfal yn 1941, dus priizgje him net te folle! En hy pinige in protte minsken mei ûnderdrukking, hongersneed, kollektivisearring - hoefolle om 'e nocht!

Valerka befêstige:

- Hy skeat safolle militêren, sadat der yn 1941 sels gjinien wie om te befeljen. Marshal Tukhachevsky allinnich is wat wurdich!

Levka knikte en sei:

- Krekt, Marshal Tukhachevsky stelde foar om grutte formaasjes fan tanks en fleantugen te brûken yn fjildslaggen. En meitsje tank- en loftfeartlegers!

Slavka tweeted:

- Sa sille wy oerwinningen hawwe!

Sawol de healneaken pioniersjonges as de famkes, amper bedutsen mei ljochte katoenen jurkjes, wurken enerzjyk mei skeppen.

Alle bern wiene bleatefoet, brune en meager.

Valerka en syn team wiene dûnkerder brún en har lichems wiene mear spieren en goed fied. De spieren binne lykwols heul prominint en djip definieare.

De jonges wiene oan it graven. In waarme, sêfte wyn waaide út 'e Wolga. Marinka, waans hier yn dizze firtuele realiteit koperread waard, like op 'e libbene belichaming fan 'e revolúsje.

Valerka, fol entûsjasme, song:

Lân fan leafde, myn USSR,

Prachtich , bloeit mei ruby, roas ...

Lit ús in foarbyld sette foar it minskdom

Nimmen kin bern ferneatigje!


Wy binne pioniers, soannen fan Lenin,

Dy't tsjinje as earnen foar it ljocht ...

Bern wurde berne om it universum te regearjen,

Yntusken rinne se bleate fuotten troch plassen!


Wy binne striders fan ús leave Iljitsj,

Wa liet it heul goede paad sjen ...

Jo snije ridders net fan it skouder ôf,

Oars wurdt it hiel slim!


Dat Hitler smiet de planken yn in grime,

De jonges moasten de kweade horde bestride...

Mar de pioniers kinne net lef wêze,

Wy binne berne as liuwen om de ûnreinen te bestriden!


Kameraad Stalin is ek in glorieuze lieder,

Hoewol ik in protte misbrûkte yn 'e misbrûk ...

Mar hy lit syn fijannen gewoan trilje,

Yn steat om folsleine feroaring te slaan!


Wy fochten bleate fuotten by Moskou,

De sniedriften bieten myn bleate hakken...

Mar Hitler blykte in gek te wêzen

De pioniers joegen him in protte!


Sawol jonges as famkes yn 'e striid,

Leau my, se lieten har heechste klasse sjen ...

De ferlernen bloeie no yn it paradys,

En se sjogge , leau my, se hawwe it kommunisme jûn!


Jonges binne net bang foar froast,

Se springe moedich yn in koarte broek...

Har fuotten binne it hiele jier bleat,

De jonges binne sterk yn hân-oan-hân combat!


Hjir is in jonge dy't in bom smyt op in formidabele tank,

De machtige "Tiger" baarnt as in fjoer, baarnend ...

Stalingrad waard in nachtmerje foar de Krauts,

It is as in hel, in spultsje fan 'e hel!


Goed dien pionier yn oanfal,

Hy stapt bleatefoet op it fjoer...

No kameraad Stalin, as in heit,

Mei de kweade Kaïn ferneatige wurde!


heul coole bern , grutsk,

Leau my, wy sille ús net oerjaan oan ús fijannen ...

En wy sille de streamen fan 'e kweade horde ôfwize,

Hoewol't Adolf, as in fleurige hûn, gek waard!


In pionier fjochtet foar syn heitelân,

De jonge hat gewoan gjin twifels...

Hy sil in foarbyld foar de oktober minsken,

En hy falt fûleindich oan!


Foar ús is Vladimir Lenin in glorieuze God,

Wat de realiteit frijmoedich skept ...

En dat de walgelijke Fuhrer mei keale stjert ,

Wy sille ús fijannen foar goede reden ferslaan!


Och famke, do bist myn freon,

Wy binne gewoan bern bleate fuotten yn 'e bittere kjeld ...

Mar ik leau dat d'r in sterke famylje sil wêze,

Wy sille blauwe gebieten sjen!

Simmer hat de brânende winter ferfongen,

De ferdomde faksist giet wer foarút...

Wy fochten hurd yn 'e foarige maitiid,

Yn romte is de fijân in bytsje firtueel!


No, wêrom komt de Panter nei my ta?

De jonge smiet moedich in granaat nei har...

Der is al in penalty foar de Krauts,

En de fascistyske tank smiet de rups ôf!


In bern is in gigantyske strider,

En draacht in poppy reade das ...

Us folk yn it Heitelân is ien,

En de stjerren fan it kommunisme sille net útgean!


Wy sille yn 'e simmer fjochtsje, lykas altyd,

It gers is nofliker foar de bernefuotten...

In grutte dream sil útkomme

As de jonge hurd stiel rattelt!


Ik leau dat wy allegear Berlyn yngeane,

En wy sille mei it famke libje oant de oerwinning ...

Wy sille de gruttens fan it universum feroverje,

Dat de pakes en beppes grutsk binne op de pionier!


Mar jo moatte de krêft fan jo bern spanne,

En fjochtsje sadat minsken har net skamje...

Eksamen, alles trochjaan mei in A,

Ik leau dat wy meikoarten yn it kommunisme komme!


Leau net de mearkes dy't prysters weve,

It is oft de duvels ateïsten roastje ...

Yn feite binne se feroardiele

Dat offers wurde net brocht oan it kommunisme!


En wy sille gau de planeet feroverje,

It hiele Sovjet-universum sil wêze ...

Us stjerreskip is sterker as in cherub,

Wy binne de keningen en rjochters fan it hielal!


Dan sil de wittenskip de deaden opwekke,

Alle pioniers, de pakesizzers fan gloarje libje ...

Heitelân smeid in swurd en skyld,

De geast is ommers by ús, en wy binne ûnoerwinlik!

Dit is hoe't dizze prachtige pioniers songen. En mei gefoel, en enerzjy, en krêft.

En hja stampen mei har bleate, bruane fuotten.

Mar dit binne jonge krigers.

Dútse oanfalsfleantugen ferskynden yn 'e loft. Foarearst fansels de Focke-Wulfs, dy't de âldere, mar tige effektive Yu-87 ferfongen, de Dútsers hawwe ek de XE-128, in tige goed oanfalsfleantúch, en de dûbele multyfunksjonele XE-322, dy't hat acht luchtkanonnen, en ek jetraketten.

De kommandant fan it pioniersbataljon, Natasha, in prachtich famke fan Komsomol, springend mei har bleate, bruane, sterke, spieren, sierlike en ferliedlike skonken, rôp:

- Jonge pioniers - hollen fan getten izer, sels makke fan tin - hûd , jim ferdomme !

Valerka reagearre troch mei syn bleate teannen in eksplosyf pakket stienkoalstof op te heljen. En hoe't de jonge it mei grutte krêft nimt en smyt.

De selsmakke bom fleach yn in hege bôge en botste yn 'e brûzjende XE-322.

En de Dútske auto waard útinoar skuord.

Valerka tweeted:

Space Valley -

De sluier fan 'e dea ...

Swarte sompe -

Ik sûge it gierich!


Is it echt in eare?

Kin net fûn wurde yn 'e himel ...

It hert siket nei wraak

Wol de wrâld rêde!

Leshka, Slavka en Marinka begûnen ek eksplosive pakketten mei har bleate teannen op te heljen en nei nazi-fleantugen te smiten.

Yn 't algemien is it in briljant idee om eksplosiven te meitsjen fan stienkoalstof. En as soks ûntploft, sil it echt alles yn lytse fragminten blaze.

En de bern út 'e takomstige tweintichste ieu naam de spits. Dit is hoe't fijân fleantugen wurde ferneatige.

Leshka twittere mei wit:

- Yn 'e oarloch is it better om in gewoane jonge op bleate fuotten te wêzen as in âlde generaal sûnder skonken!

Marinka smiet ek in killergranaat en sei:

- Dy't jong fan siel is, dy't stribbet om de earste te fjochtsjen, sil de lêste wêze dy't yn it stof yn it lichem falle!

Slavka, fjochtsjen as in reus en smiet granaten mei syn lytse, bleatefuotten, mar agile, aap-like fuotten, opmurken:

- It wisste paad nei de oerwinning sil troch in bleatefoete jonge trape wurde, as er net tûk genôch is!

Valerka smiet it ek tige deadlik nei de fijân en sei:

- Skamje jo net, jonge, foar jo bleate fuotten, jo kinne jo better skamje om in bastskuon te wêzen!

Leshka, dy't de produkten fan ferneatiging op syn fijannen smiet, piepte:

- In jonge sûnder skuon is mear kâns om in folwoeksene te deadzjen as hy fol mei learzens is!

Marinka, dy't trochgiet te pikken op 'e oprinnende tsjinstanners, sei:

- Better in bernetiid op bleate fuotten as in folwoeksene mei bastskuon!

Slavka smiet ek in krêftich eksplosyf pakket stienkoal, en it penetrearre en smiet de Focke-Wulf.

Dêrnei sei de jonge:

- Jonge jierren binne gjin reden om wichtige saken net te fertrouwen, folwoeksen leeftiden binne gjin reden foar goedleaze ledigens!

Valerka tjirp, sloech de fijân mei in moardner oanwêzich:

- Mei syn bleate hakken fonkeljend, soe de jonge strider leaver nei it doel haasten as troch in modderfersmoarge folwoeksen learzens hingje!

Leshka giechele, foege syn bleate hak en smiet in earte, en smiet de stoarmtrooper, en piepte:

- In bern op bleate fuotten is better dan in folwoeksen laarzen en in âldere bastskuon !

Oare pioniers raasden yn bewûndering, en smieten ek eksplosive pakketten, of skeaten út gewearen en slingers.

Slavka merkte op:

- Wêrom is de bernetiid op bleate fuotten ûnder de sinne in lokkige tiid? Want de tiid fan de âlde bast skuon is as de moanne!

Marinka naam it en twittere, en loslitte it kado fan 'e dea út' e katapult:

- It is goed om in jonge te wêzen allinne yn letterlike sin, mar in âld man, krekt oarsom, yn 'e figuerlike sin!

Valerka giechelde en sloech de Fritzes, piepte:

- Wannear is twa better as trije? Ast jong bist op twa poaten, dan in âld man mei in stôk op trije!

Levka sloech mei deadlike krêft en merkte op:

- Elk bern kin yn 'e takomst in hearsker wurde, mar in âldere tiran hat mar in grêf foar him!

Marinka piepte en antwurde mei in glimke:

- De foks feroaret twa kear yn 't jier syn hûd, de politikus feroaret syn masker by elke gearkomste mei kiezers!

Slavka, fucking fijannen, merkte op:

- In jonge op bleate fuotten is folle handiger as in âldere bastskuon, en bringt mear foardielen as in folwoeksen boot!

Valerka lake en, nei't er ferneukt , notearre:

- Jonger wurde fan siele betsjuttet net yn 'e jeugd te fallen!

Levka sloech op 'e nazi's en tjirpe:

- It is better om in bern te wêzen en om de dea te laitsjen as in âld man en bang te wêzen om te stjerren!

Marinka grommele mei de grime fan in kobra:

- Net alle bern glimkje lokkich, mar se laitsje allegear soargeleas!

Slavka, dy't soarget foar fleantugen, merkte op:

- Jo kinne it net ferspriede op brea, mar it befettet ek sâlt!

Valerka gnyske en merkte op, en smiet in eksplosyf pakket mei syn bleate teannen:

- As de kiezer brea op 'e tafel ha wol, kies dan in politikus mei it sâlt fan 'e wierheid yn syn taspraken!

Levka smiet ek wat moardliks en ferneatigjend en mompele:

- It brea fan arbeid is bitter, sûnder it sâlt fan gerjochtichheid!

Marinka merkte grappich op:

- As de sprektaal fan in politikus as in fontein streamt, dan wurdt it grif in bloedstream!

Slavka tweeted:

- De hearsker hat ek wolsprekichheid nedich, mar dat read bloed net streamt!

De fleantúchoanfal bedarre. En der wie in tydlike paus, en de jonges en famkes songen:

De pioniers binne aardige jonges,

Sy wiene de earsten dy't in kolleksje pleats...

Wy waarden leard te sjitten mei in masinegewear,

Dat bern net om 'e nocht triennen!


Wy gongen nei de kollektive pleats om hea te meitsjen,

It wurk dêr wie hyt...

Mei bleate fuotten rûn,

De jonges hawwe no in string!


God helpt de pioniers net

Se hawwe Lenin en de Almachtige ...

Ergens gûlt de fleiseter Kaïn,

De nachtmerjebear raasde as tonger!


Jonges en famkes rinne

Op it gers rispje se rogge mei siken...

It is moai op in kollektive pleats yn waarme maaie,

En d'r is gjin need om ús leagens te fertellen!


Lit ús de dauwe bewûnderje, jonges,

Wat komt ús op 'e hakken...

Mei in moai famke, bleatefoet,

Lit ús flechtsje, jongelju!


Wy kinne in protte dwaan,

Lenin ynspirearre ús ta heroïsme ...

De wei is breed foar jonges,

Warsjau en Berlyn binne foarút!


Ja, de gemiene Fuhrer foel ynienen oan,

It is as is de helske duvel oer ús kaam ...

Mar de keale baster sil in klap krije,

It is net foar neat dat Stalin ek in duvel is!


Foar de jonges binne alle tanks gjin obstakel,

Se fjochtsje as dy earnen...

In glorieuze beleanning wachtet,

Lenin syn grutte soannen!


De fleurige tanks fan de Fuhrer raasten,

En leau my, har vat smookt...

Komsomol-leden sloegen har fijannen bleate fuotten,

Hitler wachtet op nederlaach!


De slach rint al by Moskou,

De tsjinstanner is ferrifeljend en wreed ...

Gebed ta Iljitsj sil ús helpe,

As it nedich is, rint de deadline ek út!


Pioniers: jonges, famkes -

Se rinne bleate fuotten troch de sniedriften...

Der sil in hurde ferjilding wêze foar de Krauts,

As de jonge de fûst beweecht!


Leau my, sniedriften meitsje ús net bang,

Leau my, bleate hakken binne net bang foar snie...

Pionier fuotten flash

Bern begjinne hurd te rinnen!


En no jonges en famkes,

Se falle de Fritz oan mei in weach...

De stim fan 'e pioniers is dúdlik,

Se sille dúdlik omgean mei Satan!


De fascisten sille net begripe wa't har deadet,

De hoekige Tiger fleach yn brân...

Jonges hawwe in soad macht

De ferskuorde plysjeman is stil wurden!


Hjir smiet de jonge syn bleate hakke op,

In heul destruktyf kado ...

Wy boartsje net ferburgen mei de dea,

De feat sil wurde ferhearlike troch de ridders!


It bleate famke draaft oan te fallen,

De hakke waard in roas yn de snie...

Wy wolle in heul sterke striid,

As jo swak binne, sil ik jo helpe!


Wy fochten de faksisten út Moskou,

En se rieden as in biezem...

Miles binne tafoege oan it kommunisme,

De helderste en hillichste dream!


Lekker fjochtsje famkes

Dat se stride tsjin de dea nettsjinsteande ...

De stim fan 'e skientme is heul dúdlik,

Se sille taarten bakke by it boartsjen!


En de jonge nei dizze útwreiding,

Ik bin heul bliid, witst, leau my ...

Groetsje dizze underground,

Dapper ferdigene Stalingrad!


Wat hawwe wy dizze heul krêftige "Tiger" nedich?

Dizze tank is grif gigantysk ...

De pioniers sjonge de lier,

Wy sille in nije master hawwe!


Der is gjin oare ridder, leau my,

De jonge hat in read strikke...

Ja, al jierren binne wy gewoan bern,

Napalm reint út 'e loft!


Stalingrad fjochtet hiel moai,

De pioniers binne der as fjochtsjende liuwen yn...

Ommers, foar ús is it foarbyld it wichtichste,

Dat pakes en heiten grutsk binne!


Wy kinne alles dwaan yn dizze striid,

Ferslaan de kweade fascisten troch in grapke ...

Geweldich advys sjonge

It is as bist in bern fan 'e Hear!


De jonge seach in flinke "Panther"

Dizze tank is net swak, jonge wit ...

Soms skriuwe wy off-topic,

It makket neat út, mar it sil it paradys wêze!


God makke minsken foar ivige gloarje,

Dat Lenin syn krêft soe wêze ...

Om 'e wille fan 'e nije reade kleur,

In skerpe naald stekt!


De jonge rûn troch de sniedriften,

En hy smiet moedich in granaat nei de Tiger...

Hy sil in bazooka yn syn rêchsek hawwe,

Dat de besetene Fuhrer waait fuort!


Jo kinne ek it riedsel oplosse,

Hoefolle is mar twa kear twa ...

Lit ús de fascisten foarsichtich ferslaan,

Wy binne ommers tûk genôch!


De snie falt en baarnt de jonge syn hakken,

Hy is noch in bern, hoewol hy in held is ...

De jonge boartet net ferburgen mei de dea,

Dizze Fuhrer is in ferfelende aambei!


Hjir waard de "Panther" stevich ûntfongen,

Sterk hoekige smookt...

Hy sloech de faksist mei syn bleate hakke yn 'e snút,

De fijân sil wêze as brutsen glês!


Der binne gjin ûnmooglike doelen

De dappere pionier bewiisde ...

It ferslaan fan 'e fijân horde is net dreech,

Dit is in dappere jonge!


Dêrom fochten wy foar it Heitelân,

Elke pionier wit dit ...

Wy sille gjin spyt yn 'e striid fan it libben,

Gloarje oan 'e hillige fan' e USSR!


De bleate jonge is net bang,

Sels de slimste froast...

En de ikoanen skitterje, ik sjoch gesichten,

En Lada en Kristus binne foar ús!


Lenin noeget ús út nei in nije wrâld,

Wêr is de fergese bagel, cream cake ...

Abel wint, net Kaïn,

Sjoch de lûdbek net yn 'e mûle!


D'r binne al fjildslaggen yn 'e buert fan Kursk,

Ek al is de fijân sa wreed as in wolf...

Jonges en famkes slaan moedich oan,

Se slaan dy rjocht yn 'e foarholle fan getten stielen!


No, de fijân lûkt him werom,

En yn de oanfal sit in bleatefuottepionier...

Hy leaut yn oerwinning yn glorieuze maaie,

En sil in foarbyld jaan foar de soldaten!


Earne sloegen de Krauts in Komsomol-lid,

Se ferbaarnen de hakken mei in poker...

ferdomde famke waard martele

bleatefuotten op 'e koalen !


Se fertelde harren neat

Ik lake gewoan yn 'e gesichten fan 'e meunsters ...

Wat bastards , de pine is net genôch foar dy,

Wy hingje dy op yn in ring!


It Komsomol-lid waard sketten troch de Krauts,

En doe smieten se my yn in strop...

En dêrfoar joegen de pioniers,

Want ik hâld fan famkes!


Wat de Krauts woene krigen se

Hitler waard dúdlik yn in kiste sleept...

tsjinstanners hurd,

Se sloegen de foarholle mei de krêft fan in skulp!


Ja, foar ús jonges is it ienfâldich,

Ferslaan de kweade fascisten yn 'e striid ...

Al lykje wy lyts,

Mar studearje, mar fiif!


Wy binne Berlyn al ynfierd yn formaasje,

Foar it earst laarzen oan...

De jonge wie in bern, waard in held,

Lit letterlik topklasse sjen!


Wy rouwe net om dyjingen dy't foelen yn ' e striid,

Ik wit dat har wittenskip sil opstean ...

En se sille kommunisme yn 'e fierte sjen,

Want ljocht sil de dea oerwinne!


En Jezus is net ús Hear,

Stralende Lenin...

Syn wil is troch ús net fergetten,

Ivige cherub boppe de planeet!


Wy sille berikke, ik wit, oerwinning,

As d'r in oarloch is yn 'e romte ...

De Veda's fertelden ús foarâlden,

Satan sil in tredde fan 'e wrâlden oernimme!


Mar wy sille se befrije, leau my,

Litte wy dit dwaan - it is in mearke, jo witte ...

Yn 'e freugde fan blidens, lykas bern,

En lit ús in paradys bouwe yn it universum!


D'r is gjin dea - jo witte it,

It libben, leau my, is goed ...

En minsken jouwe lok oan 'e neiteam,

Ieuwenlang nei de himel mei de Almachtige!


Dat is as de wrâld kommunisme sil wêze,

It hiele universum, it universum is tsjuster ...

Ivige einleaze, ljocht fan it libben,

Fol grutte geasten!


En Lenin sil, ik wit, regearje,

Glorieuze ek, Stalin is de lieder fan 'e fjochters ...

Wy kinne alles yn 'e takomst reparearje,

Us keardels binne as titanen!


USSR bûten it fiere universum,

D'r binne gjin grinzen boppe de heule rânen ...

En yn 'e namme fan grutte skeppingen,

Glorieuze siden fan dizze skiednis!


Pioniers wiene, binne en sille wêze,

Yn ús lok, it paradys foar altyd ...

Wit dat jo krêft noait sil ôfnimme,

Dream fan einleaze freugde!

. HAADSTIK Nûmer 9

Ja, hjir kinne jo ferrast wurde hoe't de bern sa'n sterk en krêftich gedicht direkt op 'e flecht skreaun hawwe, dat sels Alexander Sergeevich Poesjkin benijd soe.

Se lieten yn alle gefallen sjen dat se net allinnich spieren en fjochtfeardigens hawwe, mar ek dichterlik talint hawwe.

Valerka slikke syn lippen en merkte op:

- Wat, ultrapulsar?

Marinka giechele en antwurde:

- Mear as hyperquasar!

Levka, dizze jonge dy't sa'n tolve jier âld like, naem it en fong de wesp behendich mei de bleate teannen. En doe smiet er har mei grutte krêft. It fleach foarby as in kûgel en sloech de krûpende Dútske ferkenner rjocht yn 'e koevoet. It sloech ta en bliek deadlik.

Slavka merkte op:

- By dizze snelheid is sels in wesp in deadlik kado fan ferneatiging!

Valerka giechelde en sei:

- Ja, wy binne fjochters op supernivo! Mar dit is hoe pioniers moatte wêze. En as wy moatte fjochtsje net yn in firtuele omjouwing, mar yn it echte libben, dan sille wy gjin flater meitsje!

Marinka knikte ynstimd mei de holle:

- Ik bin der wis fan dat wy gjin flater meitsje!

Levka merkte sarkastysk op:

- Jo superfertrouwen is jo swakte!

It famke sei logysk:

- Soms is it oerskatten fan in fijân folle gefaarliker as him ûnderskatte! Dit is hoe ûnwissichheid fokt nederlaach!

Slavka lake en sei:

- Sa'n triomf is as nederlaach, en de betsjutting fan oerwinning is bespotlik ienfâldich, it hiele punt is om de beweging te foltôgjen en de pionier mei in bloei yn 'e noas te slaan!

De krigerjonges namen it en gnizen yn iensumens. In pear hûndert kraaien dy't oer it fjild sweven, wiene ferbjustere. En se stoarten del, en sloegen de krûpende nazi-spesjale troepen mei har bekken. En se wiene letterlik bloeden.

Levka giechelde en song:

Dili, dili Peterselie kaam,

Dili, dili makke de kraaien bang!

Dy jonges binne gjin boartersguod,

En totale ferneatiging!

oare eveneminten plakfine earne oars yn de Hypermatrix .

Anna Witchakova belibbe in net hiel noflike ôfskiedsseremoanje mei har trouwe fleanende hynder. De jager dy't de mem waard fan 'e Mig-4, dy't safolle Dútske fleantugen delsketten, baarnde gewoan ôf by de loftoanfallen fan 'e Japanske armada, lykas in flink oantal oare auto's en skippen. Nei't de gieren út it Lân fan 'e Rising Sun de stêd pikken, presintearre Vladivostok in tryst gesicht. Lykwols, de begraffenis fan 'e deaden fûn plak op in militêre wize, beskieden en frij fluch. De piloat Vedmakova stie har fuotten yn 'e brân, de fuotten fan it famke wiene bedekt mei blieren, en sa rûn se bleatefoet, foarsichtich op har teannen stapte. De Japanners hawwe de oerfallen noch net werhelle, se hawwe har ynspanningen konsintrearre op it stypjen fan de foarútrinnende fronten. Vedmakova rûn om it puin hinne, it waard enerzjyk skjinmakke, en ûnder de arbeiders wiene in grut oantal bern. Slank, bleatefuotten, mei de gesichten read yn 'e frisse maitiidssinne, harke se stikkene tegels op, hellen fallen telegraafpeallen op en feie gewoan de strjitten.

De âldste boppe de jonges, yn in pioniersbands, mar sûnder himd ( it hong apart, blykber soargen de jonges foar har klean), rûn nei de piloat.

- Wy wurkje yn in flugger tempo, kameraad majoor, alles sil gau klear wêze! Wy feie de strjitte skjin, it wurdt sa glêd as foar de oarloch!

Witcher glimke en smiet him wat snoep:

- Hjir, nim it! Dit is ús Sowjet makke fan natuerlike sûkelade, net Amerikaansk gif .

De jonge knypeage fleurich:

- En wy jouwe de Amerikanen in nij se kamen mei in bynamme . Sûnt no binne se tegearre mei Hitler en Hirohito, dan binne se gjin Yankees, mar Pindos!

It famke majoar bûgde foar de jonge:

- Wa seisto dat se binne?

De jonge pionier werhelle:

- Pindos! Dus no neame wy de Yankees dy't ús ferriede!

Witcherova streake de holle fan 'e jonge, doe rûn har grutte, sterke hân oer de tinne, aderlike skouders fan 'e jonge. De jonge glimke werom, syn tosken wyt, en wreide syn eelere palm út. De majoar joech de jonge de hân en antwurde:

- Wy moatte de namme ûnthâlde. Mar wy binne noch net yn oarloch mei Amearika, wat betsjut dat it te betiid is om mei bynammen te kommen.

De jonge makke beswier:

- Amerikanen binne slimmer as de Japanners en Dútsers, om't se leaver mei in oar syn hannen fjochtsje. Nettsjinsteande hoe wreed de fjochters fan it Empire of the Rising Sun binne, har moed is bekend foar elkenien!

Witcher ûnderbrutsen:

- Ik sil dizze brave mannen deadzje! En sa gau mooglik!

It nije waarnimmend garnizoen Krotov tekene ûnferwachts in net hielendal logyske oarder en stjoerde de striderpiloat mei in groep seelju nei Khabarovsk. De oarder kaam daliks it wie nedich om de opmars fan Japanske ienheden ôf te slaan. Witcherova ferwachte fansels dat se har in jager jaan soene, mar... It front hie gjin frije fleantugen ta syn beskikking, en fersterkingen fan har sintrum wiene noch net oankommen. De reis fan Vladivostok nei Khabarovsk naam net folle tiid, en de majoar waard letterlik fan 'e rails smiten yn in siedende slach.

De Japanners besochten de goed fersterke stêd te omgean en it te omsingelje. De strider hie amper tiid om mei har masinegewear yn 'e sleat te springen doe't de oanfal begûn.

Sinitsin, dy't njonken har lei :

- Dat betsjut dus dat de fijân de taktyk fan Frederick plant, of, krekter sein, generaal Nogi, om de fortifikaasjes te omgean en ús yn 'e efterkant te riden.

De kapitein mompele somber:

- Lit him besykje de sturt fan it Russyske hynder yn brân te stekken. Hy sil sa hurd mei syn hoeven slein wurde dat it net folle liket!

De ace pilot grapke:

- De hoeven fan it hynder binne nei alle gedachten net makke fan Krupp- stiel , mar fan ús Sowjet!

Har wurden waarden ûnderbrutsen troch it gûlen fan skulpen. Hjir leit se yn in lang groeven grêft, der is oer it algemien in opmerklike line fan festingwurken om Khabarovsk hinne, de driging fan in Japanske ynvaazje bestiet al ferskate jierren. Skulpen eksplodearje foar en efter de sleatten, en se meitsje in soad lûd. Yn 't algemien makket de ferneamde Japanske shimosa in soad lûd en reek. De strider sjocht sûnder eangst, sels mei wat ûnferskilligens. Eksploazjes fan skulpen generearje smoarge fonteinen, ien fan har feroarsake skodzjen fan 'e boaiem. Dat betsjut dat in gewear mei in kanon fan in kaliber fan goed trijehûndert millimeter sjit. It kreunen fan de ferwûnen wurde heard. Troch de kanonade lykje se as ljochte dampen dy't net elk ear ûntdekke kin. Hjir wie de striderpiloat bedutsen mei ierde. It famke knikte lykwols en skodde it stof fan har reade flechten:

- It is altyd sa, as jo lizze wurde jo smoarch! En as jo oerein komme, jou my dan ien of twa lofterhannen!

De artillery-tarieding die bliken koart, faaks hiene de Japanners net safolle skulpen. De oanfal is begûn. Ferskate Japanske tanks rieden foarop. Lyts, mei in wat rûne lichem fan 'e masine. De populêrste tank fan it Ryk fan 'e Rising Sun: Chichikha . Witcher ûnthâlde syn skaaimerken. Frontale pânser 30 mm , gewear 47 mm, dieselmotor 320 pk. Ofsjoen fan de rydprestaasjes, dêr't dizze masine net ynferieur is oan de T-34, dan is it noch slimmer as de Dútske T-3 fan it 1943-model. Sels yn it Fiere Easten neame se him gnizen! Mar trouwens, de keninginne fan 'e fjilden is net de tank, mar de ynfantery. Besykje it, benaderje de minefjilden. Sa't it songen wurdt: Wêr't in pantsertrein net foarby kin, krûpt in soldaat mei in gewear.

De Japanske gewearen waarden kopiearre fan de Dútske Mauser. De masinegewearen waarden ôfskuord fan de Schmeister , ferneamd sûnt de Earste Wrâldoarloch . Yn 't algemien hawwe minsken mei smelle eagen in winsk om it bêste fan' e oare kant te kopiearjen. Wiswier, Japanske ûntwerpers wurkje al oan it meitsjen fan in hybride fan 'e Panther en T-34!

D'r binne net mear as in tsiental Japanske tanks, en de Sovjet-artillery hat gjin haast om se te treffen. De ynfantery rint efter harren oan by in joegen, yn in tradisjonele dikke ketting. De soldaten fan it Land of the Rising Sun sels binne klaaid yn unifoarmen dy't in bytsje giel binne, oerienkomme mei de kleur fan 'e kaki-steppe. Witcher sjocht nei harren, fluch beoardielje it oantal oanfallers. Foar it each binne d'r fiif oant seis tûzen fan har, en der sitte op syn heechst tûzen Russen yn 'e grêften, dy't dit diel fan it front bedekke. En de wapens .... It Fiere Easten leger is útrist neffens it oerbleaune prinsipe, en allinnich ofsieren hawwe submachine guns . No, se is in majoar, hoewol sûnder in posysje, redusearre nei it nivo fan in partikulier.

Kaptein Sinitsin (noch in heul jonge keardel) frege Witcher :

- Hawwe jo mei de Dútsers fochten?

It famke antwurde:

- Nee! Ik tute se!

De kaptein, dy't ynienen bleek waard, sei:

- Unthâlde jo jo earste lyk?

Witcher, glimkjend, skodde har holle:

"Ik bin in piloat, en wa't ik delskeat, haw ik him fermoarde, ik haw gjin begryp fan liken!" Trouwens, tidens de hiele Grutte Heitelânske Kriich waard myn fleantúch nea delsketten!

De kapitein fluite wat ûnhandich:

- Do bist gewoan in ace ! En hoefolle smoarge Dútsers hast!

Witcher glimke noch breder:

- Nei de fiifentweintichste hawwe se de heldestjer takend! En mar achtentweintich.

Sinitsin rôp:

- Uuh ! Jo binne gewoan in master fan jo ambacht!

It famke antwurde beskieden:

- D'r is gjin need om in held te meitsjen fan ien dy't syn plicht gewoan earlik ferfolt. No komt de ynfantery tichterby, en wy sille har moetsje.

De kapitein luts de bout fan in swier submachinegewear, mei in gewicht fan goed tsien kilo. Ik rekke de hûn oan, de lansearring is tige strak, de kont hat in recoil. It is net in heul handige masine, mar it slacht ... Wier, neffens geroften, hawwe de Dútsers al in machtiger masinegewear, mar wa wit, oft Sovjet-ûntwerpers mei wat betters komme. Sinitsin koe it net litte om te freegjen:

- Wêrom wiene jo sa'n grutte piloat oerbrocht nei de ynfantery?

Vedmakova antwurde heal in grapke, en klikte ek op de sluter fan har submachine gun :

-En ik woe gewoan witte hoe't it wie om ûnder fjoer te sitten! Dat soe cool wêze.

- En jo moatte jo learzens kwytrekke wêze as jo sa'n haast hiene om op 'e frontline te kommen!

Vedmakova, yn feite, besykje te meitsje de blieren fuortgean flugger, rûn om as in bleatefoet famke. Hoewol't yn 'e oarloch de measte froulju en bern yn 'e simmer har bleate hakken pronken, waard dat net akseptearre ûnder ofsieren, benammen op iepenbiere plakken. Mar Witcher mocht har sels sa útsûnderje. Se antwurde Sinitsin gewoan:

- Om jild te besparjen is praktysk de hiele kapitalistyske wrâld tsjin ús. Ommers, laarzen drage út, en dit is it wurk fan in protte minsken!

De kapitein stimde mei in boartlike knypeach yn:

-Do hast hiele moaie skonken! Kin ik se petje?

Witcher skodde har finger:

- Net no! Dan, as jo oerlibje, sil ik jo nachts waarmje.

Sinitsin wreide syn eagen út:

- Wow, do bist fluch! Froulju nimme meastentiids lang om te brekken.

Vedmakova woe antwurdzje, mar in eksploazje waard heard, in Japanske tank dy't foarút rûn, rekke in myn. It famke song:

- Hitler ried in auto, de baster waard opblaasd troch in myn! It sloech yn fragminten - mar it wie net folle nut!

In oare Japanske tank eksplodearre, stoppe, draaide syn mûle en iepene fjoer op 'e Sovjet-sleatten. De tredde raasde efter him oan. De Japanners tochten lykwols net iens om te stopjen. De smelle-eagen knipten, har masinegewearen, pleatst op healrûne, beweechbere tuorren, begûnen te wurkjen.

De kapitein mompele:

- Dit is geweldich ! It is as rinne se yn in parade! Dit is in leger!

Vedmakova pakte in gewear, gelokkich de ôfstân ta de ynfantery tastien, en skeat op de Japanske offisier. Smelle-Eyed foel om, smiet syn gewear fuort mei sa'n krêft, dat it mei de bajonet yn it maitiidsgers rommele. De oare Japanners gongen troch te rinnen, mar in bytsje kanteljend harren lichems, blykber hope te kommen nederlaach, of leaver te ferminderjen de kâns. Vedmakova herinnerde dat dit is hoe't soldaten yn it Kwantung- leger wurde oplaat, dyjingen dy't net yn 'e tiid bûge, wurde mei in bamboestok op' e holle slein. It liket derop dat tsaar-heit Herodes in goed skodzje krige. Dit is him lykwols oer Nikolaas II. No fjochtsje se wer tsjin Japan, en net op ien, mar op ferskate fronten. Dit hat lykwols ek syn foardielen. It famke song:

Hy komt, Verma kht is yn stof smiten ,

Napoleon is ferslein, ûnoerwinlik!

De fijân sil de Sowjetflagge net kinne traapje,

As it folk en de partij ferienige binne !

Ien nei de oare stiene de ferneatige Japanske tanks op, mar de ynfantery mei bajonetten begon noch hurder te rinnen. De posysjes fan 'e Sovjet-troepen sprongen mei flitsen, gewearen klapten, sa no en dan ôfwiksele mei masinegewearfjoer. Witcher iepene ek fjoer. De Japanners, opnij laden op 'e beweging, skeaten út gewearen. Se rôpen op 'e top fan 'e longen:

- Banzai! Rus opjaan!

De kûgels stieken har karkassen as in ramrod yn mannequins. Bonestof mongen mei bloed foel. Lykwols, de measte kûgels, lykas bart yn 'e striid, miste. De Japanners stutsen it minefjild oer, de lytse soldaten wiene te licht foar har rinnen om de kado's te ûntploffen dy't foar de tanks klear binne.

Witcherova fielde de wrede weromslach fan it masinegewear op har skouder, wylst de fjochters fan it Land of the Rising Sun like echte meunsters. Har hysteryske gûlen waerden sterker en tichterby, har giele walgelijke gesichten glinsteren fan swit. Witcher besiket safolle mooglik fijannige soldaten tagelyk te deadzjen. It famke is hyt as altyd en sjit as in nêst. Ien klip rûn út, sette in oare yn. It tydskrift is te grut, rûn en net maklik om yn 'e keamer te wigjen. En wer it fjoer, de Jappen fleane op 'e kop.

Vedmakova skeat de twadde ronde fan munysje, wêrtroch't se sûnder ammunysje. En de smel eagen falle al mei granaten oan. Se reagearje mei goaien, no binne der folle mear gûlen en kreunen, de Sowjetsoldaten falle ek. It fragmint snijde in lyts strân hier op Witcher's holle ôf . De senuwen fan it famke kinne it net ferneare, en se springt oerein en raast boppe har longen:

- Foar memmelân foar Stalin!

Nei har folgje de rest fan 'e fjochters gûle, springe út 'e dekking en skodzje har bajonetten. Sowjetsoldaten rinne de Japanners temjitte , dwaande mei bajonetfjochtsjen.

De rappe klap fan Witcher snijt de mage fan 'e tichtstbye "samoerai". Hy raast, besiket te antwurdzjen en falt om as in slachte boer. It famke ropt mei nocht:

- Russysk fuotbal: Ruslân - Japan, twa-nul !

En yndie, in oare Japanner foel mei syn kiel troch in bajonet ôfsnien . No, de kriichspiloat skopte de tredde yn 'e lien. De smel-each strak út, en it famke, beweecht troch inerty, dûkte de punt yn 'e tsjinstanner syn each!

-Krij it Japansk! Wêrom stean by de barriêres!

De wraakslach fan 'e bajonet skuorde de tunika fan' e majoar, bloed kaam út, mar dit net allinich it famke net hindere, mar ek joech har ekstra grime.

- Dea fan Hirohito! - It famke blafte, har skien botste yn 'e timpel mei smelle eagen , en it famke beweecht mei sa'n snelheid, as wiene se de propellers fan in nije jager.

De Japanners lutsen har werom en lutsen sels werom, en it ynspireare famke gie oan 'e oanfal, har masinegewear draaide as in klup yn' e hannen fan in reus. Doe kaam in hurde klap op 'e efterholle mei de kont fan in oeriverige offisier. Anna ademde út:

- Hjir is shahen-khash foar jo !

Mar oer it algemien hienen de Russen it dreech. De smelle-eyed hawwe in fiif-fâldich foardiel oan harren kant, en de Japanners hawwe in goed nivo fan fysike fitness, se binne fier fan bestriden troch de bêste soldaten fan de USSR; Fansels, yn sa'n drege oarloch, tsjinstplichtigen fan de tredde kategory, mei slimmer skaaimerken, of soldaten dy't waarden slim ferwûne yn 'e striid mei de nazi's waarden stjoerd nei it Fiere Easten. De soldaten foelen, soms waarden in tsiental bajonetten yn ien Russysk dreaun, se bloedden letterlik kollektyf, mar se fochten as helden, en gjinien frege om genede.

Sinitsin stuts in Japanske offisier mei in bajonet, mar waard ek mei de tip yn 'e kant rekke. De jongfeint sloech de oanfallende Japanner mei in slach op it boarst mei de kolf fan syn gewear, mar it bloed streamde te folle fan 'e kant. En fjouwer samoerai raasden op 'e keardel yn ien kear.

De dappere Vedmakova naaide nei de rêding, stuts in offisier mei in bajonet oant it skouderblêd, en sloech in oare Jap ûnder de knibbel mei in traap.

- Hâld op Petrukha! - Se rôp.

Hy, nei't er fuortendaliks twa bajonetten op 'e boarst rjochte hie, antwurde:

- Ik bin gjin Peter, mar Arkady!

It famke, dat in oare Japanner fermoarde hie , grommele:

- Yn 'e oarloch is elke namme as de klik fan in skuorre gewear, jo moatte it net slagje sûnder in skot!

Arkady luts in bytsje werom, en de genedeleaze bajonet skuorde syn wang. De jonge man gûlde fan ûnferdraachlike pine:

- Mem fan God!

Witcher makke beswier:

- Miskien bin ik in mem, mar net fan God! Yn it algemien, der is gjin God, en der wie nea!

Arkady, weromlutsen mei syn rêch nei Anna, mompele ûndúdlik:

- En wat wachtet ús nei de dea it ferjit ?

It famke skodde de holle negatyf:

- Nee! Kommunistyske wittenskip sil de deaden opwekke. En dejingen dy't stoar yn 'e fjildslaggen foar har heitelân sille de earste wêze dy't weromkomme nei in nij libben.

Sinitsin skodde syn holle:

- God forbeare!

Witcher, nei't er in oare Japanner fermoarde hie, raasde:

- Der is gjin God! As d'r ien is, dan moatte wy tajaan dat de sabeare skepper fan it universum in sadist is! En hy mei graach de skepping martelje!

Op dat stuit waard Arkady mei in bajonet yn 'e dij iepensnijd, en om net te fallen, leane er op 'e readhierige strider:

- Hoe lije ik! Gewoan ûnfoarstelber!

De fiif oant seis kear superioriteit fan 'e soldaten fan 'e opkommende sinne naam syn tol. Fyftich samoerai raasden tsjin harren oan, mei har bajonetten swaaiend as in leger fan stekelvarkens. Arkady krige in pear klappen op 'e mage mei in bajonet, en doe waard syn each útslein. Doe't de jongfeint foel, sprieken se him tweintich kear yn, sadat er foar altyd stil makke. Ik freegje my ôf wat syn siel fielde doe't se fuort fleach: ferrassing, of eangst, of miskien in ongelooflijke opluchting, nei't er de finzenis fan it lichem ferliet.

De Witcher wie as ûnder in tsjoen. Fansels, har tunika brokkele yn flarden, ôfsnien troch bajonetten. De strider die bliken folslein neaken te wêzen, bedekt mei in protte krassen, mar de samûrai koe har gjin inkele serieuze ferwûning oanmeitsje! Se focht, en har neakene boarsten mei skarlaken tepels skodden as boeien yn 'e see. En bleate ankels flitsen gewoan foarby. It famke wie wier de belichaming fan dierlike en eroatyske krêft. Har bleate soallen waarden read fan bloed, wat in assosjaasje makke mei de grutte goadinne fan ferneatiging en kwea a- Kali! Hast alle Sovjet-soldaten wiene al deasketten, de slach wie foarby, en allinnich yn syn fonkeljende skientme fan Aphrodite, sa no en dan sloech it de brutale smelle eagen.

De Japanske generaal Nugi seach dit wûnder mei fernuvering. Doe fleach in gedachte troch syn holle. Der folge in befel, jûn yn 'e tinne stim fan in underfed mosquito :

- Smyt in net oer har hinne, nim har libben!

De thrifty Japanners hiene ek netwurken. Wat as wy ien fan 'e Russen libben moatte nimme? En it netwurk is ideaal foar dit. Fuortendaliks smieten in tsiental fangers keppels op it famke

Witcher focht werom sa goed se koe, se besocht har bêst om harsels te befrijen. Mar it wie allegear om 'e nocht, de konsjinsjeuze Japanners makken it net mei de ferwachting dat it in oaljefant stypje soe. It famke, goed ynswolle, waard yn har earmen sleept. Blykber waard taktysk súkses berikt, benammen om't dizze rjochting net troch artillery of masinegewearen waard dekt.

It famke herinnerde it skjinne gesicht fan har leafste Arkady, en har slachwurd:

- Yn 'e oarloch is elke namme as de klik fan in skuorre gewear, jo moatte it net slagje sûnder in skot!

Der kaam in skriklike en walgelijke gedachte op, oft se him jinske hie! Ommers, dit bart faak: jo binne gewoan fereale op in persoan, en hy stoar!

De Japanners, blykber, besette min oerdekte grêften op dit plak, trochgean te bypass de posysjes fan Sovjet troepen om Khabarovsk. En har Vedmakova wurdt finzen nommen, mar ek al is se net, se wurdt al nommen, laden yn in fersmoarge pânserauto om nei efteren brocht te wurden. De masine is antediluviaan , wierskynlik út 'e Earste Wrâldoarloch, sa ûnmerkber dat hy efter de ynfantery hakke. De snelheid is likernôch 12 kilometer yn 'e oere. Brr! De earste tank fan 'e wrâld, de all-terrain vehicle fan Prokhorov, woech net minder, mar hie in snelheid fan 40 kilometer yn 'e oere op' e sneldyk en 25 op 'e autodyk. No, oan 'e iene kant, de USSR oanfallen hiel Jeropa, en oan' e oare kant, in wichtich part fan Azië. It famke draaide har op 'e kant, nei alle gedachten wie der drige om op 'e rêch te lizzen. Hoe tsjuster is it yn dit diel fan 'e pânsere auto, blykber herberget it de lâning seksje, of it ferfier fan soldaten. It soe fansels moai wêze om te ûntsnappen, earst troch de roeden en sterke touwen kwyt te reitsjen. En hoe te dwaan? It famke, fansels, hat feardichheden, hoewol't se sil moatte tinken, tagelyk lûke út de boeien en seach troch de ketting dêr't se waard bûn troch de skonk. Mar touwen kinne hjir ek aardich geskikt wêze. It wurk is saai, mar as se har nei it grûngebiet fan Mantsjoerije nimme, sil se tiid hawwe. It famke helle de touwen fan 'e wiete hûd, seach de ketting, en tocht tagelyk. Hmm , it is gjin grap koalysje dy't hat foarme tsjin Sovjet Ruslân: Boppedat, de meast serieuze meunster is Dútslân. In lân mei avansearre technology, sterke troepen. Bygelyks, se hearde oer de nije ME-309 fighter. It liket derop dat dizze al fleane. Se hat gjin krekte gegevens oer wapens , mar neffens geroften hat dit fleantúch mar leafst sân fjoerpunten. Dit is in tige serieus wapen, sjoen dat YAK =9 der binne mar twa fan harren, en der is gjin auto op Sovjet jagers dy't hie mear as trije punten. Besykje sokke meunsters te ferslaan! No, de Focke-Wulf is in tige serieuze masine, superieur yn bewapening foar Sovjet-fleantugen, en sels by steat om hast twa ton bommen te dragen. Al ein 1942 wie er bewapene mei twa 20 mm kanonnen en 4 13 mm masinegewearen. Mar it liket derop dat der al in nij type jachtfleanmasine en bommewerper mei twa 30-mm en fjouwer 20-mm-kanonnen ferskynde. It wie al in meunster, in meunster foar alle meunsters! En neffens geroften is in fleantúchjager mei acht 30-mm-kanonnen al yn produksje brocht! Besykje dizze ghoul en ferslaan him! Hoe wolle Sovjet-ûntwerpers hjirop reagearje? Vitchakova hearde dat der wurke wie oan de Yak-3. In kurator fan de ôfdieling fan Beria fertelde har hjiroer. It liket derop dat it wichtichste hichtepunt fan it fleantúch it lichtere gewicht fan 'e struktuer wêze sil, sûnder ekstra motoren en wapens. Manoeuvreerberens is, fansels, goed, mar ik soe graach in ferheging fan bewapening! Ommers, yn it boksen, fansels, in lichte atleet yn it gewicht fan in fear is mear manoeuvreerber as in swiergewicht , mar hy sil noch hast wis ferlieze. It is net foar neat dat d'r gewichtskategoryen binne, en ûnder profesjonele boksers wurdt opfallende krêft it meast wurdearre. It is needsaaklik om te fersterkjen de bewapening fan de Sovjet-fleantugen, en pas dan sil de Wehrmacht op gelikense foet slein wurde. Fan 'e twadde helte fan 1942 ôf begûn de oermacht fan 'e Luftwaffe yn 'e loft te ferdampen, sels yn maart 1943 hie de USSR in foardiel, mar ... It ferrie fan 'e Alliearden feroare it machtsbalâns. Wow, Hitler waard fermoarde op 13 maart, en no is it allinich ein april, en hoe serieus is it lykwicht fan krêften feroare. Sa fluch fan in strategysk foardielige posysje nei in strategysk hast ferliezende . Hast, om't der noch hoop is dat Dútslân ferslein wurdt foardat it strategyske en technologyske superioriteit oer de USSR berikt. Benammen de Alliearden kinne de nazi's mei grutte hoemannichten fleantugen leverje, mar Dútske piloaten sille tiid nedich hawwe om te learen hoe't se se fleane . Dochs is d'r in ferskil yn technology en ynstrumintpanielen. Tanks ek nedich oplaat bemanningen, en boppedat, Chevron prestaasjes yn de Russyske winter is net bysûnder goed. Automatysk gewear M-18 ... Net in minne saak, mar de snelheid fan fjoer is inferior oan 'e bêste Sovjet modellen, hoewol't it is superieur yn krektens! Koartsein, it probleem is it probleem! D'r binne lykwols ek de ferneamde Churchills mei krêftige harnas en goede rydprestaasjes. Fansels liket it derop dat wy harren ek bestride moatte. En hoe langer de oarloch duorret , hoe mear apparatuer de nazi's sille krije. Dit betsjut dat de konklúzje ienfâldich is: wy moatte Dútslân yn 'e simmer in ferpletterjende nederlaach talizze. Wat Japan oanbelanget, is it it bêste om josels te beheinen ta aktive ferdigening en tsjinoanfallen te starten mei kwalitative superioriteit yn tanks. Mar wer, enerzjy besparje safolle mooglik. Sûnder te wurden lutsen yn langere fjildslaggen, en it bouwen fan ferdigeningswurken op earder taret linen. Der is noch in kâns om it Sineeske Reade Leger te brûken, mar it Tsjang Kai-sjek rezjym foel it mei alle macht oan. Dus foar no kinne jo op jo eigen krêft fertrouwe. Wannear oanfallen? De bêste tiid is ein maaie, as de diken folslein droech binne en fersterkingen foar de troepen oankomme. Vedmakova sels soe har earste slach yn 'e Oryol-rjochting, en dan yn 'e Kharkov-regio, hawwe levere om de Dútsers út 'e yndustriële Donbass te ferdriuwen, en dan mei in twongen mars troch Oekraïne, fuortdaliks oer de Dnjepr, en fierder nei Roemenië . Jo kinne lykwols nei it noarden draaie, Wyt-Ruslân befrije en efter de efterkant fan 'e sintrale groep gean. It idee as gehiel is goed, lykwols, der binne ek tekoartkommingen, it offensyf yn 'e Oryol-rjochting is it meast foar de hân, en de fascisten sille it dêr wachtsje. De fortifikaasjes sille hackt wurde moatte.

Hjir, fansels, beide gewearen en Katyushas komme goed fan pas. Dat lêste systeem produsearret in sterk, benammen morele effekt. Yn alle gefallen hawwe jo in protte gewearen en Katyusha-raketten nedich om fijân ferdigeningswurken te bombardearjen mei skulpen. Yn 't algemien hat de ûnderfining fan' e Earste Wrâldoarloch bliken dien dat it makliker is om te ferdigenjen as oan te fallen, en as it Kaiser-Dútslân syn krêften net útput hie mei it springoffensyf fan 1918, koe de oarloch noch in pear jier duorje. Mar de Twadde Wrâldoarloch bewiisde de superioriteit fan offensive taktyk boppe definsive. Bygelyks de rappe nederlaach fan Poalen en benammen de geweldige nederlaach fan 'e machtige westerske koälysje fan bûnsmaten. De nazi's fersloegen superieure troepen yn in moanne en in heal, gewoanwei de ûnbegryplike Maginotline omgean. Fjochtsjen yn Afrika, dêr't earst de superieure troepen fan Itaalje waarden ferslein troch in beslissende klap fan 'e Britten. En doe fersloech Rommel by in fluch offensyf de folle sterkere Britske troepen. Mar fansels, it meast opfallende foarbyld is de USSR yn 1941, de grutte katastrophe fan in machtich leger. En represaillearjende offensive operaasjes dy't Dútske ienheden útslaan. Dus it wichtichste is om josels te slaan, sûnder te wachtsjen op de druk fan nije Dútske tanks. In langere útputtingsoarloch wurdt hast hopeleas, útsein as, fansels, Sovjet-wittenskippers in wûnderwapen meitsje! Dat lêste is yn prinsipe mooglik, se hearde bygelyks dat it teoretysk mooglik wie om in bom te meitsjen dy't in stêd kin ferneatigje; Boppedat sil sa'n bom trije oant fjouwer ton weagje. Liket in mearke, mar... Wy binne berne om in mearke wier te meitsjen.

In noch oantrekliker manier is it laserwapen beskreaun yn 'e Hyperboloid fan yngenieur Garin. Soks is frij yn steat om in hiele leger fan tanks, fleantugen en skippen te ferneatigjen. Fansels, meitsje sa'n wapen, en net allinnich it Tredde Ryk, mar ek de ferrieders Pindos, de hiele kapitalistyske wrâld sil einigje. En de heldere banner fan kommunisme sil skine oer de planeet. Mar om ien of oare reden binne sokke wapens net makke. Spegels binne net de bêste manier om ferbaarningsenerzjy te sammeljen yn ien stream. En it kostet folle mear enerzjy om skippen te snijen. Hoewol, as it is konsintrearre op in mikron fynheid, dan is it hiel mooglik om te snijen sawol fleantugen en slachskippen. In wûnderwapen dat sil helpe om de USSR te rêden. En hjir is it lasereffekt, yn in oare foarm. Einliks hat de ketting beswier makke en is it hast frij, en lizze stikken tou om.

Witcherova sei:

- Geduld en wurk, as jo mei jo binne, binne jo gjin lyk!

It famke gie oerein en tikke mei de bleate foet op it bedekking. Gjin reaksje. Se klopte hurder. As reaksje waard der sward yn it Japansk, mar gjin reaksje. Doe begon Witcher yn frustraasje te sjongen. En hja song yn har stim, as in primadonna op in jubileumfeest:

De Wehrmacht-horden geane wyld

It gebrul fan gewearen en de botsing fan swurden!

Smoke nimt oant in moanne op,

Ferfoarming fan strielen út 'e himel!

Ieuwenlang is it heitelân ferneamd,

Ik sil myn fleis foar Ruslân jaan!

Ik hâld fan dy, moaie Rus',

De Hear fan alle keningen is mei ús!

Och, do krullende boskjes fan it lân,

It lûd fan gouden aspen ritselt!

Ortodokse falkbroeders,

God ynspirearre it leger ta heldhaftige dieden!

Op kâlde of waarme dagen,

Miskien sil de wolk wat tsjuster bringe!

Wy binne fascistyske bargen, lykas biezems,

Om de grouwel fan jo gesicht te skodzjen!

De saak fan ús partij is krekt,

Fjochtsje foar de Sovjet minsken!

Wy sjonge in dapper liet,

De gedachte sweef omheech as in earn!

Stalin is wiis, it ideaal fan in hearsker,

Wy wurde liede yn in formidabele stjerlike slach!

Banner of the Motherland, stamper fan 'e winner,

Ik bin ree om te pleitsjen mei Pallas-lot!

Lenin's saak sil ivich wêze,

Wy sille hillich kommunisme bouwe!

Leau, minsklike lear,

Fascisme sil yn 'e ôfgrûn fan tsjuster wurde ferpletterd!

De hiele planeet is as in frije fûgel,

Lit ús fleane nei de fiere stjerren, nei de wrâlden!

Iets helder en foarnaam

Wy, lykas byldhouwers, sille meitsje!

En Ruslân ûnder de reade banner,

It is as sil de himelske Eden bloeie!

Lenin syn saak, Stalin syn wil,

Lied ús foarút nei prestaasjes!

No, goed, jo witte noait wat der bart yn 'e Ultramatrix fan it Hypernet.

Dútse tanks falle no de jonge pioniers oan. En de earsten dy't gongen wiene de machtige en goed beskerme Lev-tanks. Se binne hast ûntrochsichtich, net allinich yn 'e foarkant, mar ek oan' e kant kinne se mar in pear gewearen nimme. De foarholle fan 'e romp fan' e Lev-tank is 150 millimeter dik, yn in hoeke fan fiifenfjirtich graden. Dat is, gjin inkeld Sovjet-kanon sil trochkringe. En de foarholle fan 'e toer is 240 millimeter, en ek op hellingen. En dit is anty-pulsar - se nimme ek gjin Sovjet-guns.

Utsein as jo it mei in hiel grut kaliber slaan, mar jo moatte der noch mei slaan kinne. Mar dit is net maklik te dwaan tsjin in bewegend doel.

Dêrnei kamen de Dútske Tigers. It wie in Tiger-1 model mei in hast fjouwerkante turret en romp. Mar it pânser fan 'e kanten is frij dik - 82 millimeter, en it kin allinnich troch in 76 mm kanon fan in koarte ôfstân, en sels dan net wis.

De lettere Tiger-2 mei hellende pânserplaten is noch net yn produksje brocht. De Panther, hoewol de fluchste fan 'e Dútske tanks, bliuwt efter, om't it oan 'e kanten swak bepânsere is. Folgjende binne oare noch lichtere en âldere tanks.

Der is sels in T-3, mei in koart heech-eksplosyf kanon, in tank dy't op it punt stiet te stopjen. Mar yn 1941 wie it it meast wiidferspraat. En de T-4 mei in modernisearre gewear, sels superieur yn pânser-piercing macht oan de T-34-76. Sa'n menagery ferskynde hjir. En in pear Ferdinands. Yn dit gefal, it selsridende gewear is net massa-produsearre ynstee, de mear praktyske, lichtere en effektiver Jagdpanther selsridende gun waard ûntwikkele . Koartsein, yndrukwekkende krêft.

Valerka fluite:

- Wow! Hoe om te gean mei dit?

Leshka helle syn skouders op en antwurde:

- Wy hawwe blasters nedich! En noch better binne hyperblasters !

Slavka gniffele en tjirre:

- Mei in hyperblaster kin elke gek tweintichste-ieuske technology ferneatigje en it yn quarks spuite. Dus besykje it ferstannich!

Marinka knikte mei in glimke:

- Wy hawwe sokke effektive wapens as eksplosive pakketten makke fan stienkoal. Dit binne dejingen dy't moatte wurde brûkt!

Valerka giechelde en song:

Swarte as in koal

Der stie in koarnblom...

De lelies fan 'e delling sille bloeie,

Yn 'e moarn oant fiif!

Levka skodde har holle:

- Kinne jo in meunster lykas "Lion" slaan mei in eksplosyf pakket? Syn harnas is tige dik.

Slava knikte en merkte op:

- Lev, it is in slachram!

De pioniersjonge klikte mei de bleate teannen en seach nei syn hannen. Mar de hyperblaster, of in wapen út 'e takomst, ferskynde net.

Marinka lake en antwurde:

- Wy moatte brûke wat wy hawwe! Hjir, sa't se sizze, alles is earlik!

Valerka fronste, knypeage nei har freon en merkte op:

- It liket derop dat ik wat betocht haw!

Levka blafte fûleindich :

- De kalkoen tocht en bedarre yn 'e sop!

Negearjend de taart fan syn jonge partner, pakte Valerka de tas fan eksplosive koal mei syn bleate teannen op. En stienkoalstof kin machtiger eksplodearje dan RDX.

En de jonge terminator naam en smiet it moardlike kado fan ferneatiging mei krêft. En it pakket, fleanend yn in bôge, botste op it goede spoar fan de Dútske Liuwetank. Hy naam skea oan en draaide nei rjochts. En twa stielen mastodonten, mei elk njoggentich ton, namen it en botsten. It pânser fan 'e machtige masines ferfrommele.

En eksploazjes tongeren, en de combat kit begûn te detonearjen.

En de toeren foelen fan de tanks ôf. En hoe't se donderen.

Marinka rôp bliid:

- Ultrapulsar!

Levka tafoege, gnyskjend syn gesicht:

- Hyperstar !

Slava pakte it eksplosivepakket ek mei de bleate teannen op en smiet it yn de faksistyske auto.

En hy foel ek yn 'e rups. En wer twa Lev tanks botsen mei in brul, en wer de combat kit detonearre, en eksploazjes barde. En de skulpen, nei't se ûntslein hawwe, skuorre de toer ôf.

Valerka merkte op, mei syn bleate, rûne hak op it gers stampen:

- Jo sjogge, jo kinne sûnder hyperblasters ! It wichtichste is net de destruktive waansin fan it wapen, mar de yntelliginsje fan dejinge dy't it brûkt!

Marinka smiet ek mei de bleate teannen in eksplosyf en ferneatigjend pakket stienkoal. It spoar wie oan de iene kant stikken. En wer botsten de tanks fan it Tredde Ryk.

En wer eksploazjes, ferneatiging en detonaasje.

In pionierfamke en in terminator yn in koarte rok notearre:

- In sterke gek kin in swak sjeny deadzje, mar hy kin sels in triviale idioat net wirklik ûnderdrukke!

Levka smiet ek in kado fan 'e dea, skuorde it spoar en twinge de auto om te draaien, triuwe de stielen meunsters sideways. En se eksplodearje fan wylde detonaasje.

De strider sei:

- In goede kommandant is in liuw as er op syn minst in lytse foks is, mei in wolfsgreep en yntelliginsje, en gjin ram!

Valerka knikte, wer smiet it killer kado fan ferneatiging, wreide de tank en triuwde it tsjin elkoar , en merkte op:

- In soldaat kin in generaal wurde, mar in raem kin nea in liuw wurde, as er de geast fan in skiep hat, kin er net foarkomme dat er troch in foks nei in barbecue stjoerd wurdt!

Slavka, dy't in granaat smiet mei syn bleate hak, sei:

- It is slim om in skiep te wêzen dat troch foksen skeard wurdt, mar it is noch slimmer om in baarch te wurden dat sels skiep ynlitte foar barbecue!

Dêrnei begûnen de fjouwer pioniers mei bleate fuotten eksplosiven út stienkoal nei de tanks te smiten, dy't se folle enerzjiker byinoar drukten. Sa waarden de Tigers en de Panthers stjoerd om te slachtsjen.

Tagelyk begûnen de jonge pionier-terminators te sjongen , in hiel gedicht te komponearjen as se gongen, en in heroysk ien:

Wat is de betsjutting fan 'e pionier fan dreamen,

Gean foarút nei kommunisme ...

De grutheid fan jeugdige begearten,

Gean op in einleaze kuiertocht!


Wy binne bern fan it moaie Heitelân,

En Lenin ferljochte de wei foar ús ...

Hoewol dizze wrâld gefaarlik is,

Ynspirearre ús ta grutte dieden!


Wy geane nei de fjilden om te wurkjen,

Gêrsprieten kietelje de soallen...

Wêrom hawwe ús jonges bots nedich?

De bugler spilet op it omslach!


Hoe moai is it yn 'e Sovjetwrâld,

Madeliefjes, wetterlelies, diamanten ...

Wy rinne as in ferienige ploech,

Wy slaan de boargerij yn it each!


As wy in ko molke moatte,

En snij it gers mei in sjit...

En Stalin en Lenin, twa fan harren,

Ik sil it fjoer yn myn hert hâlde!


Yn 'e namme fan it Sovjet Heitelân,

Klear om achter de ploege te gean...

Wy binne bleatefoet yn bernelike grime,

Litte wy folwoeksenen fan sa'n tweintich jier ferslaan!


Hjir komt Hitler syn macht,

In kweade horde is ynfalle ...

En faksisme oanfalt de hel Kain,

En der waait in grutte sniestoarm!


Mar wy pioniers sille net wankelje,

Ken ús grutte USSR ...

Lit ús in granaat smite mei ús bleate foet,

Lit ús moed sjen litte troch foarbyld!


Wy hâlde fan ús heitelân,

Wêr is Stalin syn ideaal fan leafde ...

En der binne gjin moaie famkes mear fan ús,

Gjin wûnder dat de dichter komponearre!


Lit d'r dizze flagge fan it kommunisme wêze,

Om boppe ús heitelân te skinen...

Wy moatte net falle ûnder it jok fan it faksisme,

It eksamen trochjaan mei in A!


Pioniers fochten by Moskou,

Wêr't de kweade Hitler mei de horde klimt ...

Mar wy binne grutske leeftydsgenoaten,

Lit de jonge en it famke bleatefoet wêze!


No, wy binne gigantyske fjochters,

Dat jo moatte witte hoe te fjochtsjen ...

ferienige mei it Heitelân ,

Wit dat de Russyske bear razend is!


Yn 'e snie, jonges, famkes,

As fûgels rinne op bleate fuotten...

Se sjitte út in masinegewear,

En se fange dy mei in lasso, mei geweld!


De jonge bûgde oer de kaart,

En de das baarnt as in flamme...

Hy is in wize strateeg - sels te folle,

En de krêft fan 'e siel is monolitysk!


Hjir naam it famke in granaat,

As in kat troch de snie sneupe...

De faksist krijt syn opkomst

En de kûgel treft de fijân op 'e flecht!


No , wy binne coole bern,

Wy skriuwe as hagel op ús fijannen ...

De froast is tige sterk - bleate fuotten ,

Ut nettsjinsteande, wit dat wy binne yn 'e kjeld!


No, wat is in granaatappel foar in jonge?

Hy smyt se om yn te kommen...

En de Führer sil werombetelje moatte,

Net squeeze út in moan út it meunster!


Hjir is in famke dat in bazooka sjit,

Se sloech de wighak út...

Har tige behendige hannen

Fjochtsje as Satan!


Ja, Hitler sil yn problemen wêze ,

Ik rûn yn in sterke fûst ...

Ommers, mei ús stielen team,

Hy sil it grif yn in nikkel krije!


Wy pioniers binne mar uterlik bern,

Eins siet der in wylde demon yn my...

En de Führer sil antwurdzje foar geweld,

Wy hawwe in skerp swurd en skyld!


Mar de fijân sil in antwurd biede,

Hy friest yn 'e snie sels yn learzens ...

En wy binne bleatefoet sawol yn 'e winter as yn' e simmer,

En wy sjogge it leger fan Hitler yn kisten!


Se toande sokke krêft yn 'e striid,

Dat sels de satan sels skoddet ...

De jonges sille sels in krokodil skuorre yn 'e striid,

Us lân is sa machtich!


Wit dat gjinien ús kin ferneatigje,

Pas op foar de jonge, de rôfdierige bast...

it gesicht by Moskou ,

En dan wachtet Stalingrad!


Hjir skeaten de pioniers in slinger,

Se skeaten dizze formidabele Tiger krekt del ...

En myn hakken flitsen yn 'e kjeld,

Gjin tiid foar idle spultsjes!


Dit binne de bern, dit binne krigers út 'e wieg,

Yn steat om hege klasse te toanen ...

En it lytse stimme fan it famke klinkt,

Wêrom soe sels in dief bang wêze?


Famkes hawwe stjerren yn har hert,

Se witte dat it earlike seks ...

It is net te let om te fjochtsjen,

Mei de ferriederlike fijân ferpletterd wurde!


De nazi's hawwe sels orken,

Under de bûnsmaten, leau my ...

Mar de stim fan 'e pioniers is dúdlik,

Sil de doar iepenje foar de glorieuze elven!


En ús ridders, jo witte, sille net wekkerje,

Se sille de grutste klasse sjen litte ...

Hjir swaaiden se troch de wyn, ik sjoch pinebeammen,

De kraai waard rjocht yn it each sketten!


Wy fochten moedich by Stalingrad,

Ja, de pioniers fan Lenin binne soannen ...

De bleate bern rinne stil,

Fan Wyt Ruslân oant Kolyma!


En Stalin, in lieder fan grutte ferskining,

Hy is ek in fûle beul foar de Dútsers...

Lit dizze ôfgryslike adder omkomme,

De bittere gjalp fan in bern sil ús net wekker meitsje!


De formidabele bôge op Kursk bûgde,

"Panther" tank is sa behendich as in foks ...

Mar by ús, de pioniers, sil der jeugd wêze,

De famkes binne absolút moai!


Dus lit ús net opjaan, pioniers, oan 'e Tigers,

De machtige Ferdinand raast de striid yn...

De jonge is oan it komponearjen, wy sjogge de lier,

En de masine laadt behendich!


No, de man smiet frijmoedich in granaat,

En hy sloech de rups fûleindich...

Hjir is in famke dat har flechten kammen,

Wy binne net bang foar bommen en napalm!


De striid rint no op 'e Dnjepr,

En in protte bloed wurdt fergetten - de striid is hurd ...

Ik sil it heitelân om ferjouwing freegje,

Wat as ik net sûn bin yn 'e striid!


Foar in pionier is der gjin wurd foar swakke,

Hy is sa'n geweldige fjochter, in strider ...

de jonge net oerwinne , witst,

De famkes sille altyd fris útsjen!


No, de hollen fan de famkes sloegen,

Ja, de jonge foel, naam in kûgel...

Mar wit dat de siel ûnstjerlik is - it sil net ferdwine,

Stalin sels ferliende de oarder postúm!


Wy leauwe dat wittenskip almachtig is,

Alle deaden sille opstean foar beleanningen ...

En de dea foar pioniers, jo witte, is machteleas,

Litte wy in masinegewear mei ús nimme nei de wrâld fan it paradys!


Mei it universum yn kommunisme wêze,

Wat is it ljochte en hillige paad ...

Se sparre har libben net foar de oerwinning,

En wy sille net ôfkeare fan it Sovjetpaad!


Yn Berlyn marsjearje de pioniers,

Glimkes, it gebrul fan it orkest en blommen...

En de bern tekenje in reade flagge mei de sinne,

Grutte, meast strieljende dream!

. HAADSTIK Nûmer 9.

Underwilens fûnen op oare plakken yn 'e firtuele realiteit fan' e Ultramatrix fan 'e Hypernet oare, heul ynteressante en yntrigearjende eveneminten plak. Hoewol, tagelyk, binne se beide nachtmerje en gewoan helsk.

Op 30 jannewaris 1946 fierde it hiele Tredde Ryk plechtich it kommen fan 'e nazi's oan 'e macht. Yndied, yn trettjin jier binne de prestaasjes fan 'e nazi's gewoan fantastysk! It lân, dat yn in slimme krisis sit, hat de kontrôle oer it grûngebiet fan it grutste part fan 'e wrâld nommen. De lêste soarten wapens binne makke, de ekonomy is ûntwikkele, it Tredde Ryk is in wirklik wrâldwide ryk wurden, waans besittings de heule wrâld dekke!

De Führer sels, dy't de winter net leuk hie, fierde syn jubileum op Syprus. Syn fêste residinsje lei dêr, stadichoan feroare yn de nije haadstêd fan it Tredde Ryk.

Earst waard Hitler in nije technyk sjen litten. Combat disc fleantugen by steat om te bewegen yn alle rjochtingen en fleane nei in hichte fan fyftich kilometer. A-15 raketten, dy't koe fleane fan it iene kontinint nei it oare en wurde kontrolearre troch radio. Boppedat, om in lading fan eksplosiven of gas mei in gewicht oant tolve ton nei it doel te dragen. Dit binne de lêste wapensystemen. Ferskate satelliten binne ek al lansearre yn in lege baan om de ierde.

Ien fan de ûntjouwings wie de demonstraasje fan ûndergrûnske tanks dy't yn 'e grûn snelheden kinne berikke oant santjin kilometer yn 'e oere en mei in machtreserve fan oant fiifhûndert kilometer.

Se demonstrearren ek de E-500, in supertank mei in gewicht fan sa'n achthûndert ton. Bewapening: twa bom launchers, trije 88-mm kanonnen mei in loop lingte fan 100 EL, en in tsiental multi-purpose anty-fleantúchgewearen. Dit reau is lykwols te swier foar ferfier mei it spoar en is geskikter as souvenir dan foar feitlik gefjochtsgebrûk. Miskien as jo it leverje mei in pont nei Leningrad.

Se lieten Hitler ek it ferbettere MP-54-oanfalsgewear sjen, by steat om fanút in hoeke te sjitten en kûgels te ferdûbeljen as se ûntslein wurde. Dêrneist waard test in patroan mei in uranium kearn en in gewear by steat fan rjochte sjitten op fiif kilometer, penetrearjend oant fyftich millimeter pânser. Hjir waard in fearkûgel brûkt. De lêste prestaasjes fan Hitler syn technology. It bêste...

Mar it meast nijsgjirrige foarbyld wie it uterlik fan 'e earste piramidale tank ferbylde yn metaal. Dit wie fan bysûnder belang foar Hitler. De foarm fan 'e tank is plat, wat langwerpige piramide. Yndie, sa'n masine hat gjin swakke sektoaren. En d'r is gjin bak - lytse rollen dekke it hiele legere oerflak fan 'e masine. Wannear't ûntslein út elke hoeke, de skulpen ricochet. De Fritz dien tests, sjitten út in 105-mm kanon. Echt yndrukwekkend. Cemented harnas wjerspegelet Dútske gun shells, útsein feather shells. De earste piramidale tank is noch net folslein perfekt, en waacht santich ton, mei frontale pânser fan 250 mm en efterpânser fan 200 mm. It sil fansels fierder ferbettere en ferbettere wurde.

Mar der is in begjin makke. En de nije auto is al neamd AG - ta eare fan Hitler. De Führer wie yn alle gefallen bliid. De kanten fan 'e tank en, it wichtichste, de top binne betrouber beskerme, ynklusyf fan' e formidabele Sovjet oanfalsfleantúch mei lytse, kumulative bommen. En fan 'e gefolgen fan Amerikaanske auto's, dy't lykwols net mear relevant binne, om't Amearika kapitulearre hat.

De piramidale tank waard neamd AG-70, basearre op it gewicht fan it reau. It gewear is deselde 105 mm, mei in wat hegere fjoertemperatuer fan tolve rondes per minút en in ferfangbere loop. Mar dit is net de limyt. Dit is hoe't de ûntwikkeling fan in mear avansearre hegedrukpistoal oan 'e gong is, mar net mei sa'n lange loop. It is lykwols de hege druk yn 'e broek fan it gewear dy't in noch hegere begjinsnelheid sil jaan oan it projektyl. En it sil it berik, de krektens en de penetrearjende krêft fan sjitten ferheegje.

Mar it nije hegedrukpistoal is noch net klear. It is lykwols noch net relevant. De USSR hat noch altyd de wichtichste tank T-34-85, dêr't Dútske gewearen as in hite naald troch in blotter penetrearje. De famylje Isov is net algemien bekend, útsein de ferâldere IS-2 is de IS-3 tank te djoer en arbeidsintensyf om te produsearjen. Mar de IS-4 is noch net yn produksje gien.

Foar no hâlde de Dútsers in ûnbedoeld kwalitatyf foardiel. En, miskien, kwantitatyf. Se hawwe in protte tankers, se kinne sels Amerikanen oan it roer sette.

De demonstraasje fan 'e ME-362, mei in snelheid fan ien en in heal tûzen kilometer yn' e oere, en oare fleantugen is yndrukwekkend. Lykwols, jet fleantugen, fansels, kin net wurde fergelike mei diskettes itsij yn snelheid of effisjinsje. "Fliegende saucers" hawwe in folle heger nivo. Se fersnelle al nei acht lûdssnelheden. En se rôlje elkenien.

Ek nijsgjirrich binne gewearen mei ynfraread sights, granaatwerpers, bazooka's, en in ferbettere modifikaasje fan Faustpatron, by steat om te slaan in hiele kilometer, piercing de IS-2 yn 'e foarholle mei in foarm lading. Luftfausts , by steat om te berikken oant fiif kilometer. De nijste oerflak-nei-loft raket dy't reagearret op lûd.

Skiiffoarmige multi-rol helikopters ûntwurpen troch Kurt Tank. It is ek in praktysk wapen, benammen yn 'e striid tsjin partisanen, en in protte oare dingen .

De helikopter is wat kwetsberer foar fjoer fan it oerflak, mar sweeft effektiver yn 'e loft. Ien fan 'e ideeën wie it gebrûk fan poreuze, lichtere en rikochet-produsearjende wapens.

De Fuhrer waard sjen litten dit pânser, dat koe wurde in massale en kânsrike ûntwikkeling yn 'e takomst.

De ûntwerper ferklearre:

- It wichtichste is om de elastisiteit fan it metaal te ferheegjen, en dan sil alles yn perfekte omjouwing wêze. Oh myn Fuhrer, poreus metaal is in revolúsje yn harnas!

Hitler, hoe kakkelt er :

- Ik bin in grutte strider, better as Genghis Khan! En leau my, wy hawwe te min lân!

Jo kinne noch in protte ferskillende útfinings sjen, ynklusyf pennen dy't eksplosive kûgels sjitte, en bommen de grutte fan in earte, mar heul deadlik . D'r is lykwols tiid foar bedriuw, en tiid foar wille.

En Hitler lokkich oerjaan oan syn favorite tiidferdriuw: gladiatorial combat.

It Colosseum waard boud om in miljoen minsken te sitten. Soldaten en offisieren, sawol manlju as froulju, dy't mei ferlof kommen wiene, sammelen dêr. Se seagen mei nocht it prachtige spektakel oan. Soe der fjochtsjen wurde? Sa sil it barre!

Hitler en syn folgelingen seagen it slachfjild. Oan de rjochterhân fan de Führer sieten de ivige jonge Friedrich en syn frou Helga. De piloat wie al swier wurden en dreamde fan in soan.

Der wiene ek oare figueren. Benammen Speer, Ryksminister fan bewapening en munysje. No wie der in grutte werstrukturearring fan 'e wrâldekonomy om te passen by de nije oarder. Der waard in soad boud. Mar de Fuhrer nedich de besetting fan it hiele grûngebiet fan de USSR. Om in spoarline te bouwen fan Archangelsk nei Chukotka, en fierder nei Alaska en de sintrale regio's fan 'e FS.

It soe ek moai wêze om in spoarline fan Burley - Moskou-Delhi nei Peking te hawwen. Sa binne de grutskalige plannen fan de Führer.

Hitler syn beslút: - Wy moatte sûnder mis hiel Ruslân feroverje, en dan sille wy sjen!

Yntusken wurde de leden fan de menaazje fermakke troch it spektakel. In famke rûn de arena yn mei in slipje en wyt hier. Se hie in swurd yn 'e hannen. De strider bûgde foar de Führer en syn folg. It is heul estetysk as famkes hast neaken fjochtsje . En bleate fuotten spatte op it grint mei ûnneifolgbere graasje.

Ien famke is blond, de heraut kundige har namme Astarata oan . De twadde is readhierich, mei de bynamme Lightning en mei in sabel.

Beide famkes stiene tsjin elkoar oan. De skientme binne tige estetysk, hast neaken, allinich tinne slipjes, de blonde's binne skarlaken, en de reade's binne wyt.

Hitler seach nei harren, suchte swier en sei:

- Se binne hiel moai. En om sa'n skientme te ferneatigjen, litte wy mar sizze, it is spitich!

Borman suggerearre mei in glimke:

- Wolle jo dat se beide yn libben bliuwe, myn Führer?

Hitler knikte ynstimd:

- Libjend en net ferminkt. No , miskien sille se harsels in bytsje krassen! Wy binne foar estetyk!

Borman knikte mei de glimke fan in foarsichtige sakeman:

- Lit ús alles goed dwaan, o greatste !

De Führer glimke tefreden en begûn Amerikaanske kauwgom te kauwen. No, dit is nijsgjirrich. Amerikanen hawwe smaakknoppen en alles liket sa fris en oantreklik. Benammen kauwgom. Tagelyk hie de Fuhrer in mingsel fan ananas, bananen en sinaasappels mei sûkelade yn in gouden plaat mei diamanten.

Hitler hâldde net fan fleis, mar hâldde fan sûkelade mei citrusfruchten en iis.

Hy mocht ek graach nei neakene froulike lichems sjen. Yn it algemien, in protte films mei neakens waarden sketten yn it Tredde Ryk . Sels tieners waarden lessen fan Eros op skoallen leard.

De slogan wie: - Mear bern krije. Offisjeel wie it tastien om fjouwer froulju te hawwen, wylst homoseksualiteit ferbean wie. Jongeren waarden leard dat famkes fan jonges hâlde moatte, en jonges moatte fan famkes hâlde, en seks is goed! En d'r is neat mis mei it hawwen fan seks oan 'e kant, en as jo leafhawwer better is as jo man, dan is it better om jo leafhawwer te jaan.

De famkes yn 'e arena omheinde tige sierlik en betûft. It wie dúdlik dat de famkes goed traind wiene. De bewegingen fan bleate, muskulêre lichems binne heul fluch en noflik foar it each. Op it grutte skerm wurde de famkes fan tichtby en yn kleur te sjen. It publyk is bliid.

De Führer sjocht de famkes troch in verrekijker. En flústert:

- Koalen ûnder har bleate fuotten!

Koalen wurde ferspraat ûnder de bleate soallen fan de famkes. Ien fan Hitler syn favorite martelingen wie om de hakken fan moaie famkes te fretten. Burning de tepels fan 'e boarst is ek hiel noflik.

De Führer hâldde fan marteljen fan froulju en moaie jonges. De leafde foar marteling waard dúdlik opmurken yn 'e Marquis de Sade. Hitler mocht it lykwols net as moaie froulju stoaren, en besocht se matich te marteljen, net dea.

Mar hoe kinne jo in famke net martelje? In oare fan 'e nûmer ien fermaak fan' e fascist wie marteljen fan pioniers. It is echt sa nijsgjirrich. Jo martelje de jonge, mar hy ferset him. In hiele kompetysje: oft jo it splitst of net. Oars soe de pionier stjerre ûnder marteling.

En de Führer wie argewaasje dat de marteling net feardigens genôch wie.

No is it readhierige famke har sabel kwytrekke. En de blonde strider sisde gif:

- Bid om genede!

De redhead spruts it publyk ta:

- Sparje my, asjebleaft!

De Führer gniisde en bestelde:

- Goed, ik jou dy in thumbs up! Mar ferbaarne de hakke fan 'e ferliezer mei in hyt izer!

Ien fan de feinten stuts in hite roede nei de bleate soal fan it famke. Se raasde ûnwillekeurich en raasde, trille har ferbaarnde bleate foet. Doe kaam se mei muoite oerein en rûn hinkend.

Hitler rôp:

- Cauterize har twadde hak foar symmetry.

De enoarme Moor stiek in read-hite roede nei de bleate, wat rûge soal fan it famke. Se raasde en foel op 'e knibbels. Krûpt...

De Führer seach hjirnei en slikte fleisleas syn lippen.

Doe sloech er mei de lippen en sei:

- Oarloch, fansels is it walgelijk, mar jo kinne famkes martelje!

It folget gromde fleisleas.

De Führer sei hurd:

- En no is it tiid om te deadzjen! Lit ús gean mei de liken!

De jonges waarden de arena ynriden. De Führer sparre se meastentiids net, mar Hitler seach graach nei healneaken jonges. Lit se stjerre, mear froulju sille berte jaan oan sokke minsken!

It wie in tsiental Sinezen dy't fjochtsje tsjin in tsiental swarten. De jonges wiene bewapene mei sawol swurden as dolken, blykber sadat der mear bloed fergetten wurde soe.

Hitler sloech sels mei syn lippen en sisde:

- O see, see, see, see Orion!

De jonges kamen yn botsing en begûnen inoar te hakken en te stekken. De jonges , sa'n trettjin of fjirtjin jier âld, wiene letterlik razen en biten.

De Führer mocht de giele en swarte rassen net. En hy seach graach moard fan beide kanten. Hoewol , fansels, as de Russen fjochtsje, binne fair-haired jonges folle mear estetysk nofliker . De Führer wie in bist, en oan 'e iene kant wist er gjin meilijen, mar oan' e oare hie er graach ljochthierige bern. Mar hy woe se leaver martelje sûnder se te deadzjen. Behalven miskien de pioniers.

It is sels spitich dat no gjin oarloch is mei Ruslân, en partisanoanfallen binne ferstoarn.

Stalin joech ynstruksjes om gjin sabotaazje of militêre operaasjes út te fieren efter de fijânlinen. De partizanen en ûndergrûnske jagers wiene hast beferzen. De partisanen wiene of lokale nasjonalisten of te fanatyk kommunisten. Oan wa't Stalin net besletten, mar der binne in pear fan harren. D'r wiene ek wrekers fan minsken dy't tsjin sawol faksisten as kommunisten wiene. Dus net elkenien erkende de wapenstilstân. En der wie genôch oanbod fan minsklik fleis.

Kin wurde taret op gladiator gefjochten.

De Führer iet wat iis en seach mei in heal each nei it bloedige spektakel, sûnder sels in weddenskip te meitsjen.

Doe't de lêste jonge yn 'e arena yn 'e rêch stutsen waard, waarden de liken mei heakken ferdield en meisleept.

Hitler lake en sei:

- Wy hawwe in skjinmeitsjen dien!

Dan in nije striid. Giele famkes fochten tsjin swarte famkes. Boppedat waarden de krigers folslein neaken en mei swurden yn de ring dreaun. Se begûnen har te triuwen mei spearen en swurden.

kakkele fan wille :

- Ik bin in man fan 'e dea! Mear krekter, in superman!

De famkes hakken en skrasten inoar foar it amusement fan de nazi-menagery. Ien fan 'e giele krigers hie har boarst ôfsnien en wie bliedend. Oaren foelen en waarden grutbrocht troch fakkels oan har hier, of oan 'e boezem fan Venus. Guon minsken krigen it noch slimmer. Wrede minsken, wrede seden.

En de Führer seach dit mei grutte habsucht.

As in beul it skamhier fan in frou yn 'e brân stekt, is it tige pynlik, en sadistyske manlju wurde dêrtroch wekker. Hitler mocht froulju graach ûnderwurpen wurde oan skriklike marteling. En hjir stoaren se ek yn pine.

De Führer song mei nocht:

- De kroanen fan 'e eardere keningen binne yn 'e hannen fan har beulen, troch beslút fan 'e mannichte! En smyt de puntsjes net fuort!

En it bist, dat him foarstelde as in boppeminsk, en sels God, lake as in gewelddiedige gek.

Yn 't algemien is it dreech om te leauwen hoe't in man ûnder de gemiddelde hichte, dy't net iens in foltôge fuortset ûnderwiis hat, it slagge om te kommen. Wês de grutste oerwinner op planeet Ierde. En wat barde mei it hielal, dat de Fuhrer, as it wie, sels fan 'e ketting fleach. En in ekstreem lokkich meunster ferskynde.

Hitler naam in slokje sinaasappelsap en sisde:

- Wet fan 'e jungle!

De famkes stoaren, en sa waarden de jonges dreaun om har plak yn te nimmen. En giel, en swart, en wyt. Se waarden ek twongen om mei-inoar te fjochtsjen, mar sûnder systeem: wa wit wat . Se sizze, fjochtsje, en neat ferstannich sil barre mei jo.

In letterlik gekke striid begûn. En in massa liken, fermoarde krigers. Jonges stjerre, falle, ferlieze earms en skonken.

De liken ha amper tiid om út de arena helle te wurden . En der is mear en mear bloed.

De Führer raast op 'e top fan syn longen:

- Lit rivieren fan bloed oer de ierde streame! Lit se kreunje fan pine - der binne oeral brânen!

Ja, en sa'n meunster is de meast ynfloedrike en skriklike politikus yn 'e wrâld. Jawis, hy is noch net de ienige steatshaad, mar hy is de coolste en ferskriklikste.

It is dreech om sa'n mingsel fan sjeny en gekheid foar te stellen, as in politikus tagelyk in meunster, in clown en de keizer fan 'e helte fan 'e wrâld is!

Hitler seach de froulju bliedend fallen, en mompele ûnder syn azem:

- Ik bin in kannibaal! Ik bin in kannibaal!

Speer sei mei in bepaalde ferachting yn syn stim:

- Dútslân is in lân fan 'e grutste kultuer en fenomenale technologyske prestaasjes, myn Führer.

Hitler gniisde en sei:

- Ik mocht graach de piramide tank. It is gewoan te swier!

Speer beloofde plechtich:

- Der komt in bettere, myn Führer! Alles sil ferbetterje, ynklusyf technology!

De Führer gniisde en sei:

- Wêr binne wy begûn? Witst noch? Hokker tanks makken it mooglik om Europa yn in moanne en in heal te fangen? T-3 en T-4, helpleas tsjin de Matildas en Frânske mastodonten. "It meunster stuts syn fûsten yn syn siden en rjochte him op as in kolos, gurglend. - Hoe lyts binne wy begûn! En hoe hawwe ús tanks no ûntwikkele! Gjin oare skiednis fan 'e wrâld hat dit ea wist! Om te begjinnen mei hûndert tûzen soldaten, en hearskje oer it grutste part fan 'e wrâld!

Speer, dizze kear sûnder spot , sei soepel:

- En sûnt it begjin fan 'e wrâld hat nimmen sa'n feest sjoen!

Hitler naem in gouden foarke yn 'e hân en prike dêr in stik ananas mei. Ik fortarre it foar myn leave siel. Doe groeven er mei syn foarke yn it glês swarte kaviaar. Net it bêste idee. Wylst er besocht te iten, smarre de Führer himsels yn fiskaaien. Wier, twa famkes yn bikini stiene op 'e wacht en fage fuortendaliks de jas fan' e wichtichste fascist.

Hitler mompele:

- Kaviaar, dit is it iten fan 'e goaden!

De feintfamkes antwurden ienriedich:

- Do bist de God fan goaden!

De Führer sloech syn lippen en sei:

- Tusken my en de Almachtige God is der mar ien ferskil!

De famkes fregen ienriedich:

- Hokker, o greatste?

De Führer, stean oerein , sei:

- God is barmhertich, mar ik net!

De famkes wiene it net iens en makken beswier:

- Jo binne gewoan in goed fan goedens!

De Führer gromde as antwurd:

- Ik bin gjin put, mar in oseaan! En in razende tornado mei lammen!

En hoe't dit stik laam gromt. Of miskien in chop ...

En bloed wurdt noch fergetten yn 'e arena. Ynstee fan famkes fjochtsje en stjerre jonges. Se brekke har bonken en spatte bloed.

Hitler herinnert him hoe't er sels yn it gymnasium slein waard. Se fernedere my en dien sels myn broek út, swaaide myn kont mei nettels. Hoe fernederjend is dit. De Führer tocht oan syn oertreders en beloofde wraak op har te nimmen. En hy hold syn eed. Ek al duorre it in protte jierren. De eardere klasgenoaten fan de Fuhrer waarden martele yn SS-kelders. En doe waarden se nei deadekampen stjoerd om stadich te stjerren.

Hitler behannele wreed mei al syn fijannen. Sawol echt as tinkbyldich. No is de Führer al ticht by syn eindoel: wrâldoerhearsking.

Ien fan 'e spannende problemen is de fraach nei religy. Hitler is oanstriid om te tinken dat sa'n nij leauwe monoteïsme wêze kin yn in Aryske omslach.

Heidense konstruksjes binne net geskikt foar sa'n heech ûntwikkele ryk as it Tredde Ryk. Wy hawwe monoteïsme nedich, mar yn hokker foarm. Earst wie de Führer oanstriid om tichter by de islam te kommen. Lykas, der is gjin God oars as de Almachtige, en Adolf Hitler is syn profeet.

Mar doe waard de Führer fassinearre troch it idee om sels lid te wurden fan 'e Triniteit, lykas God ynkarneare? Lykas Hitler, is it as de Almachtige God de Soan. Of sels God de Heit? De Führer hie in protte ideeën. En sa is it mooglik, en sa. Of sels net in Trije-ienheid meitsje, mar in soarte fan dualisme?

Ideeën kinne fansels oars wêze. De eksterne foarm fan 'e nije religy mei swastika's ynstee fan krúsen is goedkard. De koepels fan de nije tsjerken wurde rûn en ferguld. Fansels, mei in nije ikonostase fan 'e lieders fan it Tredde Ryk en oarlochshelden. Dat is, alle eardere hilligen wurde ôfskaft. Mar kearsen, bygelyks, en de omwâling fan ikoanen yn in fergulde frame bliuwe. Alle prysters klaaie yn militêre unifoarm mei skouderriemen. Froulju tsjinje by de timpels. Der is sels timpelprostitúsje. Dit is al tichter by it heidendom.

Neist kearsen wurde ek fakkels oanstutsen. Der is in soad read yn de tsjerke sels, en de alters binne read. Kroanluchters yn 'e foarm fan swastikas wurde ek brûkt. De muzyk is ek bysûnder. Der binne ek oargels en mear moderne ynstruminten. Benammen Hitler hâlde fan hurde rock mei syn ritme. As alles skopt út en metal klinkt.

Dus tsjinst kin oars. Kalm , nei de lûden fan in oargel, of oerdoarjend.

De Führer betocht dat hjoed de Krauts ek in nije gaslauncher demonstrearren. Iets frij krêftich, op in rupswein. By steat om fyftich hektare bosk tagelyk ôf te baarnen.

Hitler stelde him foar dat neakene, ferbaarnde famkes fuortrinnen, it fjoer har bleate soallen ferbaarnde. It is sa cool en sexy.

Yn Ruslân kamen de Dútsers faaks it meast koppige ferset tsjin. En de Führer ljeafde in Russyske frou te marteljen.

Hitler fluite en rôp:

- No, fjochtsje mear enerzjy. Sjit de jonges mei fakkels.

De Führer tocht oan in jeugdtiidferdriuw. Krekt as hja spielden de doarpsbern oarloch en namen in pear jonges finzen. No, se begûnen te marteljen. Boppedat, net foar de wille , mar foar echt. Se leine kranteblêden tusken de fingers en stieken se yn 'e brân. Hoe't de blonde doarpsjonge raasde en wanhopich besocht de touwen te brekken dêr't er mei oan 'e tafel bûn wie.

Ja, it wie marteling. It rûkte sâlt , as sieten se in laem op in skewer. Dit makke Hitler sels oan it laitsjen. En hy sloech de jonge syn bliere fuotten mei de tûke.

No, de Fuhrer is in meunster. In echte ûnminsklike bastard . En doe stieken se tusken de fingers fan de twadde jonge yn brân. Aardige jonge

martele. Sa ûntduts Hitler foar it earst it wille fan marteling. Foar him waard it in soarte fan twadde fermaak. En ferfong seks

mei froulju. De Führer waard fansels lilk. Blykber , om in superman te wurden, moatte jo op it lêst in boner wurde.

Nee, dy ôflevering mei de marteling fan 'e jonges gie net sûnder straf foar de Führer . Se skuorden him derút ... Gelokkich wiene der gjin serieuze gefolgen, de jonges krigen allinnich lytse blierren. Mar blykber hawwe se de rest fan har libben lêst fan eangst.

De Führer hie yn de Earste Wrâldoarloch de kâns om, hoewol foarsichtich, finzenen te marteljen. Dus hy makke gjin karriêre, mar hy die de nedige ûnderfining op. Fjouwer oarders en allinnich de rang fan korporaal, en Adolf Hitler sels gie hast blyn ( spitigernôch foar in protte miljoenen minsken, krekt amper!), Dus hy hie net hiel roze oantinkens.

Yn 'e simmer fan 1918, doe't noch mar fjirtich kilometer nei Parys oerbleaun, en dêrfoar Ruslân, yn 'e bolsjewistyske reboelje fersloech, en Roemenië kapitulearre hie. It wie dizze simmer dat men tocht dat de oarloch op it punt stie te einigjen yn oerwinning foar Dútslân. En doe kaam Hitler ûnder in gasoanfal. Hoe pynlik is it sawol fysyk as mentaal.

Miskien dat is dêrom de Führer stevich fêsthâlde oan de regel om gjin gemyske wapens te brûken. De rin fan 'e oarloch, oer it algemien, wie geunstich foar de Wehrmacht, en technology waard hieltyd ferbetterjen, en it wie mooglik om te dwaan sûnder krêftige middels.

De ienige minsken foar wa't de Führer in útsûndering makke wiene de Joaden. Se waarden ek fergiftige mei gas. Wier, koartlyn binne joadske wittenskippers twongen om te wurkjen yn finzenissen, en oaren op bouplakken en fabriken. No hawwe de Krauts oer de hiele wrâld grutte bouprojekten lansearre.

Hitler, springende as in loach yn in frettenpanne, raasde:

- En no de liuwen!

Ferskate hongerige bisten waarden delset yn de hangar. Se foelen de jonges oan en begûnen har te marteljen. De jonges fochten wanhopich werom mei swurden en spearen.

De Führer sei:

- Litte wy! Fry se!

En litte wy gek springe. En jonges fan ferskillende nasjonaliteiten, mar hast neaken, hiene koalen ûnder de bleate fuotten getten. Se waarden ferspraat mei help fan spesjale muzzles sadat de jonge gladiators waarden ferbaarnd. En it kreunen en geuren fan baarnend fleis waerden mear en mear.

Hitler sprong oerein, raasde:

- Ferbrânje, ferpletterje, martelje! Ik bin pake Mazai net !

De Fuhrer is yndie noch gjin pake, mar hy hat in protte bern krigen troch keunstmjittige ynseminaasje , al ferskate hûnderten. Se wurde bewarre yn in tsiental geheime kampen. In hiele harem fan dragers fan Hitler syn sperma waard foarme yn de liifmoer. En, fansels, dit soarget foar in probleem mei it bepalen fan ien erfgenamt.

Hitler sels fynt dat in man him opfolgje moat, mar de bêste fan 'e bêste sil wurde bepaald troch in kompetysje.

De gedachte oan 'e dea makket de tiran soargen. Wier, it liket derop dat de Fuhrer noch sûn is en geweldich fielt. Neist fegetarysk iten swimt Hitler alle dagen yn 'e see en wurket hy yn oefenapparatuer. De Führer is bang om te stjerren. Boppedat, wylst de erfgenamten binne net opgroeid, en der binne gjin betroubere opfolgers yn sicht. Hermann Göring is dúdlik net geskikt foar de rol fan 'e Führer: de skaal fan syn persoanlikheid is net itselde, hoewol hy is net sa'n gek. Mar Göring wie ek ferslave oan drugs, en hy koe gjin Fuhrer wêze mei sa'n ferslaving.

Goebbels is enerzjyk, in echt sterke propagandist, frij yntelligint, en fanatysk trou oan de Führer. Hy is lykwols koart, kreupel, en smookt sels in pakje sigaretten deis. Al is er fansels better as Göring. Miskien moat er as opfolger beneamd wurde?

Himmler ... Miskien echt de twadde persoan yn 'e steat en it haad fan' e geheime plysje. Nettsjinsteande syn yntelliginte uterlik, hy is in meidogensleaze beul. Gjin sadist, mar kâldbloedich. Hy die in protte foar de ûntwikkeling fan de wittenskip yn it Tredde Ryk. Ien fan 'e prestaasjes: zombiesoldaten. Krigers dy't gjin eangst hawwe, ûnderdanige, lykas poppen, dy't gjin pine fiele, mar dom binne. De Führer begriep lykwols dat it gefaarlik wie Himmler offisjeel ta syn opfolger te ferklearjen. It wie net foar neat dat Hitler syn persoanlike bewakers út it SS-systeem helle, lykas de Abwehr.

Himmler koe in diktator wêze mei mear rjochtfeardiging as de rest. Mar de Führer begriep dat dit in lieder wie sûnder charisma, dy't benaud wurde soe, mar net leafhawwe. Hoewol, as de propaganda wurket, dan sil in diel fan 'e gefoelige befolking de beul hâlde!

No, Bormann, yn 't algemien, is mear in seis yn it libben en in yntriguer as in hearsker. En ek in krimineel. As sekretaris is hy nuttich, mar as haad fan in wrâldwiid ryk?

Speer? Dit lid fan it nazi-team is de meast talintearre en by steat. Syn fertsjinsten yn 'e produksje fan wapens en it oanbod fan heechweardige apparatuer oan it leger binne tige grut. Speer is noch relatyf jong, oplaat en yndrukwekkend. It hat sawol hurdens as fleksibiliteit. Mar de Führer wie warskôge foar persoanlike loyaliteit. Speer is te tûk om macht oer te dragen oan ien fan 'e bern fan 'e Führer, en soe sels in diktator wurde kinne.

Mainstein en Rommel? Twa fan 'e bêste kommandanten fan it Tredde Ryk. Se binne fansels tûk op har eigen manier , mar martinets hearskers meitsje ? En is it feilich om macht oer te dragen oan profesjonele militêren? Dit is hoe't de Nazi-partij útinoar falle koe.

D'r is mar ien konklúzje: de Fuhrer moat in heul lange tiid libje oant de bern opgroeie, en de ienige , unyk en yn steat is út har selektearre. Dan wurdt der in dynasty stifte.

It feit dat de Fuhrer safolle neikommelingen fokt troch keunstmjittige ynseminaasje is slim. Under harren kin in serieuze machtsstriid útbrekke. En dit kin in ryk útinoar skuorre. Hitler skodholle. Hy hat Stalin syn soan Yakov yn it kamp. Hy waard finzen nommen en ûnder bewaking nei in rêstich plak stjoerd. Doe, doe't de earste wapenstilstân wie, bea de Führer oan om Stalin syn soan te ruiljen foar ferskate SS-offisieren, mar waard wegere.

Doe waarden de ofsieren dochs weromjûn, mar Yakov bleau yn finzenskip. Hy waard goed behannele. Boppedat, ien fan de jonge en moaie bewakers begûn in affêre en waard swier. De Führer, dy't wat sympaty hie foar Stalin persoanlik, liet Yakov trouwe en wenje yn in apart hûs, mar ûnder beskerming fan 'e SS.

Sa hawwe se Stalin syn âldste soan mei in wapen. De Führer hat sels neitocht om syn neiteam Joazef te beneamen as gûverneur yn Ruslân nei de lêste ferovering. Dit idee like logysk .

Yn 'e arena begûnen de liuwen, nei't se in protte besunigingen krigen fan' e swurden en spearen fan 'e jonges, stadichoan fertrage.

En de jonges stieken en hakken se. Tefolle jonges waarden frijlitten. Bormann, dy't seach dat de Führer net sa bliid wie mei dizze fuortsetting fan 'e slach, joech opdracht om de krokodillen del te setten.

De toske wêzens gongen de slach yn, iepene har enoarme kaken. En se sprongen op 'e jonges en kau se letterlik op. Slikke as in ree.

De jonges raasden en skuorden. Har kaken knypten har ledematen en brekken har bonken. Skarlaken, farsk bloed spatte. En de koalen brânden op 'e bleate hakken fan 'e jonges. Earme bern, ta de dea feroardiele.

De Führer dronk in glês sûkeladecocktail mei druppels minsklik bloed en sei:

- Lit myn regear ivich wêze!

Maxim Ogarev hie noch syn tredde dreamen doe't der in hurde klop op har hûs wie. Hy waard daliks wekker en bigoun to klaaien. In rûge Dútske stim rôp yn stikken Russysk.

- Kom oerein, dy mindere fee! - En in sterke klap mei in mitrailleur op 'e doar.

De mem draafde him iepen. Fiif SS-mannen mei masinegewearen en lilke hûnen kamen de hutte yn.

- Pionier Maxim wennet hjir. - Gûlde in lange faksist mei de skouderriemen fan in opperluitenant.

- Ja, hjir is er, mar hy is neat skuldich. - De mem begûn te stimmen.

- Wy sille it letter útfine, mar foar no, pup, stap yn 'e auto.

Sûnder him goed oanklaaie te litten, pakten se him ûnder de earms en sleepten him yn in frachtwein mei in dekzeil. Der sieten al ferskate jonges en famkes, meast pioniers fan harren skoalle. De bern wiene healneaken en trillen, de jonges besochten lykwols moed te hanneljen;

- Wy wurde nei alle gedachten nei in kamp brocht, of om bloed te jaan, dat is goed. - sei syn klasgenoat Igor.

- Bloed skinke, de lêste kear pompten se my safolle út dat ik in wike net oerein komme koe.

- Ik ek, mar dochs better as de dea.

"Ferskate fan ús leeftydsgenoaten stoaren dêrnei." - Maxim suchte swier.

De nazi's gongen om ferskate huzen hinne en, nei't se fyftjin pioniers sammele: tsien jonges en fiif famkes, namen se nei in ûnbekende rjochting. Motorriders rieden foar en efter, en in wighak slepte by de sturt.

- Nee, it liket der net op dat wy nommen wurde om de sappen fan it libben te testen, der is tefolle begelieding, en it sikehûs is oan 'e oare kant. - Begûn Maxim.

adder fernield hawwe . - antwurde Igor. " Ik hearde dat de lêste kear in trein mei brânstof opblaasd waard, hoe't de Dútsers dêrnei berserk gienen."

- Se ha it buordoarp ferbaarnd, mear as trijehûndert minsken skeaten en ophongen. Slimmer as bisten.

- No, it is goed, myn âlden harkje nei de radio ûnder de grûn. Us folk giet foarút by Moskou, meikoarten sille de faksisten yn problemen komme.

- As wy yn libben bliuwe, geane wy nei de partizanen, ik soe in skout wêze kinne.

- En ik kin wûnen ferbine. - spruts it famke yn. - Wy waarden oplaat yn kursussen.

sei Maxim mei in azem.

Ik leau dat de hiele wrâld wekker wurdt

Der komt in ein oan it faksisme

De sinne sil flak skine

It paad dat it kommunisme ferljochtet!

- Meikoarten komme wy frij. - Maxim helle de hân op yn 'e pioniersgroet. - Lang libje de partij en Stalin!

De bern diene der unanym mei oan.

- Lang libje Lenin, lang libje Stalin!

De frachtwein stoppe, en it lilke gesicht fan in SS-man ferskynde.

- Russysk freonlike pigs. Meitsje gjin lûd! - En hy skeat in útbarsting de loft yn.

Seagen nei syn eagen dy't fan lilkens gloeide, foelen de jonges stil. Doe rieden wy stil, yn it tsjuster en der wie neat te sjen efter it dekzeil. Uteinlik stoppe de auto úteinlik, en waarden gûlen heard.

- Kinder op 'e wei!

De bern gongen del en fûnen har op it hôf fan in frij grut lúkse hearehûs. Se waarden de gong yn brocht en besteld om har klean út te dwaan.

- Jimme binne te smoarge pioniers! Jo moatte wurde gepolijst. In frou mei de skouderriemen fan Hauptmann rôp .

De jonges en famkes waarden meinaam nei de dûs, se lieten se mei handoeken en sjippe.

- Jimme moatte sa skjin as glês wêze, biggen.

Hoewol't de jonges net wisten wêrom't dat nedich wie, wosken se harsels mei waarm wetter út 'e dûs. Wier, de famkes wiene ferlegen en rûnen yn in apart bad. Doe't de jonges besochten te gluren, begûnen se te skriemen en in bak mei wetter te goaien.

- Goed, dat is genôch! Maxim rôp: "Jo binne al folwoeksenen en d'r is gjin need foar jo om sa te froeien."

By de útgong wachte de bern noch in ferrassing: harren foarige klean wiene ferdwûn, en op 'e stuollen lei in soepel strieken pionierssimmeruniform mei ljochte stropdassen.

- Wow, dit liket in foarstelling. - Maxim wie ferrast.

-Miskien wolle de Dútsers sjen hoe't wy fjoerwurk akseptearje? - Ien fan 'e jonges suggerearre.

- It is net wierskynlik, mar wy sille sjen. Lit ús de eare net ferlieze oan de flagge.

In faksistyske offisier ferskynde foar harren.

- Kinder Pioneer , wa fan jimme wit op 'e trommel te slaan?

-IK! - Igor die in stap nei de gearkomste.

- Nim it ynstrumint. - In grutte SS-manske hiem is noch in nije trommel, dúdlik opfrege fan de pioniers.

- As jo de strjitte op geane sille jo my slaan. "Doe kaam de faksist mei in trúk. - Hâldsto fan dyn heitelân en folk?

- Ja, en wy binne ree om ús libben foar har te jaan! - De pioniers blaften moedich .

- En jo sille sa'n kâns hawwe. No op 'e wei út.

- Hoe? - Maxim wie ferrast. - Wy binne hast neaken en bleate fuotten.

- En om't jo wylden binne, gean dan, of wy sille jo op it plak deadzje.

In tsiental SS-mannen hellen har masinegewearen op, it wie dúdlik dat de nazi's gjin grap makken.

- Litte wy gean jonges, pioniers binne net bang foar snie. - Sei Maxim, dy't de klassekommandant wie.

De bern gongen nei de útgong ta, en doe't de stekende snie har bleate fuotten rekke, raasden de famkes. De jonges rûnen swijend, meganysk besochten de fuotten yn line te hâlden. Hoewol't de sniedrift fan desimber Maxim op 'e hakken bite, glimke de jonge, besocht te sjen dat er wille hie. Hy ferhurde him faak troch bleatfuotten yn 'e snie te rinnen, dat hy wie net sa bang.

Mar foar dyjingen dy't it net besochten, wie it ferskriklik, de froast stiek. De jonges makken ûnwillekeurich har tempo omheech, benammen om't de Dútsers rôpen - schnel , schnel !

Nei't se har nei in flaterjende râne liede, spruts de senior faksist yn it unifoarm fan in SS Standartenführer fia in tolk.

- Dat, pioniers, wite dat in grutte jacht foar jo sil begjinne. Wy jouwe jo in foarsprong fan tweintich minuten. Wa't it slagget om te ferbergjen sil libje, mar de rest sil in pynlike dea ûndergean.

De SS-mannen dy't yn it kordon stiene begûnen te laitsjen.

- Run!

De bern beferzen en bewege net. Doe skeaten de nazi's mei masinegewearen. Jonges en famkes namen ôf, rinne sa hurd as se koene. Jo koenen de bleate hakken sjen, yn 'e kjeld blozen, foarby flitsen.

- Faster, ús heil is yn snelheid.

Lykwols, de famkes stadichoan rekke efter, en Maxim en Igor, as aktive atleten, sels gie út 'e stêd te spyljen yn fuotbalwedstriden, naam de lieding. De froast wie in prikkel fan earste klasse, it wie maklik en noflik om yn koarte broek te rinnen, mar de kjeld pakte jin as knyntsjes. Boppedat is de sniedrift noch net djip, wat it rinnen ek makliker makket.

- Rinne net as in keppel skiep. - raasde Maxim út 'e longen. - Lit ús nei de kanten rinne, it is dreger om ús te fangen !

- Bewarje dyn azem. - tafoege Igor. - Jou it net alles, jo folsleine limyt, de ôfstân sil lang wêze.

De bern fersloegen net fuortdaliks, de moarn wie krekt begûn te kommen, en it wie noch frij tsjuster en eng.

It rinnen waarmte Maxim op en hy fielde him folle enerzjyk. Mar foar de fammen, dy't net wend wiene oan sa'n hurde ferhurding, wie it pynlik, it like wol oft de fuotten fan fjoer baarnen.

Guon famkes stopje en besykje de fuotten ûnhandich mei snie te wrijven, mar it helpt har net folle.

Fan efteren kinne jo it roekeleaze blaffen fan hûnen hearre - de jacht is begûn. Moardhûnen dy't spesjaal trainearre binne om minsken te fangen, komme se yn. Mei de lêste krêften fersnelle de famkes en jonges. Hjir komt de earste rôfdiermûle fan 'e hoeder it slachtoffer yn: de tûken slute op 'e skonk. It famke falt en de hûn springt boppe, byt har hân rjocht troch.

Natasha, sa't de ûngelokkige frou dy't yn 'e fangs fan it meunster foel waard neamd, twitches en screams. De kweade hûn sleept har, bliuwt har marteljen as er giet, mar hat gjin haast om syn tongen yn har kiel te sakjen. Ferskate aadlike Krauts ride op hynders, wêrûnder SS-generaal Stoffen . Hy bûcht him fan syn hynder ôf en stekt in bajonet yn 'e mage fan it famke, en tilt dan har top. Dútske spraak klinkt.

- Ik meitsje sa'n koartel fan Russyske bargen, do silst dyn tonge opslokje.

- As jo wolle, meitsje wy jo in kebab fan dizze aas - jo sille jo fingers slikje. - De kok fan 'e generaal makket "grap."

Uteinlik kalmet it famke, en de hege sadist siket in oar slachtoffer.

It folgjende objekt fan marteling is in jonge, nei't de hûn syn skonk kau, waard de jonge oan 'e ribben heakke en troch de snie sleept. Oare Dútsers sloegen it slachtoffer mei de fuotten, wylst se dat diene fleurich laitsje.

Se hongen gewoan in oare jonge oan syn ribben, sleepten him op in tûke, en swaaiden him doe om en sloegen him mei gewearkolven. De jonge frege om him ôf te meitsjen, en ien behendige slach makke syn bewustwêzen ôf.

In oar famke waard ek ophongen, mei fjoer ferbaarnd, har jurk en lang hier waarden ferbaarnd. Oksana feroare yn in libbene fakkel, stjerrende út in meunsterlike pynlike skok.

In oare blonde en blau-each jonge wie troch de hûnen hast ûnferwûne rekke, hy waard optild, de hannen efter de rêch; Doe spruts de generaal yn it Russysk.

- Min bern, wat lykje dyn fuotten kâld te wêzen, no waarmje wy se op. "De SS-man brocht in fakkel nei him, de flam slikte rôfdierlik de reade hak fan it bern. De jonge raasde oant de flammen heger kamen en hy ferlear it bewustwêzen.

- Ik fyn it net leuk as se útskeakelje, de slachtoffers moatte trilje en trilje. De folgjende, hoopje ik, sil sterker wêze.

It folgjende famke dat yn 'e hel telâne kaam, waard libben troch de nazi's skalpe en dêrnei yn 'e brân stutsen. Men soe sizze kinne, se hiene meilijen oer de folgjende jonge, Rostislav, troch him gewoan op te hingjen, hoewol se him tige stadich fersmoargen. In oare jonge waard mei dolken yn stikken snien, fan hûd ôfmakke en mei sâlt besprinkele. Jo kinne lang beskriuwe wat dizze barbaren, nei bûten beskaafde, mar eins ferskriklike wylden, dien hawwe. Der binne in protte boeken skreaun oer de grouwerijen fan de nazi's en der binne in grut tal films makke, mar wat de nazi's eins diene, giet myn ûnbidige ferbylding te boppe. De generaal, de neiste bûnsmaat fan Kaltenbrunner , slikte it bloed fan 'e dolk hy hate de Slaven, benammen bern.

- It is needsaaklik om de Slavyske stam folslein te ferneatigjen, sokke opstannige slaven hawwe wy net nedich! - It bist yn unifoarm raasde. - Hjoed sil ik noch in doarp en in pear tsjerken ferbaarne.

Wylst de generaal oangie , wisten Maxim en Igor merkber fuort te brekken. It wiene de iennigen dy't oerlibbe sadistyske fleis molen. It like derop dat de bedriging dy't oer de jonges hong foarby wie, doe't in geweldige herdershûn dy't it spoar lâns raasde harren ynhelle.

- Rin Maxim, ik sil har oanhâlde! - rôp Igor.

- Ik sil dy net ferlitte. - Maxim skuorde in swiere tûke ôf en raasde op 'e hoeder.

De hûn, blykber, net ferwachte sa'n ûnfrede en luts him werom. De klap rekke har rjocht yn it gesicht .

De hûn raasde en raasde nei foaren, hy wie tige grut, in meunster, fet op liken. Nei't er op Igor delkaam, sank er syn tonge yn 'e mage fan 'e jonge. De jonge raasde en foel, syn yngewanten kamen út, en bloed gie dik út. Doe skynde Maxim, yn wanhoop, in stôk yn it each fan it meunster.

De klap blies him út 'e eagen, de skok fan 'e pine twong him de tosken los te meitsjen en de herdershûn begûn jankend fuort te rinnen. Maxim smiet de stôk, sloech him wer op 'e rêch, en de hûn naam snelheid op.

- Gean nei dyn besetters, kôgje har learzens. - De jonge tilde syn freon op.

- Igor, libbet jo?

deadlik ferwûne jonge koe syn eachlidden amper iepenje.

- Och, it binne jo Maxim. Lit my, ik bin gjin hierder mear . "Igor gurgle mei in swakke stim, bloed streamde út syn longen.

- Nee! Ik sil jo net ferlitte, mar ik sil jo nei de partisanen bringe. Dêr wurde jo op 'e fuotten set.

- Beslút my better, it docht my sear. - Igor hoaste, it bloed gie him út 'e kiel.

- Nee, myn kammeraat en broer, ik sil dy drage.

Op ien of oare manier, nei't er de wûne mei syn shirt ferbûn hie en syn ûnbewuste kameraad skoudere, swalke Maxim lâns de dyk. It wie net maklik foar in tolve-jier-âlde jonge om syn leeftydsgenoat te dragen, dy't wol slank wurden wie ûnder de besetting, mar noch sterk en wiid.

Sa rûn er, it wie al moarn, mar de wintersinne waarmte him suver net. Maxim hat syn faasje flugger, om't de nazi's op elk momint kinne ferskine. Syn neakene romp waard troch de kâlde wyn waaid, syn hûd wie bedutsen mei puistjes.

Rûnom stiene beammen dik yn froast en snie bedutsen, de sniedrift ûnder de foet wie stekelich en , as in skelp, bedutsen mei in iiskrust. Hy wie net mear sa kâld, as hy spande, sleepte in swiere fracht. Syn kameraad foel stil en net mear beweecht, hawwen ferlern bewustwêzen, en miskien sels opjaan , mar Maxim bleau te slepen. Sa gyng er de sompe yn en bigoun knibbeldjip yn it smoarge wetter te fallen. Mei grutte muoite spande er syn stomme skonken út, skrast troch it skerp brekende iis, en swalke fierder.

De jonge wie kjel, sadree't jo efkes stilstutsen, waerden jo yn 'e ûnferbidlike ôfgrûn sûge. Maxim sprong op en del, de sinnestrielen wiene stimulearjend. It waar yn desimber is lykwols grillich, wolken rôlen yn, de froast begon sterker te wurden, en tinne snie begon te fallen. De jonge wie choking fan spanning, mar hold Igor strak.

- Ik soe leaver stjerre, mar ik sil dy net ferlitte.

In raaf fleach oer him hinne, hast him oanrekke mei syn wjuk, dan noch ferskate skepsels, Maxim ferjage se mei in wanhopige gjalp. Uteinlik, nei in skynber einleaze tiid, einige de sompe, it waard makliker om te rinnen, mar de froast pleage de wiete fuotten fan it bern te folle. De jonge , om himsels op te fleurjen, song in revolúsjonêr liet.

Fijannige wervelwynen sweve boppe ús

Marsje, mar foarút, wurkjende minsken!

Wy sille frijmoedich de slach mei fijannen yngean

Marsje, mar foarút, wurkjende minsken!

Dit joech my, frjemd genôch, krêft. De jonge bûgde him del en skodde in hantsjefol snie op, die him yn 'e mûle, fochtich syn droege kiel. Hy fielde him better, mar sadree't er ophâlde, begûn er kjeld te fielen. De tydlike opluchting soarge foar ekstra lijen. Om alles ôf te meitsjen, begûn er te lijen fan honger. Under de Dútsers ieten se hiel lyts, en se ferbaarnen in protte calorieën yn 'e kjeld. Ynienen kaam Igor ta syn sinnen, roerde en mompele:

- Drink!

- Do kinst net, dyn mage is snije. As wy yn it doarp oankomme, tink ik dat ik dizze plakken herken, it is net fier fuort, se sille jo helpe.

Igor mompele ûndúdlik as antwurd, en ferlear doe wer it bewustwêzen.

- Sa folle better, myn freon hat sa minder lêst.

It skouder die sear en lei del, de jonge ferskoot foarsichtich syn kammeraat. Hy wie al hiel wurch, mar libje sûnder syn heit, hy wie wend oan hurd wurkjen fan in hiel iere leeftyd, en sport allinnich holp mei dit. Op 't lêst rûkte er farsk baarnend, de reek kitelde him noflik yn 'e noas en hy rûkte sels nei fried fleis.

- No , sei ik, it heil is tichtby.

De ynspirearre jonge brocht syn tempo op. It waard sels makliker om te sykheljen nei it rinnen fan in pear hûndert meter, kaam er oan 'e râne fan 'e bosk. Ynienen iepene him in ferskriklik byld foar him: ôfbaarnde húskes, ferkoale buorden en jiske. Trillend fan eangst kaam de jonge tichterby ferbaarnde liken te sjen, meast bern en froulju. De jonge kaam by de jiske ta en stapte der mei bleate fuotten op. It hie noch gjin tiid om ôf te koelen, en Maxim fielde bliid. Doe rûn er bleatefoet oer it waarme oerflak, syn fuotten, blau fan 'e kjeld, waarden read , en bloed streamde troch syn ieren. Ek doe't er bleatefoet op 'e koalen stie, die it him earst net sear nei it stean, hy fielde de brân en sprong der hastich fan.

- Ferdomde faksisten. Jo hawwe ús froulju en bern fermoarde, mar dochs sille wy jo mei hûnen deadzje, en ús soldaten sille yn oerwinnende formaasje troch Berlyn gean. Ik sil my frijwilliger meitsje foar it leger en Hitler persoanlik yn it gesicht slaan , en dan sil de Führer ophongen wurde. De jonge stapte wer op 'e snie, de blieren bedarre.

Ynienen hearde er ien flau gûlen. De jonge seach om him hinne en seach in lichte beweging.

Maksim kaam tichterby, en dêr lei it lyk fan in ferskuorde, healneaken frou, bedutsen mei masinegewearfjoer. In poppe wie yn 'e buert, seach net mear as in jier âld it wie in famke, ferpakt yn swaddling klean en bedekt mei snie. Har hite azem smolt de snieflokken, wylst it jaan fan waarmte, de poppe wie dúdlik fries.

Maxim bûgde, de luiers wiene skuord en wiet, se waarmen him net. De jonge wie sels al heal neaken;

- Der moat alteast wat oerlibje.

Nei't er it famke ophelle hie, wreide er krêftich har ledematen, waarmte har mei syn azem. Doe begûn er de tryste realiteit om him hinne te ûndersykjen. De Dútsers baarnden hast alle huzen ôf en rieden de minsken de skuorre yn. Dejingen dy't besochten te ûntsnappen waarden op it plak sketten en harren liken waarden berôve. En dochs hie er gelok. Ien fan de fermoarde froulju hold in waarme sjaal, filten laarzen en in jas. Maxim, dy't lûdop frege om ferjouwing fan 'e ferstoarne, naam har sjaal út en wreide it famke. Doe sette er de filten laarzen op Igor's nulle fuotten, nettsjinsteande it feit dat er se sa no en dan wriuwde. Hy liet neat foar himsels oer, sa heal neaken en bleate fuotten, mei in no dûbele lêst, swalke er troch de kjeld, it tichtstby lizzende doarp wie fyftjin kilometer fuort en hy moast noch fûn wurde. En dit bern hat berikt in prestaasje te fergelykjen mei de aksjes fan Alexander de Grutte, as jo fergelykje de ynspannings bestege oan it.

De oergong wie freeslik, in blizzard begûn, in helske kjeld waaide oer it neakene, en sels wiete, lichem. De hûd waard blaufiolet, de fingers bûgden net, ijspegels hongen oan it hier. Maxim begrepen dat as hy stoppe, foel, en yn in pear minuten soe hy feroarje yn iis. Syn krêft waard minder en minder, mar it begryp dat net allinnich syn eigen libben, mar ek it bestean fan syn kammeraat, en ek dizze lytse bewegende bult, ôfhingje fan syn ynspanningen, ynspirearre him, draaide it bern yn in titan.

. HAADSTIK Nûmer 11.

Sa'n fjouwer oeren binne ferrûn sûnt it ein fan 'e jacht. De nazi's, nei't se noch twa boarren en trije foksen dreaun hawwe, feesten, gieten djoere Frânske winen en konjaks yn 'e gierige kiel, mongen it mei ferfelende snaps. De generaal wie tefreden, de jacht gong goed, mar se ferburgen foar him dat de beide jonges deryn wisten te ûntkommen. SS Gruppenführer Stoffen , lykwols, fersloech it fleis yn grutte stikken, as in wyld, se makken in roaster foar him fan 'e fermoarde jonge en famke.

"Ik woe al in lange tiid minsklik fleis besykje, mar de bern wiene goed, net fet."

Twa dronken kolonels stipe de ympuls fan harren baas de "snack" giet goed mei "Bordeaux" en wodka.

- Ik tink dat famkes noch better smakke, har fleis is folle sêfter. - Sei de faksistyske offisier en smakke mei de lippen.

- Famkes binne dikker, jonges binne fleisiger. - Antwurde in oare "kannibalkolonel" Klein. - Ik leaver jonges.

- Ja, do lykje blau. - Ynienen waard de generaal lilk. - It is tiid om jo nei de rasiale ôfdieling te stjoeren. Ik sil Himler no skilje .

- Gjin need! - rôp Clay. De alkohol-addled geast socht in útwei. - Hjir is er! - wiisde mei de finger nei syn kollega. - Mear te skuld as my.

- Wêrom freegje jo? - De generaal brocht de zenki út.

- En hy ferburgen dat twa jonges by dy weirennen.

- Wat?! "De generaal sloech de swarte, djoere sânhouttafel sa hurd dat ferskate flessen fuort fleagen.

- Jo hawwe ús ferrifelje! Do bist bedrogen! No, sjoch, do geit, do silst in tribunaal hawwe.

- Sorry, Excellence, in healoere en se wurde fongen.

- En hjir libben of dea brocht ! Sjoch, kolonel , ik sil jo libben skine!

De dappere strider rûn efter de tafel út en begûn hastich in ploech te sammeljen. Hy hie noch kâns om mei help fan hûnen it spoar op te heljen.

De nazi's hiene haast om de oarders fan har superieuren út te fieren, se koene yn problemen komme, de slimste straf foar obese SS-mannen waard nei it front stjoerd. It is ien ding om in ferdigenleaze befolking te bespotjen, en in oar ding om josels yn 'e oarloch te finen.

Nettsjinsteande de wyn en in lichte sniebui wiene de spoaren noch net hielendal ôfsletten. De herdershûnen namen it spoar, en in SS-ienheid op hynder ried efternei.

Tsjin dy tiid, Maxim wie hielendal útput, syn skonken wiene ferwûne, en hy swalke, net mear meitsje de wei, syn eagen bewolkt mei wurgens. Wier, de snein bedarre, mar dit makke it noch slimmer, en fan efteren hearden wy it ferswakjen fan hûnen.

-De nazi's komme foar my! - flústere de jonge amper te hearren . De jonge begûn te rapperjen, mar syn skonken koenen him net stypje en, doe't it joech, foel it bern. Herdershûnen dy't liken as wolven omsingelen him de jonge en dy dy't er droech, as de SS-mannen har net ynhâlde hiene.

- Alive, it is it bêste om dizze Russyske Kinder libben te nimmen . Dan ha we wille mei harren.

De kolonel bûgde him oer en sloech de jiske fan syn sigaret.

- Ja, der is in poppe by harren. Ik freegje my ôf hoe't it smakket. - Sei de dronken sadist, en wriuwde tefreden oer de hannen.

- Miskien kinne wy se oan in heak hingje? - Oansteld troch in âldere SS-man.

- Nee, de generaal sil ús deadzje as wy him de wille ûntnimme om dizze bern persoanlik te fretten .

Nei't se har lêst op har hynders smiten hiene, stiene de nazi's op it punt om it lagenkamp yn te folgjen, doe't in hast ûnsichtbere lint fan ljocht troch har rigen gie. Te oardieljen nei it gûlen en skriemen hienen de nazi's it dreech. Se waarden fermoarde, yn stikken snije rjochts mei har hynders, fallen ûnder in genedeleaze scalpel, de nazi's haasten te flechtsjen, om't se allinnich dapper wiene tsjin ferdigenjende froulju en bern. Allinnich de herdershûnen lieten bûtengewoane moed sjen, dy't byinoar yn in roedel stiek en besochten de ûnbekende oanfallers oan te fallen. Dochs wachte har ek in ûnbidige lot, ienris snijde in ljochtstriel it gekke pak ôf. Yn 't algemien, as militêr wapen, is de laser tige effektyf, benammen tsjin troepen dy't net binne bedekt troch in krêftfjild. De nazi's slaggen der net yn te ûntkommen: se waarden yn stikken snien en ferbaarnd, elk fan har .

De bleatefoete, heal beferzen pionier Maxim knippe fernuvere mei de eagen. Fjouwer brune, bleate fuotten, mei in slipje en in riem, kamen famkes út om har te treffen.

Se binne op ien of oare manier frjemd, se hawwe fancy pistoalen yn 'e hannen, har earms en skonken binne tige sterk mei promininte spieren.

It blonde famke dat earst rûn sei:

- Wy binne gjin glitches ... Wy binne fan in oare wrâld, mar wy hawwe hiel bytsje tiid, lit ús ûndersykje jo partner.

It twadde famke , in fûle reade holle, naam in flesse út har riem en koarde:

- Libjend wetter sil ús helpe!

It famke, enerzjyk stapte mei har bleate fuotten yn 'e snie, benadere Igor. Se liet foarsichtich in dripke op syn mage falle, tjirpende:

- Lit der libben wêze!

En hja wreide de útputte jonge licht oer de sneed en brânwûnen. En krekt foar ús eagen begûn de wûne te genêzen en de littekens begûnen te ferdwinen. Igor die syn eagen iepen en flústere:

- Holy Mary...

De reade holle skodde negatyf en koarde:

- Ik bin Angelica, net Maria!

De jonge sloech mei de lippen en besocht oerein te sitten. Hy wankele en foel hast op 'e snie.

Angelica streake de ljochte holle fan 'e jonge en sei:

- Restich bliuwe! Krij wat sliep en jo krêft komt werom!

Maxim seach de famkes tankber oan en sei:

- Binne jo ingels?

Natasha skodde har holle negatyf:

- Nee! Wy binne Komsomol famkes!

De pionier mompele mei ferburgen hope:

- Dat ús hawwe sokke machtige wapens?

Natasha antwurde:

- Spitigernôch, nee ... Ja , en wy hawwe hjir noch mar in healoere oer. Wy waarden mar in oere stjoerd nei it plak dêr't wy it meast woene!

En de strider bestelde:

"Litte wy de jonge en it famke nei it doarp bringe, en tagelyk sille wy de Dútsers meije!"

Zoya sette de sliepende Igor op har rêch, Svetlana naam it famke yn har earms. Maxim rûn licht troch. Sa folle makliker. Under de besetting waard de jonge wend oan it rinnen fan froast nei froast, en sels yn 'e winter wie er dêrom net al te bang foar froastbiten ledematen.

De famkes haasten om te joggen, en Maxim koe har amper byhâlde. De jonge moast sa hurd as er koe. En hy is al wurch, al is er no fan in swiere lêst ferlost.

Famkes dy't sterk wurden binne op elvengrub binne fansels tige sterk en fluch. Se besykje de rin tsjin te hâlden, sadat Maxim net efter komt. Mar de jonge is gjin superman, en syn bleate fuotten, read as de poaten fan in guozzen, binne flakke fan wurgens. Uteinlik pakte Natasha de jonge op 'e rêch en rûn mei him.

Nei ôfrin makken de famkes it tempo hurd omheech en galopperen as hynders ôf. Der wiene Dútsers yn it doarp. Der wie al in moreel ferâldere "Panther" -2, en folslein nije "E" -50.

De famkes hâlde op mei rinnen en begûnen nei de tanks te sjen.

Natasha merkte op:

- Dit binne folslein oars, de stammen binne sa lang, en benammen de twadde is squat.

Zoya sei lilk:

- Wy moatte se útroege! En net te bewûnderjen.

En de krigers sloegen de Dútske tanks mei strielen fan magoblasters . Blindende jets rekke de Dútske auto. En yn in eachwink wie it metaal smolten. It wie as snijden de brânskearren de tank en begûnen te skuorjen, de skulpen te detonearjen.

Natasha, sjit, grommele:

- It motto fan ús wedstriden: - Net spyt, smyt, jou goed hockey oan de elven!

De Dútsers en harren bûtenlânske lakeien rûnen harren huzen út en foelen ûnder de magyske laserstralen fan healneaken famkes. It like allegear in mearke dream.

Maxim sei:

- Wat in wûnder!

Natasha knipoogde nei de jonge en sei:

- Net "Zaporozhets", gewoan in wûnder fan wûnders. Wy hawwe in Sovjet elektroanyske Mercedes!

Angelica skeat in oare beam op 'e tredde tank, yn dit gefal wie it in Goering-5, en piipte op:

- De nazi's kinne my net berikke!

De bliid Maxim song:

Ik bin in pionier, Stalin syn eigen soan,

Ik gong bleatefoet om dit pak te fjochtsjen ...

Driften fan baarnende grize snie,

Mar d'r is in oprop - ferslaan de fascist!


ienfâldige keardel , myn namme is Maxim,

Ik sjit út in masinegewear as in roek...

It midden fan 'e tank waard opblaasd,

It fielt as gûlen!


Wy dorsje de Krauts moedich, pioniers,

Wy kinne jo feilich útslaan ...

Wy binne ridders en nije foarbylden,

Wy slaan de eksamens mei in fêste A!


De jonge is de soan fan grutte reuzen,

Wit hoe te fjochtsjen, direkt fan 'e kwekerij ...

As it folk en it leger ferienige binne ,

Wy binne net bang foar de wanhopige smjunt!


Wy sille de fascisten ferslaan, leau ik,

De beul krijt in flugge skoare...

Lit ús alle smoarge wraaksikers ferslaan,

En it leger fan Ruslân sil elkenien rêde yn fjildslaggen!


Der is gjin lokkiger en moaier heitelân,

Mar allinnich yn har raast in orkaan ...

oan ' e macht wêze op 'e planeet ,

En in fûle klap foar de nazi's!


Ja, it is dreech foar jonges en famkes,

Yn ûngelikense fjildslaggen, wêr't de fascist kening is ...

Mar in klinkende pioniersstim wurdt heard,

Raak myn heitelân net oan, rekke it net!

Jo koenen alle jierren omdôgje fergrieme,

Mar leau my, de pionier is klear foar alles...

Under in banner waard read troch bloed,

Wy sille de skurken en dieven ferpletterje!

Dit is in heul wrede matrix wêryn ferskate dingen barre.

Valerka, Leshka, Slavka en Marinka krigen ûnferwachts in alarm.

En de bern fleagen út it Hypernet en firtuele realiteiten. En fûnen harsels yn 'e echte romte op' e fjirde planeet fan 'e stjer Sirius, de pioniers gaspen ferrast.

De tan ferdwûn fan har, en se waerden tige bleek, en tanden ferskynden yn 'e mûlen fan 'e jonges en famkes. En se wiene letterlik ferbjustere.

Ferskate moaie famkes yn gefjochtskostúms wiene neist de bern. Har eagen bulten letterlik út.

Dêr stienen ek in pear medyske robots. Se hellen ek har antennes omheech.

Valerka sei yn eangst:

- Wat is der mei ús oerkommen?

Marinka piepte fan eangst:

- Wêrom binne wy sa bleek?

Levka tjirp, skodde syn holle:

-En hwerom ha wy tosken yn 'e mûle?

Slavka rûn syn finger oer syn tosken en rôp yn eangst:

- Ik prikte my oer harren!

De bern, dy't deableek wurden wiene as in blêd, seagen kjel en ferbjustere.

De robotdokter merkte op:

- Se moatte goed skansearre wurde. Blykber wiene se besmet mei in soarte fan firus ûnbekend foar de wittenskip!

In famke fan Komsomol fleach heger op en stelde foar:

- No, wy sille it meast yngeande ûndersyk fan har útfiere, se sels leverje oan it kompjûtersintrum fia it oerdrachtportaal!

Slavka snuffele en gûlde:

- Docht it net sear?

It famke, dat hjir blykber de baas wie, antwurde:

- Nee! Jo wurde by de scan yn keunstmjittige sliep brocht. Dus mei it meast foarsichtige ûndersyk, sels oant de quarks, sille jo hielendal neat fiele.

Marinka rôp:

- Wow !

Valerka grommele mei tsjinsin:

- Ja, it is kwasar !

Levka giechelde en piepte:

- Hyperpulsar !

In apparaat fleach de keamer yn, seach as in heul ferfine tank mei in protte fleksibele barrels.

De bern rôpen ienriedich út:

- Ultrastar !

De senior pionierlieder, in heul moai famke yn in wite mantel, kundige oan:

- No, no wurde jo net allinne ûndersocht, mar ek behannele. Op dit stuit sille jo koele en unike dreamen sjen.

Valerka notearre mei in glimke fan in grillige bern:

- No, dit is heul cool ! Wy sille oant de ein fan 'e dei ekstreem tefreden wêze!

Marinka trille mei har bleate foet en woe wat oars sizze, doe't in felle ljochtstream, dy't skynde mei alle kleuren fan 'e reinbôge, op 'e bern foel, en it famke wie bedekt, troch en troch ferljochte. En se swommen alle fjouwer oer de weagen en fûnen har yn in soarte fan wylde dream.

De Führer fan it Tredde Ryk sels seach nei Amearika en tocht oer it befrijen fan syn hannen yn it easten. Mar it waarme seizoen wie kommen , de Krauts soene einlings wat Sovjet-lannen gripe foardat de "striefrede" sletten waard. Om't de Fritzen bang wiene om it goed befestige Moskou oan te fallen , waard de oanfal yn 'e rjochting fan Kuibyshev lansearre - rjochts de Wolga lâns. De lannen hjir binne frij ryk. In oar ding dêr't de Krauts de mûle foar iepene: Oezbekistan. Ek rike lannen, reserves fan grûnstoffen en gas. Plus de kâns om te ferbinen mei Japan.

Net te hawwen oer de katoenplantaazjes. Hitler, yn 't algemien, koe syn feroveringen yn Ruslân foltôgje. It feroverjen fan 'e Oeral is kâld, en Moskou wurdt omjûn troch sân ringen fan ferdigening. Wat binne dreech foar sels "Mûs" en "E" -100 te penetrearjen.

Tagelyk begûn it Tredde Ryk mei yntinsive bou fan skippen en transporten om yn Kanada oan lân te kinnen. Dêrneist beloofden Argentynje en Brazylje grutte bases te wurden. Hitler besleat dat troch it maksimaal ynspannen fan it Tredde Ryk en it brûken fan de frije arbeid fan 'e koloanjes, it mooglik wie om tagelyk de tank- en loftfeartfloat te fergrutsjen en in kolossale float te bouwen.

Foar no hiene de Krauts tiid nedich. Sa gie it eastfront net ticht. En de striid gie troch.

De USSR, dy't in protte grûngebiet ferlern hat, hat syn eigen problemen. Benammen de tank T-34-85 koe noch net ferfange de minder krêftige T-34-76. Sa moasten wy in ferâldere masine brûke. Mar Sovjet Ruslân hie in protte ferskillende wapens. Dit makke it mooglik om de druk fan de nazi's tsjin te hâlden.

Yn de twadde helte fan maaie bruts yn Orenburg fûle striid út.

It bataljon fan famkes, útdûn yn 'e fjildslaggen foar Stalingrad, kaam yn' e striid mei de nazi's yn dizze stêd, better bekend om it ferneamde belis fan Emelyan Pugachev.

Alenka, de bataljonskommandant, naam har plak yn 'e sleat. De kapitein famke is hiel moai. Neffens de oerlevering fjochtsje de famkes yn dit bataljon op bleate fuotten yn mar in bikini. Sa brûke se ierdmagy, dy't spesjale beskerming jout. En yndied hawwe de famkes folle minder ferlies as de oare ienheden.

Net elkenien kin seis moanne yn Stalingrad oerlibje.

Njonken har is bochtige Maria mei gouden hier. Ek gie it troch brân-, wetter- en koperen buizen. In drege test wachte de famkes yn 'e heul fan' e Stalingrad-hel. Se fochten oant de ein ta en oerlibbe. En de magy fan har bertelân holp har.

Blykber, as jo hast neaken fjochtsje, dogge kûgels en shrapnel jo praktysk net sear.

Maria sjit op de nazi's. Foarút ferlitte de Dútsers, om Arysk bloed te rêden, tradisjoneel swarten, Arabieren, hindoes en oare bûtenlanners. It oantal bûtenlanners yn 'e Wehrmacht groeit hieltyd, en se wurde sûnder meilijen yn' e dikke fan 'e dingen smiten.

Hjir falt de troch Maria fermoarde Afrikaan. It famke blaast him in tút en seit:

- Ik fyn it sneu foar dy. Jo stjerre net om't jo wolle.

En wer slacht it famke de Arabier mei in gewear. Koloniale Wehrmacht-troepen brekke troch. Al waarm en noflik. De faksisten besykje de tiid fan it jier te fangen dat alles yn bloei en sinne stiet. Stormtroopers brûle yn 'e loft. Sawol de nijste jets, harren oantal wurdt hieltyd tanimmend, en de TA-152, dy't ferfong de ferâldere Focke-Wulfs. De lêsten fjochtsje lykwols noch.

De gouden hierige Maria skode mei har bleate, sierlike foet in stik keramyk fuort en tjirre:

- Myn lân wurdt útinoar skuord troch kreunen, de fjilden binne trochdrenkt yn bloed. It is spitich, der is gjin plak foar fallenen yn 'e himel, allinnich de populieren kringe yn 'e jiske.

En wer foel de Yndiaan út har skot. Ja, jo moatte bûtenlanners deadzje dy't as kanonnenfoer oprûn binne. Hoe oars? Oars, se sille deadzje dy.

Red Alla. In fûleindich famke mei lang koperread hier dat fladdert as in proletarysk militêr spandoek. It famke docht net allinich yn in bikini, mar sels sûnder in beha. Se is as, se is cool. En it sjit ek ferrassend krekt. Sa no en dan falle soldaten út har skoten mei de holle trochstutsen.

Dan smyt Alla in granaat mei har bleate teannen. It kado fljocht oer in brutsen trajekt en komt telâne yn in mannichte Arabieren. Der wurdt in eksploazje heard ... Ferskate ferminkte lichems wurde de loft yn smiten!

Alla ropt boppe har longen:

- Ik woe in izer meitsje - ynienen waard it in oaljefant!

Anyuta, in sjarmante blondine, brune en tige slank, krom, fan gemiddelde hichte, mar perfekt boud, ek ûntslein. Se sloech de ûnleauwe op 'e noasbrêge en song:

- Wjukken as in bij, blommen ynstee fan earen!

De famkes fjoer hiel sekuer en binne hieltyd yn beweging.

Grutte en fleisige Matryona krige in bytsje gewicht nei Stalingrad. Se is ek in moai famke, mei brede heupen, mar in relatyf smelle taille. Se gie troch dizze hel en ferlear Seryozhka. In dappere pionier dy't fellen útfûn foar de Dútsers waard finzen nommen. Ja, it slagge net al te goed.

Mar doe Matryona mislearre it meganisme, en in mine gleed ûnder de Dútske tank. Panther 2 waard skansearre en stoppe, nei't er serieus stutsen wie.

"Mûzen" noch meidwaan oan fjildslaggen. Dizze tank wurdt ûnderskieden troch syn swiere gewicht en survivability. Mar "E"-100 ferskynde ek. Dizze masines binne net minder beskerme, flugger. Lev-2 fjochtsje ek, ek in masine, goed beskerme en lichter as syn foargongers. Foar de Lev brûke de Dútsers faak in kanon fan 150 mm, wat handiger is foar it bestoarjen fan stêden. Guon "Lions" binne ek foarsjoen fan bomwerpers.

Mar de Dútsers meitsje de tanks foarsichtich foarút en smite de ynfantery nei foaren.

Koloniale soldaten gean foarút. Gekke muzyk spilet!

Alla fjoer in burst út in masinegewear. De soldaten falle en bloed spattet, as fan in wettermeloen brutsen mei in skeppe.

De redhead seit:

- Foar it heitelân, foar Stalin is der gjin sterker leger! Wy fjochtsje fûl foar lok foar minsken! En ús Lieder hat falkwjukken... Hy jout ljocht oan hope! De slach fan 'e stielen hammer brocht ús dageljocht!

Alla sjongt en sjit. Se is wirklik moai. Se hat brune, gouden-oliife boarsten, mei ripe ierdbeien tepels. Wat is dit famke lekker! It is lestich om wat yndrukwekkender en oantrekliker foar te stellen. Jongens sjogge dizze Amazone yn allinich tinne slipjes.

It readhierige famke sloech fiif Yndianen del en song:

- D'r sil tiid wêze, astronautika sil ûntwikkelje. En foar ús is oarloch hege romantyk!

En it famke lake wer. En wer iepene se har ferrassend en wûnderlik akkuraat fjoer.

Nei't se sterke ferdigeningswurken tsjinkamen, smieten de Dútsers wer oanfalsfleantugen en bommewerpers yn 'e striid. De ynfantery hat har weromlutsen, en skulpen en bommen reine del op 'e posysjes fan 'e famkes.

En tanks wurkje fan in ôfstân. Alena jout de opdracht:

- Elkenien ferstoppe yn 'e dugouts!

En se sels bliuwt te observearjen op it oerflak. De artilleryfoarming fan 'e nazi's is machtich. En noch gefaarliker bommen. Guon fan harren wurde sakke troch sokke meunsters as de Yu-488 en de nijste TA-400. Bommen mei in gewicht fan njoggen ton falle en binne by steat om dugouts en festingwurken te ferneatigjen. Alenka waard opsmiten troch de blastwelle, en har bleate hakken sloegen pynlik in steapel stiennen.

Myn soallen waarden ferbaarnd. Mar oars rekke de famkeskaptein net ferwûne. En se smieten in tige krêftige bom, sels it gebrul derfan die my sear yn 'e earen. Nee, der is neat dat kin barre yn 'e wrâld.

Mar famkes, yndie, wurde ûnderskieden troch harren oergeunstich oerlibjen taryf. Wylst manlju stjerre en stjerre!

Alenka herinnerde him hoe't de jonge man Julius har streide. Hoe't er har mage, skonken, knibbels, dijen en boarst tute. Hoe noflik is it om troch in jonge en kreaze man te poaten dy't krekt koartlyn in snor begon te ûntwikkeljen. Mar doe stoar Julius yn 'e dugout, ferpletterd troch in direkte klap fan in bom. En der wie net iens in wiet plak mear fan.

De jonge gong nei ... wêr? Nei de himel, nei de hel, nei it ferjitten? Mar it wichtichste is dat er no net op ierde is. En Alenka is hjir tige bitter oer.

As se dizze Hitler syn holle mar op in beamstobbe nimme koe. Al gau duorret de oarloch al trije jier. De nazi's bestoarje Orenburg al. Harren knipkes briek fier fuort troch.

Alenka waard ûnderskieden troch har grutte amourousness en temperamint. Se meastal leaver jongere en sels jonge soldaten. En by de earste gelegenheid begûn se in affêre. Alena hâldde fan doe't har sterke, trained lichem waard streake en oanrekke troch knappe manlju. Yn 'e oarloch waard de moraal ienfâldiger, en gjinien seach spesjaal skeel nei it feit dat in offisier fan it Reade Leger it mei manlju makke.

Alenka, lykas in kat, hâldde fan aaien en leafde. En foar har is dit it heechste wille.

Mar hoefolle fan har leafhawwers binne al oergien yn 'e folgjende wrâld! Wat in ferrifeljend en kwea ding is oarloch. Hoewol't de manlju fêst oan Alenka. Fansels kaam sa'n skientme út mei al har gesicht, figuer en stim.

En yn 't algemien, as in frou jong is, is se meast moai. Hjir binne der fiif fan, jankende hast fan it begjin fan de oarloch - hiel moai. Fjouwer famkes binne blond en ien is read. As in fiifpuntige stjer. Se hawwe in protte hel trochmakke, mar se binne nea slim ferwûne rekke. Behalve as der krassen wiene.

Normaal genêzen alles op Alenka, lykas op in hûn, en der wiene gjin littekens oer.

En no falle bommen, skulpen eksplodearje, mar it makket har neat út! Dus alles is ekstreem grappich.

Hoewol gjin ... Oarloch is gjin tiid foar wille. En soms stjerre ek famkes yn har bataljon. Sels bleate fuotten foar in famke binne gjin garânsje foar ûnstjerlikens. En yn Stalingrad , yn 'e manlike bataljons, letterlik elkenien waard faak fermoarde.

De stêd oan de Wolga bedutsen him mei gloarje. Seis moanne lang holden se de oanfal fan Hitler syn horden tsjin. De Dútsers en harren satelliten ferlearen sa'n miljoen deaden en ferwûnen yn de fjildslaggen om Stalingrad. Wier, de measte deaden wiene bûtenlanners!

De Führer brocht troepen fan oer de hiele ierde nei Rus. Der wiene sels Amerikaanske hiersoldaten, meast fan Dútske komôf. In protte Yndianen. Yndia is in tichtbefolke lân, en de Führer bestelde mear aktyf gebrûk fan manlju as kanonfoer. En nimme Yndiaanske froulju yn harems. Eins wie it tastien om ferskate froulju yn it Tredde Ryk te hawwen. De paus joech dêr tastimming foar mei in wapen. En oare tsjerken goedkard. De Führer sels feroare syn opfettings oer Arysk bloed. De Dútsers mochten, nei ekstra seleksje, Slavyske, Jeropeeske, Arabyske en Yndiaanske froulju hawwe, mits se gjin fysike gebreken hiene en absolút sûn wiene. Houliken mei swarte froulju wiene ferbean, mar it wie net ferbean om Afrikaanske froulju yn bordelen te brûken, mar allinich mei anticonceptie. Nei seleksje waarden houliken mei Japanske, Taiske en Koreaanske froulju tastien.

Mar nochris wiene de easken foar skientme, eksterne gegevens, sûnens en it ûntbrekken fan fysike defekten. No wie de rol fan stamboek minder. D'r binne folle mear bûtenlânske divyzjes yn 'e SS as d'r Dútse binne. En de Wehrmacht waard oanfolle mei bûtenlanners. De koloniale troepen bestienen folslein út lânseigen, mar se waarden ûnder befel fan de Dútsers.

De Führer naam de organisaasje fan troepen fan Genghis Khan oer, mingde folken en foarmje in bûnt leger.

Fansels, yn sokke omstannichheden, de USSR stadichoan ferlear de oarloch fan attrition. Dizze strategyske doom twong ús om benammen ynventyf te wêzen. Mar der wie in ûnferwachte kâns: de Feriene Steaten, dêr't it hie al slagge te ûnderdrukken de opstân fan Afrikanen en fertsjintwurdigers fan Latynske nasjonaliteit, yntinsivearre wurk oan de atoombom. En as wy noch wat langer úthâlde, is in wapenstilstân mei it Tredde Ryk mooglik wylst de oarloch mei de Feriene Steaten trochgiet.

En dêr sille de nazi's miskien sa fjochtsje dat se net mear fjochtsje wolle. En dan sil Sovjet Ruslân oerlibje.

De bombardeminten en de massale artillerybeskikking einige. En de oanfal begjint wer. De stêd is al feroare yn ruïnes; Och, de fijân is heul wreed en sterk.

De famkes komme nei it oerflak en moetsje de oankommende ynfanteristen mei fjoer. Tanks krûpe yn...

Alena, nei't er de Yndiaan skeat, flústere:

- Mei God de blinen jaen de eagen iepen te iepenjen en de rêch fan 'e bochelden rjochtsje!

Dêrnei klikte de skientme op it sluter. Se naam wer doel en spikere . Se sloech de Arabier en flitse mei har saffiere eagen. Se rûn har bleate fuotten, bûgde, stoffige soal oer it grint. It famke fielde wat kieteljend. Se lake. It waard leuker. De skientme skeat wer .

Alena fjoer en glimke. En dêr kaam se. De fijân twinge om te stopjen en te befriezen. De fijân joech fjoer werom. Hy smiet granaten en raasde.

Doe ferskynden de stoarmtroepen wer. Der wiene in pear fan harren, mar der fleagen strielauto's dy't raketten smieten. De nazi's smieten granaten nei de posysjes fan 'e famkes. Mar bleate, froulike skonken like te beskermjen tsjin nederlaach. En de krigers, ûnderdompele yn besketten, oerlibbe it fjoer.

De beweging fan 'e fijân ynfantery stoppe. De nazi's besochten de Readen út te smoken troch raketten te smiten.

Alena ferstoppe yn 'e gat en tjirpe:

- Mar fan de taiga oant de Britske see... It Reade Leger is it sterkste fan allegearre!

De readhierige Alla knypte ek yn it gat en foarkommen dat se troch fragminten rekke wurde. It moaie famke herinnerde har hoe't se, wylst se noch in hoekige teenager wie, arresteare waard nei in oankundiging.

Ik herinner my it sykjen. Se twongen de jonge oanhâlden frou har út te kleien. Twa froulju droegen wanten foarsichtich fielde it famke syn noas, earen, mûle, en seagen yn har privee dielen. Hoe fernederjend, beskamsum, skriklik , skriklik wie it. Doe't se har nei de sel brochten, wie Alla tige bang om yn it selskip fan oare kriminelen te wêzen. Mar yn 'e sel sieten famkes lykas sy, hast allegear bern fan ûnderdrukte minsken. En it slimste kaam net út.

Mar it wie dreech om yn 'e sel te sitten: it wie krap, en bewakers bargen der gauris yn. Se sloegen my foar de minste reden en sûnder reden. De bewakers sloegen foaral graach mei knuppels op 'e hakken fan 'e famkes. Nettsjinsteande de kjeld yn 'e sellen waarden de famkes bleatefoet hâlden, en har fuotten waarden swollen fan konstante klappen.

Syktochten waarden in oar ûngelok. Se waarden ferskate kearen deis útfierd en it wie heul pynlik, ûnnoflik en fernederjend.

Se fieden my tin en wipten my op kuierjen. Alla brocht seis moanne efter traaljes troch yn konstante fernedering, pesten, slaan en fernederjende sykopdrachten. En doe, ûnder Beria, se waard stjoerd nei in bern fan arbeid koloanje. Ek sûnder in proef.

Alla wurke dêr fan fiif moarns oant jûns let mei oare famkes. Oant de oarloch begûn. En it readhierige grutte famke rûn nei foaren. Ik slagge dit te dwaan mei in tsiental oare famkes.

Har militêre routine begon. Mar yn de oarloch fielde de readhierige duvel folle better as yn de arbeiderskoloanje. In finzenisstraf en straf foar ûntsnapping hongen noch oer har. Mar Alla, dy't al twa oarders krigen hie, waard net oanrekke.

It famke belibbe in soad yn de koloanje. Ynklusyf leafde. De jonges wennen yn in oanbuorjende kazerne en kamen nettsjinsteande it formele ferbod nei de famkes. En se, op har beurt, woene it ferbeane witte . Alla, yn alle gefallen, like it fuortendaliks. It hite readhierige famke fielde sûndich wille.

Se hie lykwols ek pech yn de oarloch. Altyd, nei it hawwen fan seks, stoar in man of jonge man yn 'e striid. It wie as wie der in soarte fan flok op 'e reade holle. Boppedat, sûnder útsûnderingen. Dêrom, nettsjinsteande har skientme, in minne reputaasje ferspraat oer Alla, en manlju begûn te mijen har.

De readhierige duvel hie lêst fan in gebrek oan manlike oandacht. En se fûn wille yn it fermoardzjen fan manlju. En hja skeat wer op 'e fijân, en gnyske as in tiger.

Alla skeat de swarte man en stelde him mentaal foar yn finzenskip. It wie nijsgjirrich om wille te hawwen mei sa'n lange en kreaze man. Yn 't algemien is it gewoanlik foar in reade holle om in aktive rol te spyljen mei in man . Se is in sterke en fêste frou. Hoe sit it mei it feit dat de man letter fermoarde wurdt? Dus wat, se hâldt fan ferskaat!

Yn fredestiid soene Komsomol-famkes swier bestraft wurde foar promiskuïteit, mar yn 'e oarloch waard de moraal folle frijer. Dit is blykber in gefolch fan 'e neite fan 'e dea, as de spesjale ôfdieling it each makket foar debauchery.

Soms fielde Alla har skamje foar har promiskuïteit. As se net iens spitich in beha oan hat en har bleate boarsten skoddet. Ik tocht oan Maria, it religieuze famke dat noch faam wie. Hoewol, se is wierskynlik de meast froulike en sexy fan 'e fiif. Mear krekter, se is oantreklik mei har ingellike ûnskuld.

Maria is lykwols heul akkuraat, miskien sels fenomenaal yn har sjitten. Dit is hoe't se krekt twa Arabieren rekke mei ien kûgel. En ûnskuldich glimkjend seit er:

- Heare ferjou my, mar ik tsjinje myn heitelân!

Maria is hiel moai. Se is in bytsje ferlegen dat se moat fjochtsje yn mar in bikini. Mar it beskermet tsjin nederlaach. Dit is bewiisd troch de praktyk. Maria begûn de oarloch doe't noch in famke. Se is opgroeid yn trije jier, mar se liket noch altyd slank, jongfammesteat, en fan normale hichte foar in famke. De rest fan de fjouwer binne langer en mear spieren, en Matryona is in ko, al is it in tige sterke.

Maria sjit en tinkt oan Seryozhka. Earme jonge. Ik waard finzen nommen. En dit is slimmer as de dea. Dus earst stie er marteling, doe eksekúsje. En it is ûnbekend hoe't oaren hjirop reagearje.

Maria skeat, kaam op 'e knibbels oerein en skeat. De fermoarde Hindoe strekte him út en liet in plas bloed los. De gouden hierige skientme seit:

- Eh ... jo hawwe in protte goaden, mar gjin himel!

Maria spikere wer , sloech en song:

- Tankewol foar it ferlerne paradys. Net foar ús, net foar ús bern, net foar ús bernsbern. Mar se sille gewoan wenne oan de ferrifeljende lûden!

Maria skeat, fermoarde de oprinnende nazi-makkers, en song:

- Wy rieden, rieden, rieden - in lange tiid hawwe wy ... It paad fan problemen nei problemen, fan oarloch nei oarloch! Wy rieden, rieden, rieden - in lange tiid wy ... De streamen fan 'e horde, de bloedige oarloch, streame! Bloody war!

En it famke drukt har strakker yn 'e grûn. En de Liuwen krûpe al foarút. Dútse tanks raze en har tonnen skodzje.

Maria rôp en sei:

- Hjir is it, de dea beweecht!

In famke mei gouden hier skeat op in soldaat dy't nei de posysjes fan it Reade Leger krûpte mei in gewear dêr't in optysk sicht oan siet.

Ik seach hoe't in fontein fan bloed spuite út 'e holle fan' e deadlik ferwûne fijân.

Maria tweeted:

- Sniper... Do bist ferkeard!

Alla sei lûd:

-Oardielje net troch jo klean as jo jo skonken net wolle strekke!

Maria skodde har sierlike, bleate, brune skonken. Ik stelde my foar dat de jonge man mei it gesicht fan in elf syn palm lâns de soal rûn. Wat soe dat wol moai wêze.

Mar doe snoarke se lilk:

- Ik sil elkenien ferslaan!

Alla, dy't sels in ûnleauwige en loslitten wie, sei spottend:

- En sûnder Gods help?

Maria , nei't se fjoerde, antwurde piepend:

- Nee, mei Gods help!

Alla flitse har pearlyske tosken en sei:

- Mar dyn God hat leard: - Ast dyn rjochterwang slacht, sla dy dan nei lofts !

Maria antwurde net daliks. Se skeat noch in pear skots, en snijde de fascistyske poppen del. En hja sei stil:

- Mar wat te dwaan neidat jo binne rekke op it linker wang - God Jezus net sizze. En de nazi's diene ús folk in protte klappen út!

Alla smiet in granaat mei har bleate foet, ferhege in hiele kolom fan stof, en raasde:

- Berlyn is hast yn ús macht ... Troch in verrekijker sjogge wy de ferdomde Ryksdei! D'r sil frede en lok wêze op 'e heule planeet ... Ik sil jo oer dit fertelle yn myn gedichten!

En de reade holle joech in burst, snijde in hiele rige nazi's ôf. Doe skopte se wer mei de granaat.

Se is in sterk famke . Yn it kamp waard se twongen om stiennen te ferpleatsen fan moarn oant dusk, en Alla waard in echte superman. Se smiet de granaat folle fierder mei de fuotten as mei de hannen.

De reade rôp it leafst har bleate soallen oer de koalen of oer de snie te rinnen. Se hat der nocht oan...

Allah naam it en bruts troch:

- Mar ik haw in oare passy ... Dit is macht, allinne macht!

De readhierige duvel skeat in burst, skeat de Krauts en harren trawanten , en raasde:

- Gjin ferlet fan goud en jild! En it is nedich dat foar my ... Minsken wiene op 'e knibbels, minsken wiene op' e knibbels, oer it oerflak fan 'e ierde!

De fijânske ynfantery stoppe. De tanks bewege fierder. Swiere auto's "Lev", "Mûs", "E" -100, "Tiger" -2 ûntslein skulpen. Panther 2 wie ek rampant. De posysjes ferbaarnen en brokkelen, slangen fan reek riisden de loft yn.

Ien fan de famkes hie har skonken besongen. Se raasde en iepene it fjoer yn lange barsten. In oare skientme hie har beha ôfsnien troch in stik skrapnel. De boarsten fan 'e strider waarden bleatlein en se bloosde. It gesicht fan it famke waard skarlaken.

De Maus, de swierste Dútske tank, stoarte út syn gewearen. En hy ferneatige alles op syn paad.

Mar de krigers sprongen werom yn 'e tiid. Se binne sa agile. Alla smiet in granaat nei Mouse. Ien fan 'e Dútske masinegewearen stilte.

De reade holle naam it en song fûleindich:

- Lit de pânsere tanks ûnhandich troch de plassen rinne...

Dêrnei smiet it famke op 'e nij in granaat mei har bleate foet en sloech in oare Mûs-masinegewear, wêrtroch't de loop bruts. Dêrnei ropt Allah:

- Ik bin de goadinne fan de dea, dêr't Hitler bang foar is!

De Dútske tank stoppe. Tegearre mei de ferliezen fan masinegewearen ferlearen de tankers it liuwendiel fan fertrouwen. En de "Mûs" begûn te sjitten út in koarte barrel en begûn te ferwurkjen de ruïnes. Ien fan 'e fragminten sloech Alla op' e heel, en ferbaarnde de sierlike kromme fan 'e soal fan it famke.

De skientme naam it en song:

- De beul baart myn hakken oan, en gûlen wurdt heard!

Mei in goed rjochte skot bruts Maria it optyske sicht fan 'e Mûs. En de massale tank draafde fuort en begûn om te draaien. It is dúdlik wêr't hast twahûndert ton stiel blyn fertrape sil . Allinnich werom om mear problemen te ûntkommen.

Doe kaam "Lev"-2 yn it spul. In mear avansearre masine besiket de hiele romte foar himsels út te slaan mei it fjoer fan in 150-mm kanon. De famkes draaie as antwurd de noas omheech nei de faksist.

Maria smyt in granaat mei har beitelde foet. It hjoeddeiske berikt de tank net, mar it slacht de ynfantery út. Ien Afrikaan hie sels de holle ôfskuord. Se draaide om yn har helm en botste rjocht op 'e bakstien.

gouden hierige famke sei:

- Alles is neffens de wil fan God ... Sels flaters!

Alla song entûsjast as antwurd:

- Alles wat yn 'e wrâld bestiet, hinget ôf fan 'e hichten fan 'e himel. Mar de krektens fan 'e eagen, mar de krektens fan' e eagen, hinget allinich fan ús ôf!

Maria skeat wer. Se bruts it optyske sicht fan "Lev" en merkte rasjoneel op:

- En God jout krektens!

Alla bleate har tosken en sloech har bleate foet op it stikkene glês. Ik fielde hoe noflik it wie as der wat skerps yn myn bleate soal stie. En hja raasde:

- Yn alles wat jo nedich hawwe behendigheid, ferhurding, training - oars sil der gjin genede!

Maria skeat op de faksist mei it degenerearre gesicht yn 'e mage en song:

- En foar de Krauts is genede de hûd fan 'e skedel te rizen! En kôgje, kôgje, kôgje, ôfwaskje mei waarme pus!

Alla makke in gesicht, skeat ... Se skodde har holle en flústere:

- Wat hawwe jo in ûnfrjemde taspraak!

Maria's gesicht waard bleek en flústere:

- God, ferjou my, in sûnder!

Alla lake. Se wie in sinysk famke. En yn 'e bernearbeidskoloanje sloech se dyjingen dy't swakker wiene as har. Wêrom , de reade is skamteleas . En Alla woe Maria oan har gouden hier lûke. En net mei hannen, fuotten.

En Alla wreide har bleate lid út nei it bleate hier fan it kristlike famke, en sadree't se de stringen mei har fingers pakte, luts se.

Maria raast en draait har om en seit:

- Binne jo gek?

Alla sei spottend:

- Sa hat God úthâlden en jo gebean!

Maria skodde de fûst:

- Net lasterje, teef !

Alla antwurde en song:

- En God wurdt wer skuord fan it laitsjen, hwat skele ik oer elk, en hwat skele jo om my!

Maria skodde har holle en sei:

- Jo nimme alle dagen risiko's. En tagelyk, in minút letter, mei de kâns om nei de hel te gean, binne jo brutale en sprekke minne taspraken!

De reade grimearde. Se pakte in stik glês mei de bleate teannen en smiet it yn 'e mûle. Ik fong it mei myn tonge. Se kauwde it glês, en sûnder twa kear nei te tinken naam se in slokje, sizzende:

- De hel sil ús net fange!

Maria, dy't har eagen fûl rôle, grommele:

- Jo sille nergens hinne! Fjoerlûs!

Alla flitse allinnich har smaragden eagen as antwurd. En hja smiet in granaat nei de nazi's, sizzende:

- Wylst de oarloch oangiet, litte wy ús ferskillen ferjitte!

Maria sei út syn plak:

- God is fan God , en fan Caesar is fan Caesar!

Alla joech in lange beurt en tafoege:

- En Hitler is diabolysk !

Maria iepene it fjoer, sloech ferskate mear minsken del en tocht. Hoe kin men sa'n ferfal yn moraal berikke as Hitler berikte? Hokker soarte bist is yn minsklike foarm? Dy bloedige tiran dy't it minskdom net ken sûnt de tiid fan Adam en Eva. En tagelyk ekstreem gelok . Miskien sels de gelokkichste en meast súksesfolle oerwinner yn 'e hiele skiednis fan' e minskheid.

Mar Ruslân die bliken in hurde noot te wêzen foar it faksisme. De oarloch yn it easten sil meikoarten syn fjirde jier yngean. Ja, de nazi's geane foarút. Net te fluch, mar selsbetrouwen. Allinnich yn 'e winter koe it Reade Leger de Krauts in bytsje knipe. En no falt de fijân wer oan.

It famke skeat krekt . Nei't er syn optyske sicht ferlern hie, draaide de Lev-tank wer om en begon te gean. En "Panther"-2 ... In tank mei in lange en dikke loop en in relatyf lyts turret.

In effisjinte masine. Wat hast alle mastodonten útslacht. Hjir ûnderskiede Alla har troch granaten te smiten mei har ferliedlike skonken en skansearre de loop.

De readhierige duvel flitse har eagen de kleur fan 'e see en sisde:

- Ik brek harren noas!

De Dútser mei de stikkene mûle draait him om. De spoaren trilje as in flinke masine. Ja, famkes útfûn handige en effektive taktyk. Hit de barrels, brekke de loop mei granaten as it pânser is net tagonklik.

En de goed rjochte Maria sjit sekuer, as wie se echt de oerpakesizzer fan Robin Hood. En de gouden hierige skientme ropt:

- Under it foarwendsel fan 'e doelen fan it humanisme,

Om de himel op ierde te bouwen ...

Hitler gie oer nei it paad fan it faksisme -

De timpel waard oprjochte troch de scumbag Satan!

En se sjit as in wiere hillige fan ferneatiging. Har bleate, mei beitele skonk smyt in glêzen skerf, en rekket de Arabier rjocht yn it sintrum fan syn foarholle. En de soan fan 'e woastyn, refleksyf de trekker fan' e masinegewear lûkt, snijt in tsiental fan syn makkers ôf.

Alla merkte goedkeurend op:

- En do learst gau! En jo foarútgong rjocht foar jo eagen!

De readhierige strider smiet ek mei de bleate fingers in stik glês en sloech de Afrikaan yn it each. It eksplodearre, foel op in bosk granaten. En in tsiental oare fjochters fleagen nei de himel, of nei de hel, lykas de saak besletten!

Alla tweeted:

- De hel sil in kwea plak wêze foar dyjingen dy't it omslach ôfskuord hawwe. En it hillige famkesswurd snijde de fijannen del!

En de readhierige duvel joech wer in beurt en sisde:

- Der komt in kiste foar dy, allinne makke fan jiske, en muzyk yn rou!

Maria smiet fuortendaliks in granaat mei beide fuotten, kreupele de loop fan 'e formidabele E-100 tank, ringen:

- Ta eare fan 'e Hear Kristus!

De oarloch gie troch. De nazi's sochten nei nije manieren fan ferneatiging en slavernij. De Sovjet-Uny is te sterk, en it is net sa maklik om de wrâld oer te nimmen. Lykwols, it hawwen fan in protte ferskillende soarten fan wittenskippers, ynklusyf slaven, de fascisten, hawwende in unike organisaasje, makke nije, skriklike wapens. Iets dat earder net sjoen wie.

Ien fan har is diskoteken mei unike flechteigenskippen, rap bewege en tagelyk ûnkwetsber.

De bêste wittenskippers yn 'e wrâld modeleare in unyk wapen. Iets dat macht jaan moat oer de wrâld, en yn 'e takomst it paad iepenje foar de ferovering fan stjerrestelsels.

En no is der in diskusje ûntwikkele.

Mar de pundits sette it petear troch. Schauberger begon wat nijsgjirrige details fan it apparaat út te lizzen:

- It konsept fan elektrisiteit sels is folle breder as allinich de oardere beweging fan elektroanen. Mar hjir is it, as it fjild yn in spiraalbeweging rjochte is, is it yn steat om wolken fan elektroanen ôf te skuorjen en botsende kearnen dy't fan 'e elektroanen shell binne ûntslein mei enoarme snelheid. Dat is, as de strom streamt lâns in lytse spiraal, mar mei kolossale fersnelling, ionisaasje komt fan himsels.

En krekt as wannear't kearnen mei wylde snelheid botsing, komt it proses fan har fúzje foar. Of noch ienfâldiger, de kearn detonearret mei de foarming fan ûntelbere frije elektroanen, dy't op syn beurt elektrisiteit generearje.

Dat is, in lytse batterij mei in spesjale soarte fan wervelstrom, of aktuele fergelykber mei miniatuer bal bliksem, genereart, tanksij kontrolearre thermonukleêre fúzje mei wetter, in enoarme hoemannichte spesjale elektrisiteit en in stream fan fotonen.

Dat is, sa'n motor kin in ivige krêftsintrale wurde. De batterij leveret de stroom fan miniatuerbalbliksem, en wurdt sels opladen mei elektrisiteit krigen fan kontrolearre thermonukleêre fúzje yn wetter. Lykas in ivige beweging masine, hoewol't de enerzjy dêryn wurdt krigen troch it konvertearjen fan de ynterne ympuls fan 'e kearnen yn wat mear praktysk, taastber foar minsken.

Belonzi fronste en breide syn wynbrauwen:

- Enerzjy wûn troch elektrisiteit lykas mikroskopyske balbliksem? Klinkt moai. Mar de realiteit is net altyd fabulous. Jo hawwe wierskynlik heard dat se nukleêre fúzjereaktors lykje te bouwen. Ek wolle se enerzjy krije út de spjalting fan uraniumkearnen. It wurdt leaud dat as intra-atomic obligaasjes wurde brutsen, protoanen en neutroanen sille ferspriede yn alle rjochtingen flugger as in bom eksploazje. Miskien wol, mar om ien of oare reden kinne se de reaktor en de bom sels net meitsje. En jo tinke dat dit is hoe't jo wetterstof mei sfearyske elektrisiteit namen, lykas earten mei in foarke skoppe, en dan yn 'e mûle sette. Boppedat is wat folslein oars mooglik. Wêrom sille spesifyk rjochte elektroanen ferskine, of sil de botsing fan kearnen yn 't algemien fúzje feroarsaakje? In protte optimisme, mar in bytsje rjochtfeardiging.

Schauberger antwurde:

- Oer de rjochtfeardiging? As der gjin elektroanen-skulpen binne, dan hinderet neat dat de kearnen botsje as se kompakt wurde. En it ynstoarten fan it fjild kompakt sa'n beweging, en it jout ek rjochting oan 'e wûn enerzjy.

As it proses fan fúzje fan wetterstofkearnen sels mooglik is, en wy sjogge dat yn it foarbyld fan ús sinne, dan bart hjir ek wat ferlykber, allinich op lytsere skaal.

Boppedat is dit proses op 'e sinne ek kontrolearber, mar spitigernôch kinne wy de parameters dêr noch net feroarje.

En hjir, op it wetter, is d'r in lytse sinne, dy't elektryske enerzjy leveret. Boppedat kin it by in kearnreaksje daliks omfoarme wurde ta in elektroan en in foton. Der is hast gjin ferskil tusken harren. En wat wy wolle krije as gefolch fan dit - in motor of in bom - hinget allinnich op ús ferbylding. Boppedat komme wy miskien mei de tiid wat koelers op .

Belonzi frege:

- No, lit ús sizze dat dit allegear gewoan projekten binne en sels plannen foar no. Benammen besykje te reprodusearjen in grutte, natuerlike bal bliksem, en net allinnich in miljoen fan dizze lytse.

Schauberger stimde yn:

- Ja, hjir ha wy in probleem mei. Mar it is net sa ûnoplosber as it op it earste each liket . En twad binne der wat oare alternative manieren, net sa belofte, mar ek belofte. Wy folgje se.

Belonzi knikte, en de Italiaan begon sels te praten:

- Sûnt âlde tiden namen aerodynamikers fan it Tredde Ryk de ymplemintaasje fan it Coanda- effekt serieus om de liftkrêft fan it apparaat te meitsjen. Yn Dútslân wiene d'r ljochten fan aerodynamika, en d'r wiene treflike wiskundigen. It punt is oars. Dit effekt is net it effekt fan in lifting krêft, mar it effekt fan in jet sticking oan syn streamline oerflak. Jo sille net direkt mei dit opstappe. Traksje nedich (of wjuk). Derneist, as it oerflak kromme is (om de jet del te lûken en strekking te krijen), wurket it effekt allinich yn it gefal fan in laminêre jet. De jet fan in gasturbinemotor is dêr net geskikt foar. It moat laminearre wurde . Dit binne grutte enerzjyferlies.

Schauberger , nei't er in skets makke op it diagram, logysk korrizjearre:

- Net sa grut. As bgl . laminaasje is net sa primityf. It kin sels, krekt oarsom, de effektiviteit fan traksje signifikant ferheegje.

Belonzi hat frij logysk opmurken:

- It hinget ôf fan wat jo tapasse de krêft vector oan, en hoe't it sil beynfloedzje de wjerstân fan 'e omjouwing. En yn guon gefallen ûntstiet eins in fakuüm foar de fleanende saucer.

Schauberger sei mei in sucht:

- Mar wy binne net de iennigen dy't oan dizze projekten wurkje.

Belonzi hastich om syn kennis te sjen:

Ja, der wiene se, Schriever - Habermol disks ( Schriever , Habermol )

Dit apparaat wurdt beskôge as it earste fertikale startfleanmasine fan 'e wrâld. It earste prototype, in "tsjil mei in wjuk", waard yn febrewaris 1941 by Praach testen . It hie pistonmotoren en in Walther floeibere raketmotor.

Generalissimo fan 'e ûntwerpers Schauberger , hastich, as benaud dat hy soe wurde ûnderbrutsen, tafoege:

- It ûntwerp like op in fytsrad. In brede ring draaide om 'e kabine, de rol fan' e spaken waard spile troch ferstelbere blêden. Se koene wurde ynstalleare yn 'e fereaske posysjes foar sawol horizontale as fertikale flecht. De piloat waard pleatst as yn in gewoane fleantúch, doe waard syn posysje feroare yn hast lizzend. It wichtichste neidiel fan it apparaat wie signifikante trilling feroarsake troch rotor ûnbalâns. In besykjen om de bûtenste râne swierder te meitsjen levere net de winske resultaten, en it konsept waard ferlitten yn it foardiel fan it "fertikale fleantúch ," of V-7 (V-7), ûntwikkele as ûnderdiel fan 'e "Weapons of Vengeance" programma, VergeltungsWaffen .

En Belonzi miste ek de kâns net om himsels as in know-it-all sjen te litten:

- Der is ek de saneamde "Flying Pancake" fan Zimmerman .

Teste yn 1942-43 op it trainingsfjild yn Peenemünde . It hie Jumo-004B gasturbinemotoren. It ûntwikkele in horizontale snelheid fan sa'n 750 km / h en liet goede regeljouwing sjen, lâningssnelheid fan 60 km / h.

. HAADSTIK Nûmer 12.

Schauberger sei wat soer:

- Dat wit ik. Sa'n wûnder haw ik al sjoen. It apparaat, sa't ik jo kin fertelle, seach út as in op 'e kop draaide basin, mei in diameter fan 5-6 m. Op de grûn rêste er op lytse rubberen tsjillen. Foar opstigen en horizontale flecht, nei alle gedachten, hy brûkte kontrolearre sproeiers. Troch de ûnmooglikheid fan sekuer regeljen fan de strekking fan gasturbinemotoren , of foar guon oare redenen, wie it ekstreem ynstabyl yn flecht.

Belonzi sloech en sloech syn fûst op 'e tafel:

- Al dizze apparaten, lykas korrupte famkes , binne ynstabyl.

Schauberger mompele boartlik:

- En al is it mar moreel!

Belonzi merkte mei in glimke op:

- Mar wy hawwe noch wat. Yn 't algemien is it sels ferrassend dat yn' e oarloch net genôch jild is foar safolle projekten . En se sizze ek dat it nasjonaalsosjalisme fallyt gien is.

Schauberger hat logysk opmurken:

- Miskien betsjut dit figuerlik, of moreel fallyt. Mar dêr prate se oer nei Stalingrad, en net no, as wy oertsjûge wraak nimme fan de Russen foar de stêd oan de Wolga!

Belonzi , dy't net wjerstean koe, gniisde:

- No, dat is wis. It is wier dat de Russen safolle krêften kinne wjerstean, sammele fan oer de hiele wrâld, noch ik noch jo kinne it leauwe, krekt?

Schauberger skodde negatyf mei syn rûge holle:

- En ik kin it net leauwe, mar... Wy binne hjir gjin generaals om oer taktyk te praten en de kânsen fan 'e fijân te skatten. Noch better, fertel ús hokker oare projekten jo witte oer dizze klasse apparaten. Dit is nijsgjirrich.

Belonzi antwurde slûch:

- Ja, hiel oars. Dit is gewoan prachtich - Disc "Omega" fan Andreas Epp ( Andreas Epp ) Skiiffoarmige helikopter mei 8 stjerfoarmige piston en 2 ramjetmotoren. Under ûntwikkeling dit jier, 1943. No, dit sil in probleem wêze foar him, ik bedoel, motoren fan dit soarte. De ûntwikkelder sels, Abel Epp , skorst fan wurk werom yn 1942, foel yn demonyske finzenskip.

Belonzi sels lake om de lêste net hiel passende en taktfol grap.

Dêrnei, nei't er it diagram tekene en korrizjearre hie, gie hy troch:

- It apparaat wie in kombinaasje fan "fan-fan" technology mei in frij draaiende rotor oandreaun troch Focke-Wulf " Triebflugel " pulsearjende jetmotoren en ferhege lift fanwege it "flotaasje-effekt".

It liket derop dat Belonzi sokke dokuminten koartlyn tige soarchfâldich bestudearre hat. Want hy fertelde it hiel flot, as lies er út hwat skreaun wie.

- It tastel, ek in skiiffoarmich apparaat, bestie út in rûne kabine mei in diameter fan 4 meter, omjûn troch in skiif-romp mei in diameter fan 19 meter. De romp befette acht fjouwer-blade fans yn ringfoarmige fairings ferbûn mei acht Argus Ar 8A radiale motoren mei in axiale thrust fan 80 pk. De lêste meunsters waarden ynstallearre yn acht konyske pipen mei in diameter fan 3 m.

De wichtichste rotor waard fêstmakke op 'e as fan' e skiif. De rotor hie twa blêden mei in Pabst-ûntwurpen ramjet oan 'e úteinen en in rotaasjediameter fan 22 m.

Belonzi , wylst hy ferskate skaaimerken fan 'e Dútske technology opnoemde, waard hieltyd mear fergriemd. Blykber wie hy fol grutskens foar in frjemd, sels bûnsgenoat, lân. En yn 'e stim koe men de waarmte fan 'e toan fiele, wêrmei't de pioniers de eed útsprekke:

- Doe't de toanhichte fan 'e blêden yn ' e helpmotoren feroare, fersnelle de rotor, en smiet in sterke loftstream út. De jetmotoren waarden op 220 rpm begûn, en de piloat feroare de pitch fan 'e helpmotoren en de haadrotor mei 3 graden. Dit wie genôch om ús oerein te krijen.

Belonzi draaide syn earms boppe syn holle, en stelde himsels blykber foar as in helikopter:

-De haadpropeller wie fan it autorotearjende type en makke gjin koppel. Oars as helikopters, it waard net fêstmakke yn hinges, mar waard fêstmakke stiif, lykas de propeller fan de meast gewoane fleanmasines. It apparaat is lykwols net gewoan!

De ekstra fersnelling fan de helpmotoren tilde de auto yn 'e winske rjochting. Dit bûgde de lift fan 'e haadrotor en feroare dêrom de flechtrjochting.

Schauberger sei mei wat oergeunst:

- En dit hiene wy oerkomme moatten.

Belonzi stimde maklik yn:

- It hie fansels moatten, mar der binne tefolle konkurrinten. Sels Kurt Tank wie belutsen by dit besykjen.

It Eastenrykske sjeny fluite ferrast, as in strjitte-egel:

- Hy sels? Mar hy is al oerlêst mei wurk. It liket te ûntwikkeljen in nije, ferbettere ferzje fan de Focke-Wulf jachtbommenwerper. It liket te wêzen neamd TA-152. Hy wol in auto meitsje mei krêftige wapens en by steat om multyfunksjonele funksjes út te fieren, mei poerbêste manoeuvreerberens.

Belonzi wie ek fol skepsis:

- Hy kin fansels net safolle projekten oan, mar Tank sil net allinnich wurkje. Hy hat in hiel team fan assistinten dy't wurkje oan ferskate projekten. Mar ien fan syn neiste assistinten stelde in ûntwerp foar in fûneminteel nij fleantúch.

Schauberger spitse de earen:

- As it mooglik is, jou asjebleaft mear details.

Belonzi begon te ferklearjen:

skiiffoarmige helikopter ûntwurpen troch Kurt Tank, ien fan 'e lêste modellen fan in nij type fleanmasine ûntwikkele yn it Tredde Ryk, waard nea hifke. De hege, pânsere cockpit befette de rotearjende blêden fan in grutte turbopropmotor. De fleanende fleugel-type lichem befette twa lucht intakes yn 'e boppeste en legere foarút dielen fan' e romp. It skiiffleantúch koe, neffens berekkeningen, fleane as in gewoan fleantúch, of, lykas in helikopter, yn elke rjochting bewege en yn 'e loft sweve.

Schauberger , mei wat terjochte skepsis, merkte op:

- Ien fan 'e swakke punten fan dizze soarten skiiffoarmige apparaten is har bewapening.

Belonzi sei mei wat entûsjasme:

- Ja, dêr binne in pear moaie wapens. Tink net dat Kurt Tank sa'n simpel is en syn kâns sil misse.

Schauberger antwurde iroanysk:

- Hwa soe it twivelje!

De Italiaan sei serieus:

- Dat, it wie pland om safolle as seis of sels acht Maiaeg MS-213-kanonnen te brûken (20 mm, fjoersnelheid 1200 rûnten per minút) en fjouwer 8-inch K100V8 lucht-nei-loft-fragmintearjende brânraketten as wapens op 'e Bliksembal'. Alternative wapenopsjes waarden ek ûntwikkele, of leaver, beskôge: 30 mm kanonnen, 37 mm kanonnen en sels de 75 mm RA-40 yn in oanfalmodifikaasje. Lykas dy ynstalleare op 'e HE-129.

It skiiffleantúch is natuerlik opfette as in multyfunksjoneel fleantúch: in interceptor, in tankfernieler, in ferkenningsfleanmasine, opstjitten fan posysjes yn 'e bosk, fjilden, en sels fan it dek fan in fleanmasine. 'Bal Lightning' moat yn 'e searje opnommen wurde. Dat is, massa-produsearre sûnt it begjin fan 1944. En miskien noch earder, as se kinne.

Schauberger sei hiel serieus:

- Yn alle gefallen sil de oarloch net foar de winter einigje, sels as wy Moskou slagje kinne. Mar ús projekt soe yn teory sa'n wapen wurde moatte dat wy it echt in wûnder neame kinne.

Belonzi , dy't syn rjochter each knibbele, merkte op:

- Goede flecht skaaimerken fan de skiif fleanmasine , dit is, fansels, in klasse, mar ... Sûnder wapens en sterke harnas, se binne fan bytsje nut.

Schauberger rôp bliid:

- Dat is it! Dêrom bin ik mei ideale beskerming kaam fan alle skulpen en raketten dy't de fijân op ús kin sjitte.

Belonzi sei flústerjend:

- In laminêre jet, mei in heul hege snelheid, in folchoarder fan grutter as lûdssnelheid, dy't om in fleantúch streamt. Dit is de gedachte dy't sawol de skulpen sels as de blastwelle fuortblaast.

Schauberger said:

- Net allinnich laminêre stream, mar ek dit. Iets dat in fleanende skûtel ûnkwetsber makket, lykas yn in mearke, en tagelyk bewapene, wat sterker as fleantugen en raketten.

Belonzi klapte yn 'e hannen:

- Echt! Wûnderwapen! Unkwetsbere fleanende skuorren en in super remedie!

Yn 'e tuskentiid fjochtsje krigers mei mear prozaïske, mar net minder effektive wapens. Benammen fjouwer famkes rieden harren nijste selsridende gewear E-50, in wiziging fan in tank destroyer. It reau hie krêftige harnas en in 88-mm kanon mei in loop lingte fan 100 EL.

De famkes woene dit bysûndere model mei in protte munysje en goede beskerming. Sloping pânser fan 180 mm levere foarholle beskerming fan alle anty-tank wapens. De kanten binne goed sletten, 120 mm yn in hoeke, en 50 mm binne ek side skermen, en in motor fan 1200 pk.

Dit is hoe't it nijste model ferskynde, docht tinken oan in fergrutte masine E-10. En se waard ferpleatst yn 'e rjochting fan' e Sovjet militêre posysje.

De famkes, tidens de oanfal op 'e posysje fan it Reade Leger, hienen har gefjochtskit sketten, en praatten no mei ferstân wylst de tsjinjende jonges de munysje oanfollen.

Gerda merkte argewaasje op:

- De Russen besykje har tanks te camoufleren ynstee fan moardlike tsjinoanfallen te starten.

Charlotte gnyske en snuurde ferachtlik:

- Se wurde tûker ... Se hawwe al safolle jierren fjochtsje. Mar wy slaan se noch út. En wy winne.

Magda suchte en, krúsend, merkte op:

- Alles is neffens de wil fan God ... Mar oerwinningen binne dreech foar ús!

Christina gniisde en sei:

- Mar as wy winne, dan is God oan ús kant! Ommers, Dútslân, hawwende lyts begûn, al hâldt op syn minst de helte fan 'e wrâld. En mei Ruslân is ús oerwinning mar in kwestje fan tiid.

Gerda befêstige gau:

- Ja! Wy hannelje tige foarsichtich. Earst smite wy bommen, en izeren se mei artillery. Dan stjoere wy tanks foarút en brekke yn posysjes. Wy besykje minder ferliezen te meitsjen. En it slagget. Sa krije wy ek in oerwinning op it Reade Plein.

Magda skodholle en rûn mei har bleate soallen oer it rûge gers, mompelje:

- Ja, der sil oerwinning wêze! Troch de wil fan God!

Christina glimke iroanysk en sei:

- De goaden helpe de swakken net . En foar dyjingen dy't net fertrouwen yn harsels!

Magda antwurde:

- De Heare helpt de brutsen herten!

Christina protestearre hurd:

- Nee, God helpt dejingen dy't herten brekke!

De famkes kamen oerein fan it gers en rûnen oer it gers. Se wiene, lykas gewoanlik, yn bikini's, bleatefuotten, krom, fit, brune. Hiel moai ... In foarbyldnorm fan Aryske skientme. Himellieten en, tagelyk, bringers fan 'e dea. Wat makket fijannen triljen en bewûnderers bewûnderje. De legindaryske fjouwer!

Wat kin in dichter oer har skriuwe? Dit is in strieljende stream fan in berchstream en de sinne. En tagelyk waarm doe. Mei lichems sykheljen krêft en sûnens. It is simmer, en it is hiel noflik foar moaie famkes te rinne bleatefoet it fluwelige gers kietelt harren bleate soallen. Goed foar de beauties. Hege, elastyske boarsten reitsje en skodzje. En smelle taille sette de sterke en lúkse heupen fan 'e famkes ôf.

Gerda frege Magda wylst se rûn:

- Tinksto dat de Heare ús leaf hat?

De huningblonde stelde beslissend:

- God hâldt fan ús, mar hy testet ús! Ik leau lykwols yn ús lêste oerwinning !

Christina glimke en grommele:

- Wy sille mei ús sierlike, bleate fuotten om it Kremlin stappe!

Charlotte giechele en smiet de bult mei har ûnderste lid. It rekke de jonge Arabier yn 'e noas. Hy naaide fuort yn eangst. Hy woe net mear sjen nei de himelske skientme fan de famkes.

En de kweade Terminator famkes hiene wille. De skientme, seagen nei de eangsten fan 'e manlju, woene har twinge om har fuotten te tútsjen.

Gerda bleau stean en rôp driigjend tsjin in offisier fan in tankbrigade:

- Op knibbels!

Hy sakke hearrich del en glimke fleijend:

- Och myn godin...

Gerda strekte har tige moaie skonk út, dêr't de lekkere rook fan in fris famkesliif út kaam. De offisier begon te tútsjen sûnder op in kommando te wachtsjen. In famke fan wûnderlike skientme, hast neaken en kromich, fielde opwining fan 'e oanrekking fan 'e man en begon swier te sykheljen. Desire waard wekker yn 'e rest fan har freonen. Se begûnen ek tsjin de Dútske ofsieren te roppen en op 'e knibbels te twingen.

Sels Magda koe it net tsjinhâlde. En hoe't de famkes de leafde meitsje woene. De beauties wiene sa optein troch de touches fan manlju en jonges. It gefoel fan lust en de rop fan it fleis is bedwelmjend. De famkes dogge de oerbliuwsels fan har klean út en raasten op 'e manlju. Passions fleane fuort yn 'e oseaan, en wulpse suchten en gûlen wurde heard.

De leafde draaide de famkes oan. Dêrnei fielden se har tige fleurich en fris. It feit dat de famkes seks hiene mei ûnbekende manlju, en mei ferskate tagelyk, wekte har earder op en dompele har yn wille, dit feit fan ekstreme skamteleazens .

Allinich ien religieuze Magda wie oerstjoer en jankte:

- Wat dogge wy, famkes? Jo kinne it net op dizze manier dwaan! Binne wy bisten om te pearjen mei de earste boskje minsken dy't wy moetsje? "It famke krúste harsels en, baarnend fan te let skande, flústere. "Hear ferjou ús foar sa'n fûle sûnde."

Christina snoof ferachtlik:

- Wy hawwe ús eigen God! En hy fertelt ús dat de ienige sûnde lefheid en ferrie fan it memmelân is!

Gerda, har lippen slikke, merkte op:

- Mar jo hawwe ek orgasmes by ús hân! Nim it dus net ter harte!

Fiery Charlotte merkte op:

- It liket derop dat Magda krekt genôch leauwen en begryp hat fan it Wurd fan God om har hiele ierdske bestean te fergiftigjen en harsels de freugden fan it libben te ûntnimmen. Unlokkich famke!

Magda suchte swier en stimde yn:

- Ja , ik bin echt ûngelokkich. Dus wat kinne jo der oan dwaan? Och, jo kinne de beker fan 'e Hear en de beker fan' e duvel net tagelyk drinke!

Gerda antwurde serieus:

- Leau it net. Meikoarten sil it Tredde Ryk in oare religy fêstigje, oars as it kristendom. En jo moatte net lije troch ferâldere, boargerlike moraal!

Charlotte swaaide mei de fûst troch de loft en sei:

- Ja, moraal, fan it wurd smoargens ... Ik haatsje alle konvinsjes! Ik woe leafde, en ik krige it!

Magda sei hurd:

- Dit is gjin leafde, mar bisteparing. En yn 't algemien wit ik sels net wat my oerkaam. It wie as wie der in weach yn rôle en in geweldige lust wie oerweldigjend.

Gerda skodde de holle en draafde har hân troch it hier:

- Lit ús hjir net oer prate. Litte wy better fjochtsje!

En harren fjochter ferhuze wer yn 'e striid. De famkes ûndersochten de IS-2 troch de scope. In Sovjet tank mei in krêftige kanon begûn te sjitten fan in lange ôfstân en, ferrassend, rekke it selsridende gewear. Wier, de klap rekke de frontale harnas en ricocheted, mar de famkes fielde in trilling.

Gerda merkte op:

- En de Russen sjitte sekuer!

Magda fluite:

- Wy sloegen fan fiif en in heale kilometer fuort. No, no, ik sil him antwurdzje!

En de blonde terminator skeat werom. It rekke de foarholle fan de toer, mar troch de lange ôfstân drong it net yn it pânser. Mar de Russyske meunster ek fielde de klap fan 88 mm, mei in barrel lingte fan 100 EL. En syn tank stoppe.

Charlotte suggerearre:

- Lit ús tichterby komme. Hy is noch foarby ús ynkringende macht!

Magda merkte op:

- Fan fjouwer kilometer ôf sille wy dizze tank frontaal slaan! Mar hy sil ús net raze! Perfekt reservearring mei ús masine.

Christina ferklearre:

- De frontale pânser, tank oan de helling fan it pânser op fjirtich graden, is ideaal, mar de sydpânser is net hiel goed, hoewol de IS-2 sil ús net yn it boppeste diel penetrearje.

Magda skeat op de T-34-76, penetrearje de foarkant fan 'e romp fan in lange ôfstân. De mûle fleach ôf en it fjochtstel begûn te skuorjen. In Sovjet tank bruts út.

De Dútske wein ried fierder oan. De IS-2 skeat wer en rekke wer, mar it projektyl gie yn in oare rikochet. Gerda fluite:

- Dit is in echte tank ace. Sla foar de twadde kear op rige fan sa'n ôfstân. It is sels spitich om sa'n keardel te deadzjen!

Magda sei mei in glimke:

- Hawwe jo it oer in keardel? Of miskien is it in famke!

Gerda suchte swier en sei:

- En it famke is noch swierder! - En doe breide de blonde terminator har wynbrauwen. - Mar de fijân is de fijân, en dy moat ferneatige wurde!

Magda wiisde ek mei in sucht op har wapen en sei:

- Alles ûnmooglik is mooglik yn ús wrâld! Mar dochs net ferjitte oer God!

Christina naam de heak mei de teannen fan har bleate foet en, kraste in figuer acht op 'e harnas, sisde:

- Sa makke ik ûneinichheid!

Gerda merkte serieus op:

- Wy moatte wat manlju krije. In hiele harem, of better noch trije harems!

Christina stelde dat foar en raasde tefreden. En Magda sloech nochris fjouwerentritich. In goed rjochte duvel. In echte moardner ûnder in angelyske uterlik.

Charlotte sei it grappich:

- Jo hawwe gjin man nedich, jo hawwe in harem nedich!

Gerda stak de tonge út:

- Ik sil manlju dea martelje ! Ik sil har earen spikerje!

De Dútske tank waard opnij rekke troch in granaat fan de IS-2. Yndie, dit is in soarte fan amazing ace. It projektyl glied hiel ticht by de mûle. En Christina sei yn eangst:

- Se kinne ús gewear ôfnimme! Magdochka, nim har gewear fuort.

It ljochthierige famke, as yn gouden poeder bedutsen, grommele:

- Ik sil it dwaan! En dan sille wy besykje dizze bemanning libben te nimmen!

En de skientme krúste harsels. Doe rjochte se it gewear mei har sierlike, bleate fuotten. Dit is krekter as jo hannen brûke. It famke pakte de riem mei de tosken en drukte mei de fingers op de knop.

It gewear tongere, en in grutte, pânser-piercing shell, fleanende ferskate kilometers, rekke de loop fan in Sovjet auto. Ja, dizze frou Magda is tapaslik. Se sloech my krekt goed, as sloech se har yn 'e noas.

Gerda fluite:

- No, do hast krektens! Ja menear!

It famke, huning blonde, antwurde mei fertrouwen:

- By de wil fan God is dit alles!

in fige sjen mei har beweechbere teannen :

"Jo sille neat berikke sûnder jo eigen handigens." En ús training, en treflike genetika, en fjochtspraktyk!

Charlotte song entûsjast:

- Do witst hiel goed Mag, de wrâld is fol mei wûnders. Dit binne de ienige wûnders dy't minsken sels kinne dwaan!

Magda giggle en skeat op de SU-76. Se ramde in skelp yn in auto en tjirre:

- Wy hawwe spesjaal nijs. Wy famkes binne gewoan topklasse! En dan hearre lieten oer leafde dy't songen wurde oant moarn!

It Sovjet-auto eksplodearre en granaten ûntplofte. It Dútske gewear mei lange loop brocht elkenien dea en ferneatiging.

Magda suchte swier en song:

- Ferjou my myn sûnden, heit. Ik wit, ik haw in protte fan harren! Harkje, asjebleaft en help! Ik wol my bekeare foar God!

Gerda en Charlotte grimasden fan ferachting. Se wisten al fan de projekten foar in nije tsjerke, dêr't it krús ferfongen wurde soe troch in swastika. Oant no ta wie der lykwols in probleem mei it pantheon. Oan 'e iene kant woe Hitler in ienfâldich en begryplik monoteïsme. Mar oan de oare kant hie de top fan it Tredde Ryk in winsk om de âlde Dútske goaden yn it pantheon op te nimmen. En dit erodearre monoteïsme.

De Führer wie oanstriid ta it idee dat der yn it begjin mar ien God wie. Doe makke hy oare goaden dy't sûnder twifel de Almachtige Supergod folgje. It wie foar de Dútsers sawol ienfâldiger as dúdliker. Dat is, Nadbog is ien, lykas de Führer, en de rest is as de boyars ûnder de tsaar.

Dat, yn feite, it is ienfâldiger en dúdliker. De Dútsers waarden beskôge as in naasje keazen troch de Almachtige God om it universum te regearjen. Alle oaren binne gewoan slaven. It wie pland om it krús te ferfangen troch in swastika , en de tsjerken opnij te skilderjen yn swarte, wyt en reade kleuren. En fansels feroarje de hilligen. Troch Hitler, syn menagerie en guon Dútske goaden op ikoanen op te hingjen.

Kaarsen bleauwen foar de ikoanen, mar fakkels waarden ek oanstutsen. De gebeden feroare ek. De stuollen waarden meinommen, en it wie pland om de tsjinst allinnich stean en knibbeljend út te fieren. Ekstern soene de nije timpels in achtpuntige koepel fan read en wyt hawwe moatte.

Dêrnjonken planden de nazi's om minsklike offers te doen herleven en âlde timpelprostitúsje te doen herleven. It gefolch wie sa'n ferskriklike mingsel fan heidendom en monoteïsme, boppedat fan in barbaarske foarm.

It is net sûnder reden dat de foarming fan 'e nije godstsjinst relatyf stadich ferrûn, om gjin splitsing yn 'e stridende maatskippij te feroarsaakjen.

Boppedat leauden de nazi's mear yn nije soarten superwapens as yn okkulte krêften.

Hjir, bygelyks, is it nijste gewear, en yn feite, de meast praktyske yn it ferneatigjen fan tanks. Krekt as har nijste omfang.

Magda skeat, sloech de SU-122, en stammere:

- Och, wat bin ik!

Gerda gniisde onheilspellend en koarde:

- De tiid sil komme, en de namme fan Kristus sil oer de hiele wrâld fergetten wurde! En it swastika sil alles en elkenien opnimme!

Valerka balde syn fûsten yn lilkens en rôp:

- Nee, de hammer en de sikkel sille de wrâld hearskje!

En in hyperblaster ferskynde yn 'e hannen fan' e jonge.

Levka merkte ek mei aplomb op:

- Wy fochten, en wy sille fjochtsje!

En yn 'e hannen fan 'e pioniersjonge ûntstie in annihilaasjehâlding. En hy skodde it en stampte lilk mei syn bleate foet, en ferpletterde de kakkerlak.

Marinka krige ek in yndrukwekkend arsenaal, en sisde:

- Lenin, de partij, de Komsomol - nederlaach wachtet op dy!

Slavka hold de pulsearre ultrasone emitter yn syn hannen, skodde it beslissend en sei:

- Ik seach de Führer en syn horde yn 'e kiste!

Trije jonges en in famke skodden har wapens en, sûnder twa kear nei te tinken, iepenen se moardlik fjoer op 'e oankommende nazi's, dy't hyperplasma spuie. En se letterlik ferplettere har fijannen. En de soldaten fan it Tredde Ryk feroare letterlik yn lekkere kebabs foar ús eagen.

En de tanks letterlik smolten en feroare yn rivieren fan floeiber, fonkeljend stiel.

En it streamde as skarlaken streamen. Marinka stapte mei de bleate foet op ien fan dy streamkes . Se ferbaarnde har bleate, bernlike soal en raasde:

- Ultra-swart gat !

Valerka knikte ynstimd:

- Ja, wy moatte foar ús skonken soargje, wy binne noch bern!

fan agressyf hyperplasma by de nazi's spuie , en ferbaarnd sawol fijânske soldaten as apparatuer, sawol tanks as fleantugen.

En sa suggerearre de pionier-terminator:

- Miskien kinne wy sjonge?

Levka befêstige mei in enerzjyk knikje:

- Dat is krekt wat wy sjonge! En it sil hyperfotonysk wêze !

Valerka hoaste en song mei gefoel en enerzjy:

Ik bin in moderne jonge, as in kompjûter,

En it is makliker om te sizzen , in jonge wûnder ...

En it die bliken hiel cool -

Dat Hitler sil in beset bytsje!


De jonge is bleatefoet troch de sniedriften, rinnend ûnder faksistyske gewearpunten... Syn skonken binne sa skarlaken as in guozzen,

en der wachtet him in tryste rekkening!


Mar de pionier rjochte frijmoedich de skouders

, laitsje  stappen wurde sketten ...

De Führer stjoert immen nei de ovens,

Immen waard rekke troch in fascist mei pylken!


In wûnderjonge út ús tiidrek, naam in blaster en raasde frijmoedich yn 'e striid ...

Fascistyske chimeras sille oplosse,

en God de Almachtige sil foar altyd by jo wêze!


In tûke jonge sloech de Krauts mei in balke, En maaide in hiele rige meunsters del ...

Yn ' e fierte fan 'e stiel tichter by it kommunisme,

Hy sloech de faksisten mei alle macht!


It wûnderjonge sjit in beam, Ommers, hy hat in tige krêftige blaster ... Hy smelt de "Panther" yn ien slok, Ommers, it is simpel , do witst, schmuck!


Wy sille de fascisten deadzje sûnder wat, En wy sille gewoan de tsjinstanners útroege ...

Us blaster sloech mei alle macht,

Hjir spreit de cherub syn wjukken út !


Ik ferneatigje se, sûnder in glim fan metaal, Dizze machtige "Tiger" fong fjoer ...

Wat binne de Krauts, witst net genôch lân?

Jo wolle mear bloedige spultsjes!


Ruslân is in grut ryk,

Stretching út 'e see nei de woastinen ...

Ik sjoch in famke rinne bleatefoet,

En in bleate fuotten jonge - ferdwale!


De ferdomde faksist beweecht flink de tank, Mei in stielen ram ried er skerp yn Ruslân ...

Mar wy sille potten mei bloed foar Hitler sette,

Wy sille de nazi's yn lytse stikjes turf smite!


Heitelân , do bist my it leafste,

Grûnleas fan 'e bergen en tsjuster fan' e taiga ... Der is gjin need foar soldaten om te rêstjen op har bêden - Boots

skitterje yn 'e galante mars!


Ik waard in grutte pionier oan it front, ik wûn de Hero's Star yn ien kear ...

Foar oaren sûnder grinzen sil ik in foarbyld jaan,

kameraad Stalin is gewoan in ideaal!


Wy kinne winne, ik wit it wis, Hoewol't it plot fan 'e skiednis is oars ...

En de oanfal fan 'e kweade feces fjochters komt,

En de Fuhrer is wurden wat echt cool!


Der is net folle hope foar de Feriene Steaten, Se driuwe sûnder grappen ... De Führer is by steat om te overthrowing fan it fuotstik, Ferskriklike kapitalisten, gewoan dregs!


Wat te dwaan as de jonge him

yn finzenskip befûn, útklaaid en yn 'e kjeld ferdreaun ...

De puber fochten wanhopich mei de Fritz , Mar

Kristus


leed foar ús en mei him! Dan sil er marteling ferneare moatte, As se dy mei in read izer ferbaarne ...

Doe't , mei brutsen fleskes op 'e holle,

Se drukten jo in readhierme roede op 'e hakken!


Do bist better stil, jonge, knyp dyn tosken, En ferneare marteling as in titan fan Ruslân ...

Lit se ferbaarne dyn lippen mei in oanstekker, Mar Jezus kin rêde de strider!


Dû scilst as jonge troch elke soart pine gean, Mar dû scilst it úthâlde sûnder ûnder de wimper te bûgjen ...

Lit 't rek dyn hannen begearich útskuorre,

De beul is nou sawol in kening as in swarte prins!


Eartiids sil de pine einigje, Jo sille josels fine yn Gods prachtige paradys ...

En der sil tiid wêze foar nije aventoeren,

Wy sille Berlyn yngean as maaie sparklet!


No, wat as se in bern stringen, dan

sil de Fascist dêrfoar yn 'e hel smiten wurde ... In dúdlike stim wurdt heard

yn Eden,

De jonge is opstien - freugde is it resultaat!


Sa hoege jo net bang te wêzen foar de dea, Lit der heroïsme wêze foar it heitelân ...

Ommers , de Russen wisten altyd hoe't se moatte fjochtsje,

Wit dat it kweade faksisme ferneatige wurde sil!


Wy sille rinne as in pylk troch de boskjes fan it paradys,

Mei in famke dat bleatefoet yn 'e snie is ...

Under ús is in tún, siedend en bloeiend,

ik bin in pionier dy't troch it gers rint!


Yn 'e himel sille wy wêze foar altyd bliid bern, Wy binne prachtich dêr, hiel goed ...

En der is gjin moaier plak op 'e planeet,

Wit dat it sil nea krije dreech!

De bern yn dit diel fan 'e dream wiene helden, en yn it oare diel fûnen ek heul wichtige foarfallen plak.

Nei it swimmen yn de Wolga leinen de famkes op it strân. Wylst de Wehrmacht gjin haast hie om fierder nei it noarden te bewegen. De nazi's makken de skea goed, de measte ferliezen wiene yn bûtenlânske divyzjes, en drukten de Sovjettroepen mei loftoanfallen.

It liket derop dat Hitler wat teloarsteld wie. De Russen fochten koppich, en de krêft fan ferset foel net. Of faksistyske nûmer ien hie oare oerwagings. Mar yn alle gefallen twifele de nazi's. En wy binne noch net fierder.

De famkes koene net stil op it strân lizze, se draaiden en draaiden as in tol.

En Magda begûn ynienen te gûlen. Gerda, dy't seach dat it famke mei gouden hier raasde, snoarke ferachtlik:

- No, ús hillige sil wer oer moraal prate...

Magda knikte ynstimd:

- Fansels hawwe wy sa'n sûnde begien...

Charlotte barste út laitsjen.

- Se sels kreunde en raasde mei ús fan orgasmes, en no blaast se snot !

Gerda sprong oerein. Se wie lang, brune, hie allinnich in tinne slipje oan. De strider sei:

- Genôch! Unthâld, de Bibel is in Joadsk boek. It is net foar Ariërs!

Christina tafoege:

- En skande ús net! Yn it Tredde Ryk wie en is der net , en d'r sil noait wer it kristendom wêze! Wy sille ús eigen monoteïsme meitsje, dat monoteïsme fan it Aryanisme ... En d'r sil gjin oare religy wêze, útsein de religy fan it nazisme!

De readhierige duvel, dy't dit sei, begon sels te roppen en har bleate, beitele fuotten te stampen.

Magda skodde negatyf de holle:

- Nee, do begrypst noch neat...

Gerda gromde lilk:

- Wat moatte wy begripe? Dat jo binne fergiftige troch it gif fan 'e Joadske religy. En dêr is de bêste en Aryske. Jo moatte einlings fan ús wurde en Abraaisme yn jo siel einigje !

Christina bleate har tosken en giechele:

- Allinne in kweade godstsjinst, miskien nazi... Kwea, en tagelyk, konstruktyf. Wat goed is in religy dy't it ferbiedt om sels nei froulju te sjen en har te bewûnderjen?

Magda sloech lilk mei har sierlike foet op it waarme sân en antwurde:

- De essinsje fan elke religy is net har eksterne oantreklikens, mar har autentisiteit!

Gerda giechele en frege oprjocht ferrast :

- Wat binne de kritearia foar autentisiteit? Bewize dat de Bibel it wurd fan God is en de iepenbiering fan 'e Almachtige !

Magda sei net al te fertrouwen:

- No, bygelyks, bibelske profesijen...

Gerda, seach mei har saffiereagen, frege mei in útdrukking yn har stim:

- Is der in profesije oer it Tredde Ryk en dat Dútslân de hiele wrâld oernimme sil?

Magda sloech helpleas har earms út, en rûn de tean fan har bleate foet, amper te hearren:

- Nee! It is der net!

Gerda makke in beslissende konklúzje:

- Dy profetieën binne dus neat wurdich! Sels aaien sûnder djerre.

Magda skodde de holle en gyng swijend yn de lotusposysje sitten. Der wie in dúdlike striid yn har geande. Tusken de winsk om in wiere Aryske te wêzen en yn Kristus te bliuwen.

Magda sels wist net wat te kiezen. Se woe echt it kristendom ôfskodzje en in echt bist wurde. Mar oan 'e oare kant waard de winsk om yn 'e ûndeugd te dûken troch wat tsjinhâlden. Soms foel Magda út, fielde orgasmes as se troch jonge en kreaze manlju betaste en neukt waard . En no pleage har gewisse har.

Christina, lûdop tocht, sei:

- Foar my, fan it begjin ôf, wat de ôfwizing yn 'e Bibel feroarsake wie krekt it feit dat joaden it folk fan God binne. - It famke stampte mei har bleate hakke op it sân, helle stof op en gie troch. - Joaden, binne dêr it folk fan God? No, wat kin mear absurd wêze? Ik kin dit hielendal net ferstean. Hoe idioat klinkt dit. No, wa soe it leauwe?

Gerda helle har skouders op en sei:

- D'r is in protte yn 'e Bibel dat net mei de geast begrepen wurde kin. Wy fascisten wurde beulen neamd, om't wy minderweardige persoanen fan 'e minskheid ferneatigje. Mar God yn 'e Bibel oerstreamde de hiele wrâld, en fermoarde miljoenen minsken en in protte ûnskuldige bisten. Lit mar acht minsken oer. - It famke lei har op it sân del en brocht push-ups op 'e fûsten troch har redenearring. - Tink oan hoefolle wredens der yn dit Joadske boek sit. En de Joaden sels gedragen har barbaars yn feroveringsoarloggen .

Charlotte befêstige:

- Dat is it! En wat foar moed hiene se. Se woenen Paulus deadzje doe't hy oankundige dat de Heare fan doel wie de heidenen ek te rêden. Lykas pompeuze kalkoenen dy't oare folken beskôgje it libben net wurdich!

Magda tilde har holle op en ferheldere:

- Ivich libben!

Charlotte gyng sitten yn in horizontale split en, giggeljend, merkte op:

- En sels sa. De Führer beloofde gjin himel nei de dea. Hy beloofde it Tredde Ryk te ferheven binnen it libben fan dizze generaasje. En it barde! Der binne noch net iens tolve jier ferlyn sûnt wy de masters binne fan de helte fan de wrâld!

De readhierige duvel knikte nei har freonen en tafoege:

- En de Bibel belooft de himel pas nei de dea.

Gerda korrigearre de fûle Charlotte:

- Net nei de dea. - De blonde terminator skodde har finger. - Ek net nei de dea, mar pas nei de twadde komst fan Kristus en it ein fan de wrâld. Sa hawwe de rjochtfeardigen in heul lang wachtsjen op 'e himel!

Christina die in salto en raasde:

- En wy genietsje al fan it paradys op ierde! Of, op syn minst, aktive ûnstjerlikens!

Gerda befêstige gau:

- Dat is it! En wat hawwe wy nedich? In protte, en tagelyk hawwe wy hast alles al!

Magda merkte lilk op:

- Krekt, it is der al... of... foar no!

Gerda die har saffiereagen iepen :

- Net begrepen?

Magda ferklearre maklik:

- It is goed om op ierde te libjen as jo jong en moai binne. Mar besykje sels foar te stellen dat jo in âlde frou binne. En gjinien hat it noch nedich !

Gerda wreide har jonge, frisse gesicht:

- Wow, wêr is dit foar?

Magda sei ferheard:

- En boppedat. As jo ferâlderlik en iensum wurde, siik en ferwûne, dan sil jo iennichste treast Kristus wêze.

Gerda stampte lilk mei har bleate foet en antwurde:

- No, ik net! Ik sil yn it lêste oere nei Thor draaie!

Christina makke in sjarmante glimke, sei:

- Wat lit jo tinke dat wy âld wurde sille?

Magda helle har skouders op en sei:

- Wy binne minsken. En alle minsken wurde âld!

Christina giechelde en sei:

- Wat as Aryske wittenskip de âlderdom ferslacht?

Magda glimke en flitse mei har pearlyske tosken:

- Yn dit gefal sil ik tige bliid wêze!

Christina sei:

- Alles ûnmooglik is mooglik yn ús wrâld. De Aryske God ûntduts dat twa en twa fjouwer binne!

Charlotte gnyske en draaide har heupen en sei:

- Der is neat ferskrikliker as âlderdom. Dit is in heul ferskriklike steat!

Gerda knikte en merkte op:

- In jonge hûn is better as in âlde liuw. Eh, as ik mar in remedie foar ûnstjerlikheid fine koe!

Charlotte song mei nocht:

- Foar altyd jong, foar altyd bleate fuotten!

Gerda knikte ynstimd mei de holle:

- Wy rinne de hiele tiid sûnder skuon om , en dêrom sille wy ús jeugd foar altyd bewarje!

Magda giechele as antwurd en sei:

- Swarten binne ek altyd bleatefoet, mar se waarden net ûnstjerlik!

Gerda herinnert:

- Myn nammegenoat roun it leafst bleatefoet troch de snie of hjerstmodder. En ferivige har namme! Dus gean foarút en skine dyn bleate, famkesachtige hakken!

Charlotte draaide op it sân, die in longitudinale split, en tjirp:

- Och, âlderdom, ferdomde âldens. Ik sil gjin diel mei in miljard - ik sil foar altyd jong!

Gerda skodholle en merkte op:

- Us fjouwer hawwe sawol jild as lângoed yn Afrika en Ruslân. En wat wolle wy?

Christina sei mei entûsjasme:

- In hiele harem fan manlju! It soe sa geweldich wêze om in seraglio fan mantsjes te hawwen!

Charlotte stimde gau yn:

- Ja, dat soe moai wêze. Ik hâld fan ferskaat yn manlju!

Magda woe útprate oer de siel, mar feroare fan gedachten. Allinne it gesicht waard noch tryster. Dit is hoe't it libben giet. Dit is net te sizzen dat it fruchtber is. It soe in sûnde wêze foar har fjouweren om te kleien. Se hawwe in protte berikt. Der binne ek prizen, wat slimmer mei rangen. En grutte gloarje. En materiaal oanwinsten.

Beskôgje se, troch ierdske noarmen, tige gelok, en waarden nea serieus ferwûne tidens de hiele oarloch.

En tagelyk kinne se net folslein lokkich wurde neamd. Wat is it foardiel fan kristenen? Se binne tefreden mei in bytsje yn it libben. En dêrom liket it harren yn alle gefallen dat se bliid binne. Sels as Kristus gjin harems en paleizen beloofde.

Magda fielde har soms gewoan ûngelokkich. Benammen doe't ik tocht oan Kristus. No, goed moard. Sawol Simson as David fermoarde. D'r wiene in protte boeven ûnder de hilligen. Mar seksuele lust? Har waarm bloed! Magda woe leafde, ynklusyf fysike leafde. Se waard berne mei ferhege seksualiteit. Krekt as de rest fan de famkes.

En hoe sil God har dit ferjaan?

En sels as it kristendom net de wiere religy is, wat is dan de wierheid?

Magda frege har freonen in fraach:

- Wêrom soene wy leauwe, as Kristus net?

Gerda antwurde lilk:

- Wat, is de Führer dy net genôch?

Magda, mei de eagen rol, antwurde:

- Ja, de Führer is geweldich. Mar kin er ûnstjerlikens jaan?

Charlotte merkte rasjoneel op:

- It kristendom past ús yn alle gefallen net. Wy kinne net oars as sûnde. Wy hawwe gjin God nedich dy't de sûnde folslein ôfmeitsje sil!

Magda spriek har hannen út, fertrietlik opmerkend:

- Dus it alternatyf is de ivichheid yn 'e hel?

Charlotte giechelde en stelde foar:

- Miskien is it dêr net sa slim.

Gerda stampte lilk mei har rûne hakke, sloech in platte stiennen, en blafte :

- Der sil gjin hel wêze foar Ariërs! De wiere God jout oerwinning! Wy winne, en dit is it meast oertsjûgjende ding. Wy hawwe gjin Bibel. Wy hawwe Mine Cafe. En neat mear as de wurken fan de Führer!

Christina stelde de famkes foar:

- Lit ús rinne!

De famkes namen dizze kâns oan om mei entûsjasme de skonken te streken. Yn it algemien, wylst der rêst is, kinne jo rêste.

Magda rûn en tocht. Ja, it kostberste ding dat in persoan hat is jeugd en sûnens. As dit net it gefal is, dan bringt kapitaal gjin wille. Hoe sit it mei seks? Dit rejuvenates it lichem. En dêrom is it nuttich foar fysike fitness, benammen foar froulju. En abstinens is ekstreem skealik.

Mar de kristlike moraal seit oars. En yn 't algemien is de wrâld ûnrjochtfeardich. Wat jo de measte freugde jout, is skealik. IN bygelyks , ik echt wol sûkelade. Se wurde lykwols net fet, om't se konstant yn beweging binne.

Wat kinne jo sizze oer de himel? Soe it net te saai wêze sûnder sûnde?

Magda tocht ek oer de satan. De fraach is hast ivich. Wêrom makke God de Soan fan 'e Dawn, wittende dat hy sûndige soe en miljarden yntelliginte wêzens mei him fuortfiere soe? In nijsgjirrige ferzje waard útdrukt troch de profetesse Elena: God hie gjin robots nedich. En de Almachtige besleat, sels op sa'n wrede manier, it universum de destruktiviteit fan 'e sûnde en de wearde fan Godlike leafde en genede te sjen.

Alhoewol't, oan 'e oare kant, op ien of oare manier triljoenen ingels en net rêdde minsken foarôf ôfskriuwe foar beskikking, of, boppedat, foar ivige feroardieling, liket op SS-eksperiminten op it universum. Iets as dizze yninting tsjin sûnde, en yn feite út it idee fan libjen ûnôfhinklik fan God, sjocht fanatyk, en set de Skepper sels yn in min ljocht. Oan 'e oare kant, as hearrigens oan' e skepping sa wichtich is foar God, soe it dan net makliker wêze om yn earste ynstânsje biorobots te meitsjen dy't yn prinsipe net sûndigje kinne !

Mar in pryster of teolooch sil beswier meitsje: robots binne net by steat ta oprjochte leafde! Allinnich in libbend wêzen dat sûndigje kin kin wier, en net neffens in programmearre programma, leafde!

Lucifer is it dêrmei iens. Yn guon mjitte binne demoanen in bruorskip wurden mei prinsipes fan wjersidich respekt. Mar as wêzens dy't by steat binne om te sûndigjen kinne leafhawwe, sil leafde wirklik wêze as de mooglikheid om te gean tsjin 'e wil fan God is ferlern? En as it net ferlern is, wat is dan it punt fan 'e wrede marteling fan triljoenen sûnders, sawol minsken as ingels? Of sels har ferneatiging?

Lucifer tocht oer dit, en de logika fan de satan suggerearre de meast leafste opsje foar de siel fan 'e Soan fan' e Dawn: sûnt God nedich ivige leafde, en leafde is ûnmooglik sûnder sûnde, dat is, sûnder aksjes bûten de wil fan 'e Almachtige, dan moat de sûnde ivich wêze. Dit betsjut dat dragers fan sûnde of ferset tsjin de hearskippij fan 'e Almachtige ek ûnderwurpen binne oan perpetuaasje. Dan riskeart Lucifer net yn it ivige helfjoer te einigjen, of sûnder spoar te wiskjen, lykas in krijttekening mei in doek. En de satan sels, en syn ingels, en sûndige minsken sille in oar paad kinne nimme. Kin hy syn eigen beskaving meitsje en oare echte universums meitsje?

Hel, bygelyks, hat ûntwikkele sterk, en mei help fan in protte diminsjes, útwreide en kleurde yn it echte universum. En minsken foarmje it ûnderwrâldlânskip op in protte manieren. Ynklusyf, foar in part, it leauwen fan in persoan toant de inferno as hy ferwachtet syn eigen postúm bestean. Mar allinich foar in part, om't Lucifer ek gerjochtichheid en ûntwikkeling nedich is, sels fan in yndividu dy't yn it fleis stoarn is.

De earste modifikaasje fan 'e hel wie net hiel ryk en noflik - miskien joech it oanlieding ta myten oer de sombere Tartarus en de eangst foar de dea ûnder minsken. Mar de Champs Elysees ferskynde - frij te fergelykjen mei de fyzje fan it paradys ûnder de earste kristenen. Viry ûnder de heidenske Slaven, en Vahlak ûnder de Wytsingen. Nije sûnders ferskynden - de ûnderwrâld sette har yn, mar Lucifer hie de krêft om praktysk alles yn 'e hel te dwaan. Mar de limiter is jo eigen ferbylding. En minsken waarden har briedplak, wat it mooglik makke om in heul ferskaat universum te meitsjen, en hielendal gjin ûndergrûnske keninkryk mei ketels en hoarnende duvels dy't logs ûnder har smieten.

Miskien sels it idee om te gean tsjin 'e Skepper, of, krekter sein, yn tsjinstelling ta him ûntstie fanwege wat gefoel fan routine. De gewoane man begrypt dit net. Mar hy, Lucifer, tinkt, telt en belibbet alles op sa'n manier dat sels de machtichste minsklike kompjûters dit net begripe kinne.

Being Creation nûmer ien yn macht, yn dit patroan, regulearre universum, dêr't alles is hearrich oan de Almachtige God, hy, mear as immen oars, fielde de routine en sels foarsisberens fan eveneminten.

Hoewol Satan de takomst net as sadanich sjocht, is syn hyperintelliginsje by steat om te foarsizzen en te berekkenjen mei in protte parameters. En Lucifer seach dat soks en soks yn dizze wrâld barre soe! Se sille wat bouwe, neat wurdt ferneatige, en as dat sa is, dan hat it gjin sin om jo navel op in bouplak te skuorjen. De stjerren draaie mei in mjitten snelheid, de wrâlden fan minsken binne lyts yn oantal en ûntwikkelje stadich. Ingels hawwe hast neat te dwaan.

Ja, it wie de routine en ferfeling fan it juste, en dêrom foar in grut part stasjonêre, universum dat Lucifer yn opstân triuwde. Hy woe de krêft krije om himsels te meitsjen, sadat der gjin stjerren wêze soene yn 'e foarm fan gewoan flammende ballen. Sadat alles net sa foarsisber en bytsje feroare wurde soe as yn in sûndeleas universum. Wannear't strikt sprutsen, it is net nedich om te wurkjen hurd, en der is nearne te rinnen.

En wat soe Lusifer wolle: hy is al boppe alle skepping, mar tagelyk kin er de macht net brûke foar neat opmerklik. Sels, bygelyks, line up stjerren, of stimpel jo lytse bisten . In skerpe geast en fluch tinken joegen oanlieding ta routine. En konfrontaasje mei de Skepper is in kâns om ta libben te kommen en úteinlik foar josels in dreech, gefaarlik, mar winsklik doel te krijen: of de Skepper te ferslaan, of om te bewizen dat Hy ferkeard wie! Yn alle gefallen, de útkomst fan 'e kontroverse is net foarsisber, en leaver, in protte sels leauden dat de skepping kin net wêze sterker as de Skepper , en hy sil ferlieze, Satan syn kar te gean yn ferset is doomed en hopeleas. Mar op syn minst brocht dizze striid de fûleindige en fûleindige natuer fan 'e meast perfekte en machtige ingel út in steat fan slieperige en routine ûnderhearrichheit. En pas doe't er de Skepper wirklik tsjinkaam, fielde Lucifer it echte libben en intense striid. Sels as it in gefjocht wie wêr't de analytyske kapasiteiten fan Satan hast nul kânsen op súkses joegen. Hoewol ... Der sitte hjir wat subtiliteiten dêr't minsken gelokkich noch net alles fan witte.

Magda waard sa meinommen troch har deidream dat se net fernaam hoe't se op in selsridende pistoal botste. It fleach troch inertia. En gjin wûnder. Underweis moete de famkes it E-5 selsridende gewear, it earste eksperimintele model. In nijsgjirrige auto, mei mar ien bemanningslid yn in bûgde posysje. Sa lyts en smel, bewapene mei in 75-mm kanon en in koaksiale masinegewear.

Yn it algemien, dit selsridende gewear wie bedoeld foar lânings yn stee fan combat operaasjes. Mar it is ljocht , en kin falle út parachutes of op modules. Nettsjinsteande syn lege gewicht - mar sân ton, de dikte fan de frontale pânser E-5 berikte 80 millimeter op in grutte rasjonele hoeke fan oanstriid.

Dat dizze tank sûnder turret koe Sovjet tritich-fjouweren slaan, wylst se fan 'e foarkant ûntrochsichtich bliuwe. En oan 'e kanten selsridende gewear waard beskerme troch rollers. De hichte fan 'e tank koe wurde fermindere nei mar in meter, en mar ien, meastal lytse, soldaat wie yn in nêst posysje. Of miskien sels in famke of in puber.

De famkes omjûn it earste model fan de nijste auto. Op in protte manieren like it op in noch lytsere E-10. Mei in licht gewicht, de Dútsers en twongen slave-ûntwerpers wienen by steat om te passen in frij sterke gewear, by steat om te piercing tritich-fjouwer yn 'e foarholle mei syn sub-kaliber projektyl fan in ôfstân fan oardel kilometer, of sels mear. En op in ôfstân fan in kilometer - it legere diel fan 'e romp en de foarholle fan' e IS-2 turret. Boppedat, sels sa'n machtige Sovjet tank hoege net perfoarst te penetrearje it pânser fan in ljocht selsridende gewear. Cemented pânser moat meitsje it projektyl ricochet.

Gerda merkte fleurich op:

- Jo kinne net diele troch nul, mar se ûntnimme jo nei nul!

Charlotte hat útwurke:

- Wy winne, wat betsjut dat wy elkenien kinne ûntnimme en bouwe!

Christina song entûsjast:

- Lizze net allegearre op 'e bêden, de Führer kin in line foarmje! Harkje nei de Führer!

Magda twittere werom:

- Wy sille in protte triennen ôfwike. Bliid minsken - Kristus is berne!

De rest fan 'e famkes sieten agressyf en begûnen mei har hannen te swaaien:

- Genôch! Do bist mar in tsjerkemûs!

It famke sprong oerein as antwurd en beweecht har bleate foet lâns it stielen harnas fan 'e tank, tjirpend:

- En jo wurde sterker yn 'e siel! As jo hân stevich is en jo doelen minsklik binne, kinne jo it stiel fan geweld ferpletterje!

En de fjouwer songen as antwurd, tagelyk sprongen op en del:

- Geweld skerpet stiel, mar de macht fan it kwea duorret net foar altyd. En jo wurde sterker yn 'e siel! As jo hân stevich is en jo doelen minsklik binne, kinne jo it stiel fan geweld ferpletterje!

No, hoe sexy binne dizze duvels mei har bleate skonken tan as gouden sûkelade. En hoe enerzjyk se dûnsje en springe. Echte wylden. En dit binne de koele famkes dy't as slangen wriuwe. De skientme dûnsen en raasden wer te rinnen, har rûne, rôze hakken flitsen.

Gerda gromde entûsjast:

- Ik haw Kai net nedich, ik wol in hiele harem!

Charlotte song werom:

- Nee!! Better as twa harems!

De fjoerige Christina sil raze:

- Och nee! Better trije of fjouwer!

Gerda naam it en song melodysk:

- Mar de leafde foar manlju giet net fuort, né.

Magda ropt:

- No, wat fulgariteit! Jo kinne it net op dizze manier dwaan!

Gerda giechele as antwurd en herinnerde:

- Mar do hast ek letterlik pronken fan wille!

De huningblonde bloosde en antwurde mei in delsleine stim:

- Asto mar wiste hoe skamje my dit makket!

Gerda sil sjonge as antwurd:

- Ik ha noch gjin skamte! As it wurk waard dien skjin! En de bandit kin in keunstner wêze! Respektearje talint, respektearje talint!

Respektearje talint - hearen!

Charlotte tjirre entûsjast:

- It is hyt! Hjitte! De gebakken sinne fan grutte stêden!

Christina naam it en mompele:

- Ik bin in lokkich famke! Fan alle kanten moai ! Fan alle kanten moai !

Fan alle kanten!

Gerda slacht krekt mei de holle yn 'e harnas fan 't hurke selsridende gewear en blaft :

- Ik bin SS, ik bin SS, mar net echt! En respektearje asjebleaft de barriêre. Wy binne foar elkenien yn it húske

de basterden deadzje ! As Hitler learde - de arrogante premier!

Magda raasde as antwurd, sprong op en del:

- In persoan yn ûnleauwe is ûngelokkich. Jo kinne net libje yn sûndige lust. Omdat,

Dat Gods grime ferskriklik is! Want God is in strang rjochter!

Charlotte knikte nei de blonde skientme en tjirp:

- It fleis yn 'e hel slacht fan 'e waarmte. En it is tiid foar ús allegearre om lang lyn te begripen. Elkenien dy't gjin leauwen yn 'e Hear wit, sil falle ûnder it jok fan' e hel!

Magda skodde mei de fûst nei de reade duvel en sisde:

- In sûndich minske sil syn krije. It sil wêze as in spin baarnend yn fjoer. Demoanen sille jo martelje yn 'e ûnderwrâld. Dejingen dy't de satan oanbidden.

Christina, draaide har sterke heupen, song:

- In gjalp fan ferjilding oer swurden - in slach wurdt fochten. En swarte eagen ûnder dyn eagen, en in bloedige surf!

Der binne al fjouwer famkes as se raze:

- Noardewyn, board. Duvel, wit dat ingelske eangst ivich is!

En mei de bleate fuotten stampen de famkes:

- Dit is Hitler syn swurd! Dit is it swurd fan 'e Führer! Snij alle gekken!

En de famkes sille giggle.

Gerda naam it oan en song lûd:

- Fatal jier, jo moatte my net leauwe. Mar njoggen legioenen komme mei Hitler! Us duvel Adolf mei gouden hoarnen sil de loft op 'e kop sette!

En de famkes sille it nimme en skrieme:

- Wy binne striders fan helsk ljocht!

En hoe't se alle fjouwer botsen mei har bleate soallen, en vonken fan alle kleuren fan 'e reinbôge dik del reinden. No, froulju ...

Dêrnei namen de krigers fansels diel oan 'e marteling. De pionier waerd mei wythiem tried slein, doe bigounen se sâlt en fynhikke piper op 'e wûnen te skinen. De pine blykte helsk te wêzen, en de jonge raasde as in sirene, of in hazze yn in trap.

Gerda merkte spottend op :

- In bear, fongen yn in fjoer, raast as in bolle, Der is gjin sterker pine yn it hiele hielal. En myn freon hat in masinegewear, hy sil alle ûnsin útstrikke!

De jonge ferlear ferskate kearen it bewustwêzen, mar hy waard ta syn sinnen brocht en wer martele. Tagelyk, praktysk sûnder fragen te stellen. En wat koe de finzene witte? De sadistyske faksisten genoaten gewoan fan 'e pine fan 'e jonge.

De pionier waard martele foar in lange tiid, oant, úteinlik, de jonge folslein ferlear it bewustwêzen, falle yn in koma fan pynlike skok. Gerda sei mei spyt yn har stim:

- Net in minne marteling, mar net genôch! Wa oars wolle jo martelje?

Magda flústere lilk:

-Jo binne meunsters! God sil dit net ferjaan!

Gerda song as antwurd:

- Meitsje gjin flater, fisk, God wol marteling, en net op 'e earste poging!

Christina twittere oerdoefjend:

- Och, dizze marteling! Benammen as se de hakken fan in frou ferbaarne mei in hyt izer, wat is it moai!

Charlotte sisde mei in gedempte stim:

- Wy sille Stalin martelje, him yn stikken skuorre!

Roodharige Christina sil babbelje:

- En ik bin Baba Yaga, it famke hat bleate fuotten!

En de strider stapte op in hite roede. De rûge sole fielde in noflike waarmte en kieteljen. De readhierige duvel koarde:

- Wat in opwining !

De oare famkes koene de ferlieding net wjerstean om bleatfuotten oer de koalen te rinnen. En de skonken fan 'e krigers binne sa moai en ûnderskiede troch de harmony fan har rigels. En Gerda lei sels har boarsten bleat en sette in readhiem izer oan 'e skarlaken tepel. En hja kreunde wolmoedich fan it nocht dat de pine har makke.

Magda folge dit pak, opmerkend:

- Yn 'e hel sille se waarm izer oanbringe op 'e boarsten fan ús neakene famkes! Sa hawwe wy in kâns om te sjen hoe't it is foarôf!

Gerda giechele en slikte mei de tonge it hite metaal en tjirre:

- Wy binne net bang foar de hel! Sels de hel! Ivige fersulvere yn flammen ! Ja, omearme!

Charlotte naam it en twittere:

- Hwat pine, hwat pine!

Christina sprong bleatefoet oer de hite koalen en lake. No, de fuotten fan de famkes binne altyd bleate fuotten, de soallen binne sterk, as de eelten fan in kamiel. En yn 't algemien binne dit krigers fan' e heechste klasse!

Doe swommen de famkes wer yn 'e rivier. Stormtroopers fleagen oer de loft. En op hege hichten de formidabele TA-400's. Se fleagen om Sovjet-stêden bûten de Oeral te bombardearjen. De taktyk fan konstante, útputtende bombardeminten, mei help fan napalmbommen, late ta de útputting fan Ruslân. Sa gienen de fabriken stadichoan ûnder de grûn, bombardearren de Dútsers arbeiderswiken om safolle mooglik minsken te deadzjen. Se brûkten brânbommen en swiere radiobestjoerde bommen. Wat hawwe de nazi's útfûn? Bygelyks lytse aaien mei kumulative eksplosiven.

De TA-400 droech sels de swierste bom yn 'e wrâld, mei in gewicht fan fyftjin ton. Se waard dellein op Ulyanovsk. De helte fan it blok waard ôfbrutsen. Sa fochten de faksisten konstant .

Mar it liket derop dat it Tredde Ryk te krijen hie mei in krêft dêr't Napalm machteleas tsjin wie.

En de V -raketten binne hielendal net iets dat op syn minst in soarte fan kearpunt yn 'e útputtingsoarloch kin leverje.

Dan focht yn in sleat by Leningrad. In lange jonge, grut en spier boppe syn jierren, tocht mear oan famkes as oer fjochtsjen. De Dútsers skeaten de stêd, de Russen reagearren. Fansels hienen de nazi's mear gewearen, en de kalibers wiene oansjenlik.

Dan skeat mei in sniper - in lang, automatysk gewear. De kûgels wiene spesjaal, mei in uraniumkearn. Hiel djoer en oan te rieden om sparing te brûken.

De jonge betocht hoe't er justerjûn de leafde makke mei it Russyske famke Alenka. Se is ek in lange en grutte frou, tige temperamentfol. Dan is hiel kreas en in figuer reedrider, sadat it famke ree sliepte mei him. Mar dit wie fansels gjin wiere leafde. Mar Dan wist in famke te behagen. Wêr soe Alenka lykwols hinne gean? Jo kinne net argumearje mei in elite SS-man.

Mar by Leningrad, yn 't algemien, wiene de Dútsers op ien of oare manier pech.

As Stalingrad, dêr't de Russen fêsthâlden toande en fochten foar hast seis moanne, waard it praat fan 'e stêd, wat kinne wy sizze oer Leningrad?

Op it lêst namen de Dútsers ek Orenburg yn, mar de ferliezen, benammen fan de bûtenlânske horden, wiene kolossaal. Fascisten, yn it algemien, nettsjinsteande harren rasiale foaroardielen, waarden ûnwillekeurich twongen ta te jaan: harren fijân wie sterk, moedich en folslein folweardich.

Dan tocht dat as Alenka swier waard, hy sels bliid wêze soe. Ik woe myn famyljeline útwreidzje, jo witte noait wat der barre kin yn in oarloch.

Ik tocht ek, wêrom kamen se nei de Russyske lannen? Miskien wie it net wurdich besykje Moskou nei Londen te nimmen? Ha de Dútsers dochs net genôch lân?

Ruslân blykte in elastysk lân te wêzen, wêr't elke stap foarút wie heul lestich.

Dan sloech mei in goed rjochte skot ien of oare jonge yn 'e holle. Miskien sels deselde leeftyd. Jonges fochten hieltyd mear oan de Russyske kant. Blykber, Stalin begûn te begripen dat teenagers wiene mear brûkber op 'e front line as yn' e efterkant. Yndied , de man by de masine is gewoan in leech-oplieding arbeider. En yn striid op gelikense termen mei folwoeksenen!

Dan makke noch in skerpe op 'e stock. Mentaal sei:

- Ferdomde soan Friedrich! Do bist noch gelok as my!

En hy foege lûdop:

- Och, ik woe dat ik piloat wurde koe!

En de jonge liet syn biseps sjen! Hiel grut en sinich. De jonge atleet begûn te dwaan gymnastyk. In famke kroep efter him oan. It wie net de moaie Alenka, mar in oar, sproet , readhierich, lang en meager. It famke bewûndere Dan. It is min te leauwen dat it noch in jonge is dy't gjin sechstjin is. Boppe de gemiddelde hichte, mei spieren fan getten stiel, wie de brune jonge man oan it salto. Dan hat allinnich swimbroek, en syn hûd is glêd, as makke fan brûns, en hy hat in tinne taille as in glês. Freckled Svetka waard net beskôge as in skientme - se wie hoekich, mager út in twongen dieet, har hannen en soallen fan har fuotten waarden bedutsen mei calluses. Wier, har eagen binne grien en moai, en har gesichtsfunksjes binne regelmjittich en sels, lykas in famke. Mar se is fier fan de bochtige, gouden hier Alenka.

Svetka wol de atletyske jonge benaderje, mar is bang. Dan syn antlit is noch hast bernlik, mei dy unike sjarme fan in tiener fan adolesinsje, as de bernetiid swolling ferdwynt, mar it burd dat bedjert de blush fan frisse hûd is noch net ûntstien. As it net wie foar syn koarte kapsel, dan koe de moaie holle fan Dan fersinne wurde mei in famke, mei in mânske kin - hoe kreas is hy.

Svetka begriep dat se hopeleas minderweardich wie yn ferliking mei him, benammen fanwegen de sproet. Och, ik woe dat ik dit ferfelende ding út myn gesicht helje koe. Wat hat se net besocht?

Dan fielde de blik fan in oar op him en draaide him skerp om. Hy die in kaskade fan salto's, en einiget neist Svetka .

It bleate famke yn lappen raasde. Dan lei syn hân oer har mûle en frege:

- No, wa bisto, in spion?

It famke sei mei in kreun:

-Ik bin Svetka, haw genede!

Dan, dy't Russysk goed ferstie, raasde:

- Ok dan! Sûnt jo nei my seagen, moatte jo jild betelje om my te sjen!

Svetka kreunde fan eangst:

- Ik ha gjin! Ik bin in bidler!

Dan drukte it famke tsjin him oan en sisde:

- Jo sille betelje yn natura! Wy binne Ariërs en it universum heart by ús!

. EPILOUW

De bern kamen út de keunstsliep. En foarearst fielden se krêft en in opwelling fan krêft yn har spierlichems. Har spieren wiene al prominint, mar no binne se folle skerper wurden, djip definiearre en eng. En de hûd fan it lichem waard wer tsjuster, hast swart.

Marinka fluite:

- Wow! It liket derop dat wy genêzen binne!

Valerka antwurde mei in glimke:

- En se waarden sels better.

Slavka skodde syn draad-like spieren en song:

Dit betsjut moai libje

Dit betsjut mei weardichheid libje ...

Us heldhaftige krêft,

Sterkte fan geast en wilskrêft!

Levka sloech de bleate teannen fan syn goed bespierde skonken en merkte op:

- Wy binne gewoan jonges fan stiel!

Valerka korrizjearre:

- Mear wierskynlik, sels titanium!

Njonken de senior pionierslieder stie in man mei in donkere bril dy't de helte fan syn gesicht bedekte . En hy sei mei in leech lûd:

- Ja, jonges. No binne jo net lykas alle oaren. Nee, no bist miskien noch better as de rest!

Marinka kipte en tjirre:

- Wy binne de bêste fan 'e wrâld,

Us ferske is yn 'e loft ...

It Heitelân leaut net yn triennen,

En wy sille de kweade aliens har harsens jaan!

Slavka rôp:

- Wy wiene fampiers, en no binne wy wer normaal?

De man mei in donkere bril en epauletten antwurde:

- Net wirklik! Jo wiene echt fampiers, en jo binne noch altyd, allinich no binne jo net bang foar de sinne, en binne jo fan alle swakkens fan bloedsûgers ûntslein.

- Dat is krekt, it is sels quasar ! - rôp Valerka út!

Marinka frege mei in glimke:

- No en?

De man yn epauletten antwurde:

- Yn betingsten wêr't de fijân fan in oanbuorjende galaxy aktyf fjochtsstjerskippen bouwt en dúdlik in enoarme float taret op ynvaazje , sil dit grif útgean!

Slavka merkte mei nocht op:

- Spesjale krêften foar bern! Dit, sjogge jo, is heul cool !

Levka korrigearre, syn spieren bûgd:

- Mear wierskynlik net iens foar bern, mar foar pioniers. Wy binne al hast folwoeksen.

De man mei in donkere bril antwurde:

- Jo moatte noch in protte leare, Valerka. Net te folle ûntspanne.

Marinka tweeted:

- Sa't Lenin sei: - Studearje, studearje en wer studearje!

Slavka song grappend:

Wat foar skoallelibben is dit?

de test alle dagen ...

Oanfolling, ferdieling,

Multiplikaasjetabel!

It famke yn 'e wite jas kundige oan:

- En no sille jo yn 'e Hypermatrix dûke. En jo superkrêften sille wurde hifke .

Valerka frege mei in glimke:

- Of miskien dêrfoar, wy geane en sjonge?

De man mei in donkere bril en epauletten knikte ynstimd:

- Fansels kinne jo, sjonge!

En de bern begûnen te sjongen yn koar, wat pittich en militant:

Grûnleaze universum mei in baarnende stjer,

Myn hert kloppet my eangstich yn it boarst!

Hoe goed en bliid is it goed mei dy te dwaan,

Wy sille de doar iepenje tusken de wrâlden!


jonge sil heul gau de romte yn fleane,

Al raast er mar troch it gers...

En wy sille knaagje op wittenskip, sûnder twifel, de monolith -

Lit de sinne skine oer it hielal!


De tomboy tekene in foto fan in astronaut yn syn notebook,

Syn skets is timide, inept ...

Mar wy sille it universele ideaal oersette yn dreamen -

Lit de heul dappere strider winne!


Moaie wrâld, sels as de Skepper hurd is -

It befettet swarte en reade kleuren mingd ...

It is folle better om sûnder dokters te dwaan,

Om foar altyd te libjen, om de planeet in paradys te meitsjen!


De jonge sil ôfstudearje fan skoalle en sjitte as in pylk nei Mars,

En miskien komt Sirius tichter by ús...

Wy sille dit oanmeitsje, it sil gewoan topklasse wêze -

Litte wy in hûs bouwe yn New York en Parys!


Yn oare wrâlden, dêr't it iis rinkelt mei fonkeljend sulver,

Wêr't in protte swiete dadels, bananen,

Lit ús de fraach grutsk stelle, mei ús skerpste râne,

Meitsje minsken net yn skiep!


De grutheid fan it Heitelân, wit, leit yn dit,

Om de rânen fan alle stjerrestelsels te berikken ...

Yn 'e hannen fan in sterk bern is in breed oar,

En d'r binne in protte ljochte praktiken op 'e stjerren!


Dus pionier, jo hâlde it grutte kompas fêst

Wat hat de hearsker fan generaasjes oanjûn ...

Litte wy frij kommunisme bouwe yn it universum,

Lit der wêze wat Lenin ús neilitten hat!

De man mei in donkere bril en epauletten knikte ynstimd:

- Wat jo skriuwe is prachtich. Dit jout jo ferhege yntellektuele kapasiteiten oan.

It famke yn 'e wite jas merkte op:

- Dizze bern binne flink opgroeid. Se binne yndie by steat om in protte, en no hawwe se sokke kapasiteiten ...

Valerka giechelde en sei:

Ja, wy kinne no ...

Levka naam it en ûnderbrutsen:

Mei myn betûfte hân kin ik

Berikke de moanne út 'e himel ...

Ik sil in oaljefant meitsje fan in molshoop,

En ik sil gjin each knipperje!

De haadferpleechkundige suggerearre:

- Litte wy har in film sjen litte, ien út 'e alternative skiednis fan' e matrix. Sadat se net te selsbewust binne en begripe mei wa't se sille moatte fjochtsje!

De man mei in donkere bril knikte mei fertrouwen mei de holle:

- Set it oan! It sil nijsgjirrich wêze.

En fuortendaliks ferskynde in trijediminsjonale ôfbylding yn kleur:

Der wie tonger op de fronten fan de Twadde Wrâldoarloch. De horden fan it Tredde Ryk fochten net allinnich, mar razen ek. De pionier Vitya waard stripped en neaken troch syn hannen en fuotten nei in peal. Se hongen it yn 'e sinne. Dêrfoar waard de jonge swier martele, it hiele brune, sinige lichem fan 'e pionier wie bedutsen mei brânwûnen en spoaren fan draad en swipen.

De jonge stoar pynlik. Oare aventoeren fûn plak earne oars.

It famke Daria en de jonge Vaska rinne fluch lâns in fleijend paad. De lytse jonge Vaska is tige libbendich en warber, sa no en dan komt er syn freondinne yn, rint om har hinne, syn bleate hakken flitse. Sa makke de lytse duvel in gesicht en rûn op syn hannen om. De felle maitiidssinne skynt. Daria glimket, de bosknaalden kietelje noflik de wurge, bleate fuotten fan it famke, it is maklik om te rinnen, jo rinne, folje jo siel mei fleurigens, nettsjinsteande de koer yn jo hannen. Vaska wol, lykas alle tsienjierrige jonges, mei de tonge waaie, hy freget benammen:

- Hoe is it yn Moskou? Wat foar auto's binne der?

Daria antwurdet ûntwykend:

- Ferskillend, sawol grut as lyts!

Vaska bedarret net:

- En hokker spesifyk, binne d'r ien fan har de grutte fan in hûs?

It famke antwurdet maklik:

- Der binne sokke KAMAZ frachtweinen, se binne by steat om te ferfieren oant twahûndert ton. Enorme reus masines. Wat, Vaska, dreame jo wierskynlik fan ien fan dizze te riden ? Hoe is it mei de baby wasbeer?

De jonge waard misledige:

- Al bin ik mar tsien jier âld, oars as guon, haw ik Dútsers fermoarde. Hy skeat op harren en miste net. En do bist in famke, nim ik oan , en do hast net iens opsnuffele.

Daria die as net misledige:

- Yn 'e oarloch is it snuffeljen fan buskruit as klaverplukken yn it fjild! Boppedat, do witst, ik haw net allinne bôle ferburgen yn myn koer, mar in eksplosyf yn it brea. De kommandant sei, as it mooglik is, brûk it foar it bedoelde doel, set josels gewoan net yn gefaar. En do pleagest.

Vaska die in salto, pakte in pineappel mei syn fuotten, smiet dy heech en fluite as in grap:

- Stjerren en bonken foelen op in rige, de tram ried oer in selskip oktoberlearlingen! - dan, sûnder toan te feroarjen. - Dat wit ik! Ik waard al ferteld oer dit, en de kommandant frege my te plantsjen de eksplosiven sels. It is it bêste om dit te dwaan op it treinstasjon yn Zhitomir, it pleatsen ûnder in brânstoftank. Of, wat dreger is, ûnder in auto mei in generaal. De lading is net krêftich genôch om de tank te ferneatigjen. Dus, sawat in kilogram TNT yn in brea. Se beskermje dy, se binne bang dat se dy fange. Mar jo kinne de marteling net ferneare, jo binne sa'n sissy.

It famke waard misledige:

- No, wêr hasto it idee wei?

De jonge, dy't op en del sprong, ferklearre:

- Do bist no wat kwyt, mar dêrfoar wiest fet. Lykwols, yn ferliking mei de measte famkes, do bist no mollige. Jo kinne erchtinkens wekkerje by de Dútsers, en dan wurde jo martele. Witte jo wat de nazi's mei lytse famkes dogge? Bygelyks, elektryske skok ...

Daria makke in mislearre besykjen om de boartlike jonge by it ear te pakken, hy sprong werom en makke in gesicht:

- En hoe ûnhandich bist, do lykje hielendal net op in partisan. In jonge skout moat sa behendich wêze as in akrobaat. Wy sille jo ek leare, ynklusyf hoe't jo beammen klimme.

It famke skodde mei de finger:

- As ik behendich wurd, skuorje ik dyn earen boppe dyn holle ôf!

De jonge sei filosofysk:

- Yn oarloch is sterkte sûnder behendigheid as in masinegewear sûnder kûgels! Lear dus, famke! Oars sille jo witte wat in faksistyske sweep is.

Daria wie wurch fan praten mei de aktive en tûke jonge. Se foel stil, bewûndere de maitiids Oekraynske natuer, sykhellet de skjinne boskloft yn, fielde Mem Ierde mei har bleate famkesfuotten. In iikhoarntsje flitse by de tûken lâns, it swaaide mei de sturt en sloech in kegel del. It like lyrysk en moai. Op bleate tûken ferskynden frisse blêden. Elke beam like libbet, mei in eigen spesjale patroan, de folsleinens fan kleuren en natuerlike krêft wêrfan sels Leonardo net koe beskriuwe. It famke rekke it blêd mei har palm oan en sei:

- Jo witte wol, ik haw de natuerlike skientme op ien of oare manier net earder opmurken.

Vaska snoof ferachtlik:

- Stêd... Wat jo ek nimme! Hoewol , jo witte, ien heechlearaar sei mei rjocht dat it bêste gedicht oer snie skreaun is troch in Papoea.

Daria gnyske:

- It is hiel mooglik. By it sjen fan snie foar it earst, koe de swarte dichter syn skientme folslein mei syn hiele hert fiele. Wy traapje de snie mei de fuotten, mar de Papoea naam it mei syn siel oan.

De jonge, útdaagjend nei de grûn, frege:

- No, miskien kinne jo sjonge, leave. Jo hawwe sa'n stim. No, gewoan in wûnder, gjin stim. Ik hearde dy sjonge, in wiere sirene. Is it ûngeunstich foar jo om de natuer op jo hûd te fielen?

Daria sei mei entûsjasme:

- Ja, hiel moai! Ik hie noait tocht dat jo sa'n wille belibje koenen troch gewoan troch de bosk op bleate fuotten te rinnen en de mei huning fol loft yn te sykheljen. Earder wie ik blyn en seach sa'n skientme net! No haw ik myn sicht krigen, en it is as fleach ik op wjukken. Hoe goed en suver dyn siel is.

Vaska knikte:

- En ik bin tige bliid. Dus miskien sjonge jo wat sublym oer de natuer. Dat ik bin nocht fan it harkjen nei bravourmarsen.

It famke knikte mei har blonde krullen:

- Fansels, ik sil sjonge!

Vaska sprong oerein, sloech in bult del en raasde:

- Kom, set de Dútsers yn in trance, primadonna!

Daria song mei har folle stimme, as in tsjerkeoargel:

Edelstiennen ferskine tusken de tûken,

Op myn skouder sit teminsten in bidlersknap!

Ik rin earm yn it ljocht fan 'e bleke moanne,

Glory oan Mem Natuer yn glorieuze septimber!

Leau my, it lân is grut, ferneamd om syn krêft,

Ek al is myn fleis útput troch in lange reis!

Homespun jurk, bleatefoet skientme,

Der binne stiennen ûnder myn fuotten, prik myn fuotten!

Mar de beammen binne gouden, weelderich, krullend,

As koperen pennies, in halo aspen!

it stof smyt ,

Ik spat de dyk lâns, de rein hat it paad wetter makke!

De nacht is al kâld, de dagen binne waarm,

is binnenkrûpt !

De wachters binne lilk, swaaie mei har biezems efter my oan,

De wyn is ek brutaal, dy wol it ljocht útsette!

Ik doarmje al wiken sa, myn skonken bloeie al,

De honger is ôfgryslik marteljend, der is fjoer yn myn mage!

Der is gjin ûnderdak foar de side, alle ridders kamen om,

In orkaan raast oer it Heitelân-Hemmelân!

De sulveren gersblêden steane mei froast,

Parels mei patroanen, populierentûken!

En myn wite lichem trillet fan 'e kjeld,

Star Aquarius knikte mei sympaty!


En wêr gean ik hinne, wêr fyn ik taflecht,

Under dyn bleate fuotten knarst it iis fan glêzen!

Wachtet der eins allinnich mar frede op my op it begraafplak,

Under de grûn yn it focht, skûlje foar de stoarmen!

Nee, sei ik tsjin mysels, ik kin net dea wêze,

Net in besiking, mar in scarecrow, in goed fiede tún fan Eden!

It paad wer lâns, nei it iten fan in kers,

Ik seach de sinne ûndergong!

En nei de Kyiv Lavra, troch de sniedriften,

Ik kaam bleatfuotten út Mem Sibearje!

Dêr bea de bidler fûl foar it ikoan,

Om 'e wille fan God, ik skieden mei myn braid!

Tiden feroarje, der is in revolúsje yn 'e wrâld,

In karmozijnrode, reade moarn is opstien!

En ik wol ek in better libben sjen,

It famke lofts rjochts fan it alter!

In eardere novice waard lid fan Komsomol,

De strider hat mear as ien lyk op syn rekken!

Se is sels ferrast dat se de Hear net hearde,

Mar har dapperste is net bang!

Sa waard it fûle famke in kommissaris,

En hja baarnde de Russyske tsjerke yn lilkens!

Hoewol't se troch it militêre paad gie en yntakt bleau,

Mar yn myn siel baarnde it fjoer alles ta de grûn ta!

It famke song en song. Vaska song mei en sprong op en del. Sa kamen se de asfaltdyk op. It waard dreger om der lâns te rinnen, de lytse stiennen lâns de rânen prikken pynlik de fuotten fan it famke, dat noch gjin tiid hie om te ferhurdzjen. Daria frege de jonge:

- Tinksto dat wy sûnder de help fan it Westen, it machtige Brittanje en de FS it faksisme kinne ferslaan?

Vaska fluite en rûn mei syn grutte tean oer it sân:

- Fansels sille wy winne, want wierheid en rjocht steane oan ús kant! En dit is in geweldige krêft! Kwea kin net winne!

Daria makke beswier:

- Oarloch is gjin mearke! Dit is mear as in hurde realiteit. En yn 't algemien is ús libben gjin huning, sjoch nei ús wrâld, jonge. Wint it goede altyd yn him?

Vaska toande foarsichtigens ûngewoan foar syn leeftyd:

- Fansels hearsket it goede net yn 'e wrâld, mar it wint altyd! Wêrom? It goede wurdt net altyd beleanne, mar it kweade wurdt altyd bestraft!

De jonge song sels:

D'r binne twahûndert miljoen fan ús Slaven,

Wy hawwe altyd fjochtsje kinnen.

De kening fan it bloed wurdt smiten yn 'e hel fan Sodom,

Litte wy ek Hitler syn kanten skoppe!

Daria glimke:

- Sa sil it wêze! Fascisme sil net foarby gean, mar ... Hiel Europa wurket foar it Tredde Ryk. Dêrneist sille no eardere bûnsmaten de Wehrmacht helpe. Jo kinne ommers gjin heale freon wêze ; yn polityk en oarloch binne jo of in freon of in fijân! Fjochtsje tsjin de hiele wrâld is eng!

Vaska makke beswier:

- De alliearden sille nea it risiko hawwe om in iepen oarloch tsjin de USSR oan te gean, en wy kinne allinich mei de Dútsers omgean, sels as de Japanners yn 'e oarloch geane. Yn ús lân kin elke Sovjet-boarger in masinegewear ophelje. Dat de striid sil steil, lestich, mar oerwinnend wêze!

Daria suchte:

- Spitigernôch binne it net allinnich de Dútsers dy't tsjin ús binne. En d'r binne tefolle Japanners, dus it sil lestich wêze om te fjochtsjen.

De jonge ûnderbrutsen Daria:

- Genôch petearen, litte wy rapper rinne, of noch better, rinne.

De jonges makken har tempo, doe't it lûd fan motoren hearde, sprongen se yn 'e boskjes. De beammen lâns de strip waarden kapt, allinnich stobben stekken út. In kolom fan apparatuer gie foarby. De jonge tafoege gau:

- Sânenfyftich auto's en seis tankettes. Net sa'n bytsje. De tsjinstanners binne foarby, kom op, lit ús noch wat triuwe.

Se kamen jûns let nei de stêd oanrinnen, Daria miende dat se fan wurgens ynstoarte soe, stikken fan it rinnen, mar ... In twadde wyn ferskynde, doe in tredde, en it famke rûn. En har jonge partner net iens brek in swit. De stêd wie yndie wemel fan de faksisten: Dútsers en Italianen. Vaska identifisearre dat lêste troch de bysûndere foarm fan de pastakommen en de manier wêrop se fluch prate. De jonge koe al goed Dútsk, en Daria, as fertsjintwurdiger fan 'e yntellektuele elite, spruts ek ferskate talen. Italjaansk is net ien fan 'e wichtichste talen yn Jeropa, mar it famke seach ferskate programma's yn dizze taal mei oersetting fan gebeartetalen en tocht oan wat. No, it famke studearre Ingelsk, Dútsk, Frânsk, Spaansk, Japansk en Latyn fan bernetiid mei bûtenlânske tutors. Sa koe Daria navigearje troch fragminten fan it petear fan 'e soldaten. Yn feite, de Dútsers net wekker eangst yn it famke, mar earder nijsgjirrigens. Hoe is it om de earste fan tichtby te sjen, dyn eigen faksist. De bewakers by de yngong sjogge der kreas trim út, har learzens binne gepolijst en glâns, har jonge gesichten binne skjinskeen. Vaska wist sels in sigaret fan har te sjitten en naam útdaagjend in drag. Daria skodde har finger:

- Jo witte, tabak befettet achtentritich giftige stoffen, en it lokket kanker út. En bern dy't smoke groeie folle slimmer op!

Vaska makke beswier:

- Hwerom, Stalin is slimmer as jo, en hy smookt ek!

Mei ûnferwachte behendigheid helle it famke de sigaret fan 'e jonge en sei ferwytend:

- Stalin, dit is de sinne, mar der binne ek plakken op 'e sinne! Better freegje om sûkelade.

De jonge skodde de holle:

- Oertsjûge! Mar ik moat sizze, Dútske sûkelade is slimmer as Sovjet-sûkelade.

Daria stimde yn:

- Fansels is it slimmer. Us is natuerlik fan kakaobannen, en de Dútske is ersatz. Oant koartlyn koene se allinich kakaobannen ymportearje mei de ûnderseeboat. No kinne de faksisten lykwols profitearje fan it feit dat de blokkade opheft is. Sa kinne jo besykje in sûkelade bar te sjitten.

Vaska liet syn bernlike fûst sjen mei skerpe knibbels:

- Ik sjit se leaver mei in masinegewear! - de jonge draaide en song. - Jou jo wurd net oan 'e wyn, doch de Dútsers út, en rêd Ruslân!

Daria lei har finger op har lippen:

- Tsja, minsken sjogge al nei ús.

Vaska stelde:

- Dat is krekt, de meast ûnopfallende spion makket it measte lûd. Bygelyks, in flie bruist, mar it soe in poerbêste ferkenner meitsje. Ik ha sels besocht sa'n fleanmasine te bouwen, mar hoe kin dat as jo in hammer en in schroevendraaier yn 'e hannen hawwe?

It famke skodde mei de finger nei de jonge:

- No, do bist in dreamer! Tinke jo echt dat jo wat bouwe kinne dat gjinien sels yn myn tiid koe dwaan! Hoewol ik hearde ...

Vaska wie ferrast en ûnderbriek it famke:

- Hokker tiid?

It famke blierde, ferlegen:

- Lykas yn hokker, ús!

De jonge sloech syn eagen sljocht:

- Jo ferbergje dúdlik wat, wat geheim!

Daria flústere:

- De tiid sil komme en ik sil dy alles fertelle. As wy libje!

Vaska fluite:

- In echte persoan is ûnstjerlik, de kommunistyske wittenskip sil de deaden opwekke, en wa't in skepsel is, is al dea!

De berneferkenners foelen stil, en der sieten hieltyd mear faksisten om. Der wiene yndie in protte Italjanen, de measten mei lange gewearen, of ferâldere Schmeisters . Kartonnen helmen op 'e holle, learzens mei skerpe smeid teannen, gesichten donkerder as dy fan 'e Dútsers. Yn 't algemien wurde de Dútsers sels mear fan' e Slaven ûnderskieden troch har taal en foarm as troch har gesichten . Boppedat sit der wat meganysk yn de bewegingen fan de Krauts, as wiene it robots. Dit is wêr't it ferskil tusken Russen bestiet.

Ferskate tanks binne sichtber Daria, dy't in hast typysk famke wie, wie net spesjaal fan wapens, mar Vaska is in ekspert yn dit. Hy suggerearre:

- Dit is in T-4, sjogge jo, it frontale harnas is hellend, kopieare fan 'e T-34, en it gewear is 75 mm.

It famke sei:

- In nochal hege masine. It is dreech om te klimmen.

De jonge makke beswier:

- Dêr is dus in ljedder foar. Wês net bang, dêr hawwe de Dútsers foar foarsjoen. It kin sjoen wurde dat de tank in nij model is, it oantal lûken is fermindere, en de gastank is ferburgen ûnder it pânser. PTV sil him no net nimme.

De jonge ferkenners makken grappige gesichten op 'e fascisten, Vaska rûn sels op 'e hannen, dûnsjend foar har. Daria die ek in dûns nei it ferliezen fan gewicht, se koe folle better bewege. Wier, de skonken fan it famke seagen tige fan 'e lange reis en hurd rinnen, en har sêfte fuotten baarnden letterlik. Daria woe sjonge, mar besleat dat de nazi's tefolle eare hiene.

Der wie in útgongsferbod, mar minsken wurkje let yn 'e oarloch, en it waard net strikt hanthavene. Vaska wie der yntusken al yn slagge om de kazerne, en frachtweinen, en selsridende gewearen mei tanks te tellen. Hy lei it famke út:

- Dit is it selsridende gewear dat ik seach tichtby it kantoar fan 'e kommandant, it ferneamde Dútske selsridende gewear "Okhotnik". It is lichtgewicht, makke op basis fan de Tsjechyske t -38 chassis. Ien fan 'e bêste yn Panzval .

Daria wie ferrast:

- Wat is panzvale ?

De jonge ferklearre:

- No, bygelyks, neame de nazi's loftfeart de Luftwaffe, en de tankarmadas Panzvale . Op deselde wize wurde de T-4 en T-3 tanks ek wol panzers neamd . De Dútsers nûmerje har tanks gewoan, de lichtste T-1, dy't no eins net mear makke is, waacht fan 5 oant 10 ton ôfhinklik fan de oanpassing. Boppedat hat elke wiziging yn oerienstimming mei de releasedatum in letternûmering. De auto is lyts, kûgelfrij, mar hat trije masinegewearen. Faasje op 'e snelwei is 57 kilometer per oere, motor is 100 pk. It folgjende model is T-2, in bytsje swierder en machtiger. Yn lettere oanpassings, de dikte fan 'e frontale pânser waard ferhege nei 20 millimeter en ynstallearre yn in hoeke. De bewapening is twa masinegewearen en in 20-mm kanon, fansels net genôch, mar it is automatysk. Motor macht, ôfhinklik fan de wiziging, is fan 100 oant 220 pk, der binne ek driuwende modellen, snelheid op 'e snelwei is fan 40 oant 65 kilometer per oere. Op it stuit wurdt dizze tank faker brûkt as ferkenningstank, minder faak as kommandotank.

Daria ûnderbrutsen:

- Tinksto dat ik no nei lêzingen oer tanks harkje wol? Boppedat bin ik ôfgryslik wurch, ik moat in hûs fine en oernachtsje.

De jonge fluite en sprong wer:

- It sil nuttich wêze foar jo om te hearren oer tanks! Wy moatte ommers noch fjochtsje en fjochtsje mei de Dútsers. En de scouted fijân is heal ferslein. En wy ha in húske, de ûndergrûn ken my wol, mar it soe moai wêze om nei it fleanfjild te rinnen. Wier, dizze stêd hat allinich tripleks flyers , mar Zhitomir hat wat betters . Mar it soe der ek gjin skea oan dwaan.

It wie tsjuster, mar de jonge en it famke mijden behendich de wachtposten dy't lâns de strjitten en krusingen stiene. De jonge bleau it famke yn in flúster te fertellen, learde de basis fan 'e oarloch. Dit, op syn beurt, holp Daria om te gean mei har eangst, de besette stêd, hast sûnder ljocht, like hiel onheilspellend.

- De populêrste tank yn 'e tiid fan' e ynvaazje fan 'e USSR wie de T-3. Dit model ferskynde yn 1937. Yn it earste model, dizze tank hie mar 20 milimeter frontal harnas. De snelheid is mar 40 kilometer yn 'e oere. Doe waard de auto stadichoan swierder. It gewear hie in kaliber fan 37 millimeter, ljocht, fluch-fjoer. Koart foar de oanfal op de USSR, of leaver , begjin july 1940 begûn te produsearjen in tank mei 50-mm kanonnen. Dat kaam troch it feit dat 37 mm te lyts is, sels tsjin de Frânsen en Ingelsken. Bygelyks, de Frânske sis -35 hie 56 mm harnas en in 47 mm kaliber gun.

Daria ûnderbrutsen:

- Hoe witsto oer Frânske tanks?

Vaska ferklearre:

- Dizze ziza's fochten ek oan it Sowjet-Dútske front. De Dútsers produsearren se yn beheinde hoemannichten by fabriken yn it besette Frankryk. En Panzer - 3, de meast populêre tank, dy't hast yn Moskou yn 1941. In gefaarlike masine, mei trije mitrailleurs, dêr kinne je net echt tichtby komme. Mar de T-34 is, fansels, sterker, mar yn optyk is it inferior oan 'e fascistyske bastard . Spitigernôch stiet Dútske technology net stil, en hjoed seach ik in T-3 mei in 75 mm gewear. Ja, dizze basterden learje ek, har kilen binne groeid. It sil nedich wêze om it kommando te ynformearjen dat net allinich de T-4, mar ek de T-3 in serieus gefaar foar ús tanks foarmet. Och, fascistyske freaks , God wit hokker ras.

De jonges kamen de stêd út en rûnen tichter by it fleanfjild. Vaska warskôge:

- Wy sille sa bewege dat de wyn yn ús rjochting waait. Dan sille se ús geur net fange! Hjir rinne hûnen om.

Daria suchte:

- Hûnen! Ja, ik hâld fan harren. Kin der ommers wat moaiers wêze as in hûn?

Vaska gniisde:

- Ja, ik hâldde ek fan har, oant se de moed bruts fan in famke dat sa'n pear jier jonger wie as dy. Dat dizze skientme is slimmer dan in fersierde kat !

It famke foel stil. Se kamen op it fleanfjild, wêrfan de konturen sichtber wiene yn it healtsjuster. Twa sykljochten wiene op it wie nochal in ôfstân fan 'e front line, en de USSR hie bytsje lange-ôfstân loftfeart. Yn 't algemien fertroude Stalin net op strategyske bombardeminten, rekkene op syn bûnsmaten. De spotlights feroarsake it yndrukwekkende famke om har te assosjearjen mei de eagen fan greve Dracula. Yndied wie it in heul griezelig meunster, hoewol net sa grut as it fleanfjild. De beammen waerden, sa't men ferwachtsje soe, omkapt en stikeltried hong. De jonge warskôge:

- Hjir kinne antypersoansminen lizze. Meitsje in lichte flater en jo skonken wurde ôfskuord. Sa moatte jo foarsichtich bewegen. Dêr't de minen begroeven binne, is de grûn fris omploege, en ik kin nachts better sjen as oerdeis.

It famke wie ferrast:

- Wêrom is nacht better as dei?

Vaska sei heal grapke:

-Beammen hindere my oerdei. En do, folgje my krekt, stap links, stap rjochts, skeat op it plak. Sa?

Daria makke beswier:

- De dame moat earst ynlitten wurde!

Vaska, syn toan opheft, sei:

- Hoe't in mynfjild ferskilt fan in tram is dat se gjin dame foargean litte! Wês dus gjin greyhound !

De jonge krûpte, trije mitrailleurtuorren en stikeltried wiene yn it tsjuster te sjen. De tuorren liken wat op dûkplanken, en it ljochte hek mei stikeltried like in spinneweb. Daria frege har sels ôf oft se miggen wiene dy't sels yn 'e fal fleagen. Of it binne wespen dy't by steat binne om in faksistyske karkas pynlik te stekken. Dochs fiele liken pine, mar de nazi's binne al liken - moreel dea! It famke fielde dat har knibbel tsjin in skerpe stien rekke en hygde. Vaska warskôge yn in flúster:

- Meitsje gjin lûd, hûnen hawwe tige gefoelige earen.

Daria antwurde:

- It liket derop dat myn knibbel swollje sil!

De jonge bedrige:

- As jo lûd meitsje, sil jo holle eksplodearje. Ut in goed rjochte skot, earst dyn , en dan myn!

It famke bleau fierder stil. De jonges kroepen nei it stikeltried sels. De jonge flústere yn it ear fan Daria:

- It gûlet! Dat betsjut dat it enerzjy is. Derneist binne d'r dizze kear net allinich tripleksmodellen. It liket derop dat de nazi's wat slims dwaande binne. Bygelyks, Yu-188 perched.

Dit is net goed.

Daria flústere hast stil as antwurd:

- Wêrom net goed? Sille de nazi's de bosken echt bombardearje?

Vaska skodde de holle en drukte syn droege, hurde lippen tichter by it ear fan it famke:

- Net tinke! Te djoer, dit is nei alle gedachten in stopover foardat wurdt oerbrocht nei de Sovjet front. Wy binne in te lyts doel foar sa'n machtich wapen. Sa moatte ús plannen oanpast wurde, ik sil nammentlik eksplosiven yn de Junkers-gastank sette. De eksploazje, as jo gelok hawwe, sil ferskate auto's ferbaarne, en as jo pech hawwe, dan kostet ien sa'n auto mear as trije T-4-tanks. Dat it spultsje is de kears wurdich.

Daria flústere:

- Kom, krûpe ik mei dy?

De jonge wegere resolút:

- Dit is krekt wat jo net moatte dwaan. Der rinne sentries tusken de fleantugen, en ien betûfte jonge hat in folle bettere kâns as in sûnder ûnderfining famke. Sit, wachtsje, as jo wolle, bid.

Vaska, mei in stôk, begon it stikeltried te bûgjen. Hy die it stadich, as in juwelier dy't in diamant snijde. Ja, de minste flater sil begjinne te knetterjen en te fonkeljen. Op 't lêst liet de jonge de stôk en flústere tsjin Daria;

- Hâld my wylst ik trochglid.

Ear't it famke tiid hie om it te pakken, glied de jonge yn 't gat, as in mûs dy't foar in kat wei rûn.

No, dizze bern hiene gelok, der wie gjin marteling. Alteast foar no.

Mar Daria moat wenne oan har nije libben. Op bleate fuotten rinne, wat foar har ûngewoan is.

De jonge stoar op in stek, útput en ûnderwurpen oan swiere marteling.

En wat de nazi's diene wie se op it rek te hingjen, har gewrichten te draaien en der siedend wetter oer te goaien.

En hoe hie de jonge de krêft om te swijen en net te splitsen? Ferried gjinien, en jou net iens jo eigen skuld ta. En no stjerre op in stek nei marteling.

Wat foar moed en heroïsme is it nedich om soks te fernearen.

In Dútske Royal Lion-tank ried foarby. Dit is ien fan 'e modifikaasjes fan' e E-searje. Sa'n unike masine waacht hûndert ton, en mei in gasturbine motor fan 2000 pk. It is miskien net it meast súksesfolle model, mar it is goed beskerme en kin Sovjet tanks fan in ôfstân penetrearje.

De fjouwer famkes dy't dizze auto rieden stapten út en rieden nei de jonge. Se seagen nei it neakene, martelde lichem fan 'e stjerrende pionier. Doe skeat de bemanningskommandant in pistoal op 'e kop, sizzende:

- Yn 'e namme fan genede!

De jonge, dy't rêstich fan eangst jann hie, foel stil . It famke dipte it bloed mei har bleate foet en liet ferskate skarlaken, bleke spoaren efter.

De krigers klommen yn 'e tank, en har stimming wie net de bêste.

De bemanningskommandant merkte op:

- Dizze Russen binne tige koppich. Sels bern ferneare sokke marteling. Ik begryp har frentic fanatisme net!

Har assistint antwurde:

"Miskien komt it troch in gebrek oan begryp fan hoe prachtich it libben is." En dat libjen yn alle gefallen folle better is as stjerren!

De famkeskommandant sei:

- De oarloch duorret al in protte jierren. Wy binne har allegear deawurch. En, fansels, wy wolle feroaring! En ek frede. Kin hy de Russen autonomy tasizze?

De tankgunner suggerearre:

- Wy moatte minder gruwelijkheden dwaan. Dan sil alles oars wêze. Wy binne freonlik foar har, en se binne freonlik foar ús ...

En de famkes seine yn koar:

It blomblêd fan in blom is breklik,

As it al lang lyn ôfskuord wie...

Hoewol de wrâld omhinne is wreed -

Ik wol goed dwaan!


Gedachten binne kristalhelder,

Bring it ljocht yn 't sin...

Wy binne as suvere bern

yn it kwea!

En de tank begûn te bewegen. Nettsjinsteande it enoarme gewicht, de 2000 pk motor fersnelle de auto hiel fluch. En de tank, draaide syn mûle, beweecht. En de loop fan it gewear is sawol lang as breed, as in pine stam! It die bliken in krêftige kegelhak te wêzen. Mear krekter, in mastodont. In oar soarte ding dat Russyske minsken soe fermoardzje en ferneatigje

De film stoppe, en de haadferpleechster mei in swiete glimke kearde him nei de vampierbern:

- No hawwe jo de grouwels fan 'e nazi's sjoen op 'e fjilden fan 'e Twadde Wrâldoarloch! Binne jo ree om wraak te nimmen op har?

Levka balde de fûsten stiif en antwurde beslissend:

- Fansels binne wy klear!

Slavka merkte argewaasje op:

- Ik bin sels nocht fan de Twadde Wrâldoarloch dy't hieltyd trochgiet. As wiene d'r gjin oare oarloggen yn 'e skiednis!

De haadferpleechkundige antwurde fol fertrouwen:

- Dit is de grutste oarloch yn 'e minsklike skiednis. Gelokkich waard de Twadde Wrâldoarloch mijd, en it kommunisme wûn oer de hiele wrâld.

Marinka knikte mei in glimke:

"Wy begripe dit alles, en wy binne ree om te fjochtsjen foar in helderder moarn."

De man mei in donkere bril knikte en sei mei in driigjende stim:

- Begjin no de messias te ferfoljen. Litte wy sjen hoefolle jo kapasiteiten binne groeid.

En de fjouwer pioniersbern stutsen yn 'e Hypermatrix fan it Hypernet.

En Valerka Lagunov hie har eigen aventoeren. En earst, op it skip fan 'e Japanske armada, kidnapped se de opperadmiraal. En de bleate jonge die it nochal lawaaierich. En hja ferwyten him dat er de oare kear folle foarsichtiger en subtiler hannelje soe.

De jonge song sels argewaasje:

De wjuk fan it ryk sweefde oer it hielal,

Alle stjerren skodden yn ien kear fan wylde eangst!

En it swurd bedutsen himsels mei ûnfergonklike gloarje,

De macht hat wûn, bloeide - syn fijannen binne yn it stof!


Wy binne opstien út 'e djipten fan' e stjerrekolk ,

Rise heger, koepels fan it universum!

Romten dy't de poarten hawwe ferovere -

Yn grutte gloarje, yn konstante striid!


It doel berikke, wervelwinden fan ynsekten,

Mar eartiids sammelen se allinnich pollen...

No, jo witte, d'r binne genôch nije stjerreskippen,

Wy binne ommers kevers, leau my, gjin papegaaien!


Fereale wurde op 'e planeet is lok

Fijannen wiskje, romte frijmeitsje ...

Sels de heechste geast hat gjin macht oer ús,

En jo witte, it is net te let om wrâlden te meitsjen!


Fol mei primaten en wrede tigers,

Wat kevers tinke is net de navel fan it hielal.

En se begjinne in rûch spultsje yn 'e striid,

Lit har hûs feroarje yn baarnend hea!


Us lichems binne fleugele fan 'e berte,

Elke poppe sjit heech ...

En de tsjinstanner sil gjin ferjouwing krije,

Kat yn 'e ûnderwrâld sil de himel net sjen!


En it fakuüm is gjin leechte en kâld,

De hope op it ljocht waarmet ús kevers deryn...

Mei de âlde strider foar altyd jong wêze,

En ús freonskip fan ridders wurdt songen!


As wy de rânen fan it universum berikke,

Lit ús gean nei oare, jo witte, hypostases ...

Wy binne net allinnich fan God skepping ,

En de belichaming fan limitless macht!

Neidat Valerka Lagunov Senior Admiraal Yamato finzen nommen hie , liedde er de Japanske Naturo Armada . Troch de wei, in sibben fan de keizer. Mar no is de tiid kommen dat him, de admiraal fan 'e keizerlike float, de fisken gean sil.

De seis, nei't se wapens pakten en al skieden wiene lykas gewoanlik, setten ôf om nei har potensjele slachtoffers te swimmen.

De fjouwer Terminator famkes koenen gjin soarte fan kjeld, mar de jonges, dy't ek al feroaren harren fysike struktuer, moasten befrieze. En yn novimber waard it wetter kâlder , en it Japanske squadron bleau fuort fan 'e kust.

De samoerai skeat fan in lange ôfstân yn in hege bôge, yn 'e hope om de sitadelstêd sûnder folle krektens te berikken. Krekt om de Russen op syn minst in bytsje te straffen.

Dus, om waarm te hâlden, moast ik folle enerzjiker roeie en besykje myn partners by te hâlden.

Nacht sabotaazje wie net mear nij, en it plan wie oer it algemien gelyk. Hoewol't it net hielendal, nei in koart skeel, se besletten om te splitsen - elk foar himsels en rêstich op paad nei de grutste skippen, blazen de munysje.

Dit hie syn eigen logika, om't it dreger wêze soe om de slachskippen wer op 'e kop te triuwen, de Japanners soene gewoanwei besykje te ferlitten . En de nacht wie net al te tsjuster. Moanne, en jo moatte ekstreem foarsichtich wêze.

Dus no hat elke jonge syn eigen doel, en se witte wat te dwaan.

As jo opblaze in pakhús mei combat apparatuer, dat is ferburgen op sa'n manier dat it soe wêze ekstreem lestich te berikken mei in shell, it skip sil spjalte en sinke.

De Japanners hienen har ammunysje koartlyn bywurke, en skeaten allinich út kanonnen fan tolve-inch kaliber , en sels dan net faak, as wiene se bang om rekke te wurden. Sa wiene der genôch doelen foar detonaasje. Samurai moat begripe dat it benaderjen fan de Russyske kusten tige gefaarlik is.

It slachskip kocht fan 'e Amerikanen sjocht der frij yndrukwekkend en streamlined út. In formidabel skip, miskien sels skriklik. It hat in pear gewearen en 16-inch kaliber. En dit kin net mislearje om yndruk te meitsjen.

Valerka Lagunov ûnthâlde dat it tiidrek fan slachskippen einige nei de Twadde Wrâldoarloch. Se die bliken te kwetsber te wêzen foar oanfallen fan bommesmiters dy't op fleantúchskippen lizze. En in protte fan harren, benammen Japanske, waarden sonken.

En ien slachskip kostet safolle as trije oant fjouwer tûzen medium tanks. Sa is d'r in protte om nei te tinken as it giet om marineoarlochsfiering.

De jonge klom it stielen oerflak op mei syn tige fêste fingers en teannen. Ik haw net iens de muoite om de suigkoppen oan te setten. D'r is gjin need, hoewol it metaal nij is, is it op ien plak in bytsje studded mei spikes.

Sa klimme jo as in behendige aap. En dan, tige behendich, troch jo bleate hak te bewegen, stjoere jo de Japanske schildwacht oerboard.

Mei it gebrul fan eksploazjes kin dit sawol ûngemurken as net te hearren dien wurde. En dan rinne jo op 'e teannen nei de cruise keamer. D'r binne nochal in soad Japanners, mar dit makket ús hielendal neat út. Se besteegje net echt omtinken oan wat der ûnder har fuotten bart.

Boppedat liket ien of oare jonge mear op in slaaf as in saboteur.

Ja, en de seelju hjir binne fan in nije tsjinstplicht, en de healneaken kajuitjonge dy't in rêchsek mei in soargen uterlik draacht liket natuerlik. Hoewol't it waar net befoarderlik is foar it kuierjen yn swimbroek, mar... Dit is Japan, dêr't de hâlding foar bern meastal hurd is. Dit betsjut dat de kabine jonge waard bestraft, en syn hier, ferve swart, waard flecht yn in spesjale braid.

Ien fan de matroazen besocht de jonge syn bleate foet te pakken. De jonge Leninist Valerka die de libertyn út mei in lichte knip fan syn finger. Ja, se hawwe guon dy't de tsjinsten fan jonges brûke. Dit binne de regels dy't se hawwe, grutte tolerânsje foar de sûnde fan Sodom. Nee, miskien soe it better wêze om in Japansk unifoarm oan te dwaan?

Ien fan 'e pleatslike jonges frege Valerka yn it Japansk:

-Wa bisto?

De jonge Leninist Valerka antwurde hurd:

- Foar in kado foar de kaptein, puppy!

Hy luts him werom, en Valerka, sûnder seremoanje, iepene de yngong nei de cruise keamer mei in master kaai. Hy skamde him neat, en hy praatte al fatsoenlik yn it Japansk.

Folgjende, jo gewoan gean del de spiraal trep nei it hold gebiet, feilich bedekt mei pânser. Hjir alles blykt ien of oare manier simpel, net yn in Hollywood wize.

Mar nee, en it is net maklik. Immen makke in lûd fan de Japanners. Miskien sels dizze jonge út 'e kabine. As foar folwoeksen Japanners op in skip mei twa en in heal tûzen bemanningsleden in tsiental en in heale pubers lykje, se sjogge har net goed, dan kenne de kajuitjonges inoar min of mear, en fiele se de nijkommer mei alle fibers fan har siel.

En de spieren fan Valerka binne te prominint, net hielendal minsklik .

Dus wat as se dêr it alarm meitsje. D'r is genôch tiid om de folgjende doar te iepenjen en de detonator te ynstallearjen?

No, dan is it noch nijsgjirriger, wy sille trochbrekke mei in gefjocht! It is hielendal net Hollywood.

De earste Japanners dy't nei de Kruytkeamer del woene, waarden troch skyfsmiten om it libben brocht. De jonge sniper smiet fjouwer mei syn hannen, en fjouwer tige behendich mei syn fuotten. Yn totaal waarden in ferdomd tsientallen Japanners fermoarde , en in detonator waard ynstalleare. De jonge sette it foar tsien minuten, yn 'e hope dat er derút komme soe.

No is it tiid om wat te sjitten!

As de bemanning mear ferfine wie, hiene se miskien in oare taktyk keazen. Mar de Japanners rôpen en gûlen in protte. Mar, fansels, se smieten gjin granaten, en it slachskip dêr't sa'n enoarme jild foar betelle waard soe eksplodearje.

Mar ien fan 'e samoerai, noch foar it team, smiet in bom. Sa gefaarlik, mei de pinne útlutsen.

De jonge Leninist Valerka fernaam de bewegingen fan 'e Japanners as swimmers yn jelly. Fansels binne syn reaksje en snelheid folle heger as minsklike . De strider hat noch fjouwer oant fiif sekonden nei't de pin útlutsen is.

Sa akseptearje jo kalm it kado op jo bleate foet, en dan, stadichoan opheljen snelheid, smyt it op. Lit him fleane en kundigje tar-tarars oan elkenien oan !

De Terminator-jonge grommele:

- Dit is foar Tsushima!

En it tongere, fersprate de Japanners yn ferskate rjochtingen. De bom woech tolve kilogram. En fansels, dejinge dy't it smiet, in idioat, koe de hiele ammunysjelading nei de hel stjoere! En dan soe bliken dien dat de samûrai hara-kiri begien oan harsels.

Sûnt de jonge Leninist Valerka tocht en begrepen folle flugger as in gewoane persoan, hy realisearre dat se koenen besykje te blokkearjen him yn dit pakhús, en dêrom kaam er oerein foardat de Japanners hersteld út de eksploazje. En, fansels, hy helle magyske swurden út, dy't ek sa'n prachtige eigenskip hienen as foldjen as in televyzje-antenne of in teleskopyske piip.

Ja, der wie in tiid dat antennes waarden brûkt foar kommunikaasje. Gjin wûnder dat de futuristen de kommunikaasjemiddels feroare.

De jonge sniper begon de samûrai del te snijen, en fan tiid ta tiid sprong op en draaide syn skonken:

- In swurd, it is in swurd! Hy sil dy slaan! En jo krije net de kâns om jo libben te rêden !

De famkes en Slava wurken ek neffens it skema. No, de mutante famkes besleaten fansels ek in bytsje mei har swurden te swaaien. Wêrom hawwe de beauties gjin wille?

Yn feite, hoe lang kinne jo sitte as in goadinne makke fan stien? Of leaver, hannelje mei de krekte presyzje fan in ninja en, op syn minst in bytsje, net spielje neffens de regels fan Hollywood?

Allinnich de jonge en eardere Leninistyske pionier fan it Sovjet-ryk, Slava, die alles stil en foarsichtich. Hy die rêstich de haakkeamer iepen, gyng op 'e teannen de trep del en sette de detonator yn.

Boppedat feroare Slavka yn in Japanske kabinejonge, mar die syn skuon net oan. Dochs gongen kabinejonges meastentiids bleate fuotten, en droegen skuon allinnich op parades, of as it te kâld wie. En no, op 'e froastste dagen fan 'e winter dy't oan 'e ein fan 'e hjerst kommen is, is it hjir ek wat kâld. Ek al is it net itselde as yn Sibearje, of op lân.

Mar wêrom is Petropavlovsk weardefol? Oars as Vladivostok, wûnders barre dêr dy't net iens barre yn werklikheid!

De jonge Leninist Slavka plante de detonator, gie werom en slút de pânserdoar foarsichtich ticht. In dronken seeman seach de jonge en raasde:

- Wat diesto dêr?

Slavka antwurde automatysk:

- Ik helle Russyske konjak foar de admiraal!

Slavka hie noch gjin Japansk leard en reagearre yn it Ingelsk. De fraach waard lykwols yn 'e Britske taal steld.

Dat fernuvere de pioniersjonge net, mar doe't de dronken snút de konjak priuwe woe, krige er mei de wiisfinger in poarsje yn 'e nekke. Dêrnei holp Vjatsjeslav de Ingelske hiersoldaat om sêft te sitten op 'e harnas.

Dat wie lykwols al it gebrûk fan geweld fan 'e kant fan' e jonge strider beheind ta.

Mar de famkesboargers raasden op folle snelheid. Se woenen fansels har spieren útrekkenje, sterker as titanium, en yn 'e mislearring komme. No, op syn minst in bytsje.

De jonge Leniniste Valerka rekke ek te meinommen en gie oer ridlike grinzen. En dit, spitigernôch, bart hiel faak.

Der wie in rommel fan binnen, eksplodearre op it krekte momint doe't de pionierjonge noch op it skip wie.

Miskien hie alles wol goed gien, mar de jonge waard, as mei opsetsin, by it skodzjen rjocht yn 'e brânende skoarstien smiten. Troch inertia fleach de jonge oer, syn fenomenale reaksje dizze kear om ien of oare reden wurke net, en de jonge ranger kaam yn 'e brân.

Foar syn sterke en elastyske hûd is dizze flam net sa skriklik, hy kin derút springe.

De lilke jonge spande alle spieren mei alle macht, spande him op en luts fûl.

En de seenacht makke plak foar in simmerdei, de jonge strider fleach net op it dek, mar op 'e rûge festingsmuorre.

En boppedat barde alles daliks, de stoere Leninist Valerka hie net iens tiid om te fernuverjen doe't er frontaal yn botsing kaam mei in grutte Dútske ridder yn harnas. De botsing wie letterlik, en de jonge syn foarholle barste, mar dochs die bliken sterker te wêzen as it fizier, en de boef fleach del mei in wylde gjalp.

Ranger Boy seach om him hinne en realisearre. Der is in fûle oanfal op 'e âlde stêd, blykber út 'e lette midsiuwen. De wapens binne fol mei harnas, harnas, spearen, mar der binne ek kanonnen en sels squeaks. Ek al binne de lêsten noch primityf.

De jonge Leninist Valerka wie goed ûnder de hân fan wapens, en realisearre dat dit de ein fan 'e sechstjinde ieu wie. Miskien sels de lêste jierren fan it regear fan Ivan de Ferskriklike.

En nei de klean en it swarren te oardieljen wurdt de frij grutte stêd oanfallen troch Dútske hierlingen, Poalske en Litouske hearen. En it Russyske leger, tegearre mei de pleatslike milysje, slacht de oanfal ôf.

Wow, dat is it wapen fan 'e stêd. Ja, dit is Polotsk! Wow, it liket derop dat it leger fan de Poalsk-Litouwske Commonwealth kening Stefan Batory in Russyske stêd bestoarme.

Mear krekter, it leger fan Ivan de Ferskriklike, ûnder it persoanlik befel fan 'e tsaar sels, belegere en naam Polotsk yn 1563. En no wol Stefan Batory dizze hagel weromsette. Boppedat, yn 'e echte skiednis hy slagge.

Dêrnei waard in bedriging makke foar Russyske besittingen yn Livonia. Tsjin dy tiid hie Tsaristysk Ruslân ûnder tsaar Jehannes hast alle stêden en festingen fan Livonia ferovere, útsein Riga en Revel, en ferskate stêden yn Koerlân.

Mei de fal fan Polotsk krige it ferrin fan de oarloch in tige swier karakter foar Ruslân. Benammen it twadde front waard iepene troch Sweden - doe in folle wiidweidigere en machtiger macht as no. Mar foar no is it Polotsk dat it wichtichste ferdigeningspunt is.

De Poalen binne ek wurch fan de oanhâldende oarloch mei Ruslân, en de Sweden binne net fuorthelle fan de brutale fjildslaggen mei Denemarken as se de oanslach ferslaan, dan sil de adel miskien net trochgean mei it fjochtsjen mei it sterke Ruslân en dingen sille; komme ta frede.

Op in stuit waard Batory allinich stoppe tidens it belis fan Polotsk, wêrtroch't de Russyske lannen sterk ferwoaste waarden. Mar no is der in kâns om de oarloch flugger en mei in geunstiger resultaat foar Ruslân te einigjen.

De jonge Leninist Valerka, mei syn swurden swaaiend, raast mei wylde grime op 'e Dútsers en Poalen. Hy wie krekt tafallich op it gefaarlikste diel fan 'e oanfal, wêr't Stefan Batory syn elite bewakers smiet, en syn hierlingen hiene al de muorren klommen.

De ranger-jonge smiet mei de bleate fingers tige behendich fragminten fan stikkene stiennen kanonskogels. In pear tsientallen eallju en ridders foelen del, fermoarde troch it smiten fan skulpen fan 'e jonge terminator.

De pioniersjonge Valerka, dy't massa's Dútsers en Poalen mei swurden en mei kolossale opwelling sloech, rôp:

- Foar de tsaar en pateronym, foarút!

Fansels, doe wiene de minsken yn de sechstjinde iuw wat lichter en lytser as no, en in gespierde jonge fan likernôch tolve waard net mear as in bern beskôge. Mar dochs, as in keardel yn skarlaken swimbroek en mei triedeftige spieren mei in mûne in tsiental ridders yn twa swingen delsnijt, kinst net oars as de wyldste ôfgriis fiele.

Horror komt fansels fan 'e fijân, mar it dappere Russyske leger en pleatslike milysje, krekt oarsom, sille wurde ynspireare. En hy sil ek reagearje mei gejuich en freonlike klappen.

De jonge Leninist Valerka hie noch nea sa fûleindich en fûl fochten as no. It wie as fielde er dat er net lang yn dizze wrâld wie, en al syn enerzjy útsmite woe en de fijân de maksimaal mooglike skea oanbringe.

En bleate fingers smieten fragminten fan dolken, swurden, kanonskogels, skiven en helmen. En mei syn hannen hakke de boargemaster elkenien as in kofjemolen. Net de minste stop of pauze. Krektoarsom, maksimalisearjen fan de druk.

En it Russyske leger, sjoen syn foarbyld, rôp:

- In ingel is by ús! Wy sille winne!

Stepan Batory syn rjochterhân, Hetman Khodkevich, persoanlik liede de trochbraak yn it meast kwetsbere gebiet. Krekt oer, en de Poalen mei hiersoldaten barsten de stêd yn, hiene al oer de muorren, mar doe ferskynde der in bleate jonge dy't de bêste krigers hûndert per minút, of noch hurder, útroeget. Hoe kinne jo net freak út en ferlieze dyn holle?

Khodkevich mei hûndert fan 'e bêste krigers besocht de titeltoer te beklimmen. Mar hy hoegde net iens mei de pionierswacht Valerka te swurden in stik fan 'e tip fan in spear rekke de hetman rjocht yn 't each, dy't de fleurige puber sa behendich mei syn foet lansearre.

De dea fan 'e hetman fertrage serieus en brocht de rest fan 'e hierlingen en Poalen yn in leffe steat. As it net wiene foar de definsive detasjeminten fan Tataryske bôgesjitters en ynfantery út 'e stêd Genua, soe de horde fuortendaliks weromlutsen wêze.

En sa klonk it sinjaal, en Stefan Batory smiet frisse reserves yn 'e slach. Hy woe net wifkje of jaan. De stêd Polotsk is fol mei rykdom, en it beteljen fan salaris oan dizze gierige en tal fan hiersoldaten is tige djoer.

It is ek ûnmooglik om it belis te ferlingjen, om't Ruslân noch net folslein útput is yn 'e oarloch en fersterkingen sammelje en stjoere nei Polotsk. Benammen ferskynde in nije, nochal talintearre gûverneur, Skopin-Shuisky, dy't by steat is om te ferslaan de Poalsk-Dútske troepen útput yn 'e oanfallen.

Nee, wy moatte de stêd gau mei stoarm ynnimme!

Tagelyk iepenen se it fjoer mei musketten. Fan sa'n ôfstân is fansels net oan it doel sjitten. De measte leadkûgels, sa grut as walnuten, sloegen har eigen skaren dy't haasten om oan te fallen.

Ferskate rigen waarden tagelyk fermoarde, en Valerka Lagunov útfierde de technyk fan "dragon fan", en stjoerde Baron Magellar nei de folgjende wrâld . En ien Frânske greve dy't hiersoldaat waard, om te booten.

De rest fan 'e Russyske soldaten begûnen noch hurder te drukken. Soms barre wûnders mei minsken - leauwe, hope, leafde. En dan ferjitte se har eangsten en stjoere hiele legers fan tsjinstanners mei swurden, spearen en swurden om .

Lokale milysjes fjochtsje. In protte fan harren binne bewapene mei klubs, billen en scythes. Buordoarpen sammele om it Russyske leger en boeren te stypjen. In protte bern en froulju fjochtsje.

Jonges sjitte meastentiids út ljochte bôgen, of brûke koarte sabels of dolken. Guon brûke in âlde katapult. Mar de boerefamkes , wat in wille, makken in harp foar in slinger. Valerka, dy't de holle fan 'e dikke man ôfsnien hie , moedige de bleatefuotte famkes oan:

- Hjir is de fijân! Harder goaie!

Adult ferdigeners fjochtsje, yn 'e regel, yn laarzen of bastskuon, wylst bern en froulju allinich bleate fuotten binne. Boppedat net allinnich fanwege earmoed. Ien fan de bleate jonges, sa'n fjirtjin jier âld, haket nochal djoer, sulveren harnas yn en hat in sabel mei in fergulde greep.

Blykber is dit de mentaliteit fan 'e midsieuwen - bern wurde taaid. Boppedat is it waar echt waarm, en d'r is gjin reden om sandalen of laarzen te skuorjen. Folwoeksen manlju wolle lykwols gjin tramps wêze, en dyjingen dy't in burd groeie moatte learzens drage.

De jonge Leninist Valerka skammet him lykwols net troch it feit dat er al te folle op in tramp, of sels in slaaf liket. Krektoarsom, de Poalen, dy't him wat boppenatuerliks beskôgje, binne noch banger foar him.

En hoewol Stefan Batory al syn reserves yn 'e striid smiet, kinne tsientûzenen ridders en eallju Russyske soldaten en Wyt-Russyske milysjes net ferpletterje, ek al binne d'r fiif kear mear fan har ( en dit is as jo de ferdigeners mei bernsoldaten telle!) . In leger fan hûndert tûzen waard brocht troch de Poalske kening en in hiersoldaat fan de Turkske Sultan. En se smelt krekt foar ús eagen.

Om de numerike mindere Russyske krigers op te fleurjen, song de jonge pionier Valerka lûd:

Falk fan it Grutte Heitelân -

Flean heger dan de bergen en loften!

Mei de ortodokse gesichten-

Se sille roppe - de Almachtige is opstien!

De sinne fan Grut Ruslân,

Ferljochtsje ús paad machtiger!

Do bist de moaiste yn it hielal

Do silst nea wêze cuter!

Myn hert giet nei Jezus

It sil eksplodearje as in siedende fulkaan!

Der is gjin plak foar in leffe yn 'e himel -

Litte wy op kuierje, minsken!

Der sil in heitelân yn 'e wrâld wêze,

Shine as in ûnstjerlike kwasar!

Mar ûnleauwe rjochters -

Jou dy alle genede!

Tsjinje it lân trou -

De iene dy't as in stjer is ...

Memmelân, God Ruslân is hillich -

Leafde sil ûnferoare bliuwe!

Ik draai my nei dy -

Ik draai my ta mysels-

Tsjinje it grutte lân trou -

Yn romte, yn 'e djipten, wetter en oeral!

Dan sil der Jezus wêze

Dan komt Maria...

En de ferlieding sil net bite ...

En de satan sil net komme!

Myn Heitelân sil wurde

Russen binne allegear ljochte famylje ...

En dan sille wy opstean,

Boppe de konstellaasjes is jo hûs!